Tibetan
ར་སོང་སྟེ་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་དོགས་པས། དེ་སེལ་ཆེད་ངོ་སྤྲོད་བཏབ་ཚུལ་དེ་ལྟར་བྱས་པ་ལགས། དེ་དག་ནི་དངོས་ (༥༥) གཞིའོ། ༈ །གསུམ་པ་རྗེས་ལ་བོགས་འདོན་པར་བྱ་བ་ཡང་མཉམ་གཞག་གི་དྲན་འཛིན་ཡེངས་མེད་དུ་འབྱམས་ན་ཕྲལ་བཞག །རྗེས་ཐོག་ཏུ་ཡེངས་འགྲོ་ན་མཉམ་གཞག་དང་ཡེངས་མེད་སྐྱོང་བ་རེས་འཇོག་ཏུ་བྱ་བ་དང་། འཆི་བ་མི་རྟག་པ་བསམས་ལ། འཆི་བ་སོགས་སུ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་སུ་འཆིའོ་སྙམ་པའི་སེམས་དེ་འཆི་བ་དང་འཆི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ངོས་གཟུང་སྟེ། དེའང་སེམས་ཀྱིས་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་རྟག་མི་རྟག་གི་འཛིན་པ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་བཞིན་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་ཐམས་ཅད་ལ་བསམས་པས། འཁོར་འདས་གཉིས་ཀ་རྨི་ལམ་གྱི་ཕ་རི་ཚུ་རི་ལྟར་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཕ་མར་ཤེས་པས་བྱམས་སྙིང་རྗེ་དུང་དུང་སྒོམ། དེ་བཞིན་སྨོན་འཇུག་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་བར་དུ་སྒོམ་ལ། དེའི་རང་བཞིན་ངོས་བཟུང་སྟེ་མ་བཅོས་པར་བཞག་པས་རྣམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལམ་མེ་ངོ་བོ་སྤྲོས་ (༥༦)པ་དང་བྲལ་བ་ཅི་ཡང་བྱར་མེད་པར་ཤེས་པའི་ངང་དུ་བཞག་པས་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་དུ་འགྲོའོ། །ཡང་དབང་བཞིའི་བུམ་དབང་གི་ལམ་ལས་བསྐྱེད་རིམ་བསྐྱེད་ཆོག་བཞི་གང་རུང་ཞིག་གིས་རང་ཡི་དམ་དུ་བསམས། སྣོད་བཅུད་ལྷ་སྒྲ་གྲགས་སྔགས་སུ་སྒོམ་ལ་གསལ་བ་དང་དེའི་ངོ་བོ་ལ་ལྟ། དེ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་བསྐྱེད་རྫོགས་ཟུང་འཇུག་གི་ཉམས་ལེན་བསྐྱེད་རིམ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པ་དང་འོད་གསལ་སྦྱར་ནས་སྒོམ་པ་དང་འགྲོ་འཆག་ཉལ་འདུག་གཏམ་གླིང་ལ་སོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེའང་རང་ངོ་ངོས་གཟུང་སྟེ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་བསྲེ། ཡང་བསྐྱེད་རྫོགས་སམ་ཞི་ལྷག་དབྱེར་མེད་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཀུན་བཟང་། དེ་བརྟན་པར་གྱུར་ན་གཉན་ས་རྣམས་སུ་རིག་པས་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་གསངས་ཏེ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་གསང་སྤྱོད། དེ་མི་གཡེང་བར་བརྟན་ན་མང་པོ་ཚོགས་སར་གཡེང་བ་དང་བསྲེ་ཞིང་ལམ་དུ་འཁྱེར་བ་དང་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཚོགས་སྤྱོད། དེ་བརྟན་མི་བརྟན་ (༥༧)གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་ལས། ཆེན་པོ་ལ་རྟགས་ངེས་མེད་ཡིན་ལ་སྦྱོར་ལམ་ཆེན་པོ་ཐོབ་ནས་སྤྲོས་བཅས་བྱ་ན། ཧེ་རུ་ཀའི་ཆ་ལུགས་ཀྱིས་བཟའ་བྱ་ཡིན་མིན་གཙང་བཙོག་སྐྱོན་ཡོན་གང་ཡང་མི་རྟོག་པར་རྐྱེན་དྲག་པོ་དང་བསྲེས་ཏེ་ཉམས་སུ་བླངས་པས་རིམ་གྱིས་སྦྱོར་ལམ་བགྲོད་ནས་མཐོང་ལམ་ཐོབ་པས་རང་ངོས་ནས་བདུད་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཐེག་དམན་ལས་རྒྱལ་བས་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ། གཞན་ངོར་ཚོགས་སྤྱོད་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་བྱེད་པས་སྤྱོད་པ་དེའང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་བགྲོད་པ་ཡིན་ལ། གང་ཟག་དབང་པོ་རབ་ལ་བོགས་འདོན་བྱར་མེད་དེ་བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་མིན་པའི་བོགས་འདོན་ཚུལ་དུ་མ་ཡོད་པ་རྣམས་བླ་མ་རྣམས་ཀྱི་ཞལ་ལས་ཤེས་སོ། །དེ་རྣམས་ནི་མཉམ་རྗེས་རེས་འཇོག་དང་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་གི་ལམ་དང་སྔགས་ལུགས་དང་སྤྱོད་བ་བཞི་དང་སྦྱོར་ནས་བོགས་འདོན་ (༥༨)ཚུལ་ཏེ། དེ་ལྟར་ནན་ཏན་བྱས་ཏེ་ཉམས་སུ་བླངས་ནས་བོགས་འདོན་པ་དང་གཅིག ༈ །གེགས་སེལ་ལའང་ཡུལ་དགེ་མི་དགེ་སོགས་ལ་ཞེན་པ་བྲལ་བར་བྱ་བ་དང་དུས་གསུམ་གྲུབ་པ་མེད་བཞིན་དུས་འདི་ཙམ་ན་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱ་སྙམ་པའང་སྤང་བར་བྱས་ཏེ་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་བྱང་ཆུབ་པར་ངེས་པ་དང་། རང་སེམས་ཐ་མལ་པར་མི་གཟུང་བར་གདོད་ནས་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ངོ་བོར་ཤེས་པ་དང་། བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་མི་གཙང་བར་མི་གཟུང་ཞིང་། གདོད་ནས་ལྷ་དང་ལྷ་མོ་གཤེགས་པ་གཤེགས་མར་ངེས་པ་དང་། ཐོས་བསམ་ཁོ་ནས་གྲོལ་བར་འདོད་པ་སྤངས་ཏེ། སྒོམ་སྟོབས་དང་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ཀྱི་གྲོལ་བར་ཐག་ཆོད་པ་སྟེ། ཡུལ་དང་དུས་དང་ངོ་བོ་དང་རང་བཞིན་དང་ཤེས་རབ་རྣམས་ཀྱི་ལོག་རྟོག་ལྔ་སྤངས་ཏེ། ལུས་གནད་ལེགས་པར་བཅས་ཏེ་གནས་ན་གནས་ཐོག་འཕྲོ་ན་འཕྲོ་ཐོག་ཏུ་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་ཏེ་མཉམ་པར་གཞག་པ་དང་ (༥༩)པོར་སྒོམ་གྱི་མགོ་རྩོམ་པར་མཁས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལུས་གནད་གཅིག་ཏུ་མ་འབྱམས་པར་བསྒྱུར་རུང་དུབ་པ་སྤངས་ཏེ་བར་དུ་འཕྲོ་གཅོད་པར་མཁས་པ་དང་། ཉམས་བཟང་པོ་ཅི་འདྲ་ཤར་ཡང་མ་ཞེན་པར་བྱ་བ་མཐར་ཉམས་བསྐྱང་བར་མཁས་པ་སྟེ་མཁས་པ་གསུམ་ལ་བསླབས་པ་དང་། སེམས་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་སྤྲུལ་སྐུ། རིག་པ་ལོངས་སྐུ། སྟོང་པ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་དབྱེར་མེད་པ་ཆོས་སྐུ་སྟེ། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་དེའི་རང་བཞིན་དུ་ཐག་བཅད་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བ་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབེན་པར་གཏན་ལ་ཕེབས་ནས། སྤང་བླང་རེ་དོགས་ཀུན་དང་བྲལ་བར་མཉམ་པར་གཞག་པ་དང་གཉིས། ༈ ཡང་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་གསུམ་ལ་ཞེན་ན་ཁམས་གསུམ་དུ་གོལ་བས་ཉམས་བཟང་ངན་ཅི་བྱུང་ཡང་མཆོག་འཛིན་མི་བྱ་བ་དང་། གཅིག་ཏུ་བྲལ་གྱི་རིགས་པས་གཏན་ལ་ཕབས་ (༦༠)པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་པར་སོང་བའམ་བློས་དཔྱད་དེ་ཡོད་པ་བཀག་པའི་མེད་པ་ཙམ་ལ་འདི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་སེམས་ཞིང་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་སྟོང་ཉིད་གཤིས་ཤོར་ཏེ་དེས་ལས་འབྲས་ལ་རྩིང་པོར་གྱུར་པས། དེའི་མེད་འཛིན་བློས་བྱས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་སྤངས་ཏེ། མེད་འཛིན་དེའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་ཏེ་མ་བཅོས་པར་བྱ་བ་དང་། སྤང་གཉེན་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་དུ་མ་རྟོགས་ནས་རང་རྒྱུད་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་རྟོག་ངན་པ་སོགས་དུ་མ་བྱུང་དུས་འདི་ཐར་པའི་སྲོག་འཕྲོག་པའོ་ཞེས་དགྲར་བཟུང་ནས། འདི་ནི་སྟོང་ཉིད་ཀྱིས་གཞོམ་པར་བྱ་སྙམ་དུ་དེ་གཉིས་སྤང་གཉེན་དུ་བཟུང་ནས་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་སྟོང་ཉིད་གཉེན་པོར་ཤོར་ཏེ། དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དེའམ་སྤང་གཉེན་སོ་སོར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་དེ་ཀ་ངོས་བཟུང་སྟེ། དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་བཞག་པ་དང་། གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་གསུམ་ག་སྟོང་ (༦༡)ཉིད་དུ་མ་རྟོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་ལམ་གྱི་མཆོག་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པ་འདི་རྟོགས་ན་ལམ་གྱི་མཆོག་ཡིན་ཞིང་དེ་མ་གཏོག་པའི་ལམ་གཞན་ཐམས་ཅད་དམན་པའོ་ཞེས་ཐབས་ཀྱི་ཆ་ལ་མི་སེམས་པ་ནི་སྟོང་ཉིད་ལམ་ཤོར་ཡིན་པས། དེའི་ལམ་ལ་མཆོག་འཛིན་སྟོང་ཉིད་ལ་ཞེན་པའི་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་དེ་ཀ་ངོས་གཟུང་སྟེ་བལྟས་པས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་སྤང་གཉེན་མཆོག་དམན་མེད་པར་སྟོང་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བའི་སྔགས་སམ་བློས་བྱས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཕར་རྒྱས་བཏབ་ཏེ་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་ཡིན་སྙམ་པ་ཙམ་མམ་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པས་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། འདུས་བྱས་ཀྱི་དགེ་བས་ཅི་བྱེད་ཅེས་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་སྟོང་ཉིད་རྒྱས་འདེབས་སུ་ཤོར་བ་སྟེ། དེ་ནི་སྟོང་ཉིད་ཡིན་སྙམ་པ་དེ་ཀ་ལ་བལྟས་ཏེ་ངོས་གཟུང་ནས་ཁོ་རང་གི་རང་ངོ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་ཉིད་ལ་ (༦༢) གཞག་པར་བྱའོ། །བློས་བྱས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་འདི་དག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་རུང་བའང་མ་ཡིན་ཏེ། ལས་དང་པོ་པ་ལ་བློས་བྱས་སྒོམ་པར་མ་བྱས་ན་ཐོག་མ་ནས་སྟོང་ཉིད་བསྟན་ཀྱང་རྟོགས་མི་ནུས་པས་དེ་ཉིད་གོམས་ནས་མཐར་སྟོང་ཉིད་རང་ཤུགས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བས་བློས་བྱས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པའང་འཐད་ལ། མཐར་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཤོར་ས་ཡིན་པས་སྤང་བར་བྱ་དགོས། འདི་དག་ནི་ཤོར་ས་བཞིའི་གེགས་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་སྤང་བླང་མ་འཆོལ་བར་བྱ་བ་དང་། དེའི་ངང་ནས་ཡིད་དཔྱོད་མི་བྱ་བར་གང་ཤར་གྱི་སྟེང་དུ་མ་བཅོས་པར་འཇོག་པ་སོ་མ་དེ་ལས་མ་གཡོས་པར་ལུས་གནད་དྲག་པོ་་དང་རླུང་གཟུང་བ་སོགས་མི་བྱ་བར་ལྷུག་པར་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་སོགས་ཀྱི་རྟོག
Chinese
恐怕已经过去，没有在相续中生起，为了消除这个疑虑，才这样进行了介绍。这些是正行（55）。 第三，之后要进行补充，如果等同于禅定的忆念无散乱，那就分开放置。如果在后得中散乱，那就交替进行等同禅定和守护无散乱。思维死亡无常，在死亡等时候，身体、语言、意识三者谁会死去呢？这样想的心，就是死亡和死心的自性，认识到这一点。这也是仅仅由心所安立的，从常与无常的执着中解脱。同样，思维轮回的所有过患，就会知道轮回和涅槃都像梦中的此山彼山一样。再者，将所有众生视为父母，修慈悲心。同样，从发愿到菩提心之间进行修习，认识到它的自性，不加改造地安住，以菩提心的形象，本体离戏（56），在无所作为的状态中安住，空性和悲心就会区分开来。再者，从四灌顶的宝瓶灌顶之道，通过生起次第的四种生起次第中的任何一种，观想自己为本尊。将外器内情观想为本尊，声音观想为咒语，观察清晰度和它的本体。它远离分别念，是生圆双运的修法，将生起次第和大手印以及光明结合起来修习，在行走、站立、睡觉、坐着、说话等所有时候，都认识自己的本性，融入大手印。再者，将生起次第和圆满次第或者止观无别地一心一意地修习，这是普贤。如果它变得稳固，就在神圣的地方，以智慧观察、修习、行为保密地进行修习，这是秘密行。如果不散乱而稳固，就与大众集会时的散乱混合，在道路上携带并修习，这是集会行。根据它稳固与否（57）的区别，有大、中、小三种。对于大的来说，没有确定的征兆，如果获得了大的加行道，想要进行有戏论的行为，就以黑汝嘎的装束，不分别可食与否、干净与肮脏、缺点与优点，与猛烈的因缘混合而修习，逐渐经历加行道，获得见道，从自身战胜魔和烦恼以及小乘，从各个方面
English
Fearing that it has passed and has not arisen in the continuum, the introduction was done in this way to eliminate this doubt. These are the actual (55) basis. Third, what needs to be supplemented afterwards is that if the mindfulness of equanimity is free from distraction, then separate it. If you become distracted in the post-meditation, then alternate between equanimity and guarding against distraction. Contemplate death and impermanence, and at the time of death, etc., which of the three, body, speech, and mind, will die? The mind that thinks like this is the nature of death and the mind of death, and recognize this. This is also merely established by the mind, and is liberated from the clinging to permanence and impermanence. Similarly, by contemplating all the faults of samsara, you will know that both samsara and nirvana are like the mountains on either side of a dream. Furthermore, knowing all sentient beings as parents, cultivate loving-kindness and compassion. Similarly, cultivate from aspiration to bodhicitta, recognize its nature, and abide without fabrication. In the form of bodhicitta, the essence is free from elaboration (56), and abiding in a state of nothing to do, emptiness and compassion will be distinguished. Furthermore, from the path of the vase empowerment of the four empowerments, through any of the four stages of the generation stage, visualize yourself as the deity. Visualize the outer and inner worlds as the deity, the sound as mantra, and observe the clarity and its essence. It is free from conceptualization, it is the practice of the union of generation and completion stages, combining the generation stage with Mahamudra and luminosity, and at all times of walking, standing, sleeping, sitting, talking, etc., recognize your own nature and mix it with Mahamudra. Furthermore, practicing the generation stage and completion stage or shamatha-vipashyana indistinguishably with one-pointedness is Kunsang. If it becomes stable, then in sacred places, practice secretly by observing, meditating, and acting with wisdom, this is secret conduct. If it is stable without distraction, then mix it with the distraction of a large gathering, carry it on the path and practice it, this is gathering conduct. According to the difference between stability and instability (57), there are three types: large, medium, and small. For the large one, there is no definite sign, and if you have attained the great path of union and want to engage in elaborate activities, then in the guise of Heruka, without distinguishing between what is edible and inedible, clean and unclean, faults and virtues, mix it with intense circumstances and practice it, gradually traversing the path of union and attaining the path of seeing, from your own side conquering demons, afflictions, and the Hinayana, from all directions.
Chinese
南嘉（尊胜）。以广大的利他事业，通过盛大的荟供来成办有情众生的广大利益，这种行持也是以大手印来行进的。对于根器极佳的人来说，没有可以额外提取的，因为他们已经远离了所修和能修。如果不是这样，还有许多其他的提取方法，这些可以从上师们的口中得知。这些方法包括交替进行寂止和胜观，以及结合共同乘的道、密咒的方法和四种行持来进行提取（第58页）。像这样努力修行并提取，这是一种方法。 此外，为了消除障碍，要做到对好的和不好的地方等不执着，并且即使三时（过去、现在、未来）没有成立，也要断除“就在这个时候获得菩提”的想法，而要确信在一刹那间就能获得菩提。不要把自己的心视为庸常，而要认识到它原本就是五种智慧的自性。不要把自己的蕴、界、处视为不净，而要确信它们原本就是本尊和本尊母。要断除仅仅通过闻思就能解脱的想法，而要下决心通过禅定的力量和上师的加持来解脱。断除对境、时间、体性、自性和智慧的五种邪分别念。身体姿势端正，安住时就在安住的位置，移动时就在移动的位置，观察自性而安住（第59页），善于开始禅修。不要让禅定和身体姿势混为一谈，要避免昏沉，善于在中间休息。无论出现什么样的好觉受，都不要执着，最终要善于修持觉受，就是要学习这三种善巧。各种各样的心念显现是化身，觉性是报身，空性是法身，这三身无别是法性身。要确信一切显现、有和轮回涅槃都是它的自性，并且所有法都远离生、灭、住三者，远离一切戏论的边际，从而断除一切取舍、希望和恐惧，安住于平等之中，这是第二种方法。 此外，如果执着于乐、明、无念这三种，就会堕入三界，所以无论出现好坏的觉受，都不要执为殊胜。通过一味分离的理证来确定（第60页），一切法都已成为自己体性上的空性，或者通过思维来遮止存在，仅仅是遮止了存在的无，就说“这一切都是空性”，这样说。
English
Namyal (Victorious One). By performing great deeds for the benefit of sentient beings through grand tsok practices, this conduct is also traversed by the Mahamudra itself. For individuals with the sharpest faculties, there is nothing further to extract, because they are already separated from the object of meditation and the meditator. If it is not so, there are many other ways of extracting, which can be learned from the mouths of the lamas. These methods include alternating between shamatha and vipassana, and combining the common vehicle's path, the methods of mantra, and the four conducts to extract (page 58). To diligently practice and extract in this way is one method. Furthermore, to eliminate obstacles, one must be free from attachment to good and bad places, etc., and even though the three times (past, present, future) are not established, one must abandon the thought of "at this very moment, I will attain enlightenment," and instead be certain of attaining enlightenment in a single instant. Do not regard your own mind as ordinary, but recognize it as being the essence of the five wisdoms from the very beginning. Do not regard your own skandhas, dhatus, and ayatanas as impure, but be certain that they are originally the deities and consorts. Abandon the idea that liberation can be achieved solely through hearing and thinking, and instead resolve to be liberated through the power of meditation and the blessings of the lama. Abandon the five wrong conceptions of objects, time, essence, nature, and wisdom. Maintain a proper posture, and whether abiding or moving, remain in that state, observing the essence and abiding in equanimity (page 59), and be skilled in beginning meditation. Do not let samadhi and posture become mixed up, avoid dullness, and be skilled in taking breaks in between. No matter what kind of good experiences arise, do not be attached to them, and ultimately be skilled in cultivating the experiences, which is to learn these three kinds of skillfulness. The various thoughts and appearances of the mind are the Nirmanakaya, awareness is the Sambhogakaya, emptiness is the Svabhavikakaya, and the inseparability of these three kayas is the Dharmakaya. Be certain that all appearances, existence, samsara, and nirvana are its nature, and that all dharmas are free from the three characteristics of arising, ceasing, and abiding, and are devoid of all extremes of elaboration. Thus, abandon all acceptance and rejection, hope and fear, and abide in equanimity, this is the second method. Furthermore, if one is attached to the three of bliss, clarity, and non-thought, one will fall into the three realms, so no matter what good or bad experiences arise, do not cling to them as superior. By establishing it through the reasoning of being utterly separate (page 60), all dharmas have become empty in their own essence, or by conceptually analyzing and negating existence, merely negating existence, one says, "All of this is emptiness."