Tibetan
་བཞིན་མཛེས་པར་བྱ་བའི་རྟེན་དུ་མ་དཔྱད་པར་ཡོད་པ་ཅི་ལྟར་དེ་བཞིན་དུ་གཞན་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པ་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཁས་བླངས་པའི་རིགས་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་འདོད་པ་དགག་པའི་སྐབས་འདིར་ཡང་རྒོལ་བ་གང་གིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་གདོད་མི་ཤེས་པའི་དྲི་མ་སྦྱང་བར་བྱ་བ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་སུན་འབྱིན་གྱིས་གཞན་ངོར་སུན་དབྱུང་བྱ་སུན་འབྱིན་པ་དང་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་མཐོང་བར་གྱུར་པའི་ཕྱིར། གཞན་གྲགས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རྟགས་ཚུལ་གྱི་འཐད་པ་དང་བྲལ་བ་ལས་ཀྱང་བསྒྲུབ་བྱ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིར་ཤར་ཙོང་ཁ་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པའི་མཐུན་དཔེར་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་བཀོད་པ་ནི་དངོས་པོ་དེ་དེར་དོན་བྱེད་པར་གཞི་གྲུབ་པས་སྟོང་པ་མིན་གྱི། རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱས་སྟོང་པའི་དཔེ་ཡིན་པས་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དངོས་པོར་གཞི་གྲུབ་ཀྱང་བྱད་བཞིན་དུ་མ་གྲུབ་པ་དཔེར་ཕེན་པ་ཡིན། ཞེས་ཟེར་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་གཟིགས་པའི་གྲུབ་ཐོབ་རྣམས་ཀྱིས་བཀག་པ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་བྷ་བ་བྷ་ཏྲའི་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་འགྲེལ་པར། གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ་ཡང་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་རུང་བ་མིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བཞིན་ཉིད་མེ་ལོང་གི་ནང་དུ་ཞུགས་པའམ། གཟུགས་བརྙན་ཞིག་དེར་བྱུང་བའམ། མེ་ལོང་ལ་མིག་གི་འོད་འདྲེད་ནས་གཞན་ཉིད་མཐོང་བའམ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་གྲང་ན། དེ་ལ་རེ་ཞིག་གཟུགས་གཞན་ཞིག་དེར་འབྱུང་བ་ནི་མིན་ཏེ། ལུས་གཞན་(༣༡༣ན) རྣམས་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡུལ་གཅིག་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེ་ལོང་ལ་འདྲེད་པའི་འོད་ཀྱིས་བཞིན་མཐོང་བའང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བཞིན་ཁ་ཤར་དུ་བལྟས་བཞིན་གཟུགས་བརྙན་ནུབ་ཏུ་བལྟས་པར་སྣང་བ་དང༌། བཞིན་ཆེན་པོ་གཟུགས་བརྙན་ཆུང་ངུར་སྣང་བ་དང༌། ཆུ་འགྲམ་ལ་སོགས་པའི་ལྗོན་ཤིང་གྱེན་དུ་བལྟས་པ་རྩེ་མོ་མཐུར་དུ་བལྟས་པར་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་མི་མཐུན་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་བཞིན་ཉིད་དུ་ཞུགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གོང་དུ་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཟུགས་བརྙན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཡུལ་ན་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིའི་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་སུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་
Chinese
就像为了美观而作为依据，未经考察而存在一样，同样，在驳斥世间共认、世间接受的理性的观点时，任何论敌为了清除不了解智慧之初的污垢，以自性空的驳斥来驳倒他人，是因为能见到驳斥者驳斥和所立之论成立的能力。要知道，他宗所许的理由，即使脱离了自性成立的相状之理，也能使人领悟所立之论。此处东宗喀巴大师说，将一切法自性不成立的比喻设为镜中影像，并非因为事物在那里能起作用而成立，所以不是空性；而是作为能立的遮遣所空的例子，所以镜中影像作为影像的事物虽然成立，但作为面容不成立，这可以作为例子。这种说法被见到法性的谛实者们所遮止，导师巴瓦巴札的《金刚空行母释》中说，影像等也不可能成为事物本身，比如面容进入镜子中，或者一个影像在那里产生，或者眼睛的光线在镜子上滑动而看到其他，或者就是识。如果这样说，那么暂且说一个其他的形体在那里产生是不可能的，因为其他的身体（313a）都是有碍的，因为同一处所是不可能的。也不是通过在镜子上滑动的光线而看到面容，比如面容朝东看，影像却显现为朝西看，面容很大，影像却显现为很小，水边的树木等向上看，树梢却显现为向下看等等，因为显现为不同的形态。也不是自己的面容进入其中，因为有上述所有的过失，并且会变成不是影像。也不是识，因为非有情不能安住于处所。关于此的详细论述，应当在《中观论典》中查看。等等，因为有广说。因此，
English
Just as something exists without examination as a basis for being beautiful, similarly, when refuting the views accepted by the world with reasoning that is renowned in the world, any opponent who wants to purify the defilement of not understanding the beginning of wisdom, uses the refutation of emptiness of inherent existence to refute others, because they can see the ability of the refuter to refute and the thesis to be established. It should be known that the reason accepted by others, even if it deviates from the validity of the characteristic of inherent existence, can still lead to the understanding of the thesis to be established. Here, Shar Tsongkhapa says that setting up the image in a mirror as an example of all phenomena not being established by inherent existence is not because the object can function there and is established, so it is not emptiness; but as an example of emptiness that is negated by the sign, so although the image in the mirror is established as an object of the image, it is not established as a face, which can serve as an example. This statement is refuted by the accomplished ones who have seen the truth of reality. In the commentary on the Vajra Dakini by the teacher Bhava Bhatra, it says, "Images and so on cannot be things themselves, for example, the face enters the mirror, or an image arises there, or the light of the eye slides on the mirror and sees another, or it is consciousness itself." If it is said like that, then for the time being, it is impossible for another form to arise there, because other bodies (313a) are obstructed, because the same place is impossible. It is also not seeing the face through the light sliding on the mirror, for example, the face looks east, but the image appears to look west, the face is large, but the image appears small, the trees by the water and so on look up, but the treetops appear to look down, etc., because they appear in different forms. It is also not one's own face entering into it, because there are all the faults mentioned above, and it will become not an image. It is also not consciousness, because a non-sentient being cannot abide in a place. The detailed explanation of this should be viewed in the Madhyamaka treatises. And so on, because there is extensive explanation. Therefore,