Tibetan
ཡིན་ཏེ། ཏིང་ངེ་ནི་མི་གཡོ་བ། འཛིན་ནི་མི་བཏང་བའོ། །ཞེས་དང༌། སྐྱེ་མེད་ཞང་གིས། དུས་གསུམ་གྱི་སྤྲོས་པ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། འདས་པ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད། མ་འོངས་པ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད། ད་ལྟར་དུའང་ཡིད་ལ་མི་བྱ་སྟེ། རིག་པ་བཅས་བཅོས་མེད་པར་རང་ལུགས་སུ་ལྷོད་ཀྱི་གློད་ལ་བཞག་གོ །གློད་མ་ཤེས་ན་ཤེས་པ་རྣལ་དུ་མི་ཕེབས་ཤིང་ཡེ་ཤེས་མི་འཆར་ཏེ། དཔེར་ན་ལྕགས་སུ་བཅུག་པའི་མི་ལ་འབྲོས་པའི་བསམ་པ་འབའ་ཞིག་དང་ལྡན་ལ། མ་བཅུག་ན་འཕྲོས་པའི་བསམ་པ་མེད་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་འདི་ཡང་བཟུང་བ་བཙུག་བྱས་ན་འཕྲོ་བ་ཡིན། །མ་བཟུང་ན་འཕྲོ་མི་སྲིད་པས་ཤེས་པ་གློད་ལ་བཞག་གོ །གློད་པའི་ངང་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཉིད་ཤེས་པ་གསལ་ལ་མ་འགགས་པ་ཧྲིག་གེ་བ། ཕྱད་དེ་བ། ཡལ་ལེ་བ། སྟོང་སང་ངེ་བ་མི་འཆར་མི་སྲིད་དོ། །ཞེས་དང༌། མདོར་ན་རྣམ་རྟོག་སྔ་མ་ལ་མི་བསམ། ཕྱི་མ་ལ་མི་བསམ། ད་ལྟ་རང་ཉིད་རྣམ་རྟོག་ཅི་འདྲ་ཞིག་འགྱུ་ཡིན་འདུག་སྙམ་དུ་ད་ལྟར་གྱི་རྟོག་པ་སྐད་ཅིག་མ་འདི་ཉིད་ལ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་པས་རྟོག་པའི་རྒྱུ་འགྲུལ་རྦད་ཀྱི་ཆད་ནས་མ་ཡེངས་བར་དུ་རྟོག་པ་མི་འོང་ན་མ་ཡེངས་པ་དང་རྟོག་པ་ཡེང་གྱི་ཡོང་སྟེ། བྱུང་བའི་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་འདོད་ཐོག་ཏུ་བྱས་ལ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་པས་རྟོག་པ་རང་སར་གྲོལ་ནས་མི་རྟོག་པར་ཆམ་ཆམ་འགྲོ། དེ་ལྟར་རྟོག་པ་གང་བྱུང་བྱུང་ལ་འདོད་ཐོག་ཏུ་བྱ་ཞིང་ཅེར་ཅེར་བལྟའོ། །ཐུན་ཡུན་མི་རིང་ཙམ་དུ་གསལ་བདོ་བ་ལ་འཕྲོ་བཅད་ཀྱིན་ཡུན་ཐུང་ལ་གྲངས་མང་དུ་བྱའོ། །ཞེས་དང༌། སྟན་བདེ་བ་ལ་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་ལ་སོགས་པ་བཅས་ཏེ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མི་སྒོམ། དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་མེད་དང་སྤྲོས་བྲལ་དང་བློ་འདས་དང་མཚན་མེད་དང་དམིགས་མེད་དང་དམིགས་པ་དང་མཚན་མ་ལ་སོགས་པ་ཆེད་དུ་བྱས་པ་གང་ཡང་མི་སྒོམ། འོན་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། ལུས་མི་སྒུལ། མིག་མི་འཛུམ་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདས་པའི་རྗེས་མི་བཅད། མ་འོངས་པའི་སྔུན་མི་བསུ། ད་ལྟར་གྱི་རྟོག་པ་སྐད་ཅིག་མ་འདི་ཉིད་ངོས་བཙིར་གྱིས་འཛིན་པ་གནད་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟར་གྱི་རང་གི་རྟོག་པ་ལ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཉིད་ལ་རྒྱུ་འབྲས་དུས་མཚུངས་མཚན་མ་རང་སར་གྲོལ་བ་ཆོས་ཉིད་ཡིན། དེ་ལྟར་ཡང་དང་ཡང་དུ་རྟོག་པ་བྱུང་ཚད་ལ་བལྟས་པས་དུས་ཚོད་ཅིག་ན་རྟོག་པ་ངོས་ཚིར་གྱིས་ཟིན་ཏེ་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །རྟོག་པ་ངོས་ཚིར་གྱིས་ཟིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཉིད་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྟོགས
Chinese
是的，坚定是不动摇，执持是不放舍。就像སྐྱེ་མེད་ཞང་（无生祥）所说：断除三时戏论是应该做的，过去不忆念，未来不忆念，现在也不忆念，觉性不加修饰地自然放松安住。如果不知道放松，觉性就不会真正到来，智慧也不会生起。例如，被囚禁的人心中只有逃跑的念头，没有被囚禁就没有逃跑的念头一样，这个觉性也是，如果抓住它，它就会散乱。如果不抓住它，就不会散乱，所以要放松觉性。放松的状态，那一瞬间，觉性清晰而不停滞，鲜明，清澈，空荡荡的，不可能不显现。总之，不要想之前的分别念，不要想之后的分别念。现在自己正在生起什么样的分别念呢？像这样，如果盯着现在的分别念，念头的流转就会完全停止，如果不散乱，念头就不会生起，不散乱和念头会一起生起。对生起的念头，随它去，盯着它，念头就会自然解脱，变得平静。像这样，无论生起什么念头，都随它去，一直盯着它。在不太长的时间里，清晰显现的时候，就切断散乱，时间短而次数多地练习。还有，在舒适的坐垫上，以金刚跏趺坐等姿势，不要修大印。同样，不要特意修无生、离戏、超离心识、无相、无缘、所缘和相等等。那么应该怎么做呢？身体不动，眼睛不眨，不对过去念头的痕迹进行追逐，不对未来念头的到来进行迎接，抓住现在念头生起的这一瞬间是关键。因为盯着现在的念头，那一瞬间，因果同时，相自然解脱是法性。像这样，反复地看着念头的生起，一段时间后，念头就会被抓住，在那一瞬间解脱。抓住念头的那一瞬间，就证悟了大印。
English
Yes, steadfastness is not wavering, and holding is not letting go. As Kyemé Zhang said: Cutting off the elaborations of the three times is what should be done. Do not recall the past, do not anticipate the future, and do not dwell on the present. Let awareness relax and rest in its natural state, without any artificiality. If you do not know how to relax, awareness will not truly arrive, and wisdom will not arise. For example, a person in chains only thinks of escaping, but if not in chains, there is no thought of escaping. Similarly, if you grasp at awareness, it will scatter. If you do not grasp it, it will not scatter, so let awareness relax. In the state of relaxation, that very instant, awareness is clear and unceasing, vivid, clear, and empty, and it is impossible for it not to manifest. In short, do not think about the previous thought, do not think about the subsequent thought. What kind of thought is arising now? Like this, if you stare at the present moment of thought, the flow of thoughts will completely cease. If you do not become distracted, thoughts will not arise. Non-distraction and thoughts arise together. Let the arising thought be as it is, and by staring at it, the thought will naturally dissolve and become calm. Like this, whatever thoughts arise, let them be as they are, and keep staring at them. In a short period of time, when clarity dawns, cut off distractions, and practice for short periods and many times. Also, on a comfortable seat, in the vajra posture and so on, do not meditate on Mahamudra. Similarly, do not intentionally meditate on unborn, free from elaboration, beyond mind, without characteristics, without object, object, and characteristics, and so on. So how should one practice? Do not move the body, do not blink the eyes, do not chase after the traces of past thoughts, do not welcome the arrival of future thoughts. Grasping the present moment of thought is the key. Because by staring at the present thought, in that very instant, cause and effect are simultaneous, and characteristics naturally dissolve into dharmata. Like this, by repeatedly looking at the arising of thoughts, after a while, the thought will be grasped, and in that very instant, it will be liberated. In the instant of grasping the thought, one realizes Mahamudra.
Tibetan
་ཞེས་བྱ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ཞེས་བྱ། སྒོམ་བྱུང་ཞེས་བྱ་སྟེ་རྟོག་པ་ངོས་ཟིན་པའི་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ་འཁོར་བ་ཐོགས་མེད་ནས་བསགས་པའི་སྡིག་པ་མ་ལུས་པ་ཕམ་ཞིང་དག་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་དང༌། བླུན་པོས་བ་ལང་སྐྱོང་བ་བཞིན། །རྣལ་འབྱོར་ཤེས་པ་གང་དགར་བཏང༌། །ཞེན་མེད་ཁྱི་རོ་ལྟ་བུར་བཞག །འདོད་མེད་མཛེ་ཕོ་ལྟ་བུར་བཞག །བྲམ་ཟེ་སྐུད་པ་འཁལ་བ་བཞིན། །རྣལ་འབྱོར་ཤེས་པ་གློད་ལ་ཞོག ། འཛིན་མེད་མི་རོ་ལྟ་བུར་ཞོག །དྲན་མེད་སྨྱོན་པ་ལྟ་བུར་ཞོག །འགག་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཞོག །གསལ་བ་ཤེལ་སྒོང་ལྟ་བུར་ཞོག །མ་བཅོས་བུ་ཆུང་ལྟ་བུར་ཞོག །ལྟུག་པའི་ཚུར་དུ་བསྡད་པར་བྱ། །སེམས་ཀྱི་གཞག་ཐབས་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟར་བཞག་པའི་དུས་སུ་སེམས་གནས་པ་ནི་རིག་པ་ཙམ་གྱིས་ལུས་པའམ་ཤེས་པ་ལ་གང་ཡང་མི་རྒྱུ་བས་བཙན་ནེ་གནས་པའོ། །དེ་ལྟར་བྱུང་ཙ་ན་སེམས་ཟིན་པར་ངོ་ཤེས་པའོ། །སྔར་རྣམ་རྟོག་འབའ་ཞིག་ཏུ་སོང་འདུག་སྙམ་པའང་འབྱུང༌། དེ་ལྟར་སེམས་གནས་པ་དེ་དང་པོ་ཡུན་ཟུང་ལ་གྲངས་མང་བར་སྒོམ། དེ་ནས་ཡུན་ཇེ་རིང་ཇེ་རིང་བསྲིང་ཞིང་བསྒོམ། ཕྱིས་གོམས་ནས་གར་བསྡད་བསྡད་དུ་འོང༌། སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་ཁྱད་མེད་པའང་ཡོང༌། སེམས་གནས་པའི་རྟགས་ལ་ཉམས་སྐྱེས་པའི་དུས་སུ་དེ་ལ་ཤེས་པ་གཏད་པའི་མོད་ལ་ཞི་བའང་འབྱུང༌། རང་ལ་རང་མགུ་བའང་ཡོང༌། སྐྱིད་དུ་ཚོར་བ་དང༌། ཤེས་པ་ཤིན་ཏུ་བདེ་བ་དང༌། བྱ་བ་བྱེད་སྙིང་མི་འདོད་པ་དང༌། སྒོམ་སྙིང་ཡང་ཡང་འདོད་པ་དང༌། མི་འདོད་པ་དང༌། ཤེས་པ་ཤིན་ཏུ་དྭངས་པ་དང༌། དགའ་བ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འབྱུང་བ་དང༌། དབེན་པར་སྡོད་སྙིང་འདོད་པ་དང༌། གདམས་ངག་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེ་བ་དང༌། བླ་མ་ལ་གུས་པ་ཡང་ཡང་འབྱུང་བ་དང༌། འཁོར་བ་ལ་སྐྱོ་བ་སྐྱེ་བ་དང༌། སྒོམ་དགོས་པར་འདུག་ཅིས་ཀྱང་མི་ཕན་འཆི་བར་འདུག་སྙམ་པ་འོང༌། ཆོས་འདི་འདྲ་བ་དང་ཕྲད་པ་བསོད་ནམས་བསགས་སྐྱིད་པར་འདུག་སྙམ་པའང་འབྱུང༌། དེ་ལ་སོགས་པ་ཟད་པ་མེད་པ་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལ་ཞི་གནས་ཀྱི་མགོ་ནོན་ཞེས་ཀྱང་བྱ། སེམས་ཟིན་ཞེས་ཀྱང་བྱ། སེམས་གནས་པའམ་ཡུལ་དུ་མེ་རྒྱུ་བ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། ཞེས་དང༌། གྲུབ་ཐོབ་ཨོ་རྒྱན་པས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དོན་ཉམས་སུ་ལེན་པ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་སྦྱོང་བའི་དངོས་གཞི་ཡིན་པས་ལམ་མཐར་ཕྱིན་པའི་དུས་སུ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ཞེས་པ་ཡུལ་འབུད་པ་ཡིན་གསུངས། དེ་ལྟ་བུའི་ཕྱག་ཆེན་གྱི་གདམས་པ་ཐུགས་ལ་འདོགས་པར་ཞུ་ཞུས་པས། དེ་ལ་གདམས་པ་ལོགས་ན་ཡོ
Chinese
称作如此。称作从三摩地续中生出。称作修生，即在认识到念头的瞬间，就能战胜并净化从无始以来积累的所有罪业。如是说。如同愚人放牧牛一样，瑜伽士的觉知随意放纵。像无贪恋的狗尸一样放置。像无欲望的麻风病人一样放置。如同婆罗门纺线一样，瑜伽士的觉知放松放置。像无执着的尸体一样放置。像无记忆的疯子一样放置。像无阻碍的虚空一样放置。像明亮的玻璃球一样放置。像未矫饰的幼儿一样放置。安稳地坐于平静之处。这是心的安住方法的教导。如此安住之时，心安住的状态，仅仅是觉性存在，或者说觉知中没有任何东西流动，而是坚定地安住。如此一来，就能认识到心被抓住了。以前会觉得完全陷入了分别念中。如此心安住的状态，最初要短时间多次地修习。然后逐渐延长修习的时间。后来习惯了，无论在哪里都能安住。四种行为方式也没有差别。心安住的征象是，在生起体验的时候，一旦将觉知投入其中，就会立即平静下来。也会自我满足。感到快乐，觉知非常舒适，不想做任何事情，想一次又一次地禅修，不想要任何东西，觉知非常清澈，喜悦一次又一次地生起，想要住在寂静的地方，对教言生起定解，对上师一次又一次地生起恭敬，对轮回生起厌离，觉得必须禅修，否则毫无益处，觉得自己快要死了。会觉得与这样的佛法相遇，积累福德真快乐。诸如此类，无穷无尽地生起。这也被称为寂止的开端。也被称为抓住心。也被称为心安住或者说像火在田野中蔓延一样。如是说。成就者邬金巴说：修习大手印的意义是清除暂时性污垢的真实基础，因此在道路完成时，暂时性的污垢就是驱逐对境。如此请求传授大手印的教言。回答说，那有另外的教言。
English
It is called so. It is called arising from the Samadhi lineage. It is called meditation-born, that is, in the very moment of recognizing thoughts, it defeats and purifies all the sins accumulated from beginningless time. Thus it is said. Like a fool herding a cow, the yogi's awareness is let go as it pleases. Place it like a corpse of a dog without attachment. Place it like a leper without desire. Like a Brahmin spinning thread, let the yogi's awareness be relaxed. Place it like a corpse without grasping. Place it like a madman without memory. Place it like unobstructed space. Place it like a clear glass ball. Place it like an uncorrected child. Sit steadily in a calm place. This is the teaching of how to settle the mind. When the mind is settled in this way, the state of mind is that only awareness remains, or nothing flows into awareness, but it remains firm. When this happens, one recognizes that the mind has been grasped. Before, one would think that one was completely lost in discursive thoughts. When the mind is settled in this way, first meditate for a short time and many times. Then gradually lengthen the time of meditation. Later, when you are used to it, you can settle down wherever you are. There is also no difference in the four modes of conduct. The signs of the mind being settled are that when experiences arise, as soon as awareness is directed towards them, they immediately subside. One also becomes self-satisfied. One feels happy, awareness is very comfortable, one does not want to do anything, one wants to meditate again and again, one does not want anything, awareness is very clear, joy arises again and again, one wants to live in a secluded place, one gains certainty in the instructions, one repeatedly feels respect for the lama, one feels aversion to samsara, one feels that one must meditate, otherwise it is of no use, one feels that one is about to die. One will feel that meeting such a Dharma and accumulating merit is a joy. Such things arise endlessly. This is also called the beginning of calm abiding. It is also called grasping the mind. It is also called the mind abiding or like fire spreading in a field. Thus it is said. The accomplished Ugyenpa said: Taking the meaning of Mahamudra into practice is the real basis for purifying adventitious stains, so when the path is completed, adventitious stains are the expulsion of objects. When asked to bestow such Mahamudra instructions, he replied, "There are separate instructions for that."