Tibetan
སྣང་ཐོག་ནས་ངོ་སྤྲོད་པ། སྣང་ཐོག་ནས་ངོ་སྤྲོད་པ། གཉིས་པ་སྣང་ཐོག་ནས་ངོ་སྤྲོད་པ་ལ། སྣང་བ་སེམས། སེམས་སྟོང་པ། སྟོང་པ་ལྷུན་གྲུབ། ལྷུན་གྲུབ་རང་གྲོལ་དུ་ངོ་སྤྲོད་པ་རྣམས་ལས། དང་པོ་ནི། ཡང་སྔོན་འགྲོ་སོགས་སྔར་བཞིན་མ་བརྗེད་ཙམ་བྱས་ལ། མིག་སྔར་གང་གསལ་བའི་གཟུགས་གཅིག་ལ་མིག་དང་སེམས་གཏད་དེ་མ་ཡེངས་པར་བལྟས་པས་དང་པོར་གཟུགས་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་འཆར། དེ་ནས་ལྟ་མི་འདོད། དེ་ནས་མིག་སྤྲིད་ཆིལ་བ་འབྱུང་བས་དེའི་དུས་སུ་མིག་ངོར་སྣང་བའི་གཟུགས་དེ་རང་གི་སེམས་ལས་ལོགས་སུ་ཨེ་འདུག་བལྟ། བལྟས་པས་མིག་རྟེན་དེ་ལྟ་ཡུལ་ལགས་མོད། ལྟ་མཁན་སེམས་དེ་ནང་ན་ཡོད་པ་དེར་འདུག་ཟེར་ན་སེམས་དེ་ཕྱི་ནང་བར་གསུམ་གང་ན་འདུག་གང་ཕན་གཟུགས་ཡིན་གང་ཚུན་སེམས་ཡིན། ད་དུང་དམིགས་རྟེན་ལ་སེམས་མ་ཟིན་པར་འདུག་པས་སེམས་ལ་གཟུགས་དེ་སྣང་ལུགས་དང་ཁ་དོག་དབྱིབས་ཇི་ལྟར་འདུག་ལྟར་འཇུག །གལ་ཏེ་སྣང་བ་སེམས་སུ་འདུག་ཟེར་ན། ད་དུང་བློ་ཐག་ཆོད་མ་ཆོད་བརྟག་པའི་ཕྱིར་དྲི་བར་བྱ་སྟེ། གཟུགས་དེ་སེམས་སུ་སོང་བ་ཡིན་ནམ་སེམས་དེ་གཟུགས་སུ་སོང་བ་ཡིན་བརྟག་འཇུག །གཞན་ཡང་འབྱུང་བ་བཞི་སོགས་ལ་མཚོན་ན་འབྱུང་བཞིས་ཚུར་ལ་ང་ནི་འབྱུང་བཞིའོ། །སྙམ་དུ་རྟོག་གམ་ཟེར་བ་འདུག །འོན་ཏེ་སེམས་ཀྱིས་འབྱུང་བཞི་ཞེས་བརྟགས་ནས་འབྱུང་བཞིའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་འདུག་སོགས་ལེགས་པར་བརྟག་གོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་རྣམས་ལ་རིམ་བཞིན་སེམས་གཏད་ནས་གོང་ལྟར་བརྟག་དཔྱད་ལེགས་པར་བྱེད་བཅུག་སྟེ་དྲིའོ། །བལྟས་པས་དམིགས་རྟེན་དེ་ཀ་མ་གཏོགས་ལྟ་མཁན་གྱི་སེམས་མདོག་དབྱིབས་སོགས་གང་ཡང་མི་གདའ་ཟེར་ན་དེ་ཀ་སྣང་སེམས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་ཡིན་ཅིང་རྩེ་གཅིག་གི་དམིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉམས་མྱོང་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཡིན་པས་བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་དང་བྱིན་རླབས་ལས་རྟོགས་པ་ཡིན་པས་ཤིན་ཏུ་སྐལ་བ་བཟང་བར་རིག་པར་བྱ་ཞིང་སེམས་འདི་ག་དམིགས་རྟེན་ལ་སོགས་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བར་ཤར་བ་མ་གཏོགས་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལངྐར་གཤེགས་པ་ལས། བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་དཀྲུགས་པའི་སེམས། །དོན་དུ་སྣང་བར་རབ་ཏུ་བྱུང༌། །དོན་ཡོད་མ་ཡིན་སེམས་ཉིད་དེ། །ཕྱི་རོལ་དོན་མཐོང་ལོག་པ་ཡིན། ཞེས་དང༌། ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་ནི་སེམས་ཙམ་མོ། །ཞེས་དང༌། བིར་ཝ་པས། ཆོས་རྣམས་སེམས་ཉིད་སྣང་བ་གཟུགས་བརྙན་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང༌། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ལྕགས་བསྲེགས་ས་གཞི
Chinese
从显现上介绍。 从显现上介绍。 第二，从显现上介绍，即显现是心，心是空性，空性是任运自成，任运自成是自然解脱的介绍。其中第一点是：再次像以前一样，不要忘记前行等，将眼睛和心专注于眼前所显现的一个事物，不散乱地观看，首先会显现该事物本身的形象。然后不想看，然后眼睛会眨动，所以在那个时候，观察眼睛里显现的事物是否独立于自己的心。观察后，眼睛的所依是观看的对境，但如果说观看者心在里面，那么心在外、内、中间的哪个位置？哪个是事物？哪个是心？现在心还没有抓住所缘，所以让心去观察事物显现的方式、颜色和形状。如果说显现存在于心中，那么为了进一步检验是否确定，应该提问：事物进入了心，还是心进入了事物？此外，以四大为例，四大是否会反过来说“我就是四大”？但心会思考“四大”，然后认为“是四大”，等等，要好好观察。同样，对于声音、气味、味道、触觉等，依次将心专注于它们，像上面一样进行观察和分析，然后提问。如果说除了所缘之外，观看者的心没有任何颜色、形状等，那么这就是显现和心二者不二的意思，并且依靠专注一境而确定了体验，因此要知道这是从上师的口诀和加持中获得的证悟，是非常幸运的，并且这个心只是在所缘等迷惑的显现中出现，除此之外没有其他，如《楞伽经》中说：由习气所扰乱的心，在意义上显现出来，并非真实存在，心性本身，向外看到事物是错误的。又如《华严经》中说：诸佛之子，三界唯是心。又如比尔瓦巴说：诸法是心性，显现是影像。又如《入行论》中说：炽热的铁地。
English
Introducing from the Perspective of Appearance. Introducing from the Perspective of Appearance. Secondly, introducing from the perspective of appearance: appearance is mind, mind is emptiness, emptiness is spontaneous presence, and spontaneous presence is natural liberation. The first of these is: Again, do the preliminaries as before, without forgetting them. Focus your eyes and mind on one object that is clear before your eyes, and look at it without distraction. At first, the appearance of the object itself will appear. Then you don't want to look. Then your eyes will blink. At that time, see if the object that appears in your eyes is separate from your own mind. When you look, the support of the eye is the object of sight, but if you say that the mind that sees is inside, then where is the mind, outside, inside, or in between? Which is the object and which is the mind? Now the mind is still not grasping the object, so let the mind look at how the object appears, its color and shape. If you say that appearance exists in the mind, then to further test whether you are sure, you should ask: Did the object go into the mind, or did the mind go into the object? Furthermore, if we take the four elements as an example, do the four elements turn around and say, "I am the four elements"? But the mind thinks, "The four elements," and then thinks, "It is the four elements," etc. Observe well. Similarly, for sound, smell, taste, and touch, focus your mind on them in turn, and observe and analyze them as above, and then ask. If you say that apart from the object, the mind of the viewer has no color, shape, etc., then that is the meaning of the inseparability of appearance and mind, and because experience is established based on one-pointed focus, it should be known that this is realization from the instructions and blessings of the holy lama, and it is very fortunate, and this mind only appears in the deceptive appearance of the object, etc., and there is nothing else. As it says in the Lankavatara Sutra: The mind disturbed by habits appears in meaning. It is not real, it is the nature of mind itself. Seeing things outside is wrong. And as it says in the Avatamsaka Sutra: O sons of the Buddhas, these three realms are only mind. And as Birwapa said: All phenomena are mind, appearance is an image. And as it says in the Bodhicharyavatara: A red-hot iron ground.
Tibetan
་སུ་ཡིས་བྱས། །མེ་ཚོགས་དེ་དག་གང་ལས་བྱུང༌། །དེ་ལྟར་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི། །སྡིག་སེམས་ཡིན་པར་ཐུབ་པས་གསུངས། །ཞེས་སོགས་མཐའ་ཡས་པ་ལུང་ཚད་ལྡན་རྣམས་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་ཉམས་ལེན་དུ་བྱོས་ཤིག །ཆོས་ཐུན་ང་གཉིས་པ། དམིགས་པ་ཞེ་གཅིག་པའོ།། ༈ །།ཡང་སེམས་ནང་དུ་བཀུག་སྟེ་ལུས་སེམས་ཐ་དད་དུ་འདུག་གམ་གཅིག་ཏུ་འདུག་དྲི། ཐ་དད་ཟེར་ན་ལུས་སེམས་ཁང་པ་དང་མི་བཞིན་དུ་འདུག་གམ་ལུས་དང་གོས་བཞིན་དུ་འདུག །དེ་གཉིས་གང་ལྟར་ནའང་མགོ་ནས་རྐང་མཐིལ་ཡན་གང་དུའང་ཚེར་མ་ལྟ་བུ་ཟུག་ཚེ་ཚ་བ་ཚོར་བ་འདི་ལུས་སེམས་གང་གིས་ཚོར་བ་ཡིན། ལུས་ཀྱི་ཚོར་ན་རོས་ཀྱང་ཚོར་རིགས་པ་ལས་མི་ཚོར་བར་འདུག །སེམས་ཀྱིས་ཚོར་ན་ལུས་སེམས་ཐ་དད་ཅིང་ལུས་ལ་ཟུག་རྔུ་བྱུང་བ་འདི་སེམས་ཀྱིས་ཚོར་བས་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཤིང་བཅད་པ་དང་ས་བརྐོས་ནའང་སེམས་ལ་ན་ཚ་འབྱུང་རིགས་ལ། དེར་མ་ཟད་སྣང་བ་སེམས་སུ་འདུག་ཟེར་བྱུང་བ་ཐག་རིང་པོའི་སྣང་བ་རྣམས་སེམས་སུ་འདུག་ན་ཉེ་བ་ལུས་སེམས་སུ་མེད་པ་གར་སྲིད་པས་ལུས་སྣང་གཉིས་སེམས་ཡིན་ན་ཡིན་མཉམ་དང་མིན་ན་མིན་མཉམ་ལས་འོས་མེད་པའི་ཕྱིར་ད་དུང་ལེགས་པར་བརྟག་གཞིག་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ། གལ་ཏེ་ལུས་སེམས་གཅིག་ན་ལུས་སྐྱེ་ཤི་བྱེད་དུས་སེམས་ཀྱང་སྐྱེ་ཤི་ཅན་དུ་འགྱུར་ལ། ལུས་འགྱུར་ཚེ་སེམས་ཀྱང་འགྱུར་བ་དང་སེམས་འགྱུར་ཚེ་ལུས་ཀྱང་འགྱུར་ཞིང་ལུས་མེས་ཚིག་ན་སེམས་ཀྱང་མེས་ཚིག་པར་འགྱུར་པ་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་ནས་བསྒོམས་ཏེ་བརྟག་གཞིག་ལེགས་པར་བྱས་ནས་གོ་ཡུལ་ཙམ་མིན་པར་མྱོང་བ་རྒྱུད་ཐོག་ཏུ་ཁེལ་ངེས་གྱིས་ལ་སྒྲོ་འདོགས་ལེགས་པར་བཅད་དེ་ལན་ཁྱེར་ཤོག་ཅེས་བསྒོའོ༌།ཡང་དྲིས་པས་ལུས་ལ་ཚེར་མ་ཟུག་པས་ཚ་བ་དང་ལུས་སྐྱེ་ཤི་ཅན་དུ་སྣང་བ་སོགས་སྣང་སེམས་དབྱེར་མེད་དུ་མ་རྟོགས་ཤིང་གཟུང་འཛིན་གྱི་མདུད་པ་མ་གྲོལ་བའི་དབང་གིས་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ལགས་མོད་ཀྱི་དོན་དུ་རང་གི་སེམས་སྣང་མ་གཏོགས་བདེན་པར་གྲུབ་པ་གང་ཡང་མེད་ཅིང༌། ཤི་བའི་སྐབས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེའང་དེ་མཐོང་མཁན་གྱི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱི་སེམས་སྣང་ཡིན་གྱི་དེ་ལས་ལོགས་སུ་གྲུབ་པ་མི་འདུག་ཟེར་ན། ད་ངོ་འཕྲོད་འདུག་པས་གཟུང་འཛིན་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་སུ་ཐག་བཅད་ཅིང༌། དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་སོགས་ཀྱི་འཁྲུལ་རྟོག་ཐམས་ཅད་ངོ་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་འཇོག་པར་བྱོས་ཤིག །ཆོས་ཐུན་ང་གསུམ་པ། དམིགས་པ་ཞེ་གཉིས་པའོ།། ༈ །།དེ་ལྟར་བ
Chinese
谁造的？那些火堆从何而来？如是，这一切，佛陀说都是罪恶之心。如是等等，从无边量的具量经典中所说的那样去修习吧！第二十五讲，第四十一个目标。 再次，将心收摄于内，询问身心是别异而住，还是一体而住？若说是别异，身心是如房屋和人一般而住，还是如身体和衣服一般？这二者无论如何，从头到脚底，任何地方扎入如刺般的物体时，感受到的灼热，是身还是心感受到的？若是身体感受到的，那么舌头也应能感受到，但却感受不到。若是心感受到的，那么身心别异，身体上发生的刺痛，心感受到了，那么切割外面的树木和挖掘土地时，心也应感到疼痛。不仅如此，如果说显现住在心中，那么远处的显现住在心中，近处的身体怎么可能不在心中呢？因此，身体和显现二者，要么都是心，要么都不是心，除此之外没有别的可能，所以还要好好观察。如果身心是一体，那么身体生灭时，心也应是生灭的。身体变化时，心也应变化，心变化时，身体也应变化，身体被火烧时，心也应被火烧等等，不是有这些过失吗？因此，要发起精进，通过修习，好好观察，不仅仅是理解，而是要将体验确定地融入自相续中，好好断除增益，然后拿答案来！ 再次提问，身体被刺扎到而感到灼热，以及身体显现为生灭之物等等，都是因为没有了悟显现与心无别，没有解开能取所取的执结而导致的显现，但实际上，除了自己的心显现之外，没有任何真实成立的事物。死亡时候的尸体，也是见到那个尸体的人们的心显现，而不是独立存在的。如果这样说，现在是理解了吗？将一切能取所取都确定为自心，将善不善、无记等等的错觉妄念都认识清楚，并将其置于无根无基的状态！第二十六讲，第四十二个目标。 如是
English
Who made them? Where did those fires come from? Thus, all of these, the Buddha said, are sinful minds. Like that and so on, practice as it is said in the immeasurable and valid scriptures! Twenty-fifth teaching session, the forty-first object of focus. Again, draw the mind inward and ask whether the body and mind dwell separately or as one. If you say they are separate, do the body and mind dwell like a house and a person, or like a body and clothes? In either case, when something like a thorn pierces anywhere from the head to the sole of the foot, which feels the heat, the body or the mind? If the body feels it, then the tongue should also be able to feel it, but it does not. If the mind feels it, then the body and mind are separate, and since the mind feels the pain in the body, then when cutting down trees or digging the earth outside, the mind should also feel pain. Moreover, if it is said that appearances dwell in the mind, then if distant appearances dwell in the mind, how is it possible that the nearby body does not dwell in the mind? Therefore, either both the body and appearances are the mind, or neither are, and there is no other possibility. So, examine it well again. If the body and mind are one, then when the body is born and dies, the mind should also be born and die. When the body changes, the mind should also change, and when the mind changes, the body should also change, and when the body is burned by fire, the mind should also be burned by fire, and so on. Aren't there these faults? Therefore, generate diligence, meditate, examine well, and not just understand, but make sure that the experience is definitely integrated into your being, cut off the superimpositions well, and then bring back the answer! Again, when asked, the heat from a thorn piercing the body, and the appearance of the body as something that is born and dies, and so on, are all appearances caused by not realizing that appearances and mind are inseparable and by not untying the knot of grasping and being grasped. But in reality, there is nothing that truly exists apart from the appearances of one's own mind. The corpse at the time of death is also the mind's appearance of those who see it, and it does not exist separately from that. If you say that, now have you understood? Determine that all grasping and being grasped is your own mind, and recognize all the deluded thoughts of virtue, non-virtue, and neutral, and place them in a state of being without foundation or root! Twenty-sixth teaching session, the forty-second object of focus. Thus,