Tibetan
གྱུར་བ་བཞིན། །མ་བསྒོམས་ཆོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པ་ནས། ཇི་ལྟར་ལམ་གྱི་བཞི་མདོར་ཡང༌། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཀུན་བརྗོད་ཅིང༌། །བདག་གིས་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་བ། །མ་བསྒོམས་ཆོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པའི་བར་དུ་གསུངས་པ་དང༌། ཞང་རིན་པོ་ཆེས། རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་འཆར་བ་དེ། །ཨ་རེ་འདོད་ཀྱིས་འཆར་བ་མིན། །བརྟག་དཔྱད་མཁས་པས་འོང་བ་མིན། །ཐོས་པ་ཆེ་བས་ཤེས་པ་མིན། །རྟོག་གེ་བ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །ཞེས་དང༌། རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཤུགས་འབྱུང་དེ། །ཨ་རེ་འདོད་དང་གློད་པ་དང༌། །བརྟག་དཔྱད་མཁས་དང་མི་མཁས་དང༌། །ཐོས་པ་ཆེ་དང་ཐོས་ཆུང་དང༌། །ཤེས་རབ་ཅན་དང་རྨོངས་པ་དང༌། །ཉམས་མྱོང་བཟང་དང་ངན་པ་དང༌། རྩོལ་བ་དྲག་དང་གཞན་ལ་སོགས། །གང་གིས་ཀྱང་ནི་མི་འཆར་ཏེ། །བླ་མའི་དུས་ཐབས་བསྟེན་པ་དང༌། །བདག་གི་བསོད་ནམས་ལས་ཤེས་བྱ། །བླ་མའི་དུས་ཐབས་བསྟེན་ཞེས་པ། །རྟོགས་ལྡན་བླ་མ་མཉེས་པ་ཡི། །བྱིན་རླབས་སྟོབས་ཀྱིས་འཆར་བ་ཡིན། །བདག་གི་བསོད་ནམས་ཞེས་པ་ནི། །སྦྱངས་པའི་འཕྲོ་ཙན་རྣམས་ལ་འཆར། །དེ་ཕྱིར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ། །བྱིན་རླབས་ལམ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར། །དད་པ་ཅན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན། །གུས་པ་ཅན་ལ་འཆར་བ་ཡིན། །སྤྱངས་པ་ཅན་གྱི་རྟོགས་པ་ཡིན། །ཀུན་གྱི་གྲོགས་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཡིན། །སྐལ་ལྡན་དབང་པོ་རབ་ཀྱིས་མཐོང༌། །ཚིག་མཁན་རྣམས་ཀྱི་བློར་མི་ཤོང༌། །དེ་འདྲའི་གང་ཟག་སྐལ་ལྡན་ལ། །གཉིས་མེད་རྟོགས་པ་འཆར་བ་དེ། །བླ་མ་དམ་པའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས། །རྟོགས་པའི་དཀྱིལ་ནས་ཆོས་སྐུ་མཆེད། །སེམས་ཉིད་དཀྱིལ་ནས་གཉིས་མེད་ཤར། །ཉོན་མོངས་དཀྱིལ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཤར། ཉམས་མྱོང་དཀྱིལ་ནས་རྟོགས་པ་ཤར། །ཞེས་སོགས་མདོ་རྒྱུད་དང་བཀའ་བརྒྱུད་ཀྱི་གསུང་རྣམས་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་ཀྱི་དོན་ནས་བཟུང་ཐུན་མོང་དུ་བྱ་ན། ལོག་རྟོག་བསལ་བ་ལྔ་པོ་སོ་སོ་ལ་ཐུན་རེ་བྱས་པས་ཆོས་ཐུན་རེ་གསུམ་པའོ། །བསྡུ་ན་ལྔ་པོ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྟན་ནས་འདིར་ཐུན་གཅིག་བྱས་ཀྱང་ཡོང༌།། ༈ །།གཉིས་པ་མཁས་པ་གསུམ་ལ་སློབ་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ལུས་གནད་སོགས་གོང་དུ་བསྟན་པ་ལྟར་སྐྱོན་དང་བྲལ་བར་བཅས་ཏེ། སེམས་ཀྱི་བཞག་ཐབས་ཀྱང་འཕྲོ་ན་འཕྲོ་ཐོག་གནས་ན་གནས་ཐོག་ཏུ་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་ཏེ་གོང་གི་གཞག་ཐབས་དང་མཐུན་པར་ཞལ་གདམས་ལས་གསུངས་པ་ལྟར། བྲམ་ཟེ་སྐུད་པ་འཁལ་བ་བཞིན། །རྣལ་འབྱོར་ཤེས་པ་གློད་ལ་ཞོག །མར་མེ་རླུང་གིས་མ་བསྐྱོད་བཞིན། །གསལ་ལ་མི་རྟོག་མ་
Chinese
就像那样，不修习佛法也是那样。从“就像在道路的十字路口，一切圆满都被述说，我却无法获得，不修习佛法也是那样”到“就像那样”之间所说。香仁波切说：“证悟的智慧生起，啊呀，不是欲望生起，不是精通分析者到来，不是博闻广识者知晓，不是思辨者的行为领域。”以及“证悟的智慧自然生起，啊呀，不是欲望和放纵，不是精通分析和不精通，不是博闻广识和寡闻少见，不是有智慧和愚昧，不是经验好和坏，不是努力强烈和其他等等，任何都不能使它生起，依靠上师的方便法门，从自己的福德中去了解。上师的方便法门，是指使具证上师欢喜的加持力生起。自己的福德，是指在净化的余烬中生起。因此，证悟的智慧，因为安住在加持的道路上，是具有信心者的行为领域，是对具有恭敬者生起，是净化者的证悟，一切的助伴是精进，有缘分的殊胜根器者才能见到，不是能言善辩者所能理解。像那样的有缘分者，无二的证悟生起，是依靠殊胜上师的加持，从证悟的中心生起法身，从心性的中心生起无二，从烦恼的中心生起智慧，从经验的中心生起证悟。”等等，因为是从经续和噶举派的教言中产生的。从后续的意义开始共同修持，断除邪见的五种分别进行修持，就是二十三个法类。如果归纳，将五种放在一起显示，在这里进行一个修持也可以。 第二，学习三位智者，分为三部分，第一部分是：身体要点等如上所示，要具备没有过失，心的安住方法也是，如果散乱就在散乱之处，如果安住就在安住之处，观察自性，与以上的安住方法相一致，如口诀中所说：“如婆罗门纺线，瑜伽士放松觉知，如灯火不被风动摇，明亮而不分别。”
English
Just like that, not practicing Dharma is also like that. From "Just like at the crossroads of the road, all perfections are spoken of, but I cannot attain them, not practicing Dharma is also like that" to "just like that" as it is said. Zhang Rinpoche said, "The arising of the wisdom of realization, ah, it does not arise from desire, it does not come from skilled analysts, it is not known by the greatly learned, it is not the realm of activity of speculators." And, "The spontaneous arising of the wisdom of realization, ah, not desire and indulgence, not skilled analysis and unskilled, not great learning and little learning, not wise and foolish, not good and bad experience, not strong effort and others, none of them can make it arise, rely on the skillful means of the Lama, understand from one's own merit. The skillful means of the Lama, refers to the arising of the power of blessing that pleases the realized Lama. One's own merit, refers to arising in the embers of purification. Therefore, the wisdom of realization, because it abides on the path of blessing, is the realm of activity of those with faith, it arises for those with reverence, it is the realization of the purified, the companion of all is diligence, it is seen by those with fortunate excellent faculties, it is not understood by those skilled in words. For such a fortunate person, the arising of non-dual realization, is through the blessing of the holy Lama, from the center of realization arises the Dharmakaya, from the center of mind itself arises non-duality, from the center of afflictions arises wisdom, from the center of experience arises realization." And so on, because it arises from the sutras, tantras, and the teachings of the Kagyu lineage. From the subsequent meaning onwards, to practice in common, the five distinctions of dispelling wrong views are practiced separately, which makes twenty-three Dharma classes. If summarized, the five are shown together, and one practice can be done here as well. Second, learning from the three wise ones, divided into three parts, the first part is: Body posture etc. as shown above, must be complete without faults, the method of settling the mind is also, if scattered, then at the scattered place, if settled, then at the settled place, observe the essence, in accordance with the above method of settling, as said in the oral instructions: "Like a Brahmin spinning thread, the yogi relaxes awareness, like a lamp not moved by the wind, clear and non-conceptual."
Tibetan
ཡེངས་ཞོག །གཟིངས་ལས་འཕུལ་བའི་བྱ་རོག་བཞིན། །ཡུལ་ལ་འཕྲོས་པའི་སེམས་མི་གཟུང༌། །ནགས་ལ་མཆེད་པའི་མེ་ལྕེ་བཞིན། །ཅིར་སྣང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་ཞོག །རྒྱ་མཚོར་སྣང་བའི་གཟའ་སྐར་བཞིན། །སྣང་སྲིད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་ཞོག །མཁས་པས་གླང་པོ་སྐྱོང་བ་བཞིན། །རྣལ་འབྱོར་ཤེས་པ་གང་བདེར་ཐོངས། །འབབ་ཆུ་རྒྱུན་དུ་འབབས་པ་བཞིན། །སེམས་ཉིད་རྟག་ཏུ་ཆོས་སྐུར་ཞོག །ཞིང་ལ་ཆུ་ལུད་བསྟེན་པ་ལྟར། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་འདོད་ཡོན་བསྟེན། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མ་བཅོས་སོ་མ་ལྷུག་པ་རང་བབས་ཀྱི་ངང་ནས་མི་དམིགས་པའི་བློ་མ་ཡེངས་པར་བྱས་ཏེ་བཞག་གོ །དེ་ནི་དང་པོ་སྒོམ་གྱི་མགོ་རྩོམ་པ་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བར་དུ་སྒོམ་གྱི་འཕྲོ་གཅོད་པ་ལ་མཁས་པ་ནི། དེ་དག་གང་ལ་འཇོག་ཀྱང་རྒྱུན་རིང་བ་གཙོ་བོར་མི་བྱེད་པར་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལུས་གནད་གཅིག་ཏུ་འབྱམས་པ་བོར་ཏེ་བསྒྱུར་ཞིང་གསལ་ལ་ཡུན་ཐུང་གྲངས་མང་བསྒོམ་དང་འཁོན་གྱིས་སུ་མ་སོང་བར་བྲོད་པ་སྐྱེ་ཞིང་གསལ་དྭངས་ངར་དང་བཅས་པའི་སྒོམ་འཕྲོས་གཤིན་པ་བྱའོ། །མཐར་ཉམས་བསྐྱང་བ་ལ་མཁས་པ་ནི། བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་གང་ཤར་ཡང་ཆགས་པ་དང་ཞེན་པར་མི་བྱ་ཞིང་བཟང་རྟོག་ངན་རྟོག་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་རྟོག་པའི་སེལ་གཏན་མ་ཞུགས་པར་རྟོགས་པའི་ཤུགས་ཀྱི་ཉམས་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་ནི་ཉམས་རྟོགས་པས་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བས་ཉམས་ལ་ཞེན་པ་དང་བྲལ་བར་བྱ་དགོས་ཤིང༌། དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་ཉམས་ཕྱིར་རྟོགས་པ་ཤོར་བ་ཞེས་བྱ་བས་ཉམས་ལ་མ་ཞེན་པར་སྐྱོང་མཁས་པར་བྱའོ། །ཉམས་དང་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར། ཉམས་ནི་བློའི་ཆ་ལས་མ་འདས་པས་མི་བརྟན་ཏེ། དཔེར་ན་སྤྲིན་གསེབ་ཀྱི་ཉི་མ་དང་འདྲ་བར་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་གསུམ་རེས་གསུམ་ག་མཐོ་རེས་གང་རུང་རེ་མཐོ་རེས་གང་ཡང་མི་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་མ་ཞེན་པར་བསྐྱངས་པས་བློའི་དྲི་མ་དངས་ནས་རྟོགས་པ་གདོད་ནས་འཆར་བ་ཡིན། དེར་མ་ཟད་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་སུ་མྱོང་ན་ཉམས། ཡུལ་མེད་དུ་ཤར་ན་རྟོག་པ། སེམས་ཀྱིས་མྱོང་ན་ཉམས། སེམས་ཁོ་རང་དེའི་ངོ་བོར་ཤར་ན་རྟོགས་པ། །དོན་གྱི་རྣམ་པར་མྱོང་ན་ཉམས། རང་མཚན་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་ཏེ་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པ་རྟོགས་པ། སྒོམ་མཁན་རང་གི་སེམས་དང༌། སྒོམ་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་སྟོང་པ་རྣམས་ལ་སྒོམ་རྒྱུའམ་མྱོང་རྒྱུ་ཞིག་འདུག་ན་ཉམས། སྒོམ་མཁན་དང་སྒོམ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡིད་བཟོ་དང་གོ་བ་ཙམ་མིན་པར་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་ན་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་འདུག །འདིར་ཐུན་གཅིག་བྱས་ཀྱང
Chinese
放下吧！犹如从船上放飞的乌鸦，不要抓住依恋外境的心。犹如蔓延于森林的火焰，一切显现都安住于大手印中。犹如显现于大海中的星星，一切显现存在都安住于大手印中。犹如智者调伏大象，瑜伽士应随心所欲地放任自识。犹如流水 निरंतर 流淌，愿心性恒常安住于法身中。如同田地需要水和肥料，瑜伽士也应享用欲妙。如是，以不做作、自然放松的方式，在无所缘的觉性中，不散乱地安住。这是最初善于开始禅修。其次，善于中断禅修是指：无论安住于何种状态，都不要过于强调长时间的持续，而是要放弃禅定和身体姿势的融合，进行转换，修习清晰、短暂、次数多的禅修，并且不要被厌倦所控制，要生起喜悦，进行清晰、明澈、充满活力的禅修。最后，善于提升体验是指：无论生起何种乐、明、无念的体验，都不要执着和贪恋，不要陷入好念、坏念、无记念的分别，而是要让体验在觉性的力量下自然生起，这就是通过体验获得证悟，因此必须远离对体验的执着。与此相反，为了体验而失去证悟，因此要善于提升，不要执着于体验。体验和证悟的区别：体验没有超出心的范畴，因此是不稳定的。例如，就像云隙中的太阳一样，乐、明、无念三种体验有时三种都高，有时任何一种高，有时什么都不发生。但是，如果不执着于此，并加以提升，心的污垢就会消除，证悟就会自然显现。不仅如此，如果以能所二元的方式体验，那就是体验；如果无所缘地显现，那就是证悟。如果用心体验，那就是体验；如果心本身显现为它的本性，那就是证悟。如果体验事物的表象，那就是体验；如果直接认识自性，并证悟事物的差别，那就是证悟。如果禅修者自己的心，以及禅修的乐、明、无念、空性等，有可以禅修或体验的东西，那就是体验；如果禅修者和禅修二者无别，并且不是仅仅停留在想象和理解上，而是直接认识到，那就是证悟。这里即使只做一次一座
English
Rest! Like a crow driven from a ship, do not grasp at the mind that clings to objects. Like a flame spreading through a forest, let whatever appears rest in the Great Seal. Like the stars appearing in the ocean, let all appearances and existence rest in the Great Seal. Like a wise man training an elephant, let the yogi release awareness wherever it is comfortable. Like a flowing river, may the nature of mind always rest in the Dharmakaya. Just as fields need water and fertilizer, so should yogis rely on desirable objects. In this way, without artifice, in a natural and relaxed manner, rest without distraction in non-objective awareness. This is called being skilled at beginning meditation. Secondly, being skilled at interrupting meditation means: no matter what state you are in, do not emphasize long periods of continuation, but rather abandon the merging of samadhi and body posture, and transform it, practicing clear, short, and numerous meditations, and without being controlled by aversion, generate joy, and practice clear, bright, and energetic meditation. Finally, being skilled at cultivating experience means: no matter what experience of bliss, clarity, or non-thought arises, do not cling to it or be attached to it, and do not engage in the separation of good thoughts, bad thoughts, or neutral thoughts, but rather allow the experience to arise naturally through the power of awareness, which is called obtaining realization through experience, so you must be free from attachment to experience. The opposite of this is called losing realization for the sake of experience, so you must be skilled at cultivating without being attached to experience. The difference between experience and realization: experience does not go beyond the realm of the mind, so it is unstable. For example, like the sun in the clouds, the three experiences of bliss, clarity, and non-thought sometimes all three are high, sometimes any one is high, and sometimes nothing happens. However, if you do not cling to this and cultivate it, the defilements of the mind will be cleared away, and realization will naturally appear. Moreover, if you experience in a dualistic way of subject and object, that is experience; if it appears without an object, that is realization. If you experience with the mind, that is experience; if the mind itself appears as its own nature, that is realization. If you experience the appearance of things, that is experience; if you directly recognize the self-nature and realize the difference of things, that is realization. If the meditator's own mind, and the bliss, clarity, non-thought, emptiness, etc. of meditation, have something to meditate on or experience, that is experience; if the meditator and meditation are inseparable, and it is not just staying in imagination and understanding, but directly recognizing it, that is realization. Here, even if you only do one session