Tibetan
་བྱ་བ་ཡིན། དེ་ནས་ཅུང་ཟད་བལྟས་པས་སྣང་བ་འཛིན་མེད་དུ་ལྷང་ངེ་བ་ཞིག་འོང་བ་དེ་རང་སར་ལོག་པ་བྱ་བ་ཡིན། དེའི་དུས་ན་རང་དང་སྣང་བ་དབྱེར་མེད་སྣང་སྟོང་ཡུལ་མེད་དུ་ལྷང་ངེ་འདུག་ན། དེ་གནས་ལུགས་ཀྱི་རང་སྣང་ངམ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པས་ཕྱིའི་སྣང་བ་དང་ནང་གི་སེམས་གཉིས་ཐ་དད་མེད། སེམས་ཀྱི་རང་མདངས་མ་འགགས་པར་ཤར་བའོ། །སྣང་བ་ལ་ཡུལ་དུ་གཟུང་བས་འཛིན་ཤེས་ཀྱང་འཁྲུལ་པར་ཤར་བ་ཡིན། དེའི་དུས་དེ་གུད་དུ་སོང་བ་མིན་སེམས་རང་འཁྲུལ་པས་སྣང་བའོ། །དེས་ (༤༨)ན་སེམས་སྣང་མ་གཏོགས་སྣང་བའམ་ཡུལ་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་ལས། སྔར་མ་རིག་པའམ་ཡིད་འཛིན་གྱིས་བསྒྲིབས་ནས་མ་མཐོང་བ་ཡིན། ང་འཛིན་རྟོག་རྒྱུན་ཆད་ནས་ཡུལ་མེད་དུ་རང་ངོ་ཤེས་པ་ཡིན། སྣང་བ་ལ་འཛིན་པ་མེད་པར་སྟོང་སང་ངེ་ཡུལ་མེད་དུ་ལྷང་ངེ་སྣང་བ་ལ་སྣང་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཆོས་སྐུའི་འོད་ཟེར་བྱ་བ་ཡིན་པས། ད་བཟོ་མེད་དུ་སྐྱོང་ཚོགས་དྲུག་རྒྱ་ཡན་དུ་བཏང་ཉམས་ལེན་སྣང་ཐོག་ཏུ་སྐྱོང་། དེའི་ངང་ལས་ཤེས་པ་འབོལ་ལེ་ཤིགས་སེ་ཡིན་ལུགས་ཀྱི་སྟེང་དུ་མ་བཅོས་པར་འཇོག །དེ་ཡང་བདེ་བདེ་པོ་གསལ་གསལ་པོ་སྟོང་སྟོང་པོ་བཟང་བཟང་པོ་ཆེད་དུ་མི་སྒྲུབ་པར་འདས་པ་མི་སྨོན། མ་འོངས་པ་མི་བསམ། ད་ལྟར་བ་མི་སེམ་བློས་བྱས་མི་སྒོམ། ཡིན་མིན་གྱིས་བརྟག་དཔྱད་མི་གཞུག་སེམས་ཁོ་རང་རང་བབས་ལྷུག་པ་སོ་མ་འབད་རྩོལ་མེད་པ་གཉེར་མེད་པའི་ངང་དུ་སེམས་ཁོ་རང་གི་རང་བཞིན་གྱི་ངང་དུ་ཞོག །སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་གྲགས་ (༤༩)སྟོང་དབྱེར་མེད་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་རིག་སྟོང་དབྱེར་མེད་གསལ་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་གཞག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་སྣང་ལ་མ་འགགས་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བར་མངོན་སུམ་རྟོགས་པ་ནི་སྣང་བ་ལ་ལྷག་མཐོང་ཤར་བ་ཡིན་པས་དེ་ནི་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཆོས་སྐུར་ངོ་འཕྲོད་པ་ལགས་སོ། །དེ་ཉིད་རྒྱུན་དུ་སྐྱོང་བ་ལ་བརྟེན་ཉམས་རྟོགས་ཕུལ་ཕྱིན་སྐྱེ་བས། དེ་ནི་སྣང་ཐོག་ནས་ངོ་སྤྲོད་པ་སྟེ་ངོ་སྤྲོད་གསུམ་པ་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་ཉམས་ལེན་སྐྱོང་བ་དང་བདུན། ༈ ཡང་གནས་འགྱུ་གཉིས་གཅིག་ཐ་དད་གང་ཡིན་བལྟས་ནས་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི། གནས་འགྱུ་གཉིས་གཅིག་ཐ་དད་ལ་བརྟགས་པའི་ཚེ་དེ་གཉིས་ལས་རྣམ་རྟོག་སྒོམ་དུ་ཤེས་ནས་གནས་འགྱུ་གཉིས་པོ་དེ་གཅིག་ལས་མེད་པར་འཆར་ལུགས་རེ་མོས་སུ་འཆར་ཞིང་གནས་དུས་མི་འགྱུ། འགྱུ་དུས་མི་གནས་བྱེད་མཁན་ནི་སེམས་གཅིག་པུས་བྱེད་པར་འདུག་ཅིང
Chinese
是做法。然后稍微看一看，会有一种显现无执的空朗朗的感觉，那是让它回到本来的状态的做法。那个时候，自己和显现无别，显空无处，空朗朗地安住，那是实相的自显或是心的体性，所以外面的显现和里面的心二者没有差别。心的自光没有阻碍地显现。因为把显现当成境，所以即使是能知也显现为错乱。那个时候不是单独消失，是心自己错乱而显现。因此（48）除了心显之外，显现或境在其他地方成立一点也没有，以前是被无明或意执遮蔽而没有看见。我执分别念的相续断绝，在无处认识自性。显现上没有执着，空荡荡，无处，空朗朗，显现和显现同时产生，叫做法身的明光。现在不做作地修持，六根放任自流，在显现上修持。在那样的状态中，觉知松松垮垮，在本来如是的上面不加改造地安住。那也是舒舒服服、清清楚楚、空空荡荡、好好地，不特意追求，不追忆过去，不思虑未来，现在不寻思，不用心造作，不修，不作是否的考察，心自然放松，不做作，无勤，无为的状态中，让心安住在它自己的自性中。安住在显空无别，声（49）空无别，乐空无别，觉空无别，明空无别的状态中。这样显空无别，显现不被阻碍，远离执着，现量证悟，就是显现上生起胜观，那就是显空双运，与法身相认。依靠不断地修持，生起殊胜的证悟，那是在显现上认识，是第三个认识，这样修持和七。 ༈ 又，观察安住和动摇二者是一或异而认识，观察安住和动摇二者是一或异的时候，知道那二者是分别念的修法，安住和动摇二者显现为没有一个，以轮流的方式显现，安住的时候不改变，动摇的时候不安住，做这些的是唯一的心。
English
It is the way to do it. Then, after looking at it for a while, there will be a clear and empty feeling of ungraspable appearance, which is the way to let it return to its original state. At that time, oneself and appearance are inseparable, appearance and emptiness are nowhere to be found, and one abides in a clear and empty state. That is the self-appearance of reality or the nature of mind, so there is no difference between the outer appearance and the inner mind. The self-radiance of the mind appears without obstruction. Because appearance is taken as an object, even the knowing is manifested as confusion. At that time, it does not disappear separately, it is the mind itself that is confused and appears. Therefore, (48) apart from the mind's appearance, there is not even a little bit of appearance or object established elsewhere. Previously, it was obscured by ignorance or clinging to mind and was not seen. The continuum of ego-grasping thoughts is cut off, and one recognizes one's own nature in no-place. Without clinging to appearance, empty and clear, nowhere, clear and empty, appearance and appearance arise simultaneously, which is called the clear light of the Dharmakaya. Now, cultivate without fabrication, let the six senses run wild, and cultivate on the basis of appearance. In that state, let the awareness be loose and crumbling, and rest without modification on the way it is. That is also comfortable, clear, empty, and good, without deliberately pursuing, not reminiscing about the past, not thinking about the future, not pondering the present, not fabricating with the mind, not meditating, not making inquiries of yes or no, let the mind naturally relax, without fabrication, without effort, in a state of non-striving, let the mind rest in its own nature. Abide in the state of appearance and emptiness inseparable, sound (49) emptiness inseparable, bliss and emptiness inseparable, awareness and emptiness inseparable, clarity and emptiness inseparable. In this way, appearance and emptiness are inseparable, appearance is not obstructed, and one directly realizes freedom from clinging, which is the arising of insight on appearance, which is the recognition of appearance and emptiness inseparable, the Dharmakaya. Relying on continuous cultivation, excellent realization arises. That is recognition on the basis of appearance, which is the third recognition, so cultivate and seven. ༈ Also, recognizing by observing whether abiding and moving are one or different, when observing whether abiding and moving are one or different, knowing that those two are the practice of conceptual thought, the two, abiding and moving, appear as not being one, appearing in a rotating manner, not changing when abiding, not abiding when moving, the one who does these is the only mind.
Tibetan
་གཉིས་པོ་དེའི་ངོ་བོ་གསལ་སྟོན་རྗེན་པ་དེ་ལས་ (༥༠)མ་འདས། དེའང་རྟོག་པ་ཚུར་བཀུག་ནས་གསལ་སྟོང་རྗེན་པར་མཐོང་བ་མིན། དྲན་རྟོག་ཡལ་བའི་རྗེས་སུ་གསལ་སྟོང་དུ་སོང་བའང་མིན་པར་ཐོག་མའི་ཐོལ་སྐྱེས་ཀྱི་རྟོག་པ་དེ་ཀ་གསལ་སྟོང་རྗེན་པར་རྟོགས་པའམ་སོང་ན་ད་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཤེས་ཤིང་། གནས་འགྱུའི་བར་ལག་འགྱེལ་བ་ཟེར་བ་ཡིན་པས་སེམས་མི་རྟོག་པ་གསལ་ལྷན་ནེ་གནས་སམ་རྟོག་པ་འགྱུས་སམ་རྟོག་པ་ཁོ་རང་གི་ངོ་བོ་རྣམས་གསལ་སྟོང་རྗེན་པ་དེ་ལས་མ་འདས་སོ། །ད་ཡུལ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཆུ་དང་རླབས་ལྟར་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ལས་དོན་དུ་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་པ་སྣང་བ་སེམས་སུ་ངོ་འཕྲོད་པ་ཡིན། སེམས་དེའི་ངོ་བོ་འགྲོ་གནས་འབྱུང་གསུམ་ལ་དཔྱད་པས་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པ་རྨི་ལམ་གྱི་རྟ་གླང་ལྟར་དོན་ལ་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་པས་སེམས་སྟོང་པར་ངོ་འཕྲོད་པ་ཡིན། སྟོང་བཞིན་གསལ་དངས་ཀྱི་ངང་ནས་འགག་མེད་དུ་སྣ་ཚོགས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འཆར་བ་ཆུ་ནང་གི་ཟླ་བ་ལྟར་རྟོགས་པས་སྟོང་པ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ངོ་ (༥༡)འཕྲོད་པ་ཡིན། དེ་ལྟར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཙམ་ནས་གསལ་རིག་སྟོང་པ་ལྷུན་གྲུབ་སྤྲོས་བྲལ་འགྱུར་མེད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལས་མ་གཡོས་པར། སྦྲུལ་ལ་མདུད་པ་བོར་བ་ལྟར་ཤར་གྲོལ་དུས་མཉམ་པར་ངེས་པས་ལྷུན་གྲུབ་རང་གྲོལ་དུ་ངོ་འཕྲོད་པ་ཡིན། ངོ་སྤྲོད་རྒྱུའི་སེམས་དེ་ནི་ཐ་མལ་ཤེས་པ་མི་འགྱུ་དགུ་འགྱུ་རིག་རིག་ཏུར་ཏུར་པོ་དེ་ཀ་གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་ཉིད་ཅེས་སམ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ངོ་ཤེས་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྟོགས་པ་ཟེར་བ་ཡིན་པས་དེ་ལ་སྒོམ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་པར་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མ་ཡེངས་པར་རིག་པ་ཧྲིག་གེ་རང་སོར་བཞག །ལེགས་སུ་རེ་བ་དང་ཉེས་དོགས་པའི་རེ་དོགས་གང་ཡང་མི་བྱ་བར་ལྷོད་གློད་ལ་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པའི་རང་ངོ་བསྐྱངས་པས་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བདེ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་དེ་སྤྲིན་མེད་ཀྱི་ནམ་མཁའ་དག་པའི་དཀྱིལ་ལྟར་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །ད་ཞི་ལྷག་ཟུང་དུ་འབྲེལ་ཞིང་ཉམས་རྟོགས་ཕུལ་དུ་བྱུང་སྟེ་ཐར་ (༥༢)པའི་ལམ་དུ་ཚུད་པ་ཡིན་པའི་གོ་བཅད། སྟོང་པ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གསལ་བ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཟུང་འཇུག་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་བཟང་ངན་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་ཡོད་མེད་རྟག་མི་རྟག་སོགས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་སྨྲ་བསམ་ལས་འདས་ཤིང་ངོས་གཟུང་དང་བྲལ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་རྒྱུ་ཡོད་པ་གསལ་ཧྲི
Chinese
不超出这两者的本性显现。（50）这不是把念头拉回来而见到显空赤裸，也不是在念头消失后变成显空，而是最初自然产生的念头本身就认识到或者变成显空赤裸，这样就了解了心的本性。所谓“处于转变的中间状态”，就是指心不分别，明明白白地安住，或者分别念转变，或者分别念本身的本性都不超出显空赤裸。现在，一切外境显现都像水和波浪一样，一切都是心的幻化，实际上什么也没有成立，认识到这一点就是显现与心相符。心的本性，通过对去、住、来三者的观察，在任何地方都没有成立，像梦中的马和牛一样，认识到实际上没有成立，这就是认识到心是空性的。在空性的同时，从光明清澈的状态中，无碍地自然显现各种各样的事物，像水中的月亮一样，认识到这一点就是认识到空性是自然成就的。（51）像这样，仅仅是自然成就，光明和觉性、空性自然成就、离戏、不变、大乐都不会动摇。就像蛇解开结一样，确定了同时显现和解脱，这就是认识到自然成就就是自然解脱。认识的对境之心，就是那个庸常的意识，不稳固、变化多端、觉知、敏锐，那个本身就是显空双运、大乐、具备一切殊胜的空性，或者称为大手印，认识到它就叫做证悟大手印，因此对它没有什么可修的，一刹那也不要散乱，觉性清醒地安住于自身。不要有希望变好和担心变坏的期望和担忧，放松，保持庸常意识的本性，在那一刹那，大手印乐空双运就像无云晴空中一样显现。现在，止观双运，体验和证悟非常殊胜，进入了解脱的道路。（52）空性是心的自性，光明是心的特征，双运是心的本性，远离好坏、生灭、住三者、有无、常无常等一切戏论的边，是不可言说、不可思议的，虽然无法确定，但却可以体验，明亮。
English
It does not go beyond the clear manifestation of the essence of these two. (50) It is not seeing the clear emptiness nakedly by drawing the thought back. It is also not that it becomes clear emptiness after the disappearance of memory and thought, but that the very first spontaneous thought itself realizes or becomes clear emptiness nakedly, then one knows the nature of the mind. The so-called "intermediate state of transformation" means that the mind does not discriminate and abides clearly, or the discriminating thought transforms, or the very nature of the discriminating thought does not go beyond the clear emptiness nakedly. Now, all phenomena of objects are like water and waves, all are the magic of the mind, and in reality nothing is established, realizing this is the recognition of phenomena as mind. The nature of that mind, by examining the three of going, staying, and coming, is not established anywhere, like the horses and cattle in a dream, realizing that it is not established in reality is the recognition that the mind is emptiness. While being emptiness, from the state of clear clarity, various spontaneously accomplished things arise unhindered, like the moon in the water, realizing this is the recognition that emptiness is spontaneously accomplished. (51) In this way, just as it is spontaneously accomplished, clarity and awareness, emptiness spontaneously accomplished, free from elaboration, unchanging, great bliss will not move. Just like a snake untying a knot, it is certain that appearance and liberation are simultaneous, this is the recognition that spontaneous accomplishment is self-liberation. The mind that is the object of recognition is that ordinary consciousness, unstable, changeable, aware, sharp, that itself is the union of clear emptiness, great bliss, emptiness endowed with all perfections, or called Mahamudra, recognizing it is called realizing Mahamudra, therefore there is nothing to meditate on, do not be distracted for even a moment, awareness remains clearly in itself. Do not have expectations and worries of hoping for good and fearing bad, relax, maintain the nature of ordinary consciousness, in that moment, the union of Mahamudra bliss and emptiness appears like the center of a clear cloudless sky. Now, Shamatha and Vipassana are united, experience and realization are very excellent, entering the path of liberation. (52) Emptiness is the nature of mind, clarity is the characteristic of mind, union is the essence of mind, free from all extremes of elaboration such as good and bad, arising and ceasing, the three of staying, existence and non-existence, permanent and impermanent, it is unspeakable, inconceivable, although it cannot be determined, it can be experienced, bright.