Tibetan
ས་མཆོག་འཛིན་སོགས་སྤང་བར་བྱ་དགོས་སོ། །དེའི་ངང་ནས་སེམས་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཆོས་སྐུ་གནས་པ་མེད་པ་ལོངས་སྐུ་སྐྱེ་འགག་དང་བྲལ་བཞིན་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་སྤྲུལ་སྐུ་དེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་སྟེ་སེམས་སྐད་ཅིག་མ་འདི་སྐུ་བཞིའི་བདག་ཉིད་དུ་ངོ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡང་སེམས་ཀྱི་རྩལ་སྣང་འགག་མེད་འདི་སྤྲུལ་སྐུ། རིག་ཅིང་གསལ་བ་ལོངས་སྐུ། སྟོང་པ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་དབྱེར་མེད་པ་ཆོས་སྐུ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །མདོར་ན་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐུ་ལྔའམ་ཡང་ན་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ནང་དུ་ལོངས་སྤྲུལ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་སོགས་ཀྱང་ཚང་བར་འདུས་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་ལུས་ཡིན་ཕྱིར། །ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་བསམ་ཡས་ཕྱིར། །རིག་པའི་རྗེས་འབྲང་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །སྐྱོབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་སྐུར་འདོད། ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ན་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་ཆོས་སྐུ་ཞེས་པ་དེའི་རང་བཞིན་དུ་ཐག་བཅད་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་ཞིང་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པ་ཡོད་མེད་སོགས་ཀྱི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་གཏན་ལ་ཕེབས་ཤིང་ཡར་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་དང་ཉམས་རྟོགས་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བར་རེ་བ་སོགས་དང༌། མར་འཁོར་བར་འཁྱམས་ཤིང་ཉམས་རྟོགས་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་དོགས་པ་སོགས་མདོར་ན་རེ་དོགས་ཐམས་ཅད་སྤང་བར་བྱ་དགོས་སོ། །ཆོས་ཐུན་རེ་བཞི་པའོ། །བསྡོམས་ན་ལོག་རྟོག་ལྔ་བསལ་བ་ལ་གཅིག་མཁས་པ་གསུམ་ལ་གཅིག་སྟེ་ཐུན་གཉིས་བྱས་ཀྱང་ཆོག་གོ། ༈ །།ཤོར་ས་དང་གོལ་ས་བཅད་དེ་བོགས་འདོན་པ་ནི། ཤོར་ས་ལ་སྟོང་ཉིད་ཤེས་བྱའི་གཤིས་ལ་ཤོར་བ་དང༌། རྒྱས་འདེབས་སུ་ཤོར་བ་དང༌། གཉེན་པོར་ཤོར་བ་དང༌། ལམ་དུ་ཤོར་བ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི་རིགས་པ་སོགས་དང་ལུང་རིགས་མང་པོ་ལ་ཐོས་བསམ་དུ་མ་བྱས་ཏེ་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དོན་དམ་པ་བྱ་བའམ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་པའམ་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་འདི་ཡིན་ཞེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་དུ་སེམས་ཤིང་སྒོམ་སྟེ་བླ་མས་གདམས་ངག་བསྟན་ནས་བསྒོམ་བཅུག་པའི་དུས་སུའང་ང་རང་གིས་སྔར་རྟོགས་པ་དེ་ལས་ཁྱད་མི་འདུག་ཟེར་དགེ་མེད་སྡིག་མེད་ར་རོག་ཕད་རོག་པའི་ནག་པོ་ཁ་འབྱམས་སུ་སོང་སྟེ་ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུའམ་སྟོང་ཉིད་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་མེད་པས་སྒོམ་རྒྱུ་ཅི་ཡོད་ཅེས་བློས་བྱས་ནས་འཇོག་པར་བྱེད་ཅིང་སྔར་གྱི་ལུང་རིག་གི་སྟེང་དུ་ཤེས་པ་མར་ལ?སོང་ཞིང་སྒོམ་ཉམས་མི་སྐྱེ་བ་ནི་སྟོང་ཉིད་ཤེས་བྱའི་གཤིས་ལ་ཤོར་བ་ཞེས་བྱའོ། །རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་ཤེས་བྱའི་གཤིས་སུ་ཤོར་ཞེ་ན། །གཅིག་དུ་བྲལ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་གྱི་བརྗོད་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་ཤེས་བྱའི་གཤིས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པ་གདོད་ནས་གནས་མོད་ཀྱང་ཡིན་སྙམ་པས་འཛིན་པ་ནི་བློས་བྱས་ཀྱི་དྲི་མ་དང་བཅས་པས་ཡང་དག་པའི་ལམ་དུ་མི་འགྱུར་བས་དེར་མ་ཤོར་བར་བྱ་དགོས་སོ། །དེས་ན་ཡེ་ཤོར་གྱི་ཤེས་བྱ་གཤིས་ལ་མེད་པའམ་མ་གྲུབ་པ་ལ་སྟོང་ཉིད་དུ་བྱེད་པ་དང་འཕྲལ་ཤོར་གོ་ཡུལ་གྱི་ཨའུ་ཁོག་སྟོང་སྐམ་པོ་དེ་གཉིས་འགག་མེད་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་གོ་བ་དང་ཉམས་ལེན་རྡོ་རུས་གཏུགས་པས་སེལ་ལོ། །ཆོས་ཐུན་རེ་ལྔ་པའོ།། ༈ །།གཉིས་པ་ནི། ལུས་ངག་གི་སྒོ་ནས་འདུས་བྱས་ཀྱི་དགེ་བ་ཅི་རིགས་བསྒྲུབས་ཏེ་ད་ནི་བདག་གིས་འདུས་མ་བྱས་པ་ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་བསྒོམས་པས་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་དག་གི་དབྱིངས་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་དང་དཀར་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དངོས་འཛིན་གྱི་མཚན་མར་ཞེན་པའི་གཉེན་པོར་ལུང་རིགས་ལ་སོགས་པས་གཞལ། གཞིག་འགྲེལ་བྱས་པས་མ་གྲུབ་པར་གཏན་ལ་ཕེབས་པའམ། དངོས་པོ་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཏཱ་དང་ཝའི་སྔགས་སོགས་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པར་བྱས་ནས་སྟོང་པར་སྒོམ་པར་ཉི་ཚེ་བའི་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པའམ་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་དག་གི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་ཏེ་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པར་བྱས་ཀྱང་རུང་སྟེ། །དང་པོར་དངོས་པོ་མཚན་མ་ཅན་དུ་དམིགས་པ་རྗེས་ལ་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པ་སྟོང་པར་རྒྱས་བཏབ་པ། སྣང་བ་ལ་སྟོང་པས་རྒྱས་བཏབ་ནས་སྒོམ་པ་བསྐྱེད་རིམ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམས། །དེ་ནས་དེ་སྟོང་པས་རྒྱས་བཏབ་སྟེ་སྟོང་པར་སོང་བར་བསམས་ཏེ་སྒོམ་པ་རྣམས་ནི་སྟོང་ཉིད་རྒྱས་འདེབས་སུ་ཤོར་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེས་ན་ནན་གྱིས་སྣང་བ་འདི་སྟོང་པར་མི་གཅོད་པར་སྣང་བ་འདི་མི་འགེགས་པར་སྣང་དུས་ཉིད་ན་སྟོང་པ་དོ་བར་སྣང་བ་ཡིན་པས་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་རང་བཞིན་མེད་པར་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བར་བཞག་གོ །དེས་ན་སྟོང་ཉིད་རྒྱས་འདེབས་སུ་ཡེ་ཤོར་དགེ་བ་མཚན་བཅས་ལ་སྟོང་ཉིད་དམིགས་མེད་ཀྱི་རྒྱས་འདེབས་པ་དེ་དང་འཕྲལ་ཤོར་དྲེད་པོ་རྒྱས་འདེབས་ཉམས་མྱོང་ཡལ་ནས་ཡིད་སྨོན་བྱེད་པ་དེ་དང་བློ་ཆུང་སྣང་སེམས་ལ་ཆོས་སྐུའི་ལྷན་པ་གླན་པ་དེ་གསུམ་གཉེན་པོའི་རང་ཞལ་ལྟ་བ་དང་ངེས་འབྱུང་ཉམས་ལེན་གསོལ་འདེབས་པ་དང་ཐ་མལ་ཤེས་པའི་རང་ངོ་བསྐྱངས་པས་སེལ་ལོ། །ཆོས་ཐུན་རེ་དྲུག་པའོ།། ༈ །།གསུམ་པ་ནི་དུག་གསུམ་སོགས་ཀྱི
Chinese
应当断除执着殊胜地等。于此之中，心性无生即是法身，无有住处即是报身，远离生灭而显现种种即是化身，此三者无别即是自性身，故当了知此一刹那之心即是四身之自性。又，心之妙用显现无灭即是化身，觉知而明朗即是报身，空性即是自性身，无别即是法身。总而言之，显有轮回涅槃之诸法，皆具足五身，或于法身之中，亦圆满具足报身、化身、自性身等。以其为一切法之身故，以其功德圆满不可思议故，以其为觉性之随行自性故，故称救护者之法身。如是宣说故，当决断清净二具之法身即是彼之自性。此外，诸法之自性，当确定其远离生灭住三者，且于任何处皆不成立，远离有无等一切边。向上，断除期望获得成佛及生起殊胜证悟等；向下，断除于轮回中漂泊及未于自续中生起证悟之疑虑等，总之，当断除一切希冀与疑虑。此为第四十四法类。总计而言，断除五种邪念，一为智者，三为一类，二者合一亦可。ེ་བ་是指落入空性为所知之自性中。以何原因为落入所知之自性中呢？因为离一异等的理证之主要论题，本就是所知自性的空性，却误以为是，以分别念的垢染而执着，不会成为真正的道，因此必须不落入其中。因此，对于本已落入的，将所知自性中没有或未成立的事物作为空性，以及暂时落入的，将经验领域中的空洞无物的空壳，这二者通过无碍世俗的缘起之理解，以及实修的刻苦努力来消除。第五十五讲。 第二，从身语方面行持各种有为的善法后，心想现在我修持无为甚深空性的意义，从而进入三轮清净的法界中，以及对于一切善法执着于实执的相，作为对治，通过教理和理证等进行衡量、破析、阐释，从而确定其不成立，或者对于非空性的事物，通过达（ཏཱ་，梵文天城体：ता，梵文罗马音：tā，汉语字面意思：达）和瓦（ཝ，梵文天城体：वा，梵文罗马音：vā，汉语字面意思：瓦）的咒语等使其不成立，从而修持空性，或者以短暂的空性修持，或者以三轮清净的智慧摄持，从而使其自性不成立也可以。首先，将事物观想为具有相状，之后再将自性不成立的空性进行扩展。在显现上以空性进行扩展后进行修持，修持生起次第等。之后，认为它已经被空性扩展而变为空性，从而进行修持，这些都是落入了空性扩展中。因此，不要强行将显现断定为空性，也不要阻止显现，而是在显现之时，空性也同时显现，因此显现和空性无别，自性不存在，被安立为双运。因此，对于落入空性扩展中的，本已落入的，对于有相的善法进行无相空性的扩展，以及暂时落入的，愚笨的扩展，经验消失后产生向往，以及心胸狭隘的，在显现和心识上缝补法身的补丁，这三者通过观修对治的自面，以及出离心的实修和祈祷，以及守护平凡智慧的自性来消除。第五十六讲。 第三是三毒等
English
One should abandon clinging to excellent grounds and the like. Within that state, the mind-essence, being unborn, is the Dharmakaya; being without abiding, it is the Sambhogakaya; while appearing in various forms yet being free from arising and ceasing, it is the Nirmanakaya. These three are inseparable, being the Svabhavikakaya. Therefore, one should recognize this single moment of mind as the nature of the four Kayas. Furthermore, the unobstructed manifestation of the mind's potential is the Nirmanakaya; the knowing and clarity is the Sambhogakaya; emptiness is the Svabhavikakaya; and their inseparability is also called the Dharmakaya. In short, all phenomena of existence, samsara and nirvana, are complete with the five Kayas, or within the Dharmakaya, the Sambhogakaya, Nirmanakaya, Svabhavikakaya, etc., are also completely included. Because it is the body of all dharmas, because its qualities are perfect and inconceivable, because it is the nature that follows awareness, it is regarded as the Dharmakaya of the protectors. As it is said, one should determine that the Dharmakaya, which possesses the two purities, is its very nature. Moreover, the nature of all dharmas is determined to be free from the three characteristics of arising, ceasing, and abiding, and is not established in any way, being free from all extremes such as existence and non-existence. Upwards, one should abandon hopes of attaining Buddhahood and generating special realizations, and downwards, one should abandon fears of wandering in samsara and not generating realizations in one's own mind-stream. In short, all hopes and fears should be abandoned. This is the forty-fourth Dharma category. In summary, to eliminate the five wrong thoughts, one is for the wise, and one is for three, so it is permissible to make two sessions.
English
The first is called falling into the nature of emptiness as knowable. What is the reason for falling into the nature of knowable? Because the main topic of reasoning such as being separate from one or many is the emptiness of the nature of knowable, which has been there from the beginning, but holding onto it thinking it is, with the defilement of fabrication, it will not become the correct path, so it must not fall into it. Therefore, the emptiness of what is not in the nature of knowable or not established that has already fallen, and the empty shell of the field of experience that has temporarily fallen, these two are eliminated by understanding the interdependent relationship of unobstructed conventional truth and by practicing hard. Lesson fifty-five. Secondly, after accomplishing various virtuous deeds of conditioned phenomena through body and speech, thinking that now I will meditate on the meaning of the unconditioned profound emptiness, thereby entering the realm of the three wheels of purity, and as an antidote to clinging to the characteristics of substantiality in all white dharmas, measure with scriptures and reasoning, etc. By analyzing and explaining, it is established that it is not established, or for things that are not empty, by making them unestablished with mantras such as ta (ཏཱ་，梵文天城体：ता，梵文罗马音：tā，汉语字面意思：达) and wa (ཝ，梵文天城体：वा，梵文罗马音：vā，汉语字面意思：瓦), and then meditating on emptiness, or meditating on the emptiness of impermanence, or by taking hold of the wisdom of the three wheels of purity, thereby making its own nature unestablished. First, focusing on things with characteristics, and then expanding the emptiness of the unestablished nature. Meditating by expanding emptiness on appearance, meditating on the generation stage, etc. Then, thinking that it has been expanded by emptiness and has become empty, meditating on these are called falling into the expansion of emptiness. Therefore, without forcibly cutting off this appearance as empty, without stopping this appearance, emptiness appears at the very time of appearance, so appearance and emptiness are inseparable, and the absence of self-nature is established as union. Therefore, for those who fall into the expansion of emptiness, the emptiness of the already fallen, the expansion of the emptiness of the unconditioned for the virtuous deeds with characteristics, and the temporary fallen, the lazy expansion, the experience disappears and longing arises, and the narrow-minded, patching the dharmakaya on appearance and mind, these three are eliminated by looking at the face of the antidote, and by practicing renunciation and praying, and by maintaining the self-nature of ordinary wisdom. Lesson fifty-six. Third is the three poisons etc.