Tibetan
ས་བཏགས་ཙམ་དེར་འགྱུར་ན་ནི་རི་བོང་གི་རྭ་ཡང་ཡོད་པར་འགྱུར་ལ། དེས་ན་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་རྟོག་པས་བཏགས་པའི་ཆོས་ནི་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་འདི་ནི་ཐལ་འགྱུར་སྨྲ་བའི་གཙུག་ལག་ལས་བྱུང་བ་ཡབ་རྗེ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་མཉན་པ་རས་ཆེན་གྱི་གསང་ཚིག་བླ་ན་མེད་པའོ། །གཞུང་འདི་ལ་རྟ་ནག་གོ་ཆེན་པས་ཡུལ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རྣམ་ལྡན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ཡོད་པར་འབད་ནས་བསྒྲུབས་ཏེ། ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་གནད་འདི་དག་ནི་གཞན་གྱི་བློ་ཡུལ་དུ་འཆར་དཀའ་ན་ཡང་རང་ཉིད་དྲན་པ་གསོ་ཕྱིར་བྲིས་པའོ་ཞེས་སྤར་(༣༧༠ན) དུ་བརྐོས་མོད། ཀྱེ་མ། གང་ཚེ་སྐྱེ་མེད་དེ་ཉིད་ཡིན་ཅིང་བློ་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བ། ཞེས་པའི་གཞུང་འགྲེལ་བ་ན་བློ་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་བཅས་པ་ཞེས་པའི་འབྲུུ་གནོན་རྒྱག་པའི་རང་དྲན་གསོ་དགོས་པའི་གལ་འགག་ཅི་འདྲ་ཞིག་ལ་ཁྱེད་ཅག་ཐུག སྟོང་ཉིད་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་རྣམ་པ་བསྲེལ་བའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ཅན་ལ་དེའི་རྣམ་པ་དེ་ཇི་འདྲ་བར་སྣང་ཁྱོད་ཅག་གིས་ངོམ་ཐུབ་པ་ཞིག་སྨྲོས་ཤིག གཉིས་པ་ལ། ཞི་ཡང་འགྲོ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པའི་ཚུལ། ཞི་ཡང་གཞན་དོན་ལྷུན་གྲུབ་འབྱུང་བ་དཔེའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། དེ་ཡི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་བསོད་ནམས་ཀྱིས། །ཟིན་དང་3ལ་པ་མཁའ་གཞན་ལས་དེའི་མཐུས། །སྒྲ་གང་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཉིད་སྟོན་འབྱུང་བ། །དེ་ལས་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཀྱང་དེ་ཉིད་རིག །མཁྱེན་པོ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་སྟོན་ཅེས་པ་དེའི་ལན་དུ། ཆོས་སྐུ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ན་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཉེ་བར་ཞི་བ་བདེན་མོད། དེ་ལྟར་ནའང་འཇིག་རྟེན་ན་དེ་ཉིད་སྟོན་པ་མི་སྲིད་པ་མིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་གཟུགས་སྐུ་གང་ལ་བཞུགས་ནས་ཆོས་སྐུ་མངོན་དུ་མཛད་པ་དེའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བརྒྱས་ཟིན་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དམ་པའི་ཆོས་ལོངས་སྤྱོད་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཏེ། ལོངས་སྐུ་དེ་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་གང་འབྱུང་བ་དེ་སྟོན་པའི་སྣོད་དེས་ཀྱང་ངེས་བཔ་འགྱུར་བ་དང༌། དེར་མ་ཟད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལས་ཀྱང་དམ་ཆོས་བསྟན་པ་འབྱུང་ཞིང༌། དེ་ལས་ཀྱང་གདུལ་བྱས་དེ་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་ལ། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་མེད་པའི་མཁའ་དང་གཞན་རྩ་ཤིང་སོགས་ལས་སངས་རྒྱས་དེའི་མཐུས་སྒྲ་གང་ཞིག་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཉིད་སྟོན་པར་འབྱུང་བ་དེ་ལས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཀྱང་དེ་ཉིད་རིག་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ཇི་ལྟར་རྫ་མཁན་སྟོབས་ཆེན་ལྡན་པས་འདིར། །ཡུན་རིང་ཆེས་འབད་པས་བསྐོར་འཁོར་ལོ་ནི། །དེའི་རྩོལ་ད་ལྟར་སྐྱེས་པ་མེད་བཞིན་དུའང༌། །འཁོར་ཞིང་བུམ་པ་ལ་སོགས་རྒྱུར་མཐོང་ལྟར། །དེ་བཞིན་ད་ལྟ་སྐྱེས་རྩོལ་མེད་བཞིན་དུ། །ཆོས་ཀྱི་བདག་ཅན་སྐུ་ཉིད་ལ་བཞུགས་དེའི། །འཇུག་པ་སྐྱེ་བོའི་དགེ་དང་སྨོན་ལམ་གྱི། །ཁྱད་པར་གྱིས་འཕངས་ལས་ཆེས་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཇི་ལྟར་རྫ་(༣༧༠བ) མཁན་སྟོབས་ཆེར་ལྡན་པས་རྫ་བྱེད་པ་འདིར་དང་པོར་ཡུན་རིང་པོར་ཆེས་འབད་པས་དབྱུག་པ་ལ་སོགས་པས་བསྐོར་བའི་འཁོར་ལོ་ནི་སྔོན་བཟོ་བོ་མཁས་པས་ལེགས་པར་བཟོ་བྱས་པ་དང་འབད་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་དེ་བསྐོར་བའི་རྩོལ་བ་ད་ལྟ་སྐྱེས་པ་མེད་བཞིན་དུའང་རང་གི་ངང་གིས་འཁོར་ཞིང་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་སྣོད་དུ་མའི་རྒྱུར་མཐོང་བ་ལྟར། དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱང་ད་ལྟ་རྣམ་རྟོག་ལས་སྐྱེས་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་རྩོལ་བ་མེད་བཞིན་དུའང་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྐུ་ཉིད་ལ་ཞུགས་པ་དེའི་ཕྲིན་ལས་མཁའ་མཉམ་དུ་འཇུག་པ་ནི་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ལ་ཆོས་ཉན་པ་སོགས་ཀྱི་དགེ་ལས་སྨིན་པ་དང༌། སྔོན་སེམས་དཔའ་སྤྱད་པ་སྤྱོད་ཚེ་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་སོགས་རྟོག་པ་མེད་པར་འགྲོ་དོན་བྱེད་པ་བཞིན། ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ལ་མི་གཡོ་བཞིན་སེམས་ཅན་གདུལ་བའི་དུས་ལས་མི་ཡོལ་བར་དགོས་འདོད་སྐོང་ནུས་པའི་སྨོན་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་འཕངས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དེ་ནི་རྫོགས་སངས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཏེ་ཆེས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བོ། །ཁ་ཅིག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ཡེ་ཤེས་མེད་ཀྱང་སྔོན་གྱི་ཐུགས་བསྐྱེད་དང་བསགས་པའི་རྒྱུས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ལས་འབད་མེད་དུ་ཆོས་སྟོན་པ་སོགས་གཞན་དོན་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་མི་འཐད་དེ། སངས་རྒྱས་ལ་ད་ལྟ་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་རྒྱུ་བ་དང་བཅས་པའི་ཐུགས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ལ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མེད་པར་ནམ་ཡང་ཕྱོགས་འདིར་མ་སྨྲ། རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་ན་དུས་མཉམ་དགོས་པའང་རིགས་ཚུལ་ལས་འདས་ཤིང༌། ཡུན་རིང་དུ་སོང་བའི་ལས་(༣༧༡ན) རང་བཞིན་སྔར་སོང་བ་ལས་ཐ་སྙད་དུ་འབྲས་བུ་ཕྱིས་འབྱུང་བ་མི་འགལ་བ་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དགེ་མི་དགེའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་རྒྱུ་འགགས་ནས་ཀྱང་ཡུན་རིང་པོར་སོང་བ་ན་ངན་སོང་དང་བདེ་འགྲོའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་འཕྲལ་གྱི་ཀུན་སློང་ལ་བལྟོས་མེད་དུ་ཕྱི་མར་འ
Chinese
如果仅仅是假立安立，那么兔子角也应该存在了。因此，由遍计所执的分别念所安立的法，也不是世俗谛所存在的。 这句话出自中观应成派的论典，是雅布杰钦波（yab rje chen po）桑结年巴仁钦（sangs rgyas mnyan pa ras chen）无上的秘密教言。 塔那郭钦波（rta nag go chen po）努力证明，在无生之境中，具有境相的智慧是存在的。 他写道：“这些极其深奥的要点，即使难以在他人心中显现，也是为了提醒自己而写的。”并将其刻在了木板上（370页）。 唉！当无生即是彼，心识也远离生起时。 在解释“心识也与生起相连”的论典时，你们遇到了什么样必须提醒自己来压制文字的紧要关头？ 你们说说看，对于融合了空性无生之相的具有生起的智慧，那个相是如何显现的，你们能展示出来吗？ 第二，寂灭也行，以及开示真如之理的方式。 寂灭也行，以及自然成就利他之事，通过比喻来开示，共有两种。 第一种是： “彼之圆满报身福德所， 摄持及于虚空他物力， 何声说法性真实显现， 由此世间亦能悟真实。” 为了回答“没有智者如何开示”这个问题。 证得法身时，心与心所止息是真实的。 即使如此，在世间开示真如也不是不可能的。 诸佛安住于何种色身而证得法身，那个圆满报身被无量福德资粮所摄持，那将成为菩萨们享用殊胜佛法的因缘。 从那个报身中，凭借佛的加持，无论发出什么样的法音，那个开示的法器也必定会改变。 不仅如此，凭借佛的加持，从化身中也会显现殊胜的佛法，并且由此调伏者也能证悟真如。 同样，从无心运行的虚空和其他草木等事物中，凭借佛的力量，无论发出什么样的声音来开示法性真如，由此世间也
English
If it were merely a designation, then even a rabbit's horn would exist. Therefore, the phenomena designated by the conceptual thought of complete imputation are not even present in the worldly conventional truth. This statement comes from the treatises of the Prasangika Madhyamaka school and is the supreme secret instruction of the great Lord Father Sangye Nyenpa Rechen. Tanak Gochenpo diligently proved that in the realm of non-origination, the wisdom possessing an object is existent. He wrote, "These extremely profound points, even if difficult to appear in the minds of others, are written for the sake of refreshing my own memory," and had them engraved on woodblocks (p. 370). Alas! When non-origination is itself, and the mind is also free from origination. In explaining the treatise "the mind is also connected with origination," what kind of crucial juncture did you encounter that required you to refresh your own memory to suppress the words? Tell me, how does that aspect appear to you, for the wisdom with origination that blends the aspect of emptiness and non-origination, can you demonstrate it? Secondly, even pacification goes, and the manner of showing suchness. Even pacification goes, and spontaneously accomplishing the benefit of others, showing through examples, there are two. The first is: "His enjoyment complete body by merit, Held and other than space by its power, Whatever sound shows the truth of Dharma appears, From this even the world understands the truth." In order to answer the question, "How does one show without a wise one?" When the Dharmakaya is manifested, it is true that mind and mental factors are nearly pacified. Even so, it is not impossible to show suchness in the world. The Sambhogakaya of the Buddhas, in whatever form they reside and manifest the Dharmakaya, is held by a hundredfold accumulation of merit, which becomes the cause for the Bodhisattvas to enjoy the sacred Dharma. From that Sambhogakaya, by the blessing of the Buddha, whatever sound of Dharma arises, that vessel of showing will also certainly change. Moreover, by the blessing of the Buddha, the sacred Dharma will also appear from the Nirmanakaya, and from that, the trainees will also realize suchness. Similarly, from the space without the movement of mind and other plants and trees, by the power of that Buddha, whatever sound arises to show the truth of Dharma, from that even the world
Chinese
也因此是智慧。第二：譬如陶师力大在此，长时极勤奋所转之轮，彼之功用今虽未生，然亦旋转，如见瓶等之因；如是今虽无生之功用，然具法性之身而住，彼之行境，由众生之善与愿力之差别所牵引，极难思议。如陶师（370b）力大，于此造陶，初时以杖等长时极勤奋所转之轮，乃昔巧匠善制，以勤奋之力而转动，虽彼之功用今虽未生，然亦自性旋转，如见瓶等多种器皿之因。如是诸佛亦然，今虽无由分别念所生之三门功用，然安住于法身自性之身，彼之事业如虚空般广大，乃由所化众生听闻佛法等善业成熟，及昔菩萨行持之时，如意宝等无分别而作利生之事。于法界智慧中不动摇，然于度化众生之时，不逾越时机，能满所需所愿之愿力差别所牵引之业果，乃圆满菩提之因果，极难思议。有者认为，佛地虽无智慧，然由昔日发愿与积资之因，佛之事业中，不费力气而说法等利他之果产生，不应理，因佛陀今已无具心及心所之行相之心故。此不应理，于佛陀无身语意之事，切勿于此处言说。若为因果，则须同时，亦超越理智。已说往昔之业（371a）自性已逝，然名言上，果于后生，不相违。善与非善之异熟因灭尽后，长时已过，恶趣与善趣之异熟果，不待当下之意乐，于后世
English
And therefore, that is wisdom. Secondly: Just as a potter with great strength here, Turns a wheel with great effort for a long time, Even though the effort of that is not born now, It still turns, and like seeing the cause of pots and so on; Likewise, even though there is no effort of birth now, The one who possesses the Dharma dwells in that body, The activity of that, propelled by the difference of beings' virtue and aspiration, is extremely inconceivable. Just as a potter (370b) with great strength makes pottery here, initially turns the wheel with sticks and so on with great effort for a long time, which was well made by a skilled craftsman in the past, and the effort of turning it with effort, even though that effort is not born now, it still turns on its own, like seeing the cause of many vessels such as pots. Likewise, even though the Buddhas now have no effort of the three doors born from conceptual thought, the activity of that which dwells in the nature of the Dharmakaya is as vast as space, which is the ripening of the virtuous deeds of sentient beings who are to be tamed, such as listening to the Dharma from the Buddhas, and like the Bodhisattvas of the past who, when practicing, perform the benefit of beings without discrimination like the wish-fulfilling jewel. Without wavering in the wisdom of the Dharmadhatu, yet at the time of taming sentient beings, without exceeding the time, the result of the karma propelled by the difference of aspiration that can fulfill the needs and desires is the cause and effect of complete enlightenment, which is extremely inconceivable. Some say that although there is no wisdom in the Buddha's realm, the result of benefiting others, such as effortlessly teaching the Dharma from the Buddha's activities, is not reasonable because the Buddha now has no mind with the aspect of mind and mental factors. This is not reasonable, do not ever speak here of the Buddha having no body, speech, and mind. If it is cause and effect, it must be simultaneous, and it also transcends reason. It has been said that the nature of past karma (371a) has passed away, but in terms of expression, the effect is born later, which is not contradictory. After the cause of the maturation of good and non-good has ceased, after a long time has passed, the result of the maturation of bad and good migrations, without waiting for the intention of the present, in the future