Tibetan
གང་ཟག་གི་བདག་མེད་བཤད་པ། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་བཤད་པ། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དང་ཡུལ་སྟོང་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་སྐབས།གཉིས་པ་ལ། གང་ཟག་གི་བདག་དགག་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན། དེ་དགག་པའི་རིགས་པ་རྒྱས་པར་བཤད། བཀག་ནས་གང་ཟག་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་བསྟན་པ་གསུམ། དང་པོ་ནི། ཉོན་མོངས་སྐྱོན་རྣམས་མ་ལུས་འཇིག་ཚོགས་ལ། །ལྟ་ལས་བྱུང་བར་བློ་ཡིས་མཐོང་གྱུར་ཞིང༌། །བདག་ནི་འདི་ཡི་ཡུལ་དུ་རྟོགས་བྱས་ནས། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་བདག་ནི་འགོག་པར་བྱེད། །ལུང་དང་རིགས་པས་ཆོས་ཀྱི་བདག་བཀག་ནས་ད་ནི་གང་ཟག་གི་བདག་འགོག་པ་ལ་ཐར་འདོད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་འཇིག་ལྟའི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་བདག་ནི་འགོག་པར་བྱེད་རིགས་ཏེ། འདོད་ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་རྣམས་དང་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་མྱ་ངན་སོགས་སྐྱོན་རྣམས་མ་ལུས་པ་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པའི་ཤེས་རབ་ཉོན་མོངས་ཅན་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལས་(༢༧༢བ) བྱུང་བར་བློ་ཡིས་མཐོང་བར་གྱུར་པས་དགག་རིགས་ཤིང༌། བདག་ནི་འཇིག་ལྟ་འདིའི་དམིགས་ཡུལ་དུ་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཡུལ་སུན་མ་ཕྱུང་བར་ཡུལ་ཅན་སུན་འབྱིན་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར།མདོ་ལས། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རྩ་བ་ཅན། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རྒྱུ་ཅན། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བ་ཅན་དག་གོ། །ཞེས་འཇིག་ལྟ་ལས་འདུ་བྱེད་སོགས་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཡན་ལག་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་སྲིད་པའི་འཁོར་ལོ་དར་དྲགས་ལ་ཡུན་རིང་དུ་འཁོར་བ་འབྱུང་བས་འཇིག་ལྟ་སྤོང་བྱེད་ཀྱི་དཔྱད་པ་འདི་ནི་ཐར་པ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་བླ་ན་མེད་པའོ། །ད་ནི་བདག་མེད་པ་གཉིས་ལས་བརྩམས་ཏེ་གླེང་ན། གང་ཟག་དང༌། ཆོས་ཀྱི་བདག་ནི་གང༌། དེ་དག་འགོག་པའི་རིགས་པ་ནི་ཅི། དེ་དག་ཚུལ་ཇི་ལྟར་མེད་ཅེ་ན། གང་ཟག་གི་བདག་ནི། བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་ཞེན་ཡུལ་ལ་བདག་དང༌། སེམས་ཅན་དང༌། གང་ཟག་དང༌། སྐྱེས་བུ་དང༌། སྲོག་དང༌། ཤེད་བུ་དང༌། ཤེད་བདག་དང༌། ཚོར་བ་པོ་ལ་སོགས་པར་གྲགས་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་འཇིག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཡུལ་དང༌། ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་ཡུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ལོག་པའི་བཤེས་གཉེན་དང་གྲུབ་མཐའ་ངན་པས་བརྟགས་པ་སོགས་ལ་མ་བལྟོས་པར་ཐོག་མེད་ནས་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པའི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་གོམས་པས་ཕུང་པོ་ལ་དམིགས་ནས་ངའོ་བདག་གོ་འདི་ནི་ངའིའོ་བདག་གིའོ་སྙམ་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཅན་ཐ་ན་བྱ་དང་རི་དྭགས་ཚུན་ཆོད་ལའང་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་ནི་འཇིག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་ལ། (༢༧༣ན) དེའི་ཡུལ་ནི་འཇིག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་བདག་སྟེ་གྲུབ་མཐས་བཏགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་ལྟ་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་ཡུལ་ལའང་གསུམ་སྟེ། ཆོས་འདི་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལས་དོན་གཞན་དུ་རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་སོགས་སུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང༌། མང་པོས་བཀུར་བ་ཁ་ཅིག་གིས་ཕུང་པོའམ་སེམས་ཉིད་བདག་ཏུ་བཏགས་པ་དང༌། གནས་མ་བུ་པ་དག་ཕུང་པོ་དང་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་མེད་པར་ལྟ་བ་དང༌། ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོ་ནི་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱའི་བདག་དང་མ་འདྲེས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་བཏགས་པའི་བདག་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་ཀྱི་བདག་འདོད་པ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་འཛིན་པ་ལ་ནི་འཇིག་ལྟ་ཀུན་བརྟགས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཐོག་མེད་ཀྱི་བག་ཆགས་གོམས་པ་འབའ་ཞིག་ལས་རང་ཤུགས་ཀྱིས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་གྱི། བཤེས་གཉེན་ངན་པ་དང་གྲུབ་མཐའ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པ་བྱས་པ་སོགས་ཀྱི་རྐྱེན་ལས་རྟོག་པས་གསར་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་གི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཡུལ་ནི་འཇིག་ལྟ་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་བདག་གོ། །ཆོས་ཀྱི་བདག་ནི། གང་ཟག་མ་ཡིན་པའི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རང་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་ཁྱད་པར་རྟག་མི་རྟག་ལ་སོགས་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་སྟེ་ཕྱེ་ན། ཀུན་བརྟགས་དང༌། ལྷན་སྐྱེས་གཉིས་སོ། །དེ་དག་འགོག་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་ནི་གཞུང་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་པ་དང༌། མང་པོས་བཀུར་བ་དང༌། གནས་མའི་བུ་པ་རྣམས་ཀྱི་བདག་འགོག་པར་བྱེད་པའི་རིགས་པ་རྣམས་ཡིན་ཅིང༌། ཆོས་ལ་བདག་འགོག་པའི་རིགས་པ་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལ་(༢༧༣བ) འཇིག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་བདག་ནི་མ་དཔྱད་ན་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཡོད་དེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ངའོ་ཞེས་དང་ང་ཡིའོ་ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་ཡུལ་ནི་གྲུབ་མཐའ་ལོག་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། དེའི་བག་ཆགས་ཡོད་པའི་གང་ཟག་འབའ་ཞིག་གིས་བརྟགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། དེ་ལྟ་བུའི་གྲུབ་མཐའི་ཐ་སྙད་སོགས་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ལ་མ་གྲགས་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ལ་མཐུན་པར་སྣང་བའི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའང་མ་ཡིན་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་དུ་བདག་ཏུ་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་པ་དག་གིས་བཏགས་པའི་བདག་ཐ
Chinese
解释人无我。 解释人无我。 解释人无我和法空性的场合。第二，解释必须遮破人我的理由，详细解释遮破它的理路，遮破后显示人只是依仗而安立的三点。第一是： 烦恼过患一切皆，由坏聚见而生起，智者现见已生故，瑜伽士遮止于我。 以教证和理证遮破了法我之后，现在要遮破人我，希求解脱的瑜伽士理应遮止坏聚见执着的对境之我，因为贪欲等烦恼和生老病死忧伤等过患一切，都是由执著我和我所的染污慧——坏聚见而生起的，智者已经现见此理，故应遮止。因为如果不对我执的对境进行驳斥，就无法驳斥有境。经中说：“一切烦恼皆以坏聚见为根本，以坏聚见为因，以坏聚见为生起处。” 坏聚见能使由行等缘起支，以及烦恼三者所摄的，有生之轮回兴盛且长久地流转，因此，这种断除坏聚见的观察是成就解脱的无上方便。现在从两种无我开始谈论，人与法的我是什么？遮破它们的理路是什么？它们以什么方式不存在呢？人我即是：执著我和我所的坏聚见之所缘境，被称为我、有情、人、士夫、命、力生、力主、受者等等。其中又分俱生坏聚见之所缘境和遍计之所缘境两种。第一种是：不依赖于邪知识和恶宗派的分别等，从无始以来，由于串习我和我所执著的习气，以蕴为对境，心想“我是，我拥有”，乃至鸟兽等也
English
Explanation of the absence of self of persons. Explanation of the absence of self of persons. In the context of explaining the absence of self of persons and the expanse of emptiness of phenomena. Secondly, the reasons for needing to refute the self of persons are explained. The reasoning for refuting it is explained in detail. After refuting, the three points of showing that persons are merely imputed in dependence are explained. The first is: All afflictions and faults arise from the view of the aggregates, the wise see that they arise, therefore, yogis prevent the self. After refuting the self of phenomena with scripture and reasoning, now, to refute the self of persons, yogis who desire liberation should refute the self that is the object of the clinging of the view of the aggregates, because all afflictions such as desire and faults such as birth, old age, sickness, death, sorrow, etc., arise from the contaminated wisdom that clings to "I" and "mine"—the view of the aggregates, and the wise have seen this, so it should be refuted. Because if the object of the clinging to self is not refuted, the subject cannot be refuted. The sutra says: "All afflictions have the view of the aggregates as their root, the view of the aggregates as their cause, and the view of the aggregates as their origin." The view of the aggregates causes the wheel of existence, which is composed of actions and other dependent origination limbs, and the three afflictions, to flourish and revolve for a long time, therefore, this investigation that eliminates the view of the aggregates is the supreme means of accomplishing liberation. Now, starting from the two absences of self, what are the self of persons and the self of phenomena? What is the reasoning for refuting them? In what way do they not exist? The self of persons is: the object of clinging of the view of the aggregates that clings to "I" and "mine," and is known as self, sentient being, person, individual, life, power-born, power-lord, experiencer, etc. Among these, there are two types of objects of the innate view of the aggregates and the imputed object. The first is: without relying on the discriminations of evil friends and bad tenets, etc., from beginningless time, due to the habit of clinging to "I" and "mine," with the aggregates as the object, the mind thinks, "I am, I possess," even birds and animals
Chinese
何者为俱生我执，其所缘为俱生我执之境之我，非由宗义所立。 俱生我执之境亦有三种： 诸如外道于蕴聚之外，妄计常一自在等； 有些多数派崇拜者，将蕴或心识立为我； 犊子部则认为蕴与彼（我）非一非异； 宗喀巴大师则认为，于与能立之所破我相异之蕴聚上假立之名言量成之我。 执著彼等者，称为俱生我执，非仅由无始之串习力自然而生，乃由恶知识及颠倒宗义，听闻、思惟、修习等因缘，由分别新立之故。 彼等执著之境，即俱生我执之境之我。 法我者，于非人我之蕴、界、处所摄之色乃至一切智间之诸法，世间人及宗义论者，妄计各自之自性及差别常无常等，分之，则有俱生与遍计二种。 彼等之遣除理路，如经中所说，乃遣除外道、多数派崇拜者及犊子部之我之理路，法上遣除我之理路，如前所说。 其中(273b) 俱生我执之境之我，若不观察，则唯是名言有，以见一切有情皆有我及我所之显现执著故。 遍计之境，唯由显现执著邪宗及有彼习气之补特伽罗所假立，以如是宗义之名言等，世间人皆不闻故，非为一切人所共许之名言有，亦非世俗谛有。 然世间人不执著蕴聚之外有我，故外道所立之我
English
What is innate ego-grasping? Its object is the self that is the object of innate ego-grasping, which is not established by tenets. The object of imputed ego-grasping is also threefold: such as the outsiders who impute permanence, oneness, independence, etc., as something other than the aggregates; some of the Many-Honored ones establish the aggregates or consciousness as the self; the Vatsiputriyas view the aggregates and that (self) as neither one nor different; the great Tsongkhapa considers the self imputed on the aggregates, which is different from the self to be refuted by reasoning, as the conventionally established self. Grasping onto these is called imputed ego-grasping, which does not arise spontaneously merely from beginningless habitual force, but because it is newly imputed by conceptualization due to causes such as listening, contemplating, and meditating on bad friends and inverted tenets. The object of their grasping is the self that is the object of imputed ego-grasping. The self of phenomena is that worldly people and tenet proponents impute their own nature and distinctions, such as permanence and impermanence, etc., on phenomena from form to omniscience, which are included in the aggregates, elements, and sense sources that are not persons. Divided, there are two types: innate and imputed. The reasoning that refutes them, as explained in the texts, is the reasoning that refutes the self of the outsiders, the Many-Honored ones, and the Vatsiputriyas, and the reasoning that refutes the self in phenomena is as previously explained. Among these (273b), the self that is the object of innate ego-grasping exists only nominally if not examined, because it is seen that all sentient beings have manifest clinging to "I" and "mine." The object of imputation is only imputed by individuals who manifestly cling to wrong tenets and have the habitual tendencies of that, because such tenet terminology is not known to worldly people, it is not a term that appears to be agreed upon by everyone, nor is it conventionally true. However, because worldly people do not grasp the self as other than the aggregates, the self established by the outsiders