Tibetan
བྱུང་བ་ཆེས་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ཆུང་ངུ་ལས་ཀྱང་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ཚུལ་དེ་ལྟར་ན། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པའི་དོན་དུ་བསྐལ་པ་མཐའ་ཡས་པར་ཚོགས་གཉིས་སྔར་བསགས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་ཕྱི་དུས་སུ་གཞན་དོན་མཁའ་མཉམ་འཁོར་བ་མ་སྟོང་གི་བར་འབྱུང་བ་འདི་ལ་མི་འཐད་པར་དོགས་པ་དེ་ལས་བླུན་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདིར་སུ་ཞིག་ཡོད། ཁ་ཅིག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་དཔའི་སྨོན་ལམ་དང་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་སུ་མི་རིགས་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཆེས་ཟད་བྱེད་ཀྱི་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་སེམས་དཔའི་གནས་སྐབས་དང་ཕྲིན་ལས་ལས་བྱུང་བ་སྔར་སྒྲུབས་ན། དེ་ལས་གཞན་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཕྲིན་ལས་ཡིན་པར་བདེ་བླག་ཏུ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྨོན་ལམ་ལས་བྱུང་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཡིན་པར་འགལ་ན། སྨོན་ལམ་ལས་མ་བྱུང་བའི་ཕྲིན་ལས་ནི་མི་སྲིད་པས་ཕྲིན་ལས་གཏན་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ། རང་དོན་ཕུན་ཚོགས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་དང༌། གཞན་དོན་ཕུན་ཚོགས་ཀྱི་གཟུགས་སྐུ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཤེས་བྱའི་བུད་ཤིང་སྐམ་པོ་མ་ལུས་པ། །བསྲེགས་པས་ཞི་དེ་རྒྱལ་རྣམས་ཆོས་སྐུ་སྟེ། །དེ་ཚེ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད། །སེམས་འགགས་པས་དེ་སྐུ་ཡིས་མངོན་སུམ་མཛད། །གཟུགས་(༣༧༡བ) ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཤེས་བྱ་ཡུན་རིང་པོ་ནས་ཞེན་པའི་བརླན་དང་བྲལ་བའི་བུད་ཤིང་སྐམ་པོ་མ་ལུས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེས་བསྲེགས་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་སྐུ་ཤེས་བྱ་སྐྱེ་བ་མེད་པས་ཤེས་པ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བ་དེ་ནི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ལྟ། །འདྲེན་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཆོས་ཉིད་ཤེས་བྱའང་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ནི་ཤེས་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། ཆོས་སྐུ་མངོན་དུ་མཛད་པ་དེའི་ཚེ། ཆོས་སྐུ་འདི་ནི་སྔར་མེད་གསར་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་སྔར་ཡོད་འགག་པ་ཡང་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་ལ་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་རྟོགས་པ་མཐར་ཐུག་པ་རྣམ་པར་ཆད་པའི་འཆི་འཕོ་བ་དང༌། སྐྱེ་བ་དེར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་བསྒྱུར་བའི་འཆི་འཕོ་བ་དང༌། སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར། མདོ་ལས། འཇམ་དཔལ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འ
Chinese
因为这非常合理。因此，如果从微小的业因也能产生果报，那么，对于佛陀薄伽梵来说，为了无量众生的利益，在无量劫中积累二资粮的因，在未来的时间里，为了他人的利益，直到虚空未空、轮回未尽之间显现，如果对此有不合理的怀疑，那么世间还有谁比这更愚蠢呢？有些人认为佛陀的一切法都是菩萨的发愿和二资粮的果报，那么，认为佛陀的事业不合理，这是极度耗尽福德的说法。因为佛陀本身也是从菩萨的阶段和事业中产生的，如果事先确立了这一点，那么除此之外，一切增上生和决定胜都容易成立，因为它们都是菩萨的事业。如果因为菩萨的发愿而产生佛陀的事业是相违的，那么，没有从发愿产生的事業是不可能的，因此事业将永远不可能存在。第三，分为：自利圆满的法身和利他圆满的色身两种。第一：将所有作为所知之柴薪烧尽，寂灭即是诸佛的法身。那时没有生也没有灭。心灭尽时，以彼身显现。（371b）从色到一切智之间的所知，从很久以前就与执着的湿气分离的干燥的柴薪，全部被智慧之火焚烧，因此智慧的自性之身，所知没有生，因此知也没有生的所有戏论都寂灭，这就是诸佛的法身。如是说：诸佛视法性，导师乃是法身，法性亦非所知境，彼亦不能为了知。因此，在显现法身之时，这个法身不是以前没有而新产生的，也不是以前有而坏灭的，因为一切法从原始以来就没有生灭，对没有生灭的证悟是究竟的，是完全断绝的死亡和转变，以及将生转变为不可思议的死亡和转变，以及从一切生中解脱出来。经中说：文殊，所谓无生无灭
English
Because it is very reasonable. Therefore, if even from a small karmic cause can produce results, then, for the Buddha Bhagavan, for the benefit of limitless beings, in limitless kalpas accumulating the cause of the two accumulations, in the future time, for the benefit of others, until the sky is not empty and samsara is not exhausted, if there is an unreasonable doubt about this, then who in this world is more foolish than this? Some people think that all the Buddha's dharmas are the result of the bodhisattva's aspirations and the two accumulations, then, thinking that the Buddha's actions are unreasonable is an extremely exhausting statement of merit. Because the Buddha himself also arose from the stage and actions of the bodhisattva, if this is established in advance, then in addition to this, all higher realms and definite goodness are easily established, because they are all the actions of the bodhisattva. If it is contradictory that the Buddha's actions arise from the bodhisattva's aspirations, then it is impossible for actions that do not arise from aspirations, therefore actions will never be possible. Third, divided into: the dharmakaya of self-benefit perfection and the rupakaya of other-benefit perfection. First: All the dry firewood of knowable objects is burned, and the cessation is the dharmakaya of the Buddhas. At that time there is no birth and no death. When the mind is extinguished, it is manifested by that body. (371b) All the knowable objects from form to omniscience, the dry firewood that has been separated from the moisture of attachment for a long time, are all burned by the fire of wisdom, therefore the body of the nature of wisdom, the knowable has no birth, therefore all the elaborations of knowing also have no birth are pacified, this is the dharmakaya of the Buddhas. As it is said: The Buddhas see the nature of dharma, the guides are the dharmakaya, the nature of dharma is not the object of knowledge, it cannot be known. Therefore, at the time of manifesting the dharmakaya, this dharmakaya is not newly produced without being before, nor is it destroyed by being before, because all dharmas have no birth and death from the beginning, the ultimate realization of no birth and death is the complete cessation of death and transformation, and the transformation of birth into inconceivable death and transformation, and liberation from all births. The sutra says: Manjushri, so-called no birth and no death
Tibetan
དི་ནི་དེའི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དེའི་ཡུལ་ཅན་སེམས་སེམས་བྱུང་མི་འཇུག་པར་འགག་པ་ན་ཆོས་སྐུ་དེ་ལོངས་སྐུ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པར་ཐ་སྙད་དུ་རྣམ་པར་བཞག་གོ། །སེམས་སེམས་བྱུང་འགག་ཅེས་པ་འདིའང་སྔར་ས་བཅུ་རྒྱུན་མཐའ་མན་དུ་ཡོད་པ་ཞིག་འདིར་མེད་པར་སོང་བ་ནི་མིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐར་འགྱུར་ཞིང་སྔར་ཡོད་ན་ཕྱིས་མེད་པར་འགྱུར་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། གདོད་མ་ནས་ཡོད་པ་མིན་པ་ལ་ཕྱིས་མེད་པའང་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་འདིར་སེམས་དང་སེམས་ལས་(༣༧༢ན) བྱུང་བའི་འཛིན་པ་མཐའ་དག་ཞིག་པའམ་མ་རིག་པའི་འཁྲུལ་སྣང་ཡལ་བ་ལ་འགག་ཅེས་ཐ་སྙད་བཏགས་པར་ཟད་དོ། །དེ་ཡང་གངས་ཅན་གྱི་ཁྲོད་འདིར། ཁ་ཅིག་རྒྱུན་མཐའི་བར་དུ་དཔྱད་པས་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སར་མེད་པ་ཐལ་འགྱུར་བའི་རང་ལུགས་ཐུན་མོང་མིན་པའོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང༌། ཁ་ཅིག་ཐལ་འགྱུར་བ་གཞིར་བྱས་ཀྱི་རང་ལུགས་ལ་སངས་རྒྱས་སར་ཡང་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་མིང་ལ་མི་རྩོད་ཀྱི། དོན་གྱི་ངོ་ཁྱད་མཐོང་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཡོད་དེ། སློབ་དཔོན་ཟླ་གྲགས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་པ་ཡོད་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཇི་སྐད་དུ། མངོན་སུམ་ནི་གཅིག་ཉིད་ཁོ་ནར་ཟད་དེ། གང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཞེས་དང༌། འོག་མིན་དུ་ནི་གང་གི་དོན་དུ་འབད་འགྱུར། ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་རྩ་འགྲེལ་དང༌། འདིར་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་སྐུ་ཞེས་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཞེས་སོགས་མང་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་སྨྲའོ། །ལུགས་དེ་དག་ནི་མི་འཐད་དེ། ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བ་དག་གི་མ་དཔྱད་པའི་འཇོག་ལུགས་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། ཁྱེད་ལྟར་དཔྱད་ནས་དབུ་མ་པས་ཡེ་ཤེས་ཡོད་མེད་དེ་ལྟར་རང་ལུགས་སུ་འཇོག་པའི་སྐབས་འགར་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱོད་འདོད་པ་དེ་ནི་སྤྱིར་ཤེས་བྱའི་གནས་ལུགས་དང༌། བྱེ་བྲག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡིན་ལུགས་མ་ཤེས་ཤིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ངོས་མ་ཟིན་པར་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བཏགས་པའི་མ་རིག་པའི་མུན་པ་འབའ་(༣༧༢བ) ཞིག་ལ་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་པར་ཟད་དེ། སྤྱིར་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་ཡོད་མེད་སོགས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པ་ལ་དེ་ལྟར་མ་ཤེས་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་ལ་ཡོད་མེད་དུ་རྩོད་པའི་ཕྱིར་དང༌
Chinese
这是他的赘语。如是说。因此，当智慧的境，在那唯一的真如中，一切种类的以它为境的心和心所不生起而止息时，法身唯是报身，以显现而安立名言。所谓心和心所止息，也不是说以前在十地及常边以下存在的东西，在这里消失了。如果是那样，就会堕入常断的边，而且以前存在的东西，后来消失是不可能的。对于本来不存在的东西，后来消失也是不合理的。因此，在这里，只是把一切心和心所（372a） 生起的执着消灭，或者无明的错觉消失，才安立为止息。而且，在这雪域之中。有些人认为，经过直到常边的观察，有清净的智慧，佛地没有则是应成派不共的自宗。有些人认为，以应成派为基础的自宗，在佛地也不争论心和心所的名词，而是有见到意义差别的智慧。因为论师月称曾说，佛地有力量等无量功德。如是说：现量唯是唯一，即是一切遍知的智慧。以及，在密严刹土，为谁之义而勤奋。等等二偈的本释，以及，这里也多次说到智慧的自性身，以及，智慧的境，在那唯一的真如中。如是说。那些宗派是不合理的。因为说所知与缘起相符者，未经观察的安立方式如上所说。像你们那样观察后，中观派在任何时候也没有那样安立智慧的有无作为自宗。你的这种主张，总的来说是不了解所知的体性，特别是佛的体性，而且没有认识佛的智慧，只是以自己的分别念所安立的无明黑暗（372b） 而作破立。因为总的来说，一切所知都是从本来就远离有无等一切戏论的，如果不了解那样，只是对佛的智慧而争论有无。
English
This is his superfluous word. It is said. Therefore, when the object of wisdom, in that sole Suchness, all kinds of minds and mental factors that have it as their object do not arise and cease, the Dharmakaya is only the Sambhogakaya, and it is nominally established as manifest. The so-called cessation of mind and mental factors is not to say that something that existed before in the ten bhumis and below the extreme of permanence has disappeared here. If that were the case, it would fall into the extreme of permanence and annihilation, and it is impossible for something that existed before to disappear later. It is also unreasonable for something that did not exist from the beginning to disappear later. Therefore, here, it is only when all the clinging arising from mind and mental factors (372a) is eliminated, or the illusion of ignorance vanishes, that it is nominally established as cessation. Moreover, in this land of snow. Some people think that after examining up to the extreme of permanence, there is pure wisdom, and that the absence of it in the Buddha-field is the non-common self-tradition of the Prasangikas. Some people think that the self-tradition based on the Prasangikas does not dispute the name of mind and mental factors even in the Buddha-field, but there is wisdom that sees the difference in meaning. Because the teacher Chandrakirti said that there are infinite qualities such as power in the Buddha-field. As it is said: Direct perception is only one, that is, the wisdom of all-knowing. And, in Akanishta, for whose sake do you strive? And so on, the root commentary of the two verses, and here also, the self-nature body of wisdom, and the object of wisdom, in that sole Suchness, and so on, are mentioned many times. So he said. Those systems are unreasonable. Because those who say that the knowable is in accordance with dependent origination, the unexamined way of establishing it is as mentioned above. After examining like you, the Madhyamikas never establish the existence or non-existence of wisdom as their own system. Your claim is, in general, not understanding the nature of the knowable, especially the nature of the Buddha, and not recognizing the wisdom of the Buddha, but only making affirmations and negations in the darkness of ignorance (372b) established by your own conceptual thoughts. Because, in general, all knowable things are from the beginning free from all elaborations such as existence and non-existence, and if you do not understand that, you are only arguing about the existence or non-existence of the Buddha's wisdom.