Tibetan
ས་མྱོང་དང་ས་ཚོད་འགྲིག་དཀའ་བར་སེམས་སོ། །ཞེས་ཀྱང་བཞེད་པས་དེ་དག་ལ་སྤྱོད་ལྡན་དག་གིས་དཔྱོད་ཅིང་རང་གི་ཉམས་མྱོང་དང་གོ་བསྟུན་ནས་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་སོ། འོན་ཀྱང་རྩེ་གཅིག་ཚོགས་སྦྱོར་སྤྲོས་བྲལ་མཐོང་ལམ་རོ་གཅིག་ནས་སྒོམ་མེད་འབྲིང་པོའི་བར་སྒོམ་ལམ་སྒོམ་མེད་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་འཇོག་པ་ཤས་ཆེ་སྟེ། ཞང་རིན་པོ་ཆེས་ཀྱང༌། རྟོགས་པ་ལྷག་གི་ཤར་བ་དེ། །མཐོང་ལམ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས། །རོ་སྙོམས་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་ལ། །གོམས་པར་བྱེད་པ་སྒོམ་པའི་ལམ། །སྒོམ་དུ་མེད་ན་མཐར་ཕྱིན་ལམ། །ཞེས་དང༌། རྒོད་ཚང་པའི་རེ་མིག་མ་ལས། ལམ་ལྔ་ས་བཅུའི་གནས་ཚོད་རྩེ་གཅིག་ཚོགས་ལམ་བཞི་གསུམ་བཅུ་གཉིས་སྦྱོར་ལམ་ངེས་འབྱེད་ཆ་བཞི་སྤྲོས་བྲལ་མཐོང་ལམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཐོབ། རོ་གཅིག་སྒོམ་ལམ་འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་ས་དགུ་པ་ཐོབ་པའོ། །སྒོམ་མེད་མཐར་ཕྱིན་ལམ་ས་བཅུ་གཅིག་ཀུན་ཏུ་འོད་གནོན་པའོ། །ཞེས་དང༌། གྲུབ་ཐོབ་གླིང་གིས་ཀྱང༌། དང་པོ་རྩེ་གཅིག་སྦྱོར་བའི་ལམ། ངེས་ཤེས་ཅུང་ཟད་སྐྱེས་པ་དྲོད། དེ་ཉིད་འཕེལ་བས་རྩེ་མོ་སྟེ། །སེམས་མེད་མི་སྐྲག་བཟད་པ་ཡིན། །རྩེ་གཅིག་འཇིག་རྟེན་ཆོས་ཀྱི་མཆོག །སྤྲོས་དང་བྲལ་བ་མཐོང་བའི་ལམ། །དུ་མ་རོ་གཅིག་ས་བཅུའི་རྟོགས་པ་འཆར། །སྒོམ་མེད་བཅུ་གཅིག་མཐར་ཕྱིན་ལམ། །ཞེས་དང༌། རྒྱ་རས་ཀྱིས། ས་སོགས་ལམ་ལ་དགོས་མེད་ཀྱང༌། །འོན་ཀྱང་བསྟན་ན་འདི་ལྟར་འདོད། །མཎྜལ་འབུལ་བ་ཚོགས་ཀྱི་ལམ། །ཉམས་མྱོང་སྐྱེས་པ་སྦྱོར་བའི་ལམ། །རྟོགས་པ་སྐྱེས་པ་སྒོམ་པའི་ལམ། །རོ་གཅིག་པ་ནི་ས་བརྒྱད་པ། །སྒོམ་མེད་བཅུ་གཅིག་མཐར་ཕྱིན་ལམ། །ཞེས་སོགས་མང་དུ་འབྱུང་བས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་བཞི་པོ་འདིའི་ངོ་བོ་དང་མཉམ་བཞག་རྗེས་ཤེས་རྗེས་སྣང་རྗེས་ཐོབ་རྣམས་ཀྱི་རིམ་པ་སྤང་བྱ་དང་རྩལ་རྫོགས་མ་རྫོགས་ངོ་བོ་མཐོང་མ་མཐོང་སོགས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་བོགས་འདོན་གེགས་སེལ་རྣལ་འབྱོར་བཞིའི་ཁྱད་པར་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་དུ་འཇོག་པ་སྒྲིབ་པ་གཉིས་སྤོང་ཚུལ་ས་དང་ལམ་བགྲོད་ལུགས་སོགས་རྒྱས་པར་ཁྲིད་ཡིག་རྙིང་པ་ཁུངས་བཙུན་རྣམས་ལས་འབྱུང་བས་འདིར་མ་བཀོད་ཀྱང་དེ་དག་ཏུ་བལྟ་ཞིང་བླང་དོར་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱོས་ཤིག །རྣལ་འབྱོར་པ་ཞིག་གི་ཉམས་ཐོག་ཏུ་དྲིལ་ན། སེམས་གསལ་ལ་མི་རྟོག་པ་སིང་ངེ་ཡེ་རེ་བ་དེ་ལས་གཞན་དུ་མི་འཕྲོ་བའམ། ཞི་ལྷག་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་རྒྱུན་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་དེ་རྩེ་གཅིག །སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཉིད་སྐྱེ་མེད་དུ་གསལ་སིང་གི་ཤར་བ་དེའི་རང་ངོས་ནས་འཁོར་གསུམ་གྱི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་སྤྲོས་བྲལ། སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་རང་གི་སེམས་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་ཅིང་བདག་གཞན་འཁོར་འདས་སོགས་གཉིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་རོ་གཅིག །ཡིན་མིན་ཕན་ཚུན་གང་དུ་བལྟས་ཀྱང་རང་གི་སེམས་ཉིད་དེའང་སྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པར་འོད་གསལ་དུ་ཆམ་ཆམ་འཆར་བ་སྒོམ་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་རང་རྒྱུད་ལ་བརྟགས་ཏེ་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ད་ལྟའི་དགེ་སྦྱོར་འདི་རྩེ་གཅིག་གི་སྐབས་སུ་འདུག་གམ་གང་དུ་འདུག་བརྟགས་ཏེ་རྩེ་གཅིག་གིའང་ཆུང་འབྲིང་སོགས་གང་དུ་འདུག་བརྟགས་ཏེ་འོག་མར་འདུག་ན་རིམ་གྱིས་གོང་མ་གོང་མར་ན་འཕར་ཞིང་འཇུག་པའི་ཐབས་ལ་རྩོལ་བས་འབད་པར་བྱའོ། །ཉམས་རྟོགས་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་ཐབས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཞེན་ལོག་ངེས་འབྱུང་བྱམས་སྙིང་རྗེ་དང་ཁྱད་པར་ཁ་ཞེ་མེད་པར་བླ་མ་ལ་སངས་རྒྱས་སུ་ངེས་པས་དུས་རྟག་ཏུ་གསོལ་བ་བཏབ་པའི་མཐུ་ཁོ་ན་ལས་འབྱུང་བས་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་གསོལ་འདེབས་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱ་ཞིང་གཞན་ཡང་ན་འཕར་ཞིང་གེགས་སེལ་ཐབས་དམིགས་པ་དང་སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་ཐབས་སོགས་ལའང་ཤུགས་འབྱུང་གིས་འབད་དགོས་སོ། །འདི་དག་ལ་ལམ་བགྲོད་ཚུལ་རྣལ་འབྱོར་བཞི་གསུམ་བཅུ་གཉིས་སྐྱེ་ཚུལ་སོགས་སྙིང་པོར་དྲིལ་ཏེ་ལུང་རྒྱབ་སོགས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་བསྐྱངས་ཏེ་བསྟན་པ་ལགས་སོ། །ཞིབ་ཏུ་བཀའ་བརྒྱུད་གོང་མའི་གསུང་དང་ཡིག་ཆ་བཞན་དུ་གསལ་ཞིང་རྟོགས་ལྡན་གྱི་བླ་མའི་ཐུགས་རྒྱུད་ལ་ཇི་ལྟར་མངའ་བ་སྐལ་ལྡན་གྱི་སློབ་བུ་ལ་སྟོན་པར་འགྱུར་བ་རྣམས་ལ་ཚུལ་བཞིན་དུ་སློབ་པར་བྱ་དགོས་སོ། །རྒྱས་པར་རྣལ་འབྱོར་བཞི་པོའི་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་རེ་རེ་ལ་ཐུན་རེ་བྱས་ཀྱང་ཆོག་པས། ཆོས་ཐུན་གྱ་དགུ་པའོ། །བསྡུ་ན་རྣལ་འབྱོར་བཞི་ཕྱོགས་གཅིག་བསྡོམས་ནས་འདིར་ཐུན་གཅིག་བྱས་ཀྱང་ཆོག ༈ །བཞི་པ་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་ཚུལ་ནི། དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་བཞི་གསུམ་བཅུ་གཉིས་ཚུལ་བཞིན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ཏེ་སྒོམ་མེད་མཐར་ཕྱིན་པ་ལས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལའང་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་རོ་མཉམ་པ་གཞིའི་དོན་ལ་ཞི་ལྷག་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་མཆོག་བསྒྲུབས་པས་འབྲས་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་གཉིས་མངོན་དུ་བྱེད་དེ། ཆོས་སྐུ་ནི་ལྷག་མཐོང་ངོ་བོ་རྟོགས་པའམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་མཐར་སོན་པའི་འབྲས་བུ་དང་གཟུགས་སྐུ་ནི
Chinese
心想地和地之间的界限很难确定。因为也有这样认为的，所以对于这些，有实践经验的人应该进行分析，并结合自己的经验和理解来了解。然而，从专注（རྩེ་གཅིག）的资粮道（ཚོགས་ལམ）和加行道（སྦྱོར་ལམ），无散乱（སྤྲོས་བྲལ）的见道（མཐོང་ལམ），到一味（རོ་གཅིག），再到无修（སྒོམ་མེད）的中等，修道（སྒོམ་ལམ）和无修的大等，大多都安立在佛的果位上。香仁波切也说：证悟殊胜生起时，是见道极喜之地。对一味证悟本身，习惯成自然是修道。如果无修则是究竟道。如同热米玛所说：五道十地的处所，专注是资粮道，四三十二是加行道，决择分四支，无散乱是见道，菩提的七支获得初地极喜地。一味是修道，八支圣道获得九地善慧地。无修是究竟道，十一地普光照耀地。如同成就者林格所说：最初专注是加行道，稍微生起定解是暖位，它增长是顶位，无心不惧是忍位。专注是世间法的顶峰，无散乱是见道，众多一味显现十地的证悟。无修十一地是究竟道。如同嘉热所说：地等对于道虽然没有必要，但是如果宣说，则如此认为。献曼茶是资粮道，生起体验是加行道，生起证悟是修道，一味是八地，无修十一地是究竟道。等等有很多这样的说法。这四种瑜伽的体性和止观、后知、后现、后得等的次第，所断和功德圆满与否，体性见与未见等的分类，去除障碍，四瑜伽的差别分为大中小三种，断除二障的方式，行进地道的方式等，详细内容在有依据的旧传承引导文中都有，这里没有写，但应该查阅那些内容，并如理取舍。如果将一个瑜伽士的体验浓缩起来，心明朗且无分别，清澈透明，不散乱到其他地方，或者止观双运的相续中，专注一缘安住，这就是专注。心...
English
It is thought that the boundaries between the ground and the ground are difficult to determine. Because that is also the view, those with practical experience should analyze these and understand them in light of their own experience and understanding. However, from the one-pointed (རྩེ་གཅིག) accumulation path (ཚོགས་ལམ) and joining path (སྦྱོར་ལམ), the non-scattered (སྤྲོས་བྲལ) seeing path (མཐོང་ལམ), to the one taste (རོ་གཅིག), and to the non-meditation (སྒོམ་མེད) medium, the meditation path (སྒོམ་ལམ) and the non-meditation great, etc., are mostly established on the fruit of the Buddha. Zhang Rinpoche also said: When the superior realization arises, it is the ground of the seeing path, the extremely joyful ground. To become accustomed to the one taste realization itself is the meditation path. If there is no meditation, then it is the ultimate path. As Re Migma said: The places of the five paths and ten grounds, one-pointedness is the accumulation path, four, three, and twelve are the joining path, the four parts of the decisive division, non-scatteredness is the seeing path, the seven limbs of enlightenment obtain the first ground, the extremely joyful ground. One taste is the meditation path, the eight limbs of the noble path obtain the ninth ground, the good wisdom ground. Non-meditation is the ultimate path, the eleventh ground, the all-illuminating ground. As the accomplished Ling said: Initially, one-pointedness is the joining path, slightly arising certainty is the heat, its increase is the peak, the fearless mind is the forbearance. One-pointedness is the peak of worldly dharma, non-scatteredness is the seeing path, many one tastes manifest the realization of the ten grounds. Non-meditation, the eleventh ground, is the ultimate path. As Gyara said: Although grounds, etc., are not necessary for the path, if they are explained, then this is how it is thought. Offering a mandala is the accumulation path, the arising of experience is the joining path, the arising of realization is the meditation path, one taste is the eighth ground, non-meditation, the eleventh ground, is the ultimate path. And so on, there are many such statements. The nature of these four yogas and the order of quiescence and insight, subsequent knowledge, subsequent appearance, subsequent attainment, etc., what is to be abandoned and whether the qualities are complete or not, whether the nature is seen or not, etc., the classification, removing obstacles, the differences between the four yogas are divided into three types: large, medium, and small, the way to abandon the two obscurations, the way to travel the ground and path, etc., detailed content is in the old lineage guidebooks that have a basis, it is not written here, but those contents should be consulted and adopted and abandoned accordingly. If the experience of a yogi is condensed, the mind is clear and non-conceptual, clear and transparent, not scattered to other places, or in the continuum of the union of quiescence and insight, focusing on one object and abiding, that is one-pointedness. The mind...
Chinese
以心性于无生中明朗显现之自性，远离三轮戏论，是为离戏。显现种种现象，然于自心性中味为一体，自他轮涅等一切二法味为一体，是为一味。无论从哪个角度观察是非彼此，其自心性亦未成立为能修所修等任何事物，光明朗然显现，是为无修之瑜伽。如是，当观察自相续，我等如今之善行处于专注之时，或处于何处，当观察专注之时，亦当观察处于小、中等何处，若处于下等，则当努力渐次向上提升，精进修持。证悟从上向上增上的方法之主要，是为厌离、出离心、慈悲心，尤其是毫无虚伪地视上师为佛，恒时祈祷之加持力所生，如是知晓后，当精进祈请，此外，亦当以自然之力努力于增上、遣除障碍之方便、所缘和有戏论之方便等。此等乃是将道之行持方式、四瑜伽、三十二生起方式等摄为心要，并扩展经论等之戏论而宣说。详细内容于噶举派上师之语录及其他文献中有所阐明，并如实传授于证悟上师之心续中所拥有之具缘弟子。当如理修学。广而言之，四瑜伽之每一瑜伽，皆可分为小、中、大三种，每一者皆可修习一座。此为第九十九法座。若摄略而言之，可将四瑜伽汇集一处，于此处修习一座即可。第四，显现果之方式：如是四瑜伽、三十二如理生起于相续中，并从无修而至究竟，由此获得圆满正等觉果位。于此，亦因法界与智慧成为一体，于根本义上修持止观双运之殊胜，从而显现法身与色身二果。法身乃是胜观之体性证悟，或无分别之自性圆满之果，而色身则
English
The very nature of mind, appearing clearly and vividly in the unborn, is free from the elaborations of the three spheres, which is freedom from elaboration. Although various phenomena appear, they are of one taste in one's own mind, and all dualistic dharmas such as self and other, samsara and nirvana, become of one taste, which is one taste. No matter from which angle one looks at right and wrong, one's own mind is not established as anything such as the object of meditation or the meditator, and it appears clearly and luminously, which is called the yoga of no meditation. Therefore, examine your own mind stream. Consider whether our current virtuous practice is in a state of single-pointedness or where it is. When examining single-pointedness, also examine whether it is small, medium, etc. If it is in a lower state, then gradually strive to increase and enter into higher and higher states. The main method for increasing experience and realization is renunciation, the mind of renunciation, loving-kindness, and compassion, and especially without hypocrisy, to regard the lama as a Buddha, which arises only from the power of constant prayer. Having understood this, one should be diligent in making supplications, and furthermore, one must also strive with natural force in methods of increasing, eliminating obstacles, objects of focus, and methods with elaboration. These are taught by condensing the way of traversing the path, the four yogas, the thirty-two ways of arising, etc., into the essence, and expanding the elaborations of scriptures, etc. The detailed contents are clarified in the words of the Kagyu lineage masters and other documents, and should be properly studied by fortunate disciples who will be shown how it is possessed in the mind stream of realized lamas. In detail, each of the four yogas can be divided into small, medium, and large, and each can be practiced in one session. This is the ninety-ninth dharma session. If condensed, the four yogas can be combined into one place, and one session can be practiced here. Fourth, the way to manifest the fruit: In this way, the four yogas and the thirty-two arise properly in the mind stream, and from no meditation to the end, one obtains the fruit of perfect and complete enlightenment. In this, also because the dharmadhatu and wisdom become one, one cultivates the union of calm and insight in the fundamental meaning, thereby manifesting the two fruits of the dharmakaya and the rupakaya. The dharmakaya is the realization of the essence of vipashyana, or the fruit of the perfection of the nature of non-discrimination, and the rupakaya is