Tibetan
དེ་ལྟའི་ཀུན་རྫོབ་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཡང་ཁས་ལེན་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་དབུ་མ་པ་དག་ཆོས་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ལས་ལྡང་སྟེ། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་ལ་མ་དཔྱད་པར་འཇུག་པ་ན། སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་དྲན་པ་དང་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་གྱི་འཇུག་པ་ལས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དེ་ངོར་དཔྱད་ནས་མི་འཇོག་པའི་ཕྱིར། (༣༩༤ན) དེ་ལྟར་ན་ཡང་དབུ་མ་པ་ཡིན་ཙམ་ལ་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ལྟར་བལྟས་ནས་མ་དཔྱད་པར་སྤྱོད་ལམ་ལ་འཇུག་པས་ཁྱབ་པ་མིན་ཏེ། དབུ་མ་པ་བློ་དམན་པ་དག་ཀུན་རྫོབ་རང་བདེན་པར་ལྟ་བས་སྤྱོད་ལམ་ལ་ཞུགས་ནས་དབུ་མའི་ལྟ་བའི་ཉམས་ལེན་གྱིས་མ་ཟིན་པའང་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འོན་ཀྱང་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་མ་རིག་པས་བསླད་དབང་གིས་སྣང་བའི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ལ་བལྟོས་ནས་ཀུན་རྫོབ་ལྟར་སྣང་བ་དེ། དེ་འཛིན་གྱི་འཁྲུལ་ཤེས་དེར་བལྟོས་ཀྱི་ཤེས་བྱར་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེར་མེད་ན་ནི་ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བའི་གཞན་གྲགས་ཀྱི་རིགས་པ་འཐད་ལྡན་གྱིས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ལྟར་སྣང་བའི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་འཁྲུལ་པ་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་འགོག་པར་ཡང་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ཙམ་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ལ་གཟུང་འཛིན་དུ་སྣང་བའི་ཚེ་ཡང་ཡུལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དེ་བློས་ཤེས་བྱར་ཡོད་པར་མ་བཟུང་ན་ཡུལ་ཅན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཛིན་པའང་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བ་ལྟར་གྱི་མ་དཔྱད་པར་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་བྱ་བྱེད་དུ་རུང་བ་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་ཆོས་འདིའང་གཞན་གྲགས་ཀྱི་རིགས་པས་དཔྱད་ན་དེར་ཡང་མི་འགྲུབ་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོག་བཅས་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་དང༌། དེས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་བརྗོད་པ་གང་གིའང་ཡུལ་དུ་གྲུབ་རྒྱུར་མ་བྱུང་ཞིང༌། དེ་ལྟར་གྲུབ་རྒྱུར་མ་བྱུང་བ་ཙམ་པ་ཡང་ཇི་སྲིད་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཡུལ་དུ་སོང་བ་དེ་སྲིད་དུ་ནི་དེ་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སོང་ལ། ཤེས་པའི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བ་ན་རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དོན་དམ་བདེན་པ་ནི་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པའི་འཕགས་པའི་(༣༩༤བ) མཉམ་གཞག་གིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་བ་ལས། གཞན་དུ་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལྟར་ན་མཉམ་གཞག་དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ཡོད་མེད་གང་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཁོ་བོས་སྨྲ་མི་ཤིས་ཏེ། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའི་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ནི་འཕགས་པ་ཉིད་ཀྱི་སོ་སོ་རང་རིག་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ལས་རང་གཞན་གྱི་སྐྱེ་བོ་གང་གིས་ཀྱང་དངོས་སུ་སྨྲ་བསམ་གྱིས་སྟོན་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་ཞེས་པ་འདི་ལའང་ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མི་མཐུན་པ་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་དག་གིས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་དང༌། ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བ་དག་གིས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོས་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཀའམ་གང་རུང་ཞིག་གི་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རིགས་པར་འདོད་ལ། ཕྱི་མས་ནི་དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་ཀྱང་མ་དཔྱད་བཏགས་བཞག་ཙམ་གྱི་རྟེན་འབྲེལ་གྱིས་བལྟོས་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་ཞེས་འཇོག་གོ། །མདོར་ན། གཞན་དག་གིས་དབུ་མ་པར་ཡང་དག་པར་བཏགས་པའི་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པའི་འཕགས་པ་དག་གིས་ནི་ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མཐུན་པར་མི་སྨྲ་བ་དང་སྨྲ་བ་དག་གིས་རྟོག་ཅིང་བརྗོད་པའི་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང༌། ཚུར་མཐོང་འཁོར་བ་པའི་སྡུག་བདེན་དང༌། ཀུན་བདེན་གྱི་ཆ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དག་དང༌། ཀུན་རྫོབ་ཙམ་པོ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང༌། ཞི་བ་མྱང་འདས་དོན་དམ་བདེན་པའོ། །ཞེས་སྨྲ་བསམ་གྱི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་བསླུ་སྤྲོས་རྫུན་བྱས་བཏགས་ཆོས་ཀྱི་ཆ་འདི་རང་ལུགས་ཀྱིས་འགར་ཡང་མི་འགྲུབ་ཀྱང་གདུལ་བྱའི་ངོར་དགོས་པའི་དབང་གིས་ཤེས་(༣༩༥ན) བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བ་དང༌། མི་སྨྲ་བའི་གཉིས་ཀའི་རྗེས་ཟློས་སུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། གདུལ་བྱ་ཉན་ཐོས་ཁ་ཅིག་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་ཡོད་པར་མ་བསྟན་ན་ཐུབ་བསྟན་ལ་མི་འཇུག་པའི་ཉེན་ཡོད་པའི་ངོར། སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། ཕུང་པོ་ལྔའི་ཁུར་ཁྱེར་བའི་གང་ཟག་གི་བདག་ཡོད་པར་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །འོ་ན་མཐའ་བྲལ་དབུ་མ་སྨྲ་བའི་གང་ཟག་རང་ཉིད་དང༌། དེ་ལས་འཇིག་རྟེན་གཞན་གྲགས་སྨྲ་བའི་གང་ཟག་གཉིས་སུ་བརྗོད་པའི་གང་ཟག་གི་འཇོག་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དཔྱད་ན་དབུ་མ་སྨྲ་བ་རང་དང་འཇིག་རྟེན་གཞན་གྲགས་སྨྲ་བའི་གང་ཟག་གཉིས་ཐ་སྙད་དུའང་མི་འགྲུབ་མོད། དེ་ལྟར་ནའང་ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བ་དག་གིས་གཞན་གྲགས་གྱིས་མ་དཔྱད་པར་འདི་སྐད་དུ། མཐའ་བྲལ་དབུ་མ་དོན་དམ་བདེན་པ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་རང་ཉིད་དང༌། དེ་ལས་འཇིག་རྟེན་གཞན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་གཉིས་སོ་ཞེས་རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་གི་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ན་དབུ་མ་པ་ཡང་དགོས་པའི་དབང་གིས
Chinese
因此，对于那样的世俗显现，甚至不承认仅仅是世俗，因为这样，中观派的人们从安住于法性中起身，在后得位中不考察就进入世俗的言说时，由于幻术和梦境般的忆念和智慧相应的进入，所以并不考察而安立那世俗谛。 (394n) 即使那样，也不是仅仅是中观派就普遍地像看待幻术一样看待世俗而不考察就进入行为，因为有些智慧低劣的中观派将世俗视为自性真实而进入行为，并没有被中观的见解的修习所摄持。 然而，相对于被烦恼的无明所染污而显现的仅仅是世俗，那世俗显现，并非不相对于执著它的错乱识，如果不是那样，那么说知识与缘起相符的，以他宗成立的道理，连将显现为世俗谛的境和有境的错乱仅仅遮止为世俗也不可能，并且，仅仅是世俗幻术，在显现为颠倒的世俗谛的能取所取时，如果不将颠倒的境视为心所知的，那么有境颠倒的执著也不可能成立。 因此，如说知识与缘起相符那样，如果不考察，对于无自性而能作所作的幻术和梦境般的这些法，如果以他宗成立的道理来考察，在那里也不可能成立，所以，一切法，无论是有分别无分别的知识，以及由此而引发的任何言说，都没有成为境的根据，并且，仅仅是那样没有成为境的根据，只要成为各自 अलग的分别智慧的境，那么它本身就成了世俗，当知识的境和有境全部寂灭时，非名言的胜义谛就被学习和不学习的圣者的(394b) 等持所证悟，而不是像兔角一样。 这样，那等持是否有智慧的行相呢？ 我无法说，因为境和有境全部寂灭的圣者的等持只有圣者自己才能...
English
Therefore, they do not even acknowledge that such a conventional appearance is merely conventional, because in this way, Madhyamikas arise from abiding in the nature of reality, and when they engage in conventional terminology in the post-meditation state without examination, due to the engagement of memory and wisdom that are similar to illusions and dreams, they do not examine and establish that conventional truth. (394n) Even so, it is not universally the case that just because one is a Madhyamika, one engages in behavior without examination, viewing the conventional as an illusion, because some Madhyamikas with inferior intellect engage in behavior by viewing the conventional as inherently true, and they are not encompassed by the practice of the Madhyamika view. However, in relation to the mere conventional that appears due to being defiled by afflictive ignorance, that conventional appearance is not non-existent in relation to the mistaken consciousness that grasps it, because if it were not so, then the reasoning of other-established, which speaks of knowledge being in accordance with dependent origination, would not be able to validly refute the illusion of object and subject that appear as conventional truth as merely conventional, and when the grasping and the grasped appear as the inverted conventional truth from the mere conventional illusion, if the inverted object is not regarded as knowable by the mind, then the grasping of the inverted subject cannot be established either. Therefore, as it is said that knowledge is in accordance with dependent origination, if one does not examine, these phenomena such as illusions and dreams, which are without inherent existence and are capable of action and being acted upon, cannot be established there even if examined by the reasoning of other-established. Therefore, all phenomena, whether conceptual or non-conceptual knowledge, and any expression that is aroused by it, have not become the basis for being established as an object, and merely being that which has not become the basis for being established as an object, as long as it becomes the object of discriminating wisdom, then it itself becomes conventional, and when all objects and subjects of knowledge are completely pacified, the ultimate truth that is not a category is realized by the samadhi of the noble ones who are learning and not learning (394b), and it is not like a rabbit's horn. Thus, does that samadhi have the aspect of wisdom or not? I cannot say, because the samadhi of the noble ones in which all objects and subjects are completely pacified is only for the noble ones themselves...
Chinese
因為唯有各自的自證智慧才能領悟，所以無論自己或他人的任何人都無法實際用言語或思維來闡述。所謂的「法性之理」，對於此，不符合所知緣起而主張實有者，也稱之為「法性之理」；符合所知緣起而主張者，也稱之為「法性之理」，這兩種說法中，前者認為是透過二諦或其中之一的實有法性所成立的道理；後者則認為即使不是那樣成立，也只是未經觀察的假立，以緣起而觀待的法性，就安立為「法性之理」。總之，其他宗派認為是中觀師，而如實安立的聲聞乘有學與無學的聖者們，對於符合或不符合所知緣起的主張者所分別思維與言說的世間世俗諦，以及從此可見的輪迴者的苦諦，和體驗世俗諦的部分者，以及僅僅是世俗諦如幻象般的，寂靜涅槃勝義諦。像這樣，言說思維的對象與對象持有者的世俗諦欺騙、戲論、虛假、造作、安立之法的部分，雖然自宗根本不成立，但為了調伏所化眾生，由於需要而（395頁）符合所知緣起的主張，以及不主張的兩者的隨同覆述，這是因為對於某些所化聲聞，如果不顯示有補特伽羅的我，就有不進入佛法的危險，因此，導師釋迦牟尼佛才說有承擔五蘊重擔的補特伽羅的我。那麼，主張離邊中觀的補特伽羅自己，以及從此說有世間他稱的補特伽羅二者，如何安立補特伽羅呢？如果觀察，中觀主張者自己和說有世間他稱的補特伽羅二者，即使在名言中也不成立。即使如此，符合所知緣起的主張者，未經他稱觀察而如此說道：安住於離邊中觀勝義諦的補特伽羅自己，以及從此世間他稱安住於世俗諦的補特伽羅二者，為了辯論者和反駁者等的名相之用而說，中觀師也是由於需要
English
Because only individual self-cognizant wisdom can comprehend it, no one, neither oneself nor others, can actually demonstrate it through speech or thought. Regarding the so-called "reasoning of the nature of phenomena," those who do not accord with the dependent arising of knowable objects and assert substantial existence also call it "reasoning of the nature of phenomena"; those who accord with the dependent arising of knowable objects and assert it also call it "reasoning of the nature of phenomena." Among these two, the former considers it to be a reasoning established by the substantial nature of phenomena of either or both of the two truths; the latter considers that even if it is not established in that way, it is merely a provisional designation without investigation, and the nature of phenomena that is relative to dependent arising is established as "reasoning of the nature of phenomena." In short, those who are accurately designated as Madhyamikas by other schools, the Shravaka trainees and non-trainees, regarding the worldly conventional truth that is conceived and expressed by those who do or do not accord with the dependent arising of knowable objects, as well as the suffering truth of samsaric beings visible from here, and those who experience the aspect of conventional truth, and the merely conventional, like an illusion, and the peaceful Nirvana, the ultimate truth. Like this, this aspect of conventional truth of the object and object-holder of speech and thought, deception, play, falsehood, fabrication, and designation of phenomena, although it is not established at all in one's own system, but for the sake of taming disciples, due to necessity (395n) it is a repetition of both those who assert and do not assert in accordance with the dependent arising of knowable objects. This is because for some Shravaka disciples, if the self of a person is not shown to exist, there is a danger of not entering the Buddha's teachings. Therefore, the teacher Shakyamuni Buddha said that there is a self of a person who carries the burden of the five aggregates. Then, how is the person who asserts the non-extreme Madhyamaka himself, and the person who asserts the other-renowned world from that, established as a person? If investigated, the Madhyamaka assertor himself and the person who asserts the other-renowned world are not established even in name. Even so, those who assert in accordance with the dependent arising of knowable objects say without the investigation of others: the person himself who abides in the non-extreme Madhyamaka ultimate truth, and the other-renowned world from that, the two persons who abide in the conventional truth, are said for the purpose of the nomenclature of debaters and rebutters, etc., and the Madhyamika is also due to necessity.