Tibetan
ལ་བ་གདབ། དེ་ནས་ལས་བྱེད་པ་པོས་གསོལ་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་མགུ་བ་སྦྱིན། མགུ་ལྡན་གྱི་བྱ་བ་ནི། སྤོ་སྤྱོད་ཀྱི་གོང་བསླབ་སྦྱིན་གྱི་མཇུག་ཏུ་སྡོང༌། འདས་བྱུང་བརྗོད། མགུ་སྤྱོད་ནི་ཞག་དྲུག་པ་ཡིན་ལ། མགུ་བ་སྤྱོད་བཞིན་པ་ལ་རིགས་འདྲ་གཉིས་པ་བྱུང་ན་གཞི་ནས་མགུ་བ་བླངས། བཞི་པ་ལ་སྨད་པར་བྱ། རེ་ཞིག་འཐབ་བཀྲོལ་ཅན་སོགས་ཀྱིས་འཕྲོ་བཅད་དགོས་པའི་རྐྱེན་བྱུང་ན་རྐྱེན་གྲོལ་ནས་དེའི་འཕྲོ་བླངས་ལ་སྤྱད། མགུ་བ་སྤྱད་ནས་དབྱུང་བ་ཞུ་བ་ལ་དགེ་སློང་རང་བཞིན་གནས་པ་ཉི་ཤུ་ཡར་བཅད་ལ། དབྱུང་བའི་དོན་དུ་ལན་གསུམ་གསོལ་བ་གདབ། དེ་ནས་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་མདུན་དུ་རྩྭ་བཀྲམ་པ་ལྟ་བུར་ཁ་སྦུབ་ཏུ་ཉལ་དུ་བཅུག་སྟེ། ལས་བྱེད་པོས་གསོལ་བཞིའི་ལས་(༦༡བ) ཀྱིས་དགེ་འདུན་གྱི་དབུས་སུ་དབྱུང་བར་བྱའོ། །སྤྱིར་མཐོལ་བཤགས་ལ་མཐོལ་བ་སྔོན་དུ་སོང་ནས་བཤགས་པ་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་དང༌། མཐོལ་བཤགས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་ཡང་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་ཕམ་པའི་སྦོམ་པོ་ལྕི་བ་བཤགས་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་དྲུག་ཡན་ཆད་ཀྱི་དྲུང་དང༌། ཡང་བ་ནི་བཞི་ཡན་ཆད་ཀྱི་དྲུང་དུའོ། །ལྷག་མའི་སྦོམ་པོ་ལྕི་བ་ནི་ལྔ་ཡན་ཆད་ཀྱི་གན་དང༌། ཡང་བ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ཏེ། དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པ། ལྟ་བ་དང་མཚན་མཐུན་པ། ཤེས་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ། སྨྲ་ཤེས་ཤིང་དོན་གོ་བ། མཚན་གཅིག་པ། ལྟུང་བ་མི་མཐུན་པ་སྟེ་བཤགས་ཡུལ་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ལ་བཤགས་པ་པོ་ཡང་འགྱོད་སེམས་དང་སྡོམ་སེམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཏེ། དེ་ཡང་གང་ཟག་ཁྱད་པར་ཅན་མདོ་སྡེ་དང་འདུལ་བ་དང་མ་མོ་འཛིན་པ་ལྟ་བུའོ། །དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་ཏེ་དགེ་འདུན་འཁྲུགས་ལང་གི་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་བའི་གང་ཟག་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་ཕམ་ལྷག་གི་སྦོམ་པོ་དང༌། ལྷག་མ་དངོས་ལྟ་བུ་ལ་ཡང་ཆད་ལས་ཀྱིས་མི་བཤགས་པར་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ཞིག་གི་དྲུང་དུ་མཐོལ་བཤགས་ཙམ་གྱིས་འགྲུབ་པས་གསུངས་ལ། སྤང་ལྟུང་བཤགས་པ་ལ་ནི་བླ་གབ་ཐ་དད་ན་གནས་པའི་དགེ་སློང་རྫས་མི་གཅིག་པ། ལྟ་བ་དང་མཚན་མཐུན་པ་ལ། འཆང་བའི་སྤང་ལྟུང་བཤགས་པ་ནི། རིགས་མཐུན་རིགས་མི་མཐུན་གྱི་ཡོ་བྱད་ཞག་གཅིག་ཙམ་སྤངས་ཏེ་བཤགས་པའོ། །རིན་པོ་ཆེ་དང་མངོན་མཚན་ཅན་དང༌། ཉོ་ཚོང་གི་རྫས་མ་རྫོགས་པ་ལ་སྦྱིན་པའོ། །བྱིན་འཕྲོག་འཕྲོག་ཡུལ་ཉིད་ལ་སྤངས་པ་སྟེ་གསོག་འཇོག་ནད་པ་དང་(༦༢ན) མ་རྫོགས་པ་ལ་སྤངས་ཏེ་བཤགས་པའོ། །ལྟུང་བྱེད་སོར་བཤགས་ཉེས་བྱས་ཀྱི་སྡེ་ཚན་རྣམས་ནི་ཚིག་ཙམ་གྱི་བཤགས་པས་
Chinese
献上请白。然后，执事者以四羯磨法施予欢喜。欢喜圆满之行是：在僧众行事之前，于教诫之后陈述已发生之事。欢喜行是六日。在行欢喜时，若出现第二种相同之情况，则从根本上取消欢喜，应呵责第四种情况。暂时若出现因争斗等中断之情况，则待障碍消除后，取回中断部分继续行之。行欢喜后，请求开除时，应向上呈报二十位安住于比丘自性者，并为开除之事三次献上请白。然后，令其如在修行者面前铺草般面朝下躺卧，执事者以四羯磨法(６１ｂ)于僧众中开除之。总的来说，忏悔分为先坦白后忏悔，以及坦白忏悔同时进行两种。其中，犯根本重罪之忏悔处为六位以上比丘处，较轻者为四位以上比丘处。犯剩余罪之重者为五位以上，较轻者为具足六法之比丘，即具足比丘戒律，见解与戒律相同，了知安住自性，能言说且理解意义，戒律相同，不违背堕罪者。忏悔者也应以后悔心和守护心进行忏悔，即如持经藏、律藏和母续之特殊之人。对于僧团之住持，即成为僧团争端之因之特殊之人，对于根本重罪和剩余罪之重者，以及如剩余罪之实物，不以减罪之法忏悔，而是在具足六法之比丘处仅作坦白忏悔即可，经中如此宣说。对于舍堕之忏悔，则应在所处之处不同之比丘，即非同一物质，见解和戒律相同者处进行。持有物之舍堕忏悔是，将同类或不同类之用具舍弃一日左右后忏悔。对于珍宝和有明显标志之物，以及未完成之交易物品，应施与他人。对于夺取之物，应舍弃于被夺取者处，即对于储蓄之物、病人以及未完成之物，应舍弃后忏悔。对于单堕、悔过和恶作之罪，仅以言语忏悔即可。
English
Offer the request. Then, the worker grants satisfaction with the four karmas. The act of being satisfied is: before the Sangha's actions, at the end of the teachings, state what has happened. The act of satisfaction is six days. While practicing satisfaction, if a second similar situation arises, then fundamentally cancel the satisfaction, and the fourth situation should be criticized. Temporarily, if there is a situation where it is necessary to interrupt due to fighting, etc., then after the obstacle is cleared, take back the interrupted part and continue to practice. After practicing satisfaction, when requesting expulsion, report to twenty who abide in the nature of a monk, and offer the request three times for the matter of expulsion. Then, have him lie face down in front of the practitioner as if spreading grass. The worker expels him from the midst of the Sangha with the four karmas (61b). In general, confession is divided into first confessing and then repenting, and confessing and repenting at the same time. Among them, the place of confession for a serious fundamental offense is in the presence of six or more monks, and for a lighter offense, in the presence of four or more monks. The heavier of the remaining offenses is in the presence of five or more, and the lighter is a monk who possesses six qualities, that is, possessing the vows of a monk, having the same view and precepts, knowing and abiding in one's own nature, being able to speak and understand the meaning, having the same precepts, and not violating the offenses. The confessor should also confess with remorse and a mind of protection, such as a special person who holds the Sutras, the Vinaya, and the Mother Tantras. For the abbot of the Sangha, that is, a special person who becomes the cause of disputes in the Sangha, for the heavier of the fundamental offenses and the remaining offenses, and for the actual objects of the remaining offenses, one does not confess with the method of reducing the offense, but it is said that one can accomplish it by merely confessing in the presence of a monk who possesses six qualities. For the confession of abandonment, it should be done in the presence of a monk who is in a different place, that is, not the same substance, and who has the same view and precepts. The confession of abandonment of possessions is to abandon utensils of the same or different kind for about a day and then confess. For precious gems and objects with obvious signs, and for unfinished trade goods, they should be given to others. For stolen goods, they should be abandoned in the place where they were stolen, that is, for stored goods, the sick, and unfinished goods, they should be abandoned and then confessed. For the offenses of expiation, confession, and wrongdoings, one can confess with mere words.
Tibetan
གྲུབ་ལ། བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་ལྟུང་བ་བཤགས་པ་ཡང་ལུས་ངག་གི་རྣམ་འགྱུར་དུ་ཐོན་ནས་ལུས་ངག་གི་བཤགས་བྱ་དང༌། ཡིད་ཙམ་གྱི་ཡིན་ན་སྡོམ་བྱའི་བཤགས་བྱའོ། །དགེ་ཚུལ་གྱི་སྡོམ་པ་བཤགས་པ་ནི། ཕམ་པ་ལ་ཕྱིར་བཅོས་མ་གསུངས་ལ། དེའི་ཉེས་པ་ལ་སྡིག་པ་ཕྱིར་བཤགས་པ་ཙམ་གནང་ཡང་གཏན་སོར་ཆུད་པར་མི་འགྱུར་ལ། དགེ་ཚུལ་གྱི་བསླབ་པ་དང་འགལ་ཞིང་ཆང་འཐུང་བ། གར་ཕྲེང་སོགས་མཐོལ་ཞིང་བཤགས་པ་ནི་མཁན་སློབ་བམ་གནས་བརྟན་ནམ། དགེ་འདུན་གྱི་དྲུང་དུ་ཙོག་པུར་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་དགོངས་གསོལ་བྱས་ཏེ། མཐོལ་བཤགས་ཀྱི་སྔགས་ཚིག་ལན་གསུམ་དུ་བརྗོད། མཐོང་སྡོམ་དང་ཐབས་ལེགས་བྱའོ། །དགེ་སློང་གི་ཁྲིམས་ཉིས་བརྒྱ་དང་ལྔ་བཅུ་རྩ་གསུམ་ལས་དགེ་ཚུལ་ལ་གནང་བ་ནི་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་ཏེ། བྱེ་བཤད་ལས། འཆང་བ་དང་ནི་འབྲལ་བ་དང༌། །དེ་བཞིན་ས་ནི་བརྐོ་བ་དང༌། །རིན་ཆེན་རེག་དང་མེ་ལ་རེག །སྤངས་ནས་ཟ་བར་བྱེད་པ་དང༌། །ལྗོན་ཤིང་འཛེགས་དང་ཤིང་གཅོད་དང༌། །བྱིན་ལེན་མ་བྱས་ཟ་བ་དང༌། །(རྩ་སྔོན་མི་གཙང་འདོར་བ་དང༌། །(དེ་བཞིན་གསོག་འཇོག་ཟ་བ་དང༌། །ས་བོན་འཇོམས་དང་ཟླ་འཇོག་དང༌། །དགོན་པའི་འབྲལ་དང་གསོག་འཇོག་བྱེད། །མི་སྨྲ་འགྲོ་དང་དགེ་ཚུལ་ཉལ། །ཆོས་གོས་ཉི་མ་དང་པོ་ལ། །བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་ཟླ་ཕྱེད་ཅིང༌། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་མ་རྫོགས་པ། །(༦༢བ) རྫོགས་པར་མི་བྱེད་རྗེན་པ་འཚེད། །དེ་ལས་གཞན་པའི་བསླབ་བྱ་ལས། །འགལ་བ་བསླབ་བྱ་ཉེས་བྱས་སོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་གནས་ལམ་གྱི་གཞི་ལ་ཕྱག་བྱ་བ་དང་མི་བྱ་བའི་ཚུལ། གཙུག་ལག་ཁང་བརྩིགས་པའི་ཆོ་ག་བརྩིགས་ནས་རི་མོ་བྲི་ཚུལ། སྦ་བ་དང་ཡོངས་སུ་བསྐྱང་བའི་ཚུལ་རྣམས་ཏེ་རྟོགས་པར་སླ་བས་རྒྱས་པར་མ་སྤྲོས་སོ། །གཉིས་པ་རྩོད་པ་ཞི་བྱེད་ལ། མདོར་སྒྲོ་སྐུར་སྤང་བའི་དོན་དུ། སྡོམ་ལ། མངོན་སུམ་དྲན་པ་མ་སྨྱོས་དང༌། །དེ་བཞིན་གང་མང་ངོ་བོ་ཉིད། །རྩྭ་རྣམས་བཀྲམ་པ་ལྟ་བུ་དང༌། །ཁས་བླང་བར་ཡང་བྱ་བའོ། །ཞེས་སོ། །ལུང་འབོགས་པའི་དོན་དུ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག ཅེས་སོ། །དངོས་ཀྱི་ཚིག་དོན་ནི་གོ་བར་གསལ་ལ། འདོན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཇུག་བསྡུ་བ། འདོན་པ་མཇུག་བསྡུ་བ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག ཅེས་ཏེ། རྣམ་གཞག་བསྒྲགས་པ་ནི། དེ་ལས། ཞེས་སོགས་ཏེ། རྩོད་པ་ཕྱིར་བཅོས་དེ་ཉིད་ཅུང་ཟད་བཤད་ན། ལས་ཀྱི་རྩོད་པ་ཞི་བྱེད་དང༌། འཁོར་ལོའི་རྩོད་པ་ཞི་བྱེད་དང༌། དེ་ལས་གཞན་པའི་རྩོད་པ་ཞི་བྱེད་དོ། །དང་པོ་ལ། ལས་ཀྱི་རྩོད་པ་དང༌།
Chinese
成就方面，对于应学之处的违犯所造成的堕落进行忏悔，也会表现在身语的姿态上，成为身语的忏悔对象。如果是仅仅是意念上的，则是应守护的忏悔对象。对于沙弥戒的忏悔是，对于失败（指四根本戒）没有说可以补救，对于它的罪过，仅仅允许忏悔罪业，也无法完全恢复。违背沙弥的学处，饮酒、歌舞等，坦白并忏悔，是在堪布、阿阇黎或者长老，或者僧众面前，蹲着合掌，请求原谅，念诵坦白忏悔的咒语三遍。要守护所见，并善用方便。比丘的二百五十三条戒律中，给予沙弥的是二十二条，在《毗奈耶分别》中说：“执持与分离，同样挖掘土地，接触珍宝与接触火，舍弃后食用，攀登树木与砍伐树木，未经给予而食用，（根茎不净抛弃，同样储存食用，破坏种子与储存月亮，离开寺院与储存，不语行走与沙弥睡眠，法衣第一天，未经加持过半月，已经加持未完成，不完成而裸体行走，除此之外的学处，违背学处是罪过。”这样说。第三，在住所道路的基础上，应做与不应做的方式，建造寺庙的仪轨，建造后绘画的方式，隐藏与完全守护的方式等等，因为容易理解，所以没有详细阐述。第二，平息争端方面，简而言之，为了避免诽谤，在戒律中说：“现前忆念未疯狂，同样众多自性，如同铺开草，也应承认。”这样说。为了宣说圣教，说：“具寿们啊！”这样说。实际的词义很容易理解。 所有念诵的结尾。 念诵的结尾是：“具寿们啊！”这样说。宣布差别是：“从那以后。”等等。如果稍微解释一下争端的补救，有行为的争端平息，法轮的争端平息，以及除此之外的争端平息。第一方面，有行为的争端。
English
In terms of accomplishment, confessing the downfalls caused by violations of what should be learned will also be reflected in the postures of body and speech, becoming the objects of confession for body and speech. If it is merely in thought, then it is the object of confession for what should be guarded. As for the confession of the novice monk's precepts, it is said that there is no remedy for defeat (referring to the four root vows), and for its transgression, only confessing the sin is allowed, and it cannot be completely restored. Violating the novice monk's precepts, drinking alcohol, dancing, etc., confessing and confessing, is in front of the abbot, teacher, or elder, or the Sangha, squatting with palms together, asking for forgiveness, and reciting the mantra of confession three times. One must guard what is seen and make good use of skillful means. Among the 253 precepts of a fully ordained monk, 22 are given to a novice monk. In the Vinaya-vibhanga, it says: "Holding and separating, likewise digging the earth, touching jewels and touching fire, eating after abandoning, climbing trees and cutting trees, eating without being given, (discarding unclean roots and stems, likewise storing and eating, destroying seeds and storing the moon, leaving the monastery and storing, walking without speaking and novice monks sleeping, Dharma robes on the first day, half a month without being blessed, already blessed but not completed, not completing and walking naked, other than that, violating the precepts is a transgression." So it is said. Third, on the basis of the dwelling place and the path, the way of what should and should not be done, the ritual of building a monastery, the way of drawing after building, the way of hiding and completely guarding, etc., because it is easy to understand, it is not elaborated in detail. Second, in terms of pacifying disputes, in short, in order to avoid slander, it is said in the precepts: "Present mindfulness not being insane, likewise many self-natures, like spreading grass, one should also acknowledge." So it is said. In order to proclaim the holy Dharma, it says: "O venerable ones!" So it is said. The actual meaning of the words is easy to understand. The conclusion of all recitations. The conclusion of the recitation is: "O venerable ones!" So it is said. Announcing the distinction is: "From then on." and so on. If we explain the remedy for disputes a little, there is the pacification of disputes of action, the pacification of disputes of the wheel, and the pacification of disputes other than that. In the first aspect, there are disputes of action.