Tibetan
བུ་ནི། སྲིད་དུ་ཁྲུ་གསུམ། ཞེང་དུ་ཁྲུ་ཕྱེད་དང་གསུམ། དབུས་སུ་ཁ་གཏོད་ཅིང་ཁ་རྒྱུན་བུ་གུ་ཅན་ཐིག་གུས་བརྒྱུད་པར་བྱའོ། །(བཞི་པ་(འཁྲུར་འཇུག་པ་ལ། རྟེན་གཞི་དང་བཅས་པ་ནི། ཡང༌། ཞེས་སོགས་སོ།།སྦྱོར་བའི་དབྱེ་བ་ནི། འཁྲུར་འཇུག་གམ། ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་ཡང་དགེ་སློང་གིས་ཡུལ་དགེ་སློང་མ་བདུན་བརྒྱུད་ཚུན་ཆད་ཀྱི་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལ། དངོས་པོ་ཆོས་གོས་གསུམ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང་གདིང་བ་དག་ལ། གང་རུང་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་པའམ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བཞིན་དུ་ཀུན་སློང་རང་དོན་དུ་འཁྲུར་འཇུག་པའི་བསམ་པས། སྦྱོར་བ་མངོན་སུམ་དུ་འཁྲུར་འཇུག་གམ། འཚེད་དུ་འཇུག་གམ། འཆག་ཏུ་འཇུག་པས་མཐར་ཐུག་གོས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཆུར་བཅུག་པ་ཙམ་ན་སྤང་བའོ། །དྲེའུ་རྔོག་དང་སྔས་དང་གདན་དང༌། དགེ་འདུན་གྱི་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །བསླབ་བྱ་ནི། དགེ་འདུན་གྱི་ཁྲིམས་སུ་བཅས་པ་བསྲུང་བར་བྱའོ། །གློ་བུར་དུ་འོངས་པས་ཀྱང་དྲིས་ནས་མི་འགལ་བར་བྱ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་དང་འགལ་བའི་དགེ་འདུན་གྱི་ཁྲིམས་མ་བསྲུངས་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་དོ། །(ལྔ་པ་(ལེན་པ་ལ། རྟེན་ཡུལ་ནི། ཡང༌། ཞེས་སོགས་སོ། །སྦྱོར་བའི་དམིགས་བསལ་ནི། ལན་གཅིག ཅེས་སོགས་ཏེ། བརྟེན་ཡུལ་གོང་དང་འདྲ་ཞིང༌། དངོས་(༢༧བ) པོ་གོས་སམ་མཚོན་པས་ལྷུང་བཟེད་རུང་བ་ཚད་དང་ལྡན་པ། སྦྱོར་བ་ངག་གི་རིག་བྱེད་ཀྱིས་བླངས་ཏེ། མཐར་ཐུག་ལག་ཏུ་ཐོབ་ན་སྤང་བའོ། །བདུན་པ་སྟོད་གཡོགས་སྨད་གཡོགས་དང་བཅས། ཞེས།1(དྲུག་པ་(སློང་བར་མི་རིགས་པ་སློང་བའི་སྤང་བ་ལ། རྟེན་གྱིས་བསླང་བར་གནས་པ་བརྟན་པ་ནི། དགེ་སློང༌། ཞེས་སོགས་སོ། །སླད་དུ་བསླང་བའི་ཚད་ནི། གལ་ཏེ། ཞེས་སོགས་སོ། །(བདུན་པ་(ཚད་ལས་འདས་པའི་ལྟུང་བ་ནི། དེ་ལས། ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་ཡང་རྟེན་དགེ་སློང་ཆོས་གོས་ཚང་མ་ཡོད་པས། ཡུལ་ཁྱིམ་པ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལ་དངོས་པོ་ཁྱིམ་པའི་འམ། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་གོས་སྟོད་གཡོགས་སྨད་གཡོགས་ཙམ་ལས་ལྷག་པ། འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བསླང་འདོད་ཀྱི་བསམ་པ། སྦྱོར་བ་ངག་གི་རིག་བྱེད་ཀྱིས་བསླངས་ཏེ། མཐར་ཐུག་ཐོབ་པ་ན་སྤང་བའོ། །རང་ལ་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་ཀྱི་གོས་མེད་པ་སློང་བར་རིགས་ཀྱི། ལྷག་པོར་བླངས་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །བརྒྱད་པ་ལྤགས་པ་སློང་བ་ནི། ཡུལ་ཚད་དུ་བྱ་བ་དང་བཅས་པ་ནི། དགེ་སློང་གིས། ཞེས་སོགས་སོ། །སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་ཀུན་སློང་དང་བཅས་པ་ནི། དེས་ན། ཞེས་སོགས་སོ། །མཐར་ཐུག་གི་མཚན་ཉིད་ནི། གོས
Chinese
容器是，长度三肘，宽度一肘半，中央开口，用带孔的线贯穿连接。（第四，关于使之用于，所依之基础是，又，等等。结合之差别是，使之用于吗？等等。即是说，比丘对于非七代以内的比丘尼亲属，对于三法衣加持过的物品和坐垫等，无论哪一个，在认知没有错乱或者心存疑惑的情况下，以为了自己利益而使之用于的意念，行为上明显地使之用于，或者使之洗涤，或者使之缝补，最终衣服的一边浸入水中时，就属于应舍弃。对于骡鬃和枕头以及坐垫等，对于僧众的物品则属于恶作罪。应学之处是，应当守护僧众所制定的戒律。即使是突然来到的，也应当询问，不要违背。不守护与佛陀教言相违背的僧众戒律，则没有罪过。（第五，关于接受，所依之处是，又，等等。结合之特殊是，一次，等等，所依之处与前相同，物品是衣服或者标志着可以作钵的符合尺寸的物品，行为是用语言的表达来接受，最终拿到手中就属于应舍弃。第七，包括上衣和下裙，说。1（第六，关于不应乞讨而乞讨的应舍弃，依靠而乞讨的稳固之处是，比丘，等等。后来乞讨的尺度是，如果，等等。（第七，关于超过限度的堕落是，从那，等等。即是说，所依是比丘拥有全部的法衣，对象是非亲属的在家众，物品是超过在家众或者出家众的衣服，仅仅是上衣和下裙，认知没有错乱，意念是想要乞讨的意念，行为是用语言的表达来乞讨，最终得到时就属于应舍弃。自己没有维持生计的用具衣服时，可以乞讨，如果过多地索取，就会堕落。第八，关于乞讨皮革是，对象是包括在限度内要做的事情是，比丘，等等。行为的特征是包括意念，因此，等等。最终的特征是，衣服。
English
The container is three cubits in length and one and a half cubits in width, with an opening in the center, connected by a thread with holes. (Fourth, regarding causing to be used, the basis of reliance is, again, etc. The difference in combination is, causing to be used? etc. That is to say, a Bhikshu, towards a non-relative Bhikshuni within seven generations, regarding the three Dharma robes that have been blessed and cushions, etc., whichever one, in a situation where the cognition is not confused or with doubts in mind, with the intention of causing it to be used for one's own benefit, in action, obviously causing it to be used, or causing it to be washed, or causing it to be mended, ultimately when one side of the clothing is immersed in water, it belongs to what should be abandoned. For mule hair and pillows and cushions, etc., for the Sangha's items, it belongs to the offense of evil deeds. What should be learned is that the precepts established by the Sangha should be protected. Even if one arrives suddenly, one should inquire and not violate them. Not protecting the Sangha's precepts that contradict the Buddha's teachings is without fault. (Fifth, regarding receiving, the place of reliance is, again, etc. The special feature of the combination is, once, etc., the place of reliance is the same as before, the item is clothing or something that indicates it can be used as a bowl that meets the size, the action is receiving through verbal expression, ultimately obtaining it in hand belongs to what should be abandoned. Seventh, including the upper garment and lower skirt, it says. 1 (Sixth, regarding abandoning begging for what is not appropriate to beg for, the stable place of relying on begging is, Bhikshu, etc. The measure of begging later is, if, etc. (Seventh, regarding the transgression of exceeding the limit is, from that, etc. That is to say, the reliance is that the Bhikshu possesses all the Dharma robes, the object is a non-relative householder, the item is clothing that exceeds that of a householder or a renunciate, only the upper garment and lower skirt, the cognition is not confused, the intention is the intention to beg, the action is begging through verbal expression, ultimately obtaining it belongs to what should be abandoned. When one does not have clothing for sustenance, it is appropriate to beg, but if one asks for too much, one will fall into transgression. Eighth, regarding begging for leather, the object is including the things to be done within the limit is, Bhikshu, etc. The characteristic of the action is including the intention, therefore, etc. The ultimate characteristic is, clothing.
Tibetan
་གྲུབ་ན། ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་ཡང་དགེ་སློང་སྲ་བརྐྱང་མ་བཏིང་བས་ཡུལ་ཁྱིམ་པ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལ། རང་ལ་བསྔོས་པའི་གོས་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་ལ་བསྔོས་པར་ཤེས་པ་ལ་དངོས་སུ་འབུལ་བ་ལོངས་མེད་པར་སྔ་ཚོམས་སུ་བླང་འདོད་པས། སྦྱོར་བ་ངག་གི་རིག་བྱེད་ཀྱིས་བླངས་ཏེ། མཐར་ཐུག་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཐོབ་ན་སྤང་བའོ། །དགུ་པ་སོ་སོ་ནས་ལྤགས་པ་སློང་བ་(༢༨ན) ནི། གཞུང་དོན་གྱི་ཡན་ལག་གསུམ་སྔ་མ་བཞིན་ཡིན་ནོ། །ལྟུང་བའི་རྣམ་བཞག་ཀྱང་གོང་བཞིན་ལས། འབུལ་བ་པོ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་དབྱེ་བ་ལས། གླེང་གཞི་ཁྱད་པར་གྱི་སྤྱི་དང་སོ་སོ་བའི་ཁྱད་པར་རོ། །བཅུ་པ་བསྐུལ་བའི་སྤང་བ་ནི། སྦྱིན་བདག་གིས་ཕོ་ཉ་བ་ལ་བསྐུལ་བའི་དོན་ནི། དགེ་སློང་གིས་ཕྱིར། ཞེས་སོགས་སོ། །དགེ་སློང་གིས་ཕོ་ཉ་ལ་སྤང་བར་བསྟན་པ་ནི། དགེ་སློང༌། ཞེས་སོགས་སོ། །ཕོ་ཉ་བས་ཞལ་ཏ་བ་ལ་དྲི་ཞིང་དགེ་སློང་གིས་བསྟན་པར་བསྟན་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཞལ་ཏ་བགྱིས་པ། ཞེས་སོགས་སོ། །ཕོ་ཉ་བས་དེ་དག་དགེ་སློང་ལ་གོ་བར་བྱ་བ་ནི། དེ་ནས། ཞེས་སོགས་སོ། །བསྐུལ་བའི་དོན་ནི། དགེ་སློང་གིས་ཅི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་ནི་དགེ་སློང་གིས། ཞེས་སོགས་སོ། ། མ་གྲུབ་ན་ཅི་ལྟར་བསྒྲུབ་ཅེ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ། ཞེས་སོགས་སོ། །ལྷག་པར་བླང་བའི་ལྟུང་བ་དངོས་ནི། གལ་ཏེ། ཞེས་སོགས་སོ། །རེ་བ་མེད་ན་སྦྱིན་བདག་ལ་སྦྲན་པ་ནི། གལ་ཏེ། ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་ཡང་དགེ་སློང་གིས་ཡུལ་ཞལ་ལྟ་བ་ལ་དངོས་པོ་ཁྱིམ་པ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པས་བསྐུལ་བའི་གོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་འདོད་ཀྱི་བསམ་པས་སྦྱོར་བ་བསྐུལ་བསྡད་དྲུག་ལས་ལྷག་པར་བསླངས་ཏེ་མཐར་ཐུག་ཐོབ་ནས་སྤང་བའོ། །དགེ་སློང་གིས་སྦྱིན་བདག་གིས་ཆོས་གོས་ཀྱི་རིན་བསྐུར་བའི་ཕོ་ཉ་བས་དགེ་སློང་རང་གིས་བསྟེན་པའི་ཞལ་ཏ་བ་དགེ་བསྙེན་ལྟ་བུ་ལ་གཏད་ན་དེ་ཆོས་གོས་སྒྲུབ་ཏུ་བཅུག་པ་དུས་སུ་མ་བྱུང་ན་ལན་གསུམ་དུ་བསྐུལ། དེར་མ་བྱུང་ན་ལན་གསུམ་དུ་བསྡད། དེ་ལའང་མ་བྱུང་ན་སྦྱིན་པ་པོ་ལ་སྦྲན། སྦྱིན་བདག་གི་(༢༨བ) སེམས་བསྡུ་བར་ཁས་ལེན་ན་བསླང་ཞིང་མིན་ལེན་ན་མི་བླང་ངོ༌། །ལྟུང་བ་འདི་རྫོགས་པ་ལ་སྦྱིན་བདག་དང་ཕོ་ཉ་བ་དང་ཞལ་ཏ་བ་གསུམ་ཀ་མི་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་གྱིས། གང་རུང་རེ་མི་མིན་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །བཅུ་ཚན་གཉིས་པ་ནི། སྡོམ་ལ། སྲིན་བལ་འབའ་ཞིག་ཆ་གཉིས་དང༌། །དྲུག་དང་མཐོ་གང་ལམ་དང་ནི། །འཁྲུ་བ་དང་ནི་གསེར་དངུལ་དང༌། །མངོན་མཚན་ཅན་དང་ཉོ་ཚོང་
Chinese
如果成就，等等。也就是，比丘未铺设坚固之物，向非亲属的在家众，对于自己所施舍的衣服，没有错误的认识，并且知道动机是为自己所施舍，在没有实际奉献之前，想要提前索取，通过语言的表达方式索取，最终因此而获得，则为舍堕。第九，分别乞求皮革（28a）是，正文要义的三个部分与之前相同。堕落的分类也与之前相同。从施舍者的一般和特殊进行区分，话题是特殊的共同点和各自的特殊点。第十，劝请的舍堕是，施主劝请使者的意思是：为了比丘，等等。比丘向使者展示舍堕是：比丘，等等。使者询问侍者并由比丘指示是：如果侍者做了，等等。使者应该理解那些是对比丘说的：之后，等等。劝请的意思是：比丘如何完成呢？是比丘。等等。如果未成就，如何完成呢？具寿，等等。特别索取的实际堕落是：如果，等等。如果没有希望，向施主抱怨是：如果，等等。也就是，比丘向地方侍者，因为不是亲属的在家众，对于劝请的衣服没有错误的认识，并且动机是自己想要的，通过劝请、站立等六种方式过度索取，最终获得，则为舍堕。如果施主委托使者送来购买法衣的钱，比丘交给比丘自己所依止的侍者，比如优婆塞，让他去做成法衣，如果到期未完成，就劝请三次。如果还是没有完成，就站立三次。如果那样还是没有完成，就向施主抱怨。如果施主（28b）答应收回心意，就接受，如果不答应，就不接受。这个堕落的完成，需要施主、使者和侍者三者都是人。如果其中任何一个不是人，就是恶作罪。第二组十事是：总摄偈：丝、毛单独两份，六和一钵、道路，浣洗以及金银，有明显标志和贸易。
English
If accomplished, etc. That is, a Bhikshu who has not laid down a firm foundation, to a layperson who is not a relative, regarding the clothes dedicated to himself, without mistaken understanding, and knowing that the motivation is for himself, wanting to obtain them in advance without actual offering, takes them through verbal expression. If he ultimately obtains them because of this, it is a Nissaggiya Pacittiya. Ninth, separately requesting leather (28a) is, the three parts of the main point are the same as before. The classification of downfall is also the same as above. Distinguishing between the general and specific of the giver, the topic is the commonality of the special and the specialty of each. Tenth, the Nissaggiya Pacittiya of urging is, the meaning of the donor urging the messenger is: for the Bhikshu, etc. The Bhikshu showing the Nissaggiya to the messenger is: Bhikshu, etc. The messenger asking the attendant and being instructed by the Bhikshu is: if the attendant did, etc. The messenger should understand that those are said to the Bhikshu: after that, etc. The meaning of urging is: how does the Bhikshu accomplish it? It is the Bhikshu. etc. If it is not accomplished, how to accomplish it? Venerable, etc. The actual downfall of especially requesting is: if, etc. If there is no hope, complaining to the donor is: if, etc. That is, the Bhikshu to the local attendant, because it is not a relative layperson, without mistaken understanding of the urged clothes, and the motivation is his own desire, excessively requesting through urging, standing, etc. six ways, and ultimately obtaining them, it is a Nissaggiya Pacittiya. If the donor entrusts the messenger to send the money for buying Dharma robes, the Bhikshu gives it to the attendant he relies on, such as an Upasaka, to make Dharma robes. If it is not completed by the due date, he urges three times. If it is still not completed, he stands three times. If it is still not completed, he complains to the donor. If the donor (28b) agrees to withdraw his mind, he accepts, if he does not agree, he does not accept. The completion of this downfall requires that the donor, the messenger, and the attendant are all human. If any of them is not human, it is a Dukkata. The second set of ten is: Summary verse: Silk and wool alone in two parts, six and one bowl, road, washing and gold and silver, with obvious signs and trade.