Tibetan
་གྱི་ལོགས་ནས་མི་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཅི་ཡང་སྒོམ་དུ་མེད། །ཅེས་དང༌། ཡང་ན་སླ་བ་ཡིན་ཏེ་གཞན་ནས་བཙལ་མི་དགོས་པར་རང་ལ་ཡོད་དེ་ངའི་སེམས་ངའི་སེམས་ཟེར་བ་འདི་ཡིན། མཚན་ཉིད་སྣ་ཚོགས་ལ་བལྟ་བ་མིན་ངོ་བོ་མ་བཅོས་པ་རང་གསལ་ཙམ་དུ་སིང་ངེ་ཡེ་རེ་བ་འདི་རང་ཡིན། ཞེས་དང༌། ཞང་རིན་པོ་ཆེས། ཆོས་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཟེར་བའི་སྒྲ་བོ་ཆེ་དེ་རང་གི་སེམས་ལ་ཟེར་བ་ཡིན། སེམས་ངོ་མ་ཤེས་ན་ངའི་སེམས་ངའི་སེམས་ཟེར་བའི་མི་དྲན་དགུ་དྲན་པའི་རིག་རིག་པོ་འདི་རང་ཡིན། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འདི་རང་ལས་མ་འདས། བཀའ་སྡེ་སྣོད་རྒྱུད་སྡེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བཅུད་ཀྱང་འདི་རང་ཡིན། ཞེས་དང༌། རྒོད་ཚང་པས། འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཡིན་གྱིས་དང་ད་ལྟར་གྱི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་དངོས་འཛིན་དང་སྟོང་འཛིན་ཡེ་བྲལ་དུ་འདུག་པ་འདི་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་མཛུག་གུ་འཛུགས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལ་འཆར་སྒོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་གཉུག་མ་མ་བཅོས་པའི་ཤེས་པ་གཅིག་པུ་འདི་ཀའི་འགྲོས་ལས་མེད། ཅེས་སོགས་དང༌། ཨོ་རྒྱན་པས། དེའང་ད་ལྟར་གྱི་སེམས་ཉིད་འདི་ཀ་ལས་སངས་རྒྱས་པའི་བཟང་པོ་གཞན་ནས་བཙལ་དུ་མེད་དེ། སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཡེ་གདོད་མ་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་བཞུགས་པ་ཡིན། ཞེས་དང༌། སམྦུ་ཊི་ལས། ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱིས་བཏགས། །སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པ་ཉིད་ནི། །གཞན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང༌། རྒྱལ་བ་ཡང་དགོན་པས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ལ། འགའ་ཞིག་ཕྱག་སྣང་བ། རྒྱ་སྟོང་པ། ཆེན་པོ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ལ་ཟེར་ཏེ། དེ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་སྐད་ཡིན། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྐད་མིན། གསལ་སྟོང་གི་སྐད་ཐམས་ཅད་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའི་སྐད་ཡིན་བདེ་སྟོང་གི་སྐད་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་སྐད་ཡིན། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་ས་ར་ཧའི་བཞེད་པའི་རྐྱེན་གསུམ་དང་བྲལ་བ། དགའ་བ་བཞི་ལས་འདས་པ། འོད་གསལ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་བྱ་བ་ཞིག་བཞེད་པས་ན། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་བདེ་བའི་རྐྱེན་ལ་མི་ལྟོས། གསལ་བའི་རྐྱེན་ལ་མི་ལྟོས། མི་རྟོག་པའི་རྐྱེན་ལ་མི་ལྟོས་པས་རྐྱེན་གསུམ་དང་བྲལ་བའོ། །ཞེས་དང༌། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་བླ་མས་བསྟན་དུ་མེད། སློབ་མས་གོ་རུ་མེད་པ། ཉམས་དང་མྱོང་བས་མ་སྦགས་པ་དང༌། ངེས་ཤེས་ཀྱིས་མ་བསླད་པ། ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པས་མ་ཕྱེ། གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་དུ་མ་ཆད་པར་འདི་ལྟར་སྣང་སྲི
Chinese
从另一方面来说，没有什么像不分别念之类的功德可以修习的。又或者说，这是很容易的，不需要从别处寻找，它就在自己这里，就是这个“我的心，我的心”的说法。不是去看各种各样的特征，而是去看未被改变的自性，仅仅是自然清晰的，空灵而敞开的这个状态。香仁波切说：“所谓的法身大印，这个伟大的声音，指的是自己的心。如果不认识心的本性，那么这个‘我的心，我的心’的说法，就是指那个不想这个想那个的聪明劲儿。轮回和涅槃的一切法，都没有超出这个。一切经律论和续部的精华，也是这个。”热琼巴说：“那么，怎样才是呢？就是现在这种庸常的、远离实执和空执的觉知，这就是指向大手印的手指。虽然对于这个，有无数的显现之门，但只有一个未被改变的本初觉知，除此之外别无他途。”邬金巴说：“实际上，从现在这个心性中，不可能从其他地方找到比成佛更好的东西，因为心的实相从原始以来就自然地安住在法身之中。”《桑布扎续》中说：“内外自性的一切，都是由心所安立的。除了心之外，没有其他存在。”嘉瓦央衮巴说：“所谓的大手印，有些人认为是手（ཕྱག་，梵文：hasta，汉语字面意思：手）是显现，印（རྒྱ་，梵文：mudrā，汉语字面意思：印）是空性，大（ཆེན་པོ་，梵文：mahā，汉语字面意思：大）是二者的结合。这是关于法的印的说法，不是大手印的说法。一切关于明空的说法，都是三昧耶印的说法；一切关于乐空的说法，都是事业印的说法。大手印是伟大的婆罗门萨ra哈所认为的，它超越了三种因缘，超越了四种喜乐，超越了光明。因此，大手印不依赖于乐的因缘，不依赖于明的因缘，不依赖于不分别念的因缘，所以它超越了三种因缘。”大手印是上师无法指示的，弟子无法理解的，没有被经验和感受所玷污的，没有被定解所迷惑的，没有被见、修、行所分开的，没有被基、道、果三者所分割的，像这样显现存在
English
From another perspective, there is nothing like non-conceptual qualities to meditate on. Or rather, it is easy, as it does not need to be sought elsewhere, it is here within oneself, this saying of 'my mind, my mind.' It is not to look at various characteristics, but to look at the unaltered essence, simply the naturally clear, open and spacious state. Zhang Rinpoche said, 'The great sound of what is called Dharmakaya Mahamudra refers to one's own mind. If one does not recognize the nature of mind, then this saying of 'my mind, my mind' refers to that cleverness that thinks of everything except what is needed. All phenomena of samsara and nirvana do not go beyond this. The essence of all the Sutras, Vinaya, Abhidharma, and Tantras is also this.' Gotsangpa said, 'Well then, how is it? It is this ordinary awareness that is currently free from grasping at reality and grasping at emptiness, this is the finger pointing to Mahamudra. Although there are countless doors of manifestation for this, there is only one unaltered primordial awareness, and there is no other way.' Orgyenpa said, 'In reality, from this very nature of mind, there is nothing better than Buddhahood to be found elsewhere, because the reality of mind has been naturally abiding as the Dharmakaya from the very beginning.' The Sambhuti Tantra says, 'All that has the nature of outer and inner, all of these are established by mind. Other than mind, there is nothing else that exists.' Gyalwa Yang Gonpa said, 'As for what is called Mahamudra, some say that hand (ཕྱག་, Sanskrit: hasta) is appearance, seal (རྒྱ་, Sanskrit: mudrā) is emptiness, and great (ཆེན་པོ་, Sanskrit: mahā) is the union of the two. This is a saying about the seal of Dharma, not a saying about Mahamudra. All sayings about clarity and emptiness are sayings about the Samaya seal; all sayings about bliss and emptiness are sayings about the Karma seal. Mahamudra is what the great Brahmin Saraha considered, it is free from the three conditions, it transcends the four joys, and it transcends luminosity. Therefore, Mahamudra does not rely on the condition of bliss, does not rely on the condition of clarity, and does not rely on the condition of non-conceptualization, so it is free from the three conditions.' Mahamudra cannot be shown by the lama, cannot be understood by the student, is not defiled by experience and feeling, is not confused by certainty, is not separated by view, meditation, and action, is not divided into the three: ground, path, and fruit, and thus appears as existence.
Tibetan
ད་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་འདི་ལ། བསལ་བཞག་གམ། བཅིངས་གྲོལ་ལམ། གཉེན་པོས་བཅོས་གཅིག་ཀྱང་མ་བྱས་པར་རང་སར་ངོ་ཤེས་ཤིང་རང་གྲོལ་བ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཟེར་བ་ལགས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། རི་ཁྲོད་དབང་ཕྱུག་གིས། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་ཡིན་ཏེ། སེམས་ལས་མ་གཏོགས་ཆོས་གཞན་རྡུལ་ཙམ་མེད། ཅེས་སོགས་མཐའ་ཡས་པར་གསུངས་སོ། །ཆོས་ཐུན་གོ་གཅིག་པའོ།། ༈ །།གཉིས་པ་དབྱེ་བ་ནི། དབྱེ་ཚུལ་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་ཡང༌། བསྡུ་ན་གཞི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ། ལམ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ། འབྲས་བུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། གོང་དུ་བསྟན་པ་ལྟར་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་གཉིས་སུ་མེད་པ་འཕགས་པའི་གང་ཟག་གིས་རྟོགས་ཤིང་མངོན་དུ་བྱ་རྒྱུ་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་གཤིས་ཀྱི་བབས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གདོད་མའི་གནས་ལུགས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་གཞི་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་འོ་སྐོལ་སེམས་ཅན་འཇག་མིག་གི་སྲིན་བུ་ཡན་ཆད་ནས་སངས་རྒྱས་མར་བཅད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་བཟང་ངན་དང་ཆེ་ཆུང་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་རྣམ་དག་དེ་ཡིན། གནས་ལུགས་ཆོས་སྐུའི་བཞུགས་ཚུལ་དེ་རྟོགས་མ་རྟོགས་གཉིས་ལ་འཁོར་འདས་གཉིས་བྱུང་བ་ལས་རྟོགས་པའི་དུས་ན་ཡང་གཞིའི་དུས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་འདི་ཀ་ལས་མི་འདའ་བས་ཕྱག་རྒྱ་དེའི་གོང་ན་ཆོས་སྐུ་ཞེས་བཟང་པོ་ཞིག་བཙལ་དུ་མེད་པས་ཆེན་པོ་ཞེས་གདགས་སུ་རུང་བའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་དེ་ཉིད་ཡོད་ཅིང་དེའང་སྣང་སྟོང་རིག་སྟོང་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་པ་སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་ཡོད་མེད་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་གནས་ཀྱང་རང་གི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་རང་ངོ་མ་ཤེས་ཏེ། །དཔེར་ན་མུན་པའི་ནང་དུ་གཟུགས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །གནས་ལུགས་དེ་སྨྲ་བསམ་ཤེས་བརྗོད་ལས་འདས་ཤིང་ངོས་གཟུང་བྲལ་བས་མེ་དང་ནམ་མཁའ་ལ་རི་མོ་བྱེད་མ་གཏུབ་པ་བཞིན་ནོ། །ཡུལ་ཡུལ་ཅན་རིག་བྱ་རིག་བྱེད་དང་བྲལ་བས་མ་ཤེས་ཏེ། མིག་གིས་མིག་མ་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་སྟོན་མཁན་གྱི་བླ་མ་མེད་པས་མ་ཤེས་ཏེ། རྒྱལ་བུ་དམངས་སུ་འཁྱམས་པ་བཞིན་ནོ། །དབྱིངས་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་པས་མ་ཤེས་ཏེ། སྨན་ག་བུར་དུག་ཏུ་སོང་བ་བཞིན་ནོ། །ངོ་བོ་རིག་པར་གནས་པ་དེས་དེ་མ་ཐག་ལོག་པར་རིག་ནས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཏགས་པས་མ་ཤེས་ཏེ་ཐག་པ་ལ་སྤྲུལ་དུ་འཁྲུལ་བ་བཞིན་ནོ། །
Chinese
因此，对于这轮回涅槃的法，不需扬弃，亦不需系缚解脱，不以对治作任何改造，而于自处认识且自解脱，这便称为大手印。如是说。又，日琼瓦（Ri khrod dbang phyug）说：一切诸法皆是自心，除了心之外，其他诸法一丝一毫也不存在。等等，说了无边。法会听一座。第二，
English
Therefore, regarding this Dharma of samsara and nirvana, there is no need to abandon or retain, nor to bind or liberate. Without applying any remedies or making any alterations, recognizing it in its own place and being self-liberated is called Mahamudra. So it is said. Also, Ri khrod dbang phyug said: All dharmas are one's own mind; other than the mind, there is not even a particle of other dharmas. And so on, he said limitlessly. One session of Dharma. Second, the divisions: The ways of dividing are too many to express, but if summarized, there are three: Ground Mahamudra, Path Mahamudra, and Fruition Mahamudra. First, as explained above, the non-duality of the Buddha's mind is realized and to be manifested by noble beings. The inherent nature of the three realms of samsara, the primordial state of all dharmas, the co-emergent wisdom, the basis that pervades all, from us sentient beings like insects and ants up to all those who have attained Buddhahood, exists in the continuum of all, the self-nature that is pure, without good or bad, big or small, and so on. This is the way the Dharmakaya abides. From the two, realization and non-realization, arise the two, samsara and nirvana. However, even at the time of realization, the dharmata of the ground is free from elaboration, and the agent of existence, samsara, and nirvana does not transcend this. Therefore, above that Mahamudra, there is no good thing called Dharmakaya to be sought, so it can be designated as Great. All sentient beings have it in their continuum, and it is the indivisibility of appearance-emptiness, awareness-emptiness, bliss-emptiness, spontaneously accomplished as the nature of the three kayas and five wisdoms, abiding free from all extremes of elaboration such as arising, ceasing, abiding, existence, and non-existence. However, due to the power of one's own co-emergent ignorance, one does not recognize one's own face. For example, it is like showing a form in the dark. That way of abiding is beyond speech, thought, knowledge, and expression, and cannot be grasped, like drawing a picture on fire and in the sky. Because it is free from object and subject, knowable and knower, it is not known, like the eye not seeing the eye. Because there is no lama who shows it, it is not known, like a prince wandering among the common people. Because it is accomplished in one taste, it is not known, like medicine turning into poison. The essence abides in awareness, but immediately recognizing it as wrong and labeling it as inverted, it is not known, like mistaking a rope for a snake.