Tibetan
འགྲེལ་དུ་བྱས་པ་དང་རང་རྐང་དུ་འགྲེལ་བ་གཉིས་ལས། རང་རྐང་དུ་བཀྲལ་བ་དེར་རྒྱ་ཆེར་བཤད་ཟིན་པས་དེར་བལྟ་བར་གྱིས་ཤིག གཉིས་པ་ལ། རྩོད་པ་དང༌། ལན་གཉིས། དང་པོ་ནི། གང་ཚེ་ཞི་བ་དེ་ཉིད་ཡིན་ན་དེ་ལ་བློ་གྲོས་འཇུག་མི་འགྱུར། །བློ་མ་ཞུགས་པར་ཤེས་བྱའི་ཡུལ་ཅན་ངེས་པར་རིགས་པའང་མ་ཡིན་ལ། །ཀུན་ནས་ཤེས་མེད་པ་ནི་ཤེས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་འགལ་བར་འགྱུར། །མཁྱེན་པོ་མེད་པར་ཁྱེད་ཀྱིས་གཞན་ལ་འདི་ལྟ་འོ་ཞེས་སུ་ཞིག་སྟོན། །སྐྱེ་མེད་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཡིན་ཅིང༌། དེའང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཤེས་པ་ཡིན་ན། གང་གི་ཚེ་སྤྲོས་པ་མ་ལུས་པ་ཞི་བ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་དེ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བློ་གྲོས་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཤེས་པ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་ལྡན་དུ་སྐྱེས་པ་ལ་ཡུལ་རྟོགས་པའི་ཐ་སྙད་བྱེད་ན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྐྱེ་མེད་རྟོགས་པའི་བློ་ནི་གང་གིའང་རྣམ་ལྡན་དུ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་རྣམ་པ་མེད་པས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་བློ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་ལྡན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གོང་དུ་འདོད་ན་བློ་མ་ཞུགས་པར་ནི་ཤེས་བྱ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ངེས་པ་སྐྱེ་བར་རིགས་པའང་མ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་ན་ནི་སྟོང་ཉིད་འདི་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་འོས། ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པ་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ་སྙམ་ན། མི་རིགས་ཏེ། ཀུན་ནས་ཤེས་པ་མེད་པ་ནི་ཤེས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། འགལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མི་ཤེས་པ་དང་ཤེས་པ་གཅིག་པར་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཡང་དེར་སེམས་མེད་ན་མཁྱེན་པ་པོ་མེད་པར་དབུ་མ་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་གཞན་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུབ་བོ་ཞེས་སུ་ཞིག་གིས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དེ་ཡང་མི་རིགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་མི་འཐད་པ་སྤང་བ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལ་དེ་ཉིད་སྟོན་པ་མི་(༣༦༩ན) འཐད་པ་སྤང་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། གང་ཚེ་སྐྱེ་མེད་དེ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་བློ་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བ། །དེ་ཚེ་དེ་རྣམས་སྟེན་ལས་དེ་ཡིས་དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། །ཇི་ལྟར་སེམས་ནི་གང་གི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ཡིས་ཡུལ། །དེ་ཡོངས་ཤེས་པ་དེ་བཞིན་ཐ་སྙད་ཉེ་བར་བརྟེན་ནས་རིག་པ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་སེམས་ནི་སྔོན་པོ་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་གང་གི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་བའི་སེམས་དེ་ཡིས་ཡུལ་སྔོ་སོགས་དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་མདོ་སྡེ་པ་སོགས་བརྗོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་གང་ཚེ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་ཡིན་ཅིང༌། ཡུལ་ཅན་རྣལ་འབྱོར་
Chinese
在解释和独立解释两种中，因为独立解释中已经广泛讲述，请在那里查阅。第二，分（为）辩论和回答两种。第一（辩论）：如果什么时候寂静就是那个（实性），那么智慧就不会进入它。没有智慧进入，也绝对不可能产生具有所知境的定解。完全没有知，怎么会变成知呢？因为会变成相违。没有智者，您怎么向他人展示“就是这样”呢？无生色等之实性，而且也是由智慧所知的。什么时候一切戏论寂灭，是诸法之真如，那时，智慧无论如何也不会进入它，因为如果说识生起为具有境之相，就称之为认识境，那么，证悟那个无生之真如的智慧，不会成为任何境之相，因为空性没有相，所以证悟空性的智慧不会成为境之相。如果像前面所主张的那样，没有智慧进入，也不可能产生具有所知之真如境的定解。那样的话，这个空性应该如何了知呢？又如果认为完全没有知就是完全了知那个（实性），那是不合理的。因为完全没有知怎么会变成知呢？因为会变成相违，因为不知和知是相违的。而且，如果那里没有心，没有智者，您这位中观派怎么向他人展示“通达如此之义”呢？那也是不合理的。第二，分（为）遮破证悟真如不合理和遮破向世间展示那个（真如）不(369a) 合理两种。第一（遮破证悟真如不合理）：如果什么时候无生就是那个（实性），而且智慧也远离生，那时，那些依靠，就像它依靠它而证悟那个（实性）一样。就像心变成任何境之相，它就（能认识）那个境一样。像那样依靠名言而了知，就是认识。就像心变成蓝色等境的任何相，那个心就能完全了知蓝色等境一样，经部师等所说的那样，什么时候一切都是无生的，有境瑜伽
English
Among the two, explanation and independent explanation, since the independent explanation has already been extensively discussed, please refer to it there. Secondly, (divided into) two: debate and answer. First (debate): If quiescence is that (reality) at any time, then wisdom will not enter it. Without wisdom entering, it is absolutely impossible to generate a definite understanding that possesses the object of knowledge. How can complete non-knowing become knowing? Because it would become contradictory. Without a wise person, how can you show others "it is like this"? The reality of unborn form, etc., and also known by wisdom. When all elaborations are pacified, it is the suchness of all phenomena, at that time, wisdom will not enter it in any way, because if it is said that consciousness arises as possessing the aspect of an object, it is called recognizing the object, then, the wisdom that realizes that unborn suchness will not become the aspect of any object, because emptiness has no aspect, so the wisdom that realizes emptiness will not become the aspect of an object. If, as claimed earlier, wisdom does not enter, it is also impossible to generate a definite understanding that possesses the object of knowledge of that suchness. In that case, how should this emptiness be known? Furthermore, if it is thought that complete non-knowing is completely knowing that (reality), that is unreasonable. Because how can complete non-knowing become knowing? Because it would become contradictory, because non-knowing and knowing are contradictory. Moreover, if there is no mind there, no wise person, how can you, the Madhyamika, show others "understanding such meaning"? That is also unreasonable. Secondly, (divided into) two: refuting the unreasonableness of realizing suchness and refuting the unreasonableness of showing that (suchness) to the world (369a) . First (refuting the unreasonableness of realizing suchness): If the unborn is that (reality) at any time, and wisdom is also free from birth, then, those dependencies, just as it relies on it and realizes that (reality). Just as the mind becomes the aspect of any object, it (can recognize) that object. Knowing in that way by relying on convention is recognition. Just as the mind becomes any aspect of an object such as blue, that mind can completely know the object such as blue, as stated by the Sautrantikas, etc., when everything is unborn, the object-possessing yoga
Tibetan
པའི་བློ་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་པ་དེ་ཚེ་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡུལ་སྐྱེ་མེད་དེའི་རྣམ་པ་དེ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་བསྟན་པ་ལས་མཁྱེན་པ་དེ་ཡིས་ཡུལ་གྱི་དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་ལྟ་བུར་བཞག་སྟེ། དེ་ཡང་གཞན་གྲགས་ཐ་སྙད་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ཉིད་རིག་པ་ཡིན་པར་བཞག་གི། དངོས་སུ་ན་ཡུལ་འགའ་ཞིག་ཡུལ་ཅན་འགའ་ཞིག་གིས་བཅད་པ་ནི་མིན་ཏེ། གཉིས་ཀ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདི་དག་གི་དོན་ནི་དབུ་མ་རང་ལུགས་ལ་སངས་རྒྱས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཡོད་མེད་གང་དུའང་མི་སྨྲ་ལ། དེ་ལྟར་ནའང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ངོར་ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བའི་རྗེས་སུ་ཟློས་ན་མ་དཔྱད་ཐ་སྙད་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་དང་ཤེས་པ་ལ་ནི་མ་རིག་ལ་སོགས་ཀྱི་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་ཚོགས་གྲངས་ཚང་བས་སྐྱེ་འགག་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ཡོད་ལ། སངས་རྒྱས་ལ་དེ་མེད་པས་སངས་རྒྱས་རང་ངོར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐྱེ་འགག་གི་རྒྱུ་བ་མེད་དོ། ། དེ་ལྟར་ནའང་གདུལ་བྱ་གཞན་ངོར་སངས་རྒྱས་ལ་སྟོབས་སོགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཡོད་པ་ལྟར་སྣང་སྟེ། དེའི་རྒྱུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཉེ་བར་བསགས་པའི་འབྲས་བུ་རྟེན་འབྱུང་ཙམ་དུ་བསླུ་བ་མེད་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། འོ་ན་གཞན་ངོར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་དྲི་བྲལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་འབྲས་བུར་འབྱུང་ན་ཡེ་ཤེས་དངོས་པོའི་རང་མཚན་ཅན་དུ་ཐལ་ཅེ་ན། མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟའི་རྒྱུ་འབྲས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བཏགས་ནས་བཞག་པའི་(༣༦༩བ) བཏགས་བཞག་གི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་དངོས་སྨྲ་བ་རོ་ལངས་འདྲ་བ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱང་བཏགས་ཙམ་གྱི་གཞན་ངོར་འབྱུང་བར་འདོད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཐ་ཆད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་བུམ་པ་དང་རེ་ལྡེ་སོགས་ལའང་ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་སུ་བཏགས་ནའང་གཞན་ངོར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གངས་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བོ་དམུས་ལོང་ལྟ་བུ་ཁྱེད་ཅག་བདེན་མོད། ཆོས་ཚུལ་འདི་ནི་འཕགས་ཡུལ་གྱི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་དག་གི་བློ་གྲོས་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ཡངས་པར་ཡང་མ་ཆུད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་བཏགས་བཞག་ལའང་ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་སུ་འབྱུང་དུ་མི་རུང་བ་ཞིག་བློ་ཉི་ཚེ་བ་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་བཏགས་པ་ལ་ནི་དེ་ལྟར་འབྱུང་དུ་མི་རུང་བ་བདེན་ཞིང༌། ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་སུ་འབྱུང་དུ་རུང་བའི་ཆོས་ཤིག་བློ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ལས་རྒྱུ་འབྲས་འཁོར་འདས་སོགས་སུ་གང་བཏགས་པ་དེ་ཐ་སྙད་དུའང་མི་འཁྲུལ་བར་འགྱུར་གྱི། དེ་ལྟར་མིན་པར་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་རྟོག་པ
Chinese
当这种智慧也变得没有生起时，那时的智慧，就好像通过显示那无生之境的形态是无生的，从而了知境的实相一样。这也是依靠他人的名声和言语，才认为那是觉知的。实际上，并非是某个境被某个有境所断绝，因为两者都是无生的。这些话的意思是，在中观自续派中，对于佛陀是否具有智慧，什么也不说。即使如此，如果按照世间的说法，顺应缘起之理，那么在未经观察的世俗谛中，众生的心和意识，由于无明等错乱的因缘聚合完整，因此具有生灭等因果。而佛陀没有这些，因此佛陀自身没有智慧生灭的因果。即使如此，对于其他所化众生而言，佛陀似乎具有力量等智慧。这是因为，积累智慧之聚的果报，仅仅作为缘起，无欺地显现。那么，如果从为他人的角度，从智慧之聚的因中，产生无垢的智慧作为果，那么智慧岂不是成了具有自相的实有法了吗？并非如此，因为所有这样的因果，都是安立为假立的（369b）假立之法。对此，一些像僵尸一样执着实有的人说：佛陀的智慧的因果，也仅仅是假立，并且认为在他人面前显现，这是非常低劣的。如果这样，那么瓶子和纺锤等，也可以假立为一切智智的因果，并且在他人面前，也能起到佛陀智慧的作用吗？你们这些像雪域的盲人一样的人说的是真的。但是，这种法理，即使是圣地的伟大论师们的广阔智慧虚空也未能完全容纳。凡是假立的，如果不能作为缘起之法显现，那么对于头脑狭隘的人所臆想的假立，确实不能那样显现。如果某种法能够作为缘起之法显现，那么对于与生俱来的智慧，无论假立为业因果、轮回涅槃等什么，在名言中也不会错乱。如果不是这样，那么臆想的分别
English
When that wisdom also becomes devoid of arising, then that wisdom, it is as if through showing that the form of that unborn realm is unborn, thereby realizing the suchness of the object. This is also relying on the fame and speech of others, that it is regarded as awareness. In reality, it is not that some object is severed by some subject, because both are unborn. The meaning of these words is that in the Madhyamaka-Svatantrika, regarding whether the Buddha has wisdom or not, nothing is said. Even so, if according to the worldly saying, following the reason of dependent origination, then in the unexamined conventional truth, the mind and consciousness of sentient beings, due to the complete aggregation of causes and conditions of delusion such as ignorance, therefore have the cause and effect of arising and ceasing, etc. But the Buddha does not have these, therefore the Buddha himself does not have the cause and effect of the arising and ceasing of wisdom. Even so, for other disciples, the Buddha seems to have wisdom such as power. This is because the result of accumulating the collection of wisdom, merely as dependent origination, appears without deception. So, if from the perspective of others, from the cause of the collection of wisdom, stainless wisdom arises as the result, then wouldn't wisdom become a real phenomenon with its own characteristics? It is not so, because all such cause and effect are established as imputed (369b) imputed phenomena. To this, some people who cling to reality like zombies say: The cause and effect of the Buddha's wisdom is also merely imputed, and it is considered very inferior to appear in front of others. If so, then can vases and spindles, etc., also be imputed as the cause and effect of omniscient wisdom, and in front of others, can they also play the role of the Buddha's wisdom? You people who are like blind people in the snowy region are telling the truth. However, this Dharma principle has not been fully accommodated even by the vast wisdom sky of the great masters of the holy land. Whatever is imputed, if it cannot appear as a phenomenon of dependent origination, then for the imputation of the conceptualization of narrow-minded people, it is true that it cannot appear in that way. If a certain phenomenon can appear as a phenomenon of dependent origination, then for innate wisdom, whatever is imputed as karma, cause and effect, samsara and nirvana, etc., will not be confused in name. If it is not so, then the conceptual division