Tibetan
་གྱི་ཚེ། གསོད་པ་པོ་རང་ཤི་བའི་སྔ་རོལ་དུ་ཤི་ན་དངོས་གཞིའོ། །སྦྱོར་བ་ནི། གསོད་པའི་སྦྱོར་བ་བརྩམ་པ་ནས། སྲོག་དང་བྲལ་བའི་མདུན་རོལ་ཚུན་ཆོད་ལ་ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་སྟེ། དུད་འགྲོ་ལས་གཞན་པའི་མི་མིན་དང༌། བདག་ཉིད་དང་མ་དང་མངལ་གནས་གཉིད་ལས། མ་བསམ་པ་དེ་ཤི་བ་དང༌། ལྷ་བྱིན་ལས་ནོར་ཏེ་མཆོད་སྦྱིན་བསད་པ་ལྟ་བུ་དང༌། གསོད་པའི་སྦྱོར་བ་བརྩམས་ནས་མ་ཤིའི་གོང་དུ་འདུན་པ་ལོག་པ་དང༌། གསོད་སེམས་མེད་པ་ཡན་ལག་གཅོད་པ་དང༌། མི་ཡོད་པར་ཤེས་པའམ། དོགས་བཞིན་ནགས་ལ་མེ་གཏོང་བ་དང༌། སྐྲ་ཅན་འཚོང་བ་དང༌། རྐུན་པོ་སོགས་རྒྱལ་པོའི་གྲར་འབུལ་བ་དང༌། ཁོ་བོ་ཤི་འོང་ཟེར་བ་ལ་ཡིད་མ་ཆེས་པར་བསྐྱོད་པ་དང༌། ཤི་ནའང་སླའོ་ཞེས་གཡོག་དང་ཟས་མི་འཕྲོད་པར་སྦྱིན་པ་དང༌། འབྲས་མ་སྨིན་པ་གཏོལ་ཞིང་དངོས་སུ་འཇུག་པ་དང༌། སྒོ་གླེགས་དང་ཐག་པ་སོགས་(༡༨ན) ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་བར་བྱེད་པ་སྦོམ་པོའོ། །བཤགས་སྡོམ་གྱི་ཉེས་བྱས་རྣམས་ཀྱང་སྔ་མ་བཞིན་དུའོ། །བསླབ་བྱ་ནི། ནད་པ་འཆི་སེམས་དང་མཐུན་པའི་གཏམ་སྨྲ་བ་དང༌། ནད་གཡོག་མཁས་པ་ཡོད་བཞིན་མི་བཞག་པ་དང༌། མི་མཁས་པ་ལ་དེའི་ཐབས་མ་བསླབ་པ་དང༌། དུག་མཚོན་ལ་སོགས་འཆི་ཐབས་བསྒྲུབ་པ་ལ་མ་བཟློག་པ་དང༌། སྨན་སོགས་ཤེས་པ་ལ་མ་དྲིས་པར་བྱིན་པ་དང༌། ཁུར་ལྕི་བ་འདེགས་པའི་གྲོགས་དང༌། སོ་ཕག་འཕངས་པ་དང༌། མ་བརྟགས་པར་གསད་བྱ་སྟོན་པ་དང༌། ཤེས་བཞིན་མེད་པའི་གསང་སྔགས་ཐལ་མོ་དང༌། ཕྱོགས་ཉུང་ངུས་ལྕི་བ་འདེག་པ་དང༌། སྤྱིའུ་གཙུག་ཏུ་འགྲོ་བ་དང༌། མ་སྦྱངས་པར་སྤྱད་བྱེད་པ་དང༌། མཚོན་འཕང་བར་བསྒོ་བ་དང༌། མི་ནུས་པའི་ལམ་དུ་དཀྲི་བ་སོགས་ནི་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །བཞི་པ་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བའི་ཕམ་པ་ལ། ཡང་དགེ་སློང་གང་མངོན་པར་མི་ཤེས་ཤིང་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་ལ། མིའི་ཆོས་བླ་མ་མཐའ་དང༌། འཕགས་པ་དང་བྱེ་བྲག་ཐོབ་པ་དང༌། ཤེས་པ་དང༌། མཐོང་བ་དང༌། རེག་པར་སྤྱོད་པ་མེད་ལ་མེད་བཞིན་དུ་འདི་ཤེས་སོ། །འདི་མཐོང་ངོ་ཞེས་ཁས་འཆེས་པ་ལས། དེ་ལྟུང་བ་བྱུང་བ་རྣམ་པར་དག་པར་འདོད་ནས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་དྲིས་ཀྱང་རུང༌། མ་དྲིས་ཀྱང་རུང༌། འདི་སྐད་ཅེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་བདག་གིས་ནི་མི་ཤེས་པར་ཤེས་སོ་ཞེས་སྨྲས། མ་མཐོང་བར་མཐོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། གསོག་གསོབ་བརྫུན་དུ་སྨྲས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་མ་གཏོགས་ཏེ་དགེ་སློང་དེ་ཡང་ཕམ་པར་(༡༨བ) གྱུར་པ་ཡིན་གྱིས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་པའི་དོན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ
Chinese
的时候。杀人者在自己死之前死去，是为正行。加行是：从开始实行杀人的加行，到断绝生命之前，都是重罪。除了畜生之外的非人，以及自己和母亲和胎中之子在睡眠中，没有想到就死了，以及像因神灵赏赐而夺取财物，杀害祭祀品一样，实行杀人的加行后，在未死之前改变主意，没有杀心而砍断肢体，知道有人或者怀疑的情况下放火烧山，贩卖毛发，将盗贼等献给国王，不相信他说自己会死而催促他，即使死了也无所谓而给予不合适的仆人和食物，稻子未成熟就收割并实际进入田中，用门闩和绳索等（18a）使其痛苦，都是重罪。忏悔和戒律的罪行也和之前一样。应学之处是：说与病人想死的心情相符的话，有精通的护士却不留用，不将方法教给不精通的人，不阻止准备毒药刀剑等死亡方法，知道药物等却不询问就给予，帮助抬重物的人，扔砖头，不考察就指示该杀之人，不知道却做秘密手印，用少量的一方抬起重物，走到众人之首，未经学习就使用，劝说投掷武器，将人置于不能胜任的道路上等，都是应学之处的罪行。第四，关于妄语的堕罪，又是哪位比丘，对于自己没有现量知、完全不知的，人的殊胜法，以及获得圣果和特殊功德，知晓，见到，接触的境界，在没有的情况下，明明没有却声称自己知道这些，自己见到这些。如果想要清净由此产生的堕罪，无论之后是否被询问，都说：‘诸位尊者，我实际上是不知说知，不见说见，’这样说了虚妄不实的话，除了增上慢，这位比丘也因此成为被舍弃者，不应共住。应宣说此义：
English
At the time of. If the killer dies before his own death, it is the main action. The preparatory action is: from the beginning of carrying out the preparatory action of killing, until before the severance of life, it is a serious crime. Other than animals, non-humans, as well as oneself and one's mother and the child in the womb in sleep, die without thinking, and like taking property as a reward from the gods, killing sacrificial offerings, after carrying out the preparatory action of killing, changing one's mind before death, cutting off limbs without the intention to kill, knowing that there are people or setting fire to the mountains while suspecting, selling hair, offering thieves and others to the king, not believing that he will die and urging him, even if he dies it doesn't matter and giving unsuitable servants and food, harvesting rice before it is ripe and actually entering the field, causing suffering with door bolts and ropes, etc. (18a), are all serious crimes. The sins of confession and discipline are also the same as before. What should be learned is: saying words that match the patient's desire to die, not keeping a skilled nurse even though there is one, not teaching the method to an unskilled person, not preventing the preparation of methods of death such as poison and swords, giving medicine etc. without asking even though knowing, helping those who lift heavy objects, throwing bricks, indicating the person to be killed without investigation, making secret hand gestures without knowing, lifting heavy objects with a small amount of one side, walking to the head of the crowd, using without learning, persuading to throw weapons, placing people on roads they cannot handle, etc., are all sins of what should be learned. Fourth, regarding the defeat of lying, again, which bhikkhu, regarding himself as not knowing directly, completely not knowing, the superior Dharma of man, as well as obtaining the fruit of the saints and special merits, knowing, seeing, touching the realm, in the absence of, clearly not having but claiming that he knows these, that he sees these. If one wants to purify the downfall arising from this, whether or not one is asked later, one says: 'Venerable ones, I actually say that I know what I do not know, and I say that I see what I do not see,' thus speaking false and untrue words, except for arrogance, this bhikkhu also becomes an abandoned one because of this, and should not live together. The meaning of this should be declared:
Tibetan
། དེ་ཡང་རྟེན་གྱི་གཞི་བཅས་ལྡན་དགེ་སློང༌། ཡུལ་སྨྲ་བའི་གཞི་ནི་རང་མ་ཡིན་པའི་ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། མི་ཡིན་པ། སྨྲ་ཤེས་པ། དོན་གོ་བ། ཤེས་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ། མ་ནིང་པ་དང་མཚན་གཉིས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ཡང་གཟུགས་གཞན་དུ་བསྒྱུར་བ་དང་མི་སྣང་བར་བྱས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །གང་སྨྲ་བའི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་ནི་འདོད་ཁམས་པའི་ཡོན་ཏན་ལས་འདས་པའི་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་གྱི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡོན་ཏན་གང་རུང་བ་ཡིན་པའོ། །དེ་ཡང་བསམ་གཏན་གྱི་མཐུས་ལྷ་ཀླུ་སོགས་མཐོང་ཐོས་དང༌། མི་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་སོགས་ཉི་ཤུ་དང༌། བསམ་གཟུགས་དང༌། ཚད་མེད་དང༌། དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་བཞི་དང༌། མངོན་ཤེས་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པ་རྣམས་སོ། །སྨྲ་བའི་གང་ཟག་ཀྱང༌། སྨྲས་པའི་ཆོས་དེ་དང་མི་ལྡན་པའི་དགེ་སློང་གིས་སོ། །འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་ཉིད་མི་ཆོས་བླ་མ་དང་ལྡན་པར་སྨྲ་འདོད་དང༌། གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ནས་ཚིག་གིས་དང་དུ་ལེན་འདོད་ལྟ་བུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི། ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ངག་ཡིན་པ། བདག་ཉིད་དང་འབྲེལ་བ། མ་ནོར་བ། གསལ་པོར་སྨྲས་པའོ། །དེར་མ་ཟད་གཞན་གྱིས་སྨྲས་པའི་ཚིག་དང་དུ་ལེན་པར་རྩོམ་པ་ཡང་དེ་ཉིད་དོ། །འོད་ལྡན་པས། མིའི་འགྲོ་བ་མངོན་སུམ་དུའོ། ། (༡༩ན) ཞེས་པས་མངོན་སུམ་དུ་སྨྲས་པ་བགྲངས་ནས་ངག་ཡན་ལག་དྲུག་ལྡན་ཀྱང་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཕ་རོལ་པོས་དོན་གོ་ན་མཐར་ཐུག་པའོ། །དེའང་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ། བདག་ཉིད་མི་ཆོས་བླ་མ་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བ་བརྩམས་ནས་དངོས་གཞི་ལ་ཐུག་གི་བར་སྦྱོར་སྦོམ་སྟེ་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ནས་བླ་མའི་ཡོན་ཏན་རང་ལ་ཡོད་པར་གོ་འདོད་ཀྱིས་གཞན་ལ་སྦྱོར་ཞིང་སྟོན་ཏེ། གཞོག་སྨོས་སོགས་དང༌། དུར་ཁྲོད་སོགས་ཀྱི་ཤ་ཟ་མཐོང་ཞེས་སོགས་དང༌། འདོད་སེམས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་མགོ་ནོན་ཙམ་ཡོད་ཅེས་པ་དང༌། བླ་མ་སྨྲ་འདོད་ཀྱིས་ཤིང་ཐོག་བཟུང་ནས་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཅེས་པ་ལྟ་བུ་དང༌། ཁྱོད་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡིན་ན་བདག་གི་བསོད་སྙོམས་ལོངས་ཤིག་ཅེས་ཟེར་བ་ལ་ཅང་མི་སྨྲ་བས་དང་དུ་ལེན་པའོ། །བསླབ་བྱ་ནི། མ་བསམ་པ་ལུང་དུ་བསྟན་པར་མི་བྱའོ། །ཕམ་པ་འདོན་པའི་མཇུག་བསྡུ་བ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག ཅེས་སྨོས་སོ། །ཕམ་པ་སྤང་བའི་ཆེད་དུ་ཉེས་དམིགས་བསྟན་པ་ནི། དགེ་སློང་གིས། སོགས་སྨོས་སོ།།དག་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་
Chinese
再者，具有所依之基础的比丘，宣说处之基础是具有五种非己之名称，即是人、能言说、懂意义、自性具知、非男非女与非双性人。并且不是变幻身形或隐形。所说之事物不是欲界功德之外的从初禅到佛陀之间的世间与出世间任何功德。也就是凭借禅定的力量见到听到天龙等等，以及无常之想等二十种，以及禅定之色，以及无量，以及四种沙门果，以及神通，以及解脱等等。宣说者也是，由不具备所说之法的比丘所为。意识不混乱并且动机是自己想要宣说具有殊胜人法，以及想要转变他人所说之意识而以言语接受等等，不会中断。行为是，语言具有五种特征，即是语言、与自身相关、不错误、清晰地说出。不仅如此，努力接受他人所说之语也是如此。具光者说，在人道中显现。 （19a） 这样显现地说出，也做出语言具有六支。这样如果对方理解意义就是最终的。也就是转变意识，为了自己宣说殊胜人法而开始行为，直到达到正行之间逐渐加强行为，转变意识而想要理解上师的功德在自己身上，从而对他人施行和展示，例如旁敲侧击等等，以及见到坟地等的食肉者等等，以及以贪欲心所摄持的闻思之智慧仅仅能压制烦恼等等，以及想要宣说上师而拿着水果说获得果实等等，例如，如果你是阿罗汉，就享用我的供养等等，说了之后不说话就是接受。应学之处是，不要对未思考之事进行授记。舍堕的结尾是，具寿们，这样说了。为了舍弃堕罪而展示过患是，比丘，等等说了。证悟清净之性。
English
Moreover, a Bhikshu who possesses the basis of support, the basis for declaring a realm is possessing five designations that are not self, namely: being a human, being able to speak, understanding meaning, naturally possessing knowledge, and not being a hermaphrodite or a person with two genders. Furthermore, it is not transforming the body into another form or making it invisible. That which is not the object of speech is any quality of the world and beyond the world from the first dhyana to the Buddha, beyond the qualities of the desire realm. That is, seeing and hearing gods, nagas, etc., through the power of meditation, as well as twenty such as the perception of impermanence, as well as meditative form, as well as immeasurables, as well as the four fruits of a contemplative, as well as clairvoyance, as well as liberations, etc. The speaker is also a Bhikshu who does not possess the Dharma that is spoken. Without confusion of consciousness and with the motivation of wanting to declare oneself as possessing superior human qualities, and wanting to transform the consciousness of what others have said and accept it with words, etc., without interruption. The action is that speech possesses five characteristics, namely: being speech, being related to oneself, being without error, and speaking clearly. Moreover, the effort to accept the words spoken by others is also the same. The one with light says, "Manifestly in the human realm." (19a) Thus, having enumerated what is manifestly spoken, one also makes speech possess six limbs. In this way, if the other party understands the meaning, it is ultimate. That is, transforming consciousness, initiating action for the sake of declaring oneself to possess superior human qualities, gradually intensifying the action until reaching the main point, transforming consciousness and wanting to understand that the qualities of the guru are within oneself, thereby applying and demonstrating to others, such as indirect speech, etc., and seeing meat-eaters in cemeteries, etc., and that the wisdom of hearing and thinking, gathered by desire, only suppresses afflictions, etc., and wanting to declare oneself a guru, holding fruit and saying one has obtained the result, etc., for example, if you are an Arhat, enjoy my alms, etc., and accepting by not saying anything after saying it. The object of training is: do not prophesy about what has not been considered. The conclusion of expelling defeat is: "Venerable ones," thus it is said. To show the faults in order to abandon defeat is: "Bhikshu," etc., it is said. Realizing the nature of purity.