Tibetan
།ཅེས་དང༌། སྐྱོབས་པ་འབྲི་གུང་པས། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་ཡིན་སེམས་གདོད་མ་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པས་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟ་བུ་ཡིན། ཞེས་དང༌། ཕག་གྲུས། ལུས་སེམས་གཉིས་པ་དགག་སྒྲུབ་མེད་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་གཟུང་བའི་ཡུལ་དང་ནང་འཛིན་པའི་སེམས་དབྱེར་མེད་དུ་རྫོགས་པ་ཞིག་འོང་བ་ཡིན། ཅི་སྣང་རང་གི་ངོ་བོར་ཤར་ཞེས་པ་ནི་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོར་འཆར་ལ་དོན་དེ་ལས་མ་འདས་པ་ཞིག་ལ་ཟེར་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང༌། ལྟ་བ་མདོར་བསྡུས་ལས། རང་རིག་སྤྲོས་བྲལ་དེ་ཉིད་ནི། སྣང་ཞིང་སྟོང་ལ་སྟོང་ཞིང་སྣང༌། །དེ་ཕྱིར་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་དེ། །དཔེར་ན་ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་བཞིན། །དེ་ལྟར་གཉིས་མེད་གཏན་ལ་དབབ། །ཅེས་དང༌། ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོའི་རྒྱུད་ལས། ལུས་དང་སེམས་ནི་དབྱེར་མེད་དེ། །རྟེན་དང་བརྟེན་པ་འབྱུང་ལྡོག་གིས། །ཀུན་གྱི་གནད་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་མེད་སོགས་ཀྱི་ལྟོས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཐུན་ང་བཞི་པའོ།། ༈ །།གཉིས་པ་སེམས་སྟོང་པར་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི་སེམས་ཉིད་དེའང་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཞེས་ཐ་སྙད་ཅི་ལྟར་བཏགས་ཀྱང་གཟུགས་ཁ་དོག་དབྱིབས་ལུས་ཀྱི་ཕྱི་ནང་རྣམ་པ་སོགས་འདི་འདྲར་གྲུབ་ཅེས་སྨྲ་བ་སེམ་གྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའོ། །སྔར་སེམས་འཚོལ་གྱི་མན་ངག་གི་སྐབས་སུ་བཙལ་བཅུག་པ་ཡིན་པས་སེམས་དེ་ཕྱི་ནང་བར་གསུམ་དང་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་རང་གི་ངོ་བོ་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་སོགས་ཇི་ལྟར་མཐོང་ཞེས་དྲིས་པས། གང་དུའང་མ་མཐོང་བའི་མཐོང་རྒྱུ་ཞིག་འདུག་ཅེས་ཟེར་བ་བཞིན་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མཚོན་དུ་མེད་ཅིང་གྲུབ་པ་མེད་པ་དང་ཕྱི་ནང་ཕྱོགས་བཅུ་གར་བཙལ་ཡང་མ་རྙེད་པ་དེ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་དབང་གིས་ཡིན་ལ། རང་བཞིན་གྲུབ་ནས་མ་རྙེད་པ་ནི་མིན། དེས་ན་སེམས་ངོ་བོ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པར་མཐོང་བ་དེ་ནི་མཐོང་བའི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་དང་པོ་ཉིད་ནས་སེམས་འདི་བལྟར་མེད་མཐོང་མེད་དུ་སྟོན་རིགས་པ་ལས་ཁ་དོག་སོགས་བཙལ་ནས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྙམ་ན། དེ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པའི་སེམས་ལ་མེད་པ་ཉིད་དུ་མ་རྟོགས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་ངའོ་བདག་གོ་ཞེས་བདེན་པར་བཟུང་ཞིང་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆགས་སྡང་རྨོངས་གསུམ་སྐྱེས་ཏེ་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོར་འཁྱམས་པ་ཡིན་པས་དེ་ལས་བཟློག་པའི་དོན
Chinese
如是说。 救护主（འབྲི་གུང་པ། 直贡巴）说：轮回和涅槃的一切法都是自己的心，心从原始以来就没有生，所以像虚空的中心一样。 如是说。 帕竹（ཕག་གྲུས། 帕竹）说：身心二者是没有破立可做的，外在所取的境和内在执着的心会圆满成为无分别。 所谓“一切显现都显现为自己的体性”，是指一切显现声响的法都显现为自己心的体性，是指没有超出那个意义。 如是说。 见解总集里说： 自明离戏即是彼， 显现空性空显现。 因此显空无有别， 譬如水中之月般。 如是确立无二性。 如是说。 智慧海续里说： 身与心识无有别， 依靠能依所依生灭， 当知此乃一切要。 如是说。 同样，对于有无等的一切观待法也应当了知。 第五十四讲法完毕。 接下来，第二是认识心为空性，所谓心性，无论如何安立名言，也无法说成是具有形状、颜色、形态、身体的内外相等等，因为这超离了心的范畴，譬如虚空一般。 之前在寻找心的窍诀时，已经让你们寻找过了，所以问你们，心在外内中间三者、颜色和形状、自己的体性、生灭住三者等等，是如何见到的？ 就像有人说“有一种什么也见不到的能见之物”一样，对于稍微一点也无法表示、没有成立，并且在外内十方寻找也找不到的东西，那是因为心的自性没有成立的缘故，是空性之故。 而不是自性成立了却找不到。 因此，见到心的体性在任何地方都没有成立，那是见之中的殊胜。 那么，如果从一开始就应该开示这个心是不可见、无所见的，为什么还要寻找颜色等等呢？ 这是因为对于没有自性的心，没有认识到它本身就是没有的，所以众生从无始以来就执着“我”和“是我的”，并由此生起贪嗔痴三毒，从而在轮回痛苦的海洋中漂泊，因此是为了从那之中扭转过来
English
Thus it is said. Kyobpa Jigten Sumgön (འབྲི་གུང་པ།) said: All phenomena of samsara and nirvana are one's own mind, and since mind has no origin from the beginning, it is like the center of the sky. Thus it is said. Phagmo Drupa (ཕག་གྲུས།) said: The duality of body and mind is something that cannot be affirmed or negated, and a state will come about where the external object of grasping and the internal mind of grasping are perfected as inseparable. What is meant by "whatever appears arises as its own nature" is that all phenomena of appearance and sound arise as the nature of one's own mind, and it refers to something that does not go beyond that meaning. Thus it is said. The Condensed View says: Self-awareness, free from elaboration, is just that, Appearing yet empty, empty yet appearing. Therefore, appearance and emptiness are inseparable, Like the moon in water. Thus, establish the non-duality definitively. Thus it is said. The Tantra of the Ocean of Wisdom says: Body and mind are inseparable, Through the arising and ceasing of the support and the supported, Know this as the essence of all. Thus it is said. Likewise, one should understand all relative phenomena such as existence and non-existence. End of the fifty-fourth Dharma discourse. Next, the second is to introduce the mind as emptiness, that is, no matter what term is applied to the mind itself, which is naturally luminous, it is beyond the realm of mind to say that it is established as having form, color, shape, or the external and internal aspects of the body, etc., just like the sky. Since you were made to search in the context of the instructions for searching for the mind earlier, when asked how you saw the mind in terms of the three—outer, inner, and intermediate—as well as color, shape, its own nature, and the three—arising, abiding, and ceasing, etc., just as someone might say, "There is something to be seen that cannot be seen at all," it is because that which cannot be indicated or established even slightly, and which cannot be found even when searched for in the ten directions, is empty because the nature of the mind is not established. It is not that the nature is established but cannot be found. Therefore, seeing that the essence of the mind is not established anywhere is the supreme of seeing. Then, one might wonder, if it is appropriate to show from the very beginning that this mind is unseen and unseeable, what is the purpose of searching for color, etc.? This is because sentient beings, not realizing that the mind, which is without nature, is itself non-existent, have grasped as true from beginningless time the notions of "I" and "mine," and based on that, the three poisons of attachment, aversion, and ignorance arise, and they wander in the ocean of suffering of samsara, so it is for the purpose of reversing that.