Tibetan
མ་པ་རོ་གཅིག་ནི། སྔར་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་སྐབས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པའམ་སྟོང་ཐོག་ཏུ་རྦད། གང་ཤར་གྱི་རྣམ་རྟོག་སོ་མའམ་སྣང་ཐོག་ཏུ་ཅུང་མི་བདེ་བ་དེ་དག་ནས་འཁོར་འདས་གཉིས་སུ་འདྲེས་ཞེས་པ་དེ་ཡོང་བ་ཡིན། དེའི་དོན་ཡང་མ་འགགས་པའི་སྣང་བ་སོ་མ་འདི་ལ་སྣང་བར་འཛིན་པའི་དངོས་འཛིན་ཀྱང་མེད། སྟོང་པར་ཞེན་པའི་སྟོང་ཞེན་ཀྱང་མེད། ཕྱི་རོལ་གྱི་སྣང་བ་འདི་རང་གི་བློས་རང་བཞིན་མེད་པར་སྒོམ་པའམ་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་ཆོས་གང་ཡང་མ་གྲུབ། བློས་གཞལ་བ་ཙམ་མ་ཡིན་པར་སྣང་མི་སྣང་སྟོང་མི་སྟོང་སྣང་དམིགས་སྟོང་པ་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སོགས་མདོར་ན་བདེ་སྡུག་སོགས་གཉིས་བསྡུས་ཀྱི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་ཐ་མི་དད་པར་དབྱེར་མེད་ཟུང་འཇུག་རོ་གཅིག་པར་རྟོགས་ཏེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤར། གང་ཤར་གྱི་སྣང་བ་སོ་མ་རྟོག་པ་སོ་མ་ལ་དགག་སྒྲུབ་དང་བྲལ། རང་རིག་རང་གསལ་རྩོལ་མེད་ཡང་དག་གི་དྲན་པས་སེམས་དང་དྲན་པ་སྣང་བ་གསུམ་མེ་དང་ཚ་བ་གཞན་དང་རྒྱུ་འབྲས་བརྟེན་འབྲེལ་མངོན་དུ་གྱུར་སྣང་ཐོག་ཏུའང་བདེ་བ་ནི་རོ་གཅིག་གི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ། དེ་ལའང་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་དུ་འདྲེས་ཐམས་ཅད་གཉུག་མའི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་སྟོང་མི་སྟོང་མེད་པར་གང་ཤར་གྱི་ཤེས་པ་སོ་མ་དེ་ཀས་ཆོག །ཆོས་སུ་རྟོགས། སྣང་སྟོང་གང་རུང་རེའི་ཐོག་ཏུ་ཡང་ལམ་གྱི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པ་ཚང་བར་རྟོགས་ཀྱང་ལུས་སྣང་སེམས་གསུམ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་རེས་སེམས་སུ་ངེས་པ་བཙུག་ཡོང༌། དེར་མྱོང་རྒྱུ་དང་འཛིན་པའི་ངེས་ཤེས་ཅུང་ཟད་ཡོད། རྗེས་ཤེས་སུ་ས་སོགས་སྲ་འཐས་ཅན་དུ་སྣང་བ་དང་ཡུལ་རྐྱེན་དྲག་པོས་དཀྲུགས་པའི་ཚོགས་དྲུག་གི་སྣང་བ་ལ་དགེ་སྦྱོར་དུ་མི་བདེ་བ་དང་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྣང་བ་དུ་མ་རེ་ཡོད་པ་དང་ཆོས་བྱེད་པ་ལ་མངོན་ལྐོག་ཅུང་མི་ཐུབ་པ་འདྲ་བའང་འབྱུང༌། རྗེས་སྣང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་ཞིང་རྨི་ལམ་ན་ཡང་འཁྲུལ་པ་དང་འཛིན་པ་དུ་མ་རེ་འབྱུང༌། རེས་ལུས་སྣང་སེམས་གསུམ་དབྱེར་མེད་པའི་ཉམས་ཀྱང་འབྱུང༌། རྒྱུ་འབྲས་ལ་རྩི་འཇོག་དང་མོས་གུས་སྙིང་རྗེ་ཆུང་བ་འདྲ་ཡང་སྲིད་པས་དེར་མ་སོང་བར་བྱ། ཆོས་ཐུན་རྒྱ་གཉིས་པའོ།། ༈ །།རོ་གཅིག་འབྲིང་ནི་སྔར་གྱི་མྱོང་བ་ངེས་ཤེས་ཀྱི་འཛིན་པའི་ཆ་གཅིག་འདྲེ་བས་དེ་དག་ནས་བེམ་པོ་ཕྱིར་མ་ལུས། རིག་པ་ནང་དུ་མ་ལུས་སྣང་སེམས་ཟུང་འཇུག་གཅིག་ཏུ
Chinese
体验一味：以前离戏的境界中，一切法皆无自性或于空性中泯灭。任何显现的新鲜念头或显现中稍有不适，皆由此生起所谓轮回与涅槃二者混杂。其意义在于，对于此未断绝的新鲜显现，既无执著显现的实执，亦无耽著空性的空执。外观的显现，以自心修习无自性，或二取显现的任何法皆不成立。不仅是心识的衡量，而是显现与不显现、空与不空、显现所缘空性、生起次第与圆满次第、世俗谛与胜义谛、轮回与涅槃等等，总而言之，苦乐等二元对立的一切法，皆无差别地证悟为无别双运一味，而生起俱生智。任何显现的新鲜念头，皆离弃取舍。以自明自显无勤任运的正念，心与念头、显现三者如火与热，他者与因果、缘起显现，于显现中亦安乐，此称为一味瑜伽。其中又分小、中、大三种。第一种是：显空无别融合，一切皆证悟为本初的自性，无空与不空，任何显现的新鲜觉性即可。证悟为法。于显空任何一者之上，亦能证悟圆满一切道之法，然身、显、心三者无别，有时会于心中生起定解。其中有少许体验之境与执持之定解。后得时，显现地等坚固之物，且因外境强烈扰动，六识之显现于行善时感到不适，且有诸多能取所取之显现，于修法时亦有无法公开或隐藏之情况。后得之显现如幻化，于梦中亦有诸多错乱与执著。有时亦生起身、显、心三者无别之体验。于因果不重视，且可能生起微小之恭敬与慈悲，故不应如此。此为第二座法。中间一味：以前的体验与定解之执持部分混杂，因此，色身并未完全向外，觉性亦未完全向内，显现与心识双运为一。
English
Experiencing One Taste: In the previous state of freedom from elaboration, all phenomena are without inherent existence or are completely dissolved into emptiness. Any fresh thoughts that arise or any slight discomfort in appearances give rise to what is called the mixing of samsara and nirvana. Its meaning is that for this uninterrupted fresh appearance, there is neither the grasping of reality that clings to appearances, nor the clinging to emptiness that clings to emptiness. This outer appearance is meditated upon as being without inherent existence by one's own mind, or any phenomena that appear as duality are not established. It is not just a matter of mental measurement, but rather appearance and non-appearance, emptiness and non-emptiness, the emptiness of perceived objects, the generation and completion stages, relative and ultimate truth, samsara and nirvana, and so on. In short, all phenomena of duality, such as happiness and suffering, are realized as being non-different, indivisible, and of one taste in union, and arise as coemergent wisdom. Any fresh thoughts that arise are free from acceptance and rejection. With self-aware, self-luminous, effortless, and genuine mindfulness, the three—mind, mindfulness, and appearance—are like fire and heat, other and cause and effect, interdependent manifestation, and happiness also arises in appearance. This is called the yoga of one taste. Among these, there are three: small, medium, and large. The first is: Appearance and emptiness are mixed without distinction, and everything is realized as the primordial nature. Without emptiness or non-emptiness, any fresh awareness that arises is sufficient. It is realized as Dharma. On either appearance or emptiness, one can also realize the complete path of Dharma, but the three—body, appearance, and mind—are inseparable, and sometimes a definite understanding arises in the mind. There is a slight experience and a definite understanding of grasping. In post-meditation, solid things like earth appear, and due to strong disturbances from external conditions, the appearances of the six consciousnesses are uncomfortable when doing virtuous deeds, and there are many appearances of grasper and grasped, and there are also situations where it seems difficult to do Dharma openly or secretly. Post-meditation appearances are like illusions, and even in dreams, there are many confusions and attachments. Sometimes, the experience of the three—body, appearance, and mind—being inseparable also arises. There may be a slight lack of importance given to cause and effect, and a small amount of respect and compassion may arise, so one should not go that way. This is the second session of Dharma. Intermediate One Taste: The previous experience is mixed with a portion of the grasping of definite understanding, so the physical body is not completely outward, and awareness is not completely inward. Appearance and mind are united as one.
Tibetan
་ཀྲོང་ངེ་བ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྩ་བ་རྦད་ཀྱིས་ཆོད། འཛིན་པ་དེའང་ཡུལ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་ལས་འདོར་གཟུང་ཡུལ་ཐམས་ཅད་གཉུག་མ་རང་གསལ་དུ་ཤར་བས་དེ་མེད་ཙ་ན་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་དང་བྲལ། འཛིན་པ་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་འཆར་བའི་ཤེས་པ་གཅིག་གི་གྲོགས་སུ་ཐམས་ཅད་འཆར། གཟུགས་སོགས་ཡུལ་རྣམས་མི་རྟོག་པར་འཆར་བས་ཟུང་འཛིན་དེ་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་འཆར། རོ་གཅིག་ཆུང་ངུ་དང་ཟུང་འཇུག་གི་ངོ་བོ་ལ་ཁྱད་མེད་ཀྱང་མྱོང་བ་བརྟན་དུ་སོང་བ་ཡིན། ལུས་སྣང་སེམས་གསུམ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པའི་ཉམས་འབྱུང༌། རྗེས་ཤེས་དང་རྨི་ལམ་ཡང་སྔར་བས་འཁྲུལ་པ་ཆུང་ཞིང་ཨ་འཐས་ཀྱི་འཛིན་པ་ཡང་ཆེར་མི་ཡོང༌། འོན་ཀྱང་རྨི་ལམ་མམ་དུས་གཞན་དུ་ཡང་རུང་ཡང་དག་གི་དྲན་པས་ཡེངས་མ་ཡེངས་སུ་འཛིན་པའི་གཉིས་སྣང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་བྱ་བ་ཡད་ཡུད་ཡོང་བ་ཡིན། གཟུང་དྲན་དང་ཡང་དག་གི་དྲན་པའི་ཁྱད་པར་ཡེངས་དུས་སུ་ཡེངས་འདུག་སྙམ་པའི་རྗེས་ལ་དགེ་སྦྱོར་རྒྱུད་ཐོག་ཏུ་ཡེར་ཡོང་བ་དེ་གཟུང་དྲན་ཡིན་ཞིང་སྔར་འཛིན་པ་ཞུགས་པའི་རྟགས་ཡིན། རྟོག་འཛིན་དེ་མེད་པར་དྲན་པ་ཙམ་གྱིས་ཉམས་ལེན་གྱི་སྟེང་དུ་ཡེར་ཡོང་བ་དེ་རྟོགས་ཆོས་ཡང་དག་གི་དྲན་པ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་སྔར་ངེས་ཤེས་ཀྱིས་མ་ཟིན་ཀྱང་འཛིན་པ་མ་ཞུགས་པའི་རྟགས་ཡིན། ཆོས་ཐུན་གྱ་གསུམ་པའོ།། ༈ །།རོ་གཅིག་ཆེན་པོ་ནི། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་དུ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་རྟོགས། སྣང་སེམས་གཅིག་ཏུ་ངེས་ཤིང་སྔར་གྱི་དེ་ཀ་མྱོང་བ་བརྟན་དུ་སོང་ནས་སྣང་བ་མ་འགགས་པ་འདི་ལ་བདེན་འཛིན་དག་པས་གཉིས་མེད་ཀྱི་རྟོགས་པ་དེ་ཉིན་མཚན་འཁོར་མར་འབྱུང༌། མི་རྟོག་པའི་འཆར་སྒོ་གསལ་ཙམ་གྱི་སྣང་ལ་མ་ངེས་པའི་མྱོང་ཆར་ཅུང་ཟད་རེ་འབྱུང༌། འཛིན་མེད་གྱི་གསལ་སྣང་མི་འགགས། རེས་འཁོར་འདས་ལ་སོགས་པ་སྣང་ཚད་རྟོགས་པ་དེའི་ངོ་བོར་ཤར་ན་གཉིས་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་རྒྱུན་ཆད། ངོས་འཛིན་མེད་པའི་རྗེས་སྣང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཙམ་ཞིག་ཡོད། དེའང་སྒྱུ་མ་མཁན་པོའི་སྣང་བ་དང་འདྲ་སྟེ་མེད་པར་ཤེས་བཞིན་གཉིས་སྣང་ཕྲ་མོ་མི་འགགས། འཛིན་མེད་ཀྱི་རྨི་ལམ་ཀྱང་འལ་འོལ་ཙམ་འབྱུང་རེས་རྨི་ལམ་མི་འབྱུང་བའང་ཡོད། འདིའི་གཉིས་སྣང་ནི་འཆར་སྒོ་ཕྲ་མོ་རྣམས་ཉམས་ལེན་གྱི་ངང་དུ་དག་པའི་མདངས་སམ་གསལ་སྣང་ངམ་སྟོང་སྣང་དུ་ཡད་ཡུད་འབྱུང་བ་དེ་ལ་རོ་གཅིག་གི་རྗེས་སྟོང་པར་འཆར་བ་ཟེར། །དོན་ལ་སྤང་བྱའི་ལྷག་རོལ་ཡིན་པས་སྒོམ་གྱི་གདེང་ཚོད་ཡོད་རིང་ལ་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་གཞ
Chinese
猛烈地断除了能取所取的根本。能取也是依靠所取而产生，因此舍弃所取，一切所取之处都显现为本初自明，没有了所取，能取的识也就消失了。能取在所取的境上显现，一切都显现为一个识的助伴。色等境不作意地显现，因此能取所取在那境上显现。小一味和双运的体性没有差别，只是体验更加稳固了。身、相、心三者融为一体的体验产生。后得和梦境也比以前减少了错乱，执著也大大减少。然而，在梦中或其他时候，以正确的正念，对于是否散乱而执著的二取显现，会像幻觉一样，偶尔出现。能取忆念和正确忆念的区别是，在散乱时，认为自己处于散乱状态之后，善行在相续中涌现，那是能取忆念，是以前执著进入的征象。没有了分别执著，仅仅是忆念，就在修行的基础上涌现，那是证悟之法，是正确的忆念，虽然以前没有被定解所抓住，但却是执著没有进入的征象。第三十三法会。 ༈ །།大一味是：将显有轮回涅槃的一切法，都证悟为无生平等性之状态。确定显现与心识为一，并且以前的体验更加稳固，显现没有停止，这清净了实执，因此无二的证悟日夜不断地产生。不作意的显现之门，在稍微明亮的光景中，会出现一些不确定的体验。无执著的明相不会停止。有时，轮回涅槃等一切显现，都显现为证悟的体性，那么二取的分辨念头就会断绝。只有没有识别的后念，像幻觉一样。那也像魔术师的显现一样，明明知道没有，但细微的二取显现不会停止。无执著的梦境也只是模糊地出现，有时也会不做梦。这二取显现是，细微的显现之门，在修行的状态中，作为清净的光彩，或者明相，或者空相，偶尔出现，那被称为一味之后的空显现。实际上是应该断除的残余，因此在有修行的把握期间，依靠那
English
The root of grasping at the grasper and the grasped is completely severed. Grasping also arises dependent on the grasped, so by abandoning the grasped, all that is grasped appears as primordially self-luminous. When that is absent, the consciousness that grasps is separated. Grasping appears on the object, and everything appears as an aid to one consciousness. Forms and other objects appear without conceptualization, so the grasper and grasped appear on that object. Small one taste and the nature of union are no different, but the experience becomes more stable. The experience of body, appearance, and mind merging into one arises. Subsequent cognition and dreams are also less confused than before, and intense clinging also does not arise much. However, in dreams or at other times, with correct mindfulness, the appearance of dualistic grasping, like an illusion, occurs occasionally, whether one is distracted or not. The difference between grasping at memory and correct memory is that when distracted, the thought of being distracted arises, and virtuous activity arises in the continuum. That is grasping at memory, and it is a sign that grasping has entered before. Without conceptual grasping, merely memory arises on the basis of practice, that is the Dharma of realization, correct memory. Although it was not previously grasped by ascertainment, it is a sign that grasping has not entered. The thirty-third Dharma session. ༈ །།The great one taste is: realizing all phenomena of existence, samsara and nirvana, in the state of equality in unbornness. Determining appearance and mind as one, and the previous experience becoming more stable, this appearance does not cease, and this purifies the clinging to truth, so the non-dual realization arises continuously day and night. The door of non-conceptual appearance, in a slightly clear appearance, some uncertain experiences occur slightly. The clear appearance without grasping does not cease. Sometimes, samsara, nirvana, and all appearances appear as the nature of realization, then the conceptual thoughts of dualistic grasping are cut off. There is only a subsequent appearance without recognition, like an illusion. That is also like the appearance of a magician, knowing that it is not there, but subtle dualistic appearances do not cease. Dreams without grasping also appear vaguely, and sometimes there are no dreams. This dualistic appearance is that subtle doors of appearance, in the state of practice, appear occasionally as the radiance of purification, or clear appearance, or empty appearance, that is called the empty appearance after one taste. In reality, it is a remainder to be abandoned, so as long as there is confidence in meditation, relying on that