Tibetan
་གསུང་རབ་ལས་གང་ཟག་བདག་འགོག་གི་རིགས་པ་རྒྱས་པར་འབྱུང་ཡང༌། ལུགས་དེ་དག་གིས་གང་ཟག་གི་བདག་འགོག་པར་མི་ནུས་ཏེ། ལུགས་དེ་དག་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་ཅེས་ཐུན་མོང་མིན་པའི་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱའི་རྣམ་གཞག་དེ་མི་འབྱུང་ལ། བདག་དེ་ངོས་མ་ཟིན་པར་དེ་འགོག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་བདག་དེ་ལྟ་བུ་དེ་སྲིད་མཐའ་བཀག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ངོས་བཟུང་ནས་གང་ཟག་གི་བདག་འགོག་པར་བྱེད་པ་ནི་ཐལ་འགྱུར་བའི་གཞུང་ཁོ་ན་ལས་འབྱུང་བས་ལུགས་དེ་ལ་མ་བརྟེན་པར་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་བཟློག་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང༌། ཕྱི་དོན་ལྐོག་ན་མོ་དང༌། ཕྱི་དོན་གཟུགས་སོགས་རྣམ་རིག་པའི་གཞུང་ལས་རྒྱ་ཆེར་དགག་པར་བྱེད་ཀྱང་ལུགས་དེས་ཆོས་ཅན་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་དགག་པར་མི་ནུས་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་བཤད་མ་ཐག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཆོས་(༢༧༥བ) དེ་དག་གི་དངོས་འཛིན་ཀྱང་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ལ་མ་བརྟེན་པར་དགག་མི་ནུས་ཤིང༌། འཇིག་ལྟ་དང་གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་ལའང་མུ་བཞི་ལ་སོགས་པར་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་དག་ཐལ་འགྱུར་བའི་བཞེད་པར་འགྲོ་བའི་གནས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཆེས་གསལ་བར་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། རང་ཅག་ཚུར་མཐོང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདག་འཛིན་འདི་ཉིད་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱ་མིན་པར་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་དུ་དཔྱད་པ་དང་མི་འགལ་བར་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་འདིས་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱར་མཛད་ནས་བཀག་གོ་ཞེས་གོང་དུ་གསལ་བར་རྒྱ་ཆེར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཐེག་པ་དང་གྲུབ་མཐའ་འོག་མར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལུང་དང་ལུང་དོན་གྱི་རིགས་པས་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་བསྒྲུབས་པ་ན་དེའི་ལྡོག་ཕྱོགས་ཀྱི་བདག་བདེན་འགོག་མི་ནུས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་དང་འཚམས་པར་ཐེག་པ་དང་གྲུབ་མཐའ་འོག་མར་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་བསྟན་པས་དེའི་ལྡོག་ཕྱོགས་ཀྱི་བདག་བདེན་བཟློག་པར་མཛད་པའང་དོན་དུ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། དེ་ལྟར་བསྟན་པ་དེས་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་བདེན་འགོག་པའི་བསྟན་པའི་བྱ་བ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་འདོད་ན། ཐེག་པ་དང་གྲུབ་མཐའ་འོག་མའི་ཆོས་ཚུལ་ཐམས་ཅད་གདུལ་བྱ་གང་ཟག་གི་བདག་སོགས་དངོས་པོར་བལྟ་བ་སྤོང་བྱེད་ཀྱི་བསྟན་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་བསྟན་པ་དང་ཆོས་ཚུལ་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཞིང་བདག་མེད་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་བྱེད་ཀྱི་བསྟན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གྲུབ་མཐའ་འོག་མ་གཉིས་ནས་བཟུ
Chinese
经藏中关于人我遮破的道理广为流传，然而这些宗派不能遮破人我，因为这些宗派中不存在作为人我的，非共同的，作为理由的，所破的分类。因为没有认识到我，就不能遮破它。那么，像那样以断除有边的方式来认识，从而遮破人我，只有应成派的论典中才有，因此不依赖那个宗派就不能遣除人我之见。如是说。同样，极微、外境隐蔽分、外境色等在唯识宗的论典中广为遮破，然而那个宗派不能遮破这些法的事物自性，理由就是刚才所说的。法（275b）的实执，如果不依赖应成派的宗派也不能遮破。对于坏聚见和人我执等也有四句等说法，那些说法没有成为应成派观点的立足之地。已经非常清楚地说明了，我们这些具有凡夫俗见之人的俱生我执，不是作为理由的所破，而是作为业果之所依，与观察不相违，在名言中是成立的，如是说，大论师已经将此作为理由的所破而遮破了，因为上面已经清楚地广说了。下部乘和宗派中，如果世尊的教证和教证意义的理性能成立人法无我，那么它的反面，我的实有就不能遮破，那么世尊为了适应所化众生，在下部乘和宗派中显示人法无我，因此它的反面，我的实有也被遣除了，实际上也不会改变。因为那样显示，就不能做遮破人法我实的显示之事业。如果这样认为，那么下部乘和宗派的一切法类就成了不是使所化众生舍弃人我等实有之见的教法了。因为那样显示的教法和法类，不是通达一切法空性无我的教法。如果这样认为，那么从下部宗派二者开始
English
Although the reasoning for refuting the self of a person is extensively found in the scriptures, those systems cannot refute the self of a person. This is because in those systems, there is no distinct classification of the object to be refuted, which is the self of a person, as a reason. Since the self is not recognized, it cannot be refuted. So, recognizing such a self by way of negating the extreme of existence, and thereby refuting the self of a person, only occurs in the treatises of the Prasangikas. Therefore, without relying on that system, the view of the self of a person cannot be reversed. It is said. Similarly, although subtle particles, external objects that are hidden, and external forms, etc., are extensively refuted in the treatises of the Vijnanavada school, that system cannot refute the inherent nature of those subjects. The reason is the same as just stated. The grasping of reality of those dharmas (275b) cannot be refuted without relying on the Prasangika system. And those who say that there are four possibilities, etc., for the view of the perishable and the grasping of the self of a person, do not have a place to go to the tenets of the Prasangikas. It has been made very clear that this innate grasping of self in the minds of us ordinary people is not the object to be refuted as a reason, but is the basis of karma and its effects, is not contradictory to investigation, and exists as a valid convention. As it is said, the great teacher has made this the object to be refuted as a reason and has refuted it, because it has already been clearly and extensively explained above. In the lower vehicles and tenets, if the words of the Bhagavan and the reasoning of the meaning of the words establish the selflessness of persons and phenomena, then the opposite of that, the true self, cannot be refuted. Then, since the Bhagavan, in accordance with the disciples to be tamed, showed the selflessness of persons and phenomena in the lower vehicles and tenets, therefore the opposite of that, the true self, was also eliminated, and in reality it would not change. Because by showing it that way, it would not do the work of showing the refutation of the true self of persons and phenomena. If you think so, then all the Dharma practices of the lower vehicles and tenets would not be the teachings that cause the disciples to abandon the view of the self of persons, etc., as real. Because the teachings and Dharma practices shown in that way are not the teachings that understand that all dharmas are empty and selfless. If you think so, then starting from the two lower tenets