Tibetan
་འཛིན་པའི་འཁྲིས་ཅུང་ཟད་དང་མ་བྲལ་ཞིང་། སེམས་ངོ་ཅུང་ཟད་མཐོང་མ་ཐག་པ་སྤྲོས་བྲལ་ཆུང་ངུ་། དེ་རྩ་བ་ནས་དག་སྟེ་ (༧༡)ཇི་བཞིན་རྟོགས་ནས་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཡུལ་མེད་དུ་ལྷངས་སོང་ན་སྤྲོས་བྲལ་འབྲིང་། དེ་བརྟན་པོར་གྱུར་ཅིང་སྣང་ཐོག་ཏུ་མི་བདེ། རྟོག་པའི་ཐོག་ཏུ་བདེ་བ་དེ་དག་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་སྟོང་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད་པར་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་རྟོགས་ནས། ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཐོག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པ་སྤྲོས་བྲལ་ཆེན་པོའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་སྣང་བ་སྒྱུ་མར་འཆར། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྟོགས། མཐོང་སྤངས་བརྒྱད་ཅུ་གཉིས་སྤངས། འཁོར་བ་དང་སྲིད་པར་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་མ་གཏོགས་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་དང་ལྡོག་པར་མི་བྱེད་པས་ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བའམ་མཐོང་ལམ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཡུན་དུ་བསྐྱངས་པས་རོ་གཅིག་ཏུ་བ་འཕར་ཏེ། དེ་ལའང་ད་དུང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པའམ་མེད་པ་གཅིག་བདེ་བ་གང་ཤར་གྱི་རྣམ་རྟོག་སོ་མ་ཉམས་པ་དེ་ཅུང་ཟད་མི་བདེ་བ་དེ་དག་ནས། (༧༢)སྟོང་མི་སྟོང་མེད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་རུང་། མ་བྲལ་རུང་གང་ཤར་སོ་མ་དེ་ཀས་ཆོག །ཆོས་སུ་རྟོགས་པའི་ངོ་བོར་རོ་གཅིག་པ་སྣང་སྟོང་གང་རུང་རེ་རེའི་སྟེང་དུའང་ལམ་གྱི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་ཚང་བར་རྟོགས་པ་རོ་གཅིག་ཆུང་ངུ་། ད་དུང་དེ་ལ་མྱོང་བ་ངེས་ཤེས་ཀྱི་ཆ་གཅིག་འདྲེ་བས། དེ་དག་ནས་བེམ་པོ་ཕྱིར་མ་ལུས། རིག་པ་ནང་དུ་མ་ལུས་པར་སྣང་སེམས་དང་རྣམ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་སོགས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་དག་པ་གཅིག་ཏུ་འདྲེ་བས་མདོར་ན་སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་དུ་ཀྲོང་ངེ་ཤར་བ་དེ་རོ་གཅིག་འབྲིང་པོ། །དུ་མ་རོ་གཅིག་ཏུ་ཤར་བ་དེ་ལས་ཐབས་མཁས་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྣང་བ་མཆེད་ནས། རོ་གཅིག་ཏུ་མར་ཤར་བས་རོ་གཅིག་ཆེན་པོ་སྟེ། མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པ། ས་གཉིས་པ་ནས་བདུན་པའི་བར་ཡིན་ནོ། །ལ་ལར་བརྒྱད་པའི་བར་དུའང་བཤད། དེར་མཉམ་རྗེས་འདྲེས། འོན་ཀྱང་རྗེས་ཐོབ་ལ་སྟོང་འཛིན་གྱི་དྲི་མ་ཡོད་ (༧༣)པས། དེ་དག་ནས་ཐོབ་བྱ་ཐོབ་བྱེད། མཉམ་རྗེས་ཡེངས་མ་ཡེངས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་མེད་པར་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་དག་སྟེ། བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་སྒོམ་མེད་ཆུང་ངུ་ས་བརྒྱད་པ་དེ་ལ། གཉིད་དུས་སུ་རེས་འགའ་འཛིན་པའི་དྲི་མ་ཅུང་ཟད་འབྱུང་སྲིད་པས། དེ་དག་ནས་ཡེ་ཤེས་མཉམ་གཞག་ཆེན་པོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་སྒོམ་མེད་འབྲིང་། ས་
Chinese
与执著稍稍不离，心性稍微一见即是小离戏。其从根本上清净，如实证悟后，通常的意识消融于无所缘，即是中离戏。其变得稳固，且于显现上不适，于分别念上舒适，从那些之中，所有法无一不空，证悟一切皆空后，内外之法全部于空性上断除增益，即是大离戏。那些的后得显现如幻，证悟菩提心的自性，断除八十二种见断，除了以愿力，不会于轮回和有寂中受生和止息，因此称为初地极喜地或见道。恒常修持彼，增长为一味，于彼之中，仍然所有法无自性或无有，一个安乐所生的分别念尚未消失，从那些稍微不适之中，(72)空与不空，可离戏与否，无论生起什么都足够。于证悟为法的体性中，一味性，于显现空性任何一个之上，也圆满证悟所有如是道之法，即是一味小。现在又掺杂一个体验和定解的部分，从那些之中，外在的物质未留下，内在的觉性未留下，显现心识和各种识与智慧等全部于法性清净一味中融合，总而言之，有寂平等性，轮涅无别而直现，即是一味中。众多显现为一味，从那之中，巧妙方便缘起的显现生起，显现为一味，即是一味大，获得无生法忍，是二地至七地之间。有些人也说是到八地。于彼处，等持和后得混合，然而后得有执空的垢染，(73)从那些之中，能得所得，等持后得有无散乱的差别稍微没有，全部于法界中清净，远离所修能修的一切相，无修小是八地。于睡眠时偶尔会产生执著的垢染，从那些之中，智慧大平等成为一体，无修中，地
English
Slightly inseparable from clinging, and upon slightly seeing the nature of mind, it is small freedom from elaboration. When it is purified from the root and realized as it is, and ordinary consciousness dissolves into objectlessness, it is medium freedom from elaboration. When it becomes stable and is uncomfortable with appearances, but comfortable with thoughts, from those, all phenomena without exception are empty, and upon realizing that all is empty, all external and internal phenomena are cut off from superimposition on emptiness, it is great freedom from elaboration. The subsequent appearances of those appear as illusions. One realizes the nature of the mind of enlightenment. One abandons the eighty-two that are abandoned by seeing. One does not take birth or cease in samsara and existence except by the power of aspiration, therefore it is called the first ground, the Joyful One, or the attainment of the path of seeing. When that is continuously cultivated, it increases to one taste. Even then, the thought that all phenomena are without inherent existence or non-existent, and that a bliss arises, has not yet disappeared, and from those slight discomforts, (72) whether empty or not empty, whether free from elaboration or not, whatever arises is sufficient. In the nature of realizing as Dharma, the oneness, on either appearance or emptiness, one realizes that all the Dharma of the path is complete, which is small one taste. Now, a part of experience and certainty is mixed into it. From those, the material body is not left outside, and the awareness is not left inside, but appearance, mind, and all kinds of consciousness and wisdom are mixed into one pure Dharmata. In short, existence and peace are equal, and samsara and nirvana appear undifferentiated, which is medium one taste. When many appear as one taste, from that, skillful means and the appearance of dependent origination arise, and when it appears as one taste, it is great one taste, obtaining tolerance of the unborn Dharma, which is from the second to the seventh ground. Some say it is up to the eighth ground. There, equipoise and subsequent attainment are mixed. However, the subsequent attainment has the stain of clinging to emptiness, (73) from those, the object to be attained and the attainer, the difference between equipoise and subsequent attainment, whether distracted or not, is slightly absent, and all is purified in the Dharmadhatu, free from all characteristics of what is to be meditated on and the meditator, no meditation small is the eighth ground. During sleep, there may occasionally be a slight stain of clinging, from those, wisdom and great equipoise become one, no meditation medium, ground
Tibetan
དགུ་པ་དང་བཅུ་པ། དེ་ནས་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རལ་གྲིས། ཤེས་སྒྲིབ་བག་ཉལ་དང་བཅས་དྲུང་ཕྱུང་སྟེ། ཆོས་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་མའི་འོད་གསལ་དང་། མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་བུའི་འོད་གསལ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས། མི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་སྒོམ་མེད་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་སྟེ་ས་བརྒྱད་པ། དགུ་པ། བཅུ་པ། བཅུ་གཅིག་པ་བགྲོད་པས་གཉུག་མ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རང་བཞིན་དག་པ། དེ་མངོན་དུ་མཛད་པས་ (༧༤)ཆོས་སྐུ། སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་རྣམ་རྟོག་གི་རང་བཞིན་དག་པ་མངོན་དུ་བྱས་པས་ལོངས་སྐུ། རྐྱེན་དབང་གི་ཡུལ་ལྟར་སྣང་གི་རང་བཞིན་དག་པ་མངོན་དུ་བྱས་པས་སྤྲུལ་སྐུ། སྐུ་གསུམ་མམ་མཐའ་ཡས་པས་འབད་རྩོལ་དང་རྟོག་པ་མེད་པར་གཞན་དོན་ཕྲིན་ལས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་འཁོར་བ་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་འགྲོ་དོན་འབད་རྩོལ་མེད་པར་ནམ་མཁའི་མཐར་ཁྱབ་པར་འབྱུང་བ་ནི་ཡོན་ཏན་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པས། དེས་ན་སྔོན་འགྲོ་ནས་སྒོམ་མེད་བར་གྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་གོང་ནས་གོང་དུ་བསྐྱེད་པ་དང་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་ཉམས་ཤིང་། གོང་འཕེལ་གྱི་ཐབས་ལ་འབད་ན་ཡོན་ཏན་དེ་དག་འབྱུང་བས། དེ་བཞིན་བརྩོན་པ་བསྐྱེད་དེ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དང་དྲུག །དེ་ནས་དོན་དུ་ཡེ་གདོད་མ་ནས་དག་པ་གཉིས་ལྡན་དུ་རྟོགས་མ་རྟོགས་རྩམ་མ་གཏོགས། རང་ཆས་སུ་སེམས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་དམ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་རང་ཆས་སུ་ལྡན་ (༧༥)པ་གཞི་དུས་དང་། དེ་ནས་ལམ་བསྒོམ་པ་ལ་ཞུགས་ནས། ས་བཅུ་པའི་བར་གྱི་སེམས་ཉིད་ནི་ལམ་དུས། དེ་ནས་མ་རིག་པའི་གཉིད་ལས་སངས་ཤིང་། ཡང་དག་པའི་དོན་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི། འབྲས་དུས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བས། གཟུང་འཛིན་ཀུན་དང་བྲལ་ཞིང་ཡང་དག་པའི་གནས་ལུགས་ལ་བལྟ་བ་ནི་ལྟ་བ། དེ་དོན་ཡེངས་མེད་དུ་བསྒོམ་པ་ནི་སྒོམ་པ། བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་། སྤྱོད་པ་བཞི་གང་རུང་སྐྱོང་བ་སྤྱོད་པ་དང་། མར་འཁོར་བར་ལྷུང་དོགས་དང་ཡར་སངས་རྒྱས་ཐོབ་འདོད་སོགས་རེ་དོགས། བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་ཐམས་ཅད་བྲལ་བ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ། ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཀྱི་དོན་ཡང་། དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ལ་བརྩོན་པ་བསྐྱེད་ཅིང་། བླ་མ་ལ་བློ་གཏད་ལིང་སྐྱུར་གྱི་མོས་གུས། འཁོར་བ་དང་ཚེ་འདི་ལ་ཞེན་པ་བྲལ་བའི་ཞེན་ལོག །དུས་རྟག་ཏུ་ཡེངས་མེད་ཀྱི་དྲན་པ་བསྟེན་ཏེ། དགོས་མེད་ཀྱི་བློ་སྣ་ཐུང་སྦུད་པ་འཇིག་རྟེན་ཆོས་ (༧༦)བརྒྱད་དང་། ཚེ་འདིའི་རྣམ་རྟོག་དང་ངོ་བསྲུང་སོག
Chinese
第九和第十。然后以智慧和觉性的宝剑，连同习气一起彻底铲除所知障。法界极度清净的母光明，与如镜智慧的子光明融为一体。无学双运的佛陀菩提显现，无修大圆满的佛地，即第八地、第九地、第十地、第十一地的行进，使本初俱生之自性清净显现。（74）即法身。显现众生之心念分别之自性清净，即报身。显现随缘所现境之自性清净，即化身。三身或无量身，不需勤作和分别，无思地利益他众之事业，直至轮回未空之际，无勤地利益众生，如虚空般周遍，此乃功德之究竟。因此，从前行到无修之间的功德，由上往上生起，已生起者不衰退，努力于增长之方便，则彼等功德将会生起。如是生起精进并修持，此为第六。然后，实际上，从原始本初就清净的二者具备，不论证悟与否，差别不大。自性上，心性即如是性或大手印，自性上具备（75）者，为基础之时。然后，进入道路修习，直至十地之间的心性，为道路之时。然后，从无明之睡眠中醒来，真实之义显现，即成果之时的大手印。远离能取所取一切，观真实之实相，是为见。彼义无散乱地修持，是为修。远离一切作为与不作为，守护四种行为中的任何一种，是为行。担忧堕入轮回，以及希求获得佛果等希望和恐惧。远离所修之物和能修之人，是为果。见修行的意义也是如此。如是了知后生起精进，信任上师，具有抛弃一切的虔诚。从对轮回和此生的执着中解脱出来。时时保持不散乱的忆念，无用的念头，如吹火筒般短促，世间八法（76），以及此生的分别念和顾全面子等。
English
The ninth and tenth. Then, with the sword of wisdom and awareness, completely eradicate the obscurations of knowledge along with their habitual tendencies. The mother luminosity of the utterly pure Dharmadhatu and the child luminosity of mirror-like wisdom merge into one. The non-learning union of the Buddha's enlightenment manifests, the great effortless state of the Buddha's ground, which is the eighth, ninth, tenth, and eleventh bhumis, revealing the primordial, co-emergent, and naturally pure essence. (74) This is the Dharmakaya. Manifesting the naturally pure essence of sentient beings' minds and conceptual thoughts is the Sambhogakaya. Manifesting the naturally pure essence of appearances as conditioned objects is the Nirmanakaya. The three kayas, or infinite kayas, without effort or conceptualization, effortlessly benefit others through inconceivable activities until samsara is emptied. Benefiting beings without effort, pervading the limits of space, is the ultimate quality. Therefore, the qualities from the preliminaries to the state of no-meditation increase from above, and those that have arisen do not diminish. If one strives for the means of increasing them, these qualities will arise. Thus, generate diligence and practice, this is the sixth. Then, in reality, whether one realizes or not the two-fold purity that has been pure from the beginning, the difference is not great. In its own nature, the mind itself, suchness, or Mahamudra, is inherently possessed (75) as the ground. Then, entering the path of practice, the mind up to the tenth bhumi is the time of the path. Then, awakening from the sleep of ignorance, the true meaning manifests, which is the Mahamudra of the fruition. Separated from all grasping and apprehended, viewing the true reality is the view. Meditating on that meaning without distraction is meditation. Separated from all action and non-action, guarding any of the four conducts is conduct. Worrying about falling into samsara and hoping to attain Buddhahood are hopes and fears. Separated from the object of meditation and the meditator is the result. The meaning of view, meditation, conduct, and result is also like this. Having understood this, generate diligence, trust the guru, and have devotion that abandons everything. Liberate yourself from attachment to samsara and this life. Constantly maintain undistracted mindfulness, useless thoughts, like a short bellows, the eight worldly dharmas (76), and the conceptual thoughts and face-saving of this life, etc.