Tibetan
མ་སེམས་ཡིན་སྙམ་དུ་དེ་ཁོ་ན་ལ་ཡང་དག་ཏུ་བདེན་པར་ཞེན་ན་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དུ་སྐྱེའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཅི་ཡང་མ་གྲུབ་སྙམ་དུ་དེ་ལ་ཞེན་ནའང་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དུ་གོལ་ལོ། །ཡོད་པའང་མིན་མེད་པའང་མིན་སྙམ་དུ་དེ་ཉིད་ལ་ཞེན་ཅིང་མཆོག་ཏུ་བཟུང་ན་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་དུ་སྐྱེའོ། །དེས་ན་དེ་དག་ནི་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་གང་ཤས་ཆེ་བའམ་མཉམ་ཡང་རུང་སྟེ་དེ་དག་ལ་རོ་མྱོང་བ་དང་ཆགས་ཞེན་དང་བྲལ་བར་བྱས་ནས་རང་ཞལ་མཐོང་བས་སེལ་ལོ། །ཡང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སོགས་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་བྲལ་ཞིང་སྟོང་རྐྱང་ལ་ཞེན་ན་ཐེག་དམན་དུ་གོལ་འགྲོ་ཞིང་དེ་སྤང་དགོས་ཏེ། །དམྱལ་བར་འགྲོ་བ་བྱང་ཆུབ་ལ། །གཏན་གྱི་གེགས་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། །ཉན་ཐོས་དང་ནི་རང་རྒྱལ་དག །བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་གཏན་གྱི་གེགས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཐབས་ལ་མཁས་པས་བརྩེ་བ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམས་པས་དེ་ཉིད་སེལ་ལོ། །གཞན་ཡང་ཐབས་ཀྱི་བོགས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་འདོན་ན་སྦྱིན་སོགས་དཀར་པོའི་ཆོས་རྣམས་ལ་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མ་ཟིན་ན་ཟག་མེད་དུ་མི་འགྱུར་བས་དེས་ཟིན་པར་བྱ་དགོས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་དང་ལྡན་ན་ཐབས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བོགས་འདོན་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྟོང་རྐྱང་གིས་ཀྱང་ཐེག་དམན་དུ་གོལ་ཞིང་འགྲོ་དོན་རླབས་ཆེན་མི་འབྱུང་ལ་སྙིང་རྗེ་ཁོ་ནས་ཀྱང་གཞན་ཕན་རྒྱ་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བས་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པས་གཅིག་གི་བོགས་གཅིག་གིས་འདོན་པར་བྱ་དགོས་སོ། །ལྷག་མཐོང་མེད་པའི་ཞི་གནས་རྐྱང་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་འབའ་ཞིག་ཡིན་ལ། ལྷག་མཐོང་སྐྱེས་ན་ཐར་པའི་ལམ་དུ་ཚུད་པས་ལྷག་མཐོང་གི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་དེ་ཞི་གནས་ཀྱི་བོགས་ལྷག་མཐོང་གིས་འདོན་པར་བྱའོ། །ཡང་ཞི་གནས་མེད་ན་ལྷག་མཐོང་གི་རྩལ་མི་རྫོགས་མངོན་ཤེས་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་མི་འཆར་ལ་ཞི་གནས་ཇི་ཙམ་བཟང་རིམ་གྱིས་ལྷག་མཐོང་ནུས་པ་ཆེ་ཞིང་ཡོན་ཏན་དུ་མ་དང་ལྡན་པས་ལྷག་མཐོང་གི་བོགས་གི་ཞི་གནས་ཀྱིས་ཀྱང་འདོན་པར་བྱ་དགོས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་བཞི་པོའི་གེགས་སེལ་བོགས་འདོན་དུ་མ་བྱུང་ཡང་ཡི་གེས་འཇིགས་པས་འདིར་མ་བཀོད་ཀྱང་ཟུར་དུ་གསལ་ཞིང་ཁྲིད་ཡིག་རྙིང་པ་རྣམས་ལས་ཀྱང་འབྱུང་ལ་ཞི་ལྷག་དེ་གཉིས་ཀྱང་རྩེ་གཅིག་ལ་ཉམས་ཀྱི་བོགས་ཉམས་ཀྱིས་འདོན། སྤྲོས་བྲལ་ལ་སྟོང་ཉིད་རྟོ
Chinese
如果认为“仅仅是心”而执着于此，坚信其为真实，则会投生到无边识处。同样，如果认为“什么都不存在”而执着于此，也会堕入无所有处。如果认为“既非存在也非不存在”而执着于此并奉为至上，则会投生到非想非非想处。因此，对于这些，无论是安乐、明晰、无分别的体验占主导，还是三者均等，都要断绝对其的品味和执着，通过证悟自性来消除。此外，如果缺乏大悲等善巧方便，而执着于空性，则会堕入小乘，必须舍弃。因为：堕入地狱对于菩提来说，并非是永久的障碍；声闻和独觉，才是获得菩提的永久障碍。因此，通过善巧方便，修习慈爱、大悲和菩提心，就能消除这些障碍。此外，如果以智慧来提升善巧方便，那么布施等善法，如果没有被不执着三轮的智慧所摄持，就不会转变为无漏法，因此必须被智慧所摄持。同样，如果善巧方便与智慧波罗蜜多相结合，就叫做以善巧方便来提升智慧。仅仅执着于空性，会堕入小乘，无法产生伟大的利他事业；仅仅执着于慈悲，也无法成就广大的利他事业，因此必须空性与慈悲双运，才能以一者的力量来提升另一者。没有胜观的止观，仅仅是世间道；如果生起胜观，就进入了解脱道，因此要在相续中生起胜观的智慧，以胜观来提升止观的力量。此外，如果没有止观，胜观的力量就无法圆满，神通等功德也无法显现；止观越好，胜观的力量就越大，具备的功德也越多，因此也要以止观来提升胜观的力量。虽然四种瑜伽的障碍消除和力量提升还有很多，但因为害怕文字繁多，所以没有在此处列出，但在其他地方有详细说明，并且也出现在古老的引导文中，止观二者也是如此，在专注一境上，以禅修的力量来提升禅修。在离戏论上证悟空性。
English
If one clings to the notion of "it is only mind" and adheres to it as truly existent, one will be reborn in the realm of infinite consciousness. Similarly, if one clings to the notion of "nothing exists" and adheres to it, one will fall into the realm of nothingness. If one clings to the notion of "neither existence nor non-existence" and holds it as supreme, one will be reborn in the realm of neither perception nor non-perception. Therefore, regarding these experiences of bliss, clarity, and non-conceptuality, whether one is dominant or they are equal, one should abandon attachment and clinging to them, and eliminate them by seeing one's own face (realizing one's true nature). Furthermore, if one lacks skillful means such as great compassion and clings to mere emptiness, one will fall into the Hinayana path, which must be abandoned. For it is said: "Going to hell is not a permanent obstacle to enlightenment, but the Shravakas and Pratyekabuddhas are permanent obstacles to attaining enlightenment." Therefore, through skillful means, cultivating love, great compassion, and the mind of enlightenment, one can eliminate these obstacles. Moreover, if one enhances skillful means with wisdom, then virtuous deeds such as generosity, if not grasped by the wisdom that does not fixate on the three spheres (agent, object, and action), will not transform into uncontaminated virtues, so they must be grasped by wisdom. Similarly, if one possesses the perfection of wisdom with skillful means, it is called enhancing wisdom with skillful means. Clinging to mere emptiness leads to the Hinayana path and does not generate great benefit for others, while clinging to mere compassion does not accomplish vast benefit for others. Therefore, one must unite emptiness and compassion, enhancing one with the power of the other. Shamatha (calm abiding) alone without vipashyana (insight) is merely a worldly path. If vipashyana arises, one enters the path of liberation. Therefore, one should generate the wisdom of vipashyana in one's mindstream, enhancing the power of shamatha with vipashyana. Furthermore, without shamatha, the power of vipashyana will not be perfected, and qualities such as clairvoyance and miraculous powers will not arise. The better the shamatha, the greater the power of vipashyana and the more qualities one possesses. Therefore, one must also enhance the power of vipashyana with shamatha. Although there are many ways to eliminate obstacles and enhance the power of the four yogas, they are not listed here for fear of excessive writing, but they are explained elsewhere and also appear in old instruction manuals. Similarly, shamatha and vipashyana are enhanced by the power of meditation on single-pointedness. On freedom from elaboration, realize emptiness.