Tibetan
ས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན། །དེ་ལ་སོགས་པའི་ཙབ་ཙུབ་གང་གིས་ཀྱང་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་ལས་ཀྱང༌། གང་དུ་ཡང་ནི་མི་རྙེད་དེ། །ཞེས་གསུངས། འོ་ན་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་རྟོགས་ན་ཅི་ཙུག་བྱ་ཞེ་ན། བླ་མ་རྟོགས་ལྡན་གྱི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་སོ་སོར་རང་གིས་རིག་ཅིང་ནང་ནས་འཆར་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བྱིན་རླབས་ཁོ་ན་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུད་ལས། རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་འདི། །ངག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་ཕྱིར། །འདི་ནི་བྱིན་རླབས་རིམ་པ་སྟེ། །ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་དེ་ལྟ་བུ། །ཞེས་དང༌། དྭགས་པོ་རིན་པོ་ཆེས། །རང་སེམས་ལ་ལྟ་བ་གོམས་སུ་གྱིས། །རང་གི་སེམས་ལ་ལྟ་བ་གོམས་ཙ་ན། །ཡུལ་སེམས་གཉིས་སུ་མ་ལྷུང་ན། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཉམས་སུ་མྱོང༌། །ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ཡིན། །ཐོབ་པའི་དུས་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་དང༌། གཉིས་འཛིན་མ་བྲལ་སྒོམ་པ་དེ། །ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང་དོན་མ་མཐོང༌། །རྟོགས་པ་མེད་པའི་ལྟ་བ་དེ། །མཐའ་བྲལ་ཟེར་ཡང་བློས་བྱས་ཡིན། །ཞེས་དང༌། སྡུད་པ་ལས། ནམ་མཁའ་མཐོང་ཞེས་སེམས་ཅན་ཚིག་ཏུ་རབ་བརྗོད་པ། །ནམ་མཁའ་ཇི་ལྟར་མཐོང་ཞེས་དོན་འདི་བརྟག་པར་གྱིས། །དེ་བཞིན་ཆོས་མཐོང་བ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྟན། །མཐོང་བ་དཔེ་གཞན་གྱིས་ནི་བསྙད་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་དང༌། སྡོམ་འབྱུང་ལས། སེམས་བྱུང་སེམས་སུ་བསྟན་གྱུར་ན། །འགྲོ་ལ་རང་བཞིན་ཚུལ་དེ་བཞིན། །མཁའ་མཚུངས་ནམ་མཁར་ཡང་དག་གནས། །ཤེལ་ལམ་ནོར་བུ་གསལ་བ་བཞིན། །ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད་པའི་གཟུགས། །སྤྲོས་བྲལ་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད། །ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉོན་མོངས་མེད། །ཅེས་དང༌། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་རྟག་པར་ལྟ། །མེད་ཅེས་བྱ་བ་ཆད་པར་ལྟ། །དེ་ཕྱིར་ཡོད་དང་མེད་པ་ལ། །མཁས་པས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་དང༌། གང་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང༌། །ཞེས་སོགས་དང༌། ཡོད་དང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་མཐའ་ཡིན་ཏེ། །སྟོང་དང་མི་སྟོང་འདི་ཡང་མཐའ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མཐའ་གཉིས་རྣམ་པར་སྤངས་བྱས་ནས། །མཁས་པས་དབུས་ལའང་གནས་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་དང༌། ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་བལྟས་མཐོང་བ་འགག་པར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ལ་བལྟ་བྱས་ན། །རྣམ་རྟོགས་ཚོགས་འགགས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འཐོབ། །ཅེས་དང༌། འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་གང་དུ་ཡང༌། །སངས་རྒྱས་གཞན་ནས་རྙེད་མི་འགྱུར། །སེམས་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་མདོ་རྒྱུད་མན་ངག་ཐམས་ཅད་ནས་གསུང་པ་
Chinese
不是通过土地来证悟的。也不是通过任何诸如此类的喋喋不休来证悟的。如经中所说：“在任何地方都无法找到它。”那么，如果所有这些都不能证悟，该怎么办呢？因为上师证悟者的加持，各自自己觉知，并且从内心显现，所以仅仅依赖于加持。经中说：“这自己觉知的智慧，超越了语言的范畴，这是加持的次第，全知智慧就是如此。”达波仁波切说：“习惯于观察自己的心，一旦习惯于观察自己的心，如果未落入境与心二者之中，就会体验到无二智慧，这是对方法差别的开示，是对获得之时的开示。”又说：“不离二取而禅修，即使体验也见不到意义。没有证悟的见解，即使说远离边，也是心造的。”《摄类经》中说：“说众生在词语中宣说见到虚空，应当考察如何见到虚空之义。同样，如来也开示了见到法，见到的比喻无法用其他来描述。”《律生经》中说：“如果将心生显现为心，那么对于众生来说，自性之理也是如此，如同虚空般安住于虚空中，如同水晶或宝珠般清澈。无始无终之色，是离戏论，非根识之境，不变且无显现，一切皆空且无烦恼。”《中观根本慧论》中说：“说有即是常见，说无即是断见，因此，智者不应安住于有和无。”以及“以何为缘起”等等。有和无被称为边，空和不空也是边。像这样完全舍弃二边之后，智者也不应安住于中间。《入中论》中说：“如同观看虚空中央，所见会止息，同样，心观看心时，分别念止息，获得无上菩提。”又说：“在任何世间界中，都无法从其他佛陀那里找到佛，心即是圆满的佛。”等等，所有经续窍诀中都这样宣说。
English
It is not realized through the ground. Nor is it realized through any such chatter. As it is said in the Tantra: "It is not found anywhere." So, if all these cannot realize it, what should be done? Because of the blessing of the realized Lama, each individually knows it and it arises from within, therefore it depends solely on blessing. As it is said in the Tantra: "This self-knowing wisdom, because it transcends the realm of speech, this is the sequence of blessings, the omniscient wisdom is like that." Dakpo Rinpoche said: "Accustom yourself to looking at your own mind. Once you are accustomed to looking at your own mind, if you do not fall into the duality of object and mind, you will experience non-dual wisdom. This is the teaching of the difference of methods, it is the teaching of the time of attainment." It also says: "Meditating without separating from dualistic grasping, even if experienced, the meaning is not seen. The view without realization, even if called free from extremes, is mind-made." It is said in the *Compendium*: "Saying that beings speak of seeing the sky in words, one should examine the meaning of how the sky is seen. Similarly, the Tathagata also taught seeing the Dharma, the metaphor of seeing cannot be described by anything else." It is said in the *Source of Discipline*: "If mind-born is shown as mind, then for beings, the nature of reality is the same, abiding perfectly in the sky like the sky, clear like crystal or jewel. Form without beginning or end, is free from elaboration, not the object of sense faculties, unchanging and without appearance, all is empty and without affliction." It is said in the *Root Wisdom*: "To say 'exists' is to see permanence, to say 'does not exist' is to see annihilation, therefore, the wise should not abide in existence and non-existence." And "What is the cause of dependent arising?" etc. Existence and non-existence are called extremes, emptiness and non-emptiness are also extremes. Having completely abandoned these two extremes in this way, the wise should not abide even in the middle. It is said in the *Entering the Middle Way*: "Just as looking at the center of the sky, the seeing will cease, similarly, when the mind looks at the mind, the collection of discriminations ceases, and unsurpassed enlightenment is attained." It also says: "In any world realm, a Buddha cannot be found from another Buddha, mind is the complete Buddha." And so on, it is said in all Sutras, Tantras, and pith instructions.
Tibetan
བཞིན་ནོ། །ཆོས་ཐུན་ང་བརྒྱད་པའོ།། ༈ །། སྣང་ཐོག་ནས་ངོ་སྤྲོད་པ།
Chinese
如是。 第五十八讲完。 ༈ །། 从显现上进行介绍。
English
Thus it is. End of the fifty-eighth teaching session. ༈ །། Introducing from the perspective of appearances.