Tibetan
དག་དགག་ཅིང༌། མ་དཔྱད་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཡང་བདག་ལྟའི་དམིགས་པ་ནི་ཕུང་པོ་ཡིན་ཅིང༌། དེས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་བདག་ལྟ་ལ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་པའི་བདག་འགོག་པར་འདིས་ཤེས་ཏེ། མདོ་གཞན་ལས་གཟུགས་བདག་མ་ཡིན་ཅེས་སོགས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གང་ཕྱིར་གཟུགས་ཚོར་བདག་མིན་འདུ་ཤེས་ཀྱང༌། །མ་ཡིན་འདུ་བྱེད་རྣམས་མིན་རྣམ་ཤེས་ཀྱང༌། །མིན་པར་མདོ་གཞན་ལས་གསུངས་དེ་ཡི་ཕྱིར། །མདོར་བསྟན་ཕུང་པོ་བདག་ཅེས་བཞེད་མ་ཡིན། །སྔར་གྱི་མདོ་ལས་བསྟན་པའི་དོན་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་པའི་བདག་དགག་པའི་ཆེད་ཡིན་གྱི། ཕུང་པོ་བདག་ཡིན་ཅེས་བཞེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ཁས་(༢༨༨བ) ལེན་པའི་མདོ་གཞན་ལས་གཟུགས་ཚོར་བདག་མ་ཡིན་ཅིང༌། འདུ་ཤེས་ཀྱང་བདག་མ་ཡིན་ལ། འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་བདག་མ་ཡིན། རྣམ་ཤེས་ཀྱང་བདག་མིན་པར་གསུངས་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །འདིའི་དོན་མདོ་སྔ་མས་ནི་མ་དཔྱད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་གདགས་པའི་བདག་འཇིག་ལྟའི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བསྟན་ནས་ཕུང་པོ་ལས་ཐ་དད་པའི་བདག་བཀག་པ་ཡིན་ལ། མདོ་ཕྱི་མས་ནི་དཔྱད་དེ་དེ་ཁོ་ནར་སེམས་པ་ན་གཟུགས་སོགས་ཀྱང་བདག་ཡིན་པ་བཀག་ནས་བརྟེན་ནས་གདགས་པའི་བདག་དེ་འཇིག་ལྟའི་ཡུལ་ཕུང་པོས་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་བྱས་པ་ལས་སྐྱེས་པའང་མིན་པས་ཕུང་པོ་བདག་གི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུར་མེད་ན་དེའི་འབྲས་བུའི་བདག་ཉེ་བར་བླང་བྱར་ཡང་མེད་པས་བདག་ནི་གཟུགས་སོགས་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །གཞུང་འདིའི་དོན་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟ་ནག་གོ་ཆེན་པས་སྨྲ་བར་བྱེད་དེ། དེའི་འཇུག་འགྲེལ་དུ། དེས་ན་ཁྱོད་ཉིད་ལ་གནད་ཀྱི་གདམས་པ་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། རང་སྡེ་མང་པོས་བཀུར་བས་བདག་ཕུང་པོ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དང༌། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདག་ཏུ་འདོད་པ་གཉིས་ནི་རྫས་ཡོད་དུ་འདོད་པའི་ལུགས་ཡིན་ལ། ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ནས་རང་རྒྱུད་པའི་བར་གྱི་ཕུང་པོ་བདག་གི་གདགས་གཞི་དང༌། བདག་བཏགས་ཡོད་དུ་འདོད་ཅིང༌། ཐལ་འགྱུར་བས་ཕུང་པོ་བདག་ཏུ་གདགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི། བདག་གི་གདགས་གཞི་དང༌། མཚན་གཞི་གང་དུའང་མི་འདོད་པའི་ཁྱད་པར་གསུམ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྲིས་ནས་ལུགས་དེ་ལྟར་འཇོག་པ་དེ་ཐལ་འགྱུར་བའི་གཞུང་འཆད་པ་ན་དཔལ་ལྡན་ས་སྐྱ་པའི་བསྟན་(༢༨༩ན) པ་ལ་བྱ་བ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ང་རྒྱལ་བའི་ང་རོ་དང་བཅས་ཏེ་སྨྲ་མོད། ལུགས་ག
Chinese
并且驳斥。未经分析的世俗谛，没有颠倒的情况下，我见的对境是蕴。因此，世尊也说我见是坏聚见。这表明，通过这个可以知道，这是在驳斥蕴之外的“我”。因为其他的经中说，色不是我等等。第二点是：因为色受不是我，想也不是，行蕴诸法不是，识蕴也不是。因为其他经中说不是，因此，经中所说的蕴是我，并不是这样认为的。先前经文所表达的含义是为了驳斥蕴之外的“我”，并不是认为蕴就是“我”。因为声闻乘所承认的其他经文中说，色受不是我，想也不是我，行蕴诸法也不是我，识蕴也不是我。这里的含义是，先前的经文在未经分析的世俗谛中，将依赖于蕴而安立的“我”显示为坏聚见的执着对象，从而驳斥了与蕴不同的“我”。而后面的经文则是在分析之后，认为只有这样，才能驳斥色等也是“我”，并表明依赖于蕴而安立的“我”并非由坏聚见的对境——蕴作为近取因所生，如果蕴不是“我”的近取因，那么其结果“我”也不是近取果，因此“我”也会与色等分离。这是他的意图。然而，宗喀巴大师的弟子高钦却颠倒了这部论典的含义。在他的《入行论》注释中写道：因此，我将向您传授关键的教诲。自宗许多人认为“我”就是蕴，以及认为有不可言说的“我”，这两种都是认为实有的宗派。而从喀什米尔的说一切有部到自续派之间，都认为蕴是“我”的安立基础，而“我”是假有。而应成派则认为蕴是安立“我”的原因，而不是“我”的安立基础和所诠释的对象。他写下了这三种差别，并以这种方式安立宗派，当他解释应成派的论典时，却带着傲慢的语气说，这是在为吉祥萨迦派的教法服务。然而，宗
English
And refute. Without analysis, the conventional truth, without being inverted, the object of the view of self is the aggregates. Therefore, the Blessed One also said that the view of self is the view of the perishable aggregates. This shows that through this, it can be known that this is refuting the "self" other than the aggregates. Because other sutras say that form is not self, etc. The second point is: Because form, feeling are not self, thought is also not, the aggregates of formations are not, consciousness is also not. Because other sutras say it is not, therefore, the aggregates mentioned in the sutra are not considered to be self. The meaning expressed in the previous sutra is to refute the "self" other than the aggregates, not to consider the aggregates to be the "self". Because other sutras acknowledged by the Hearers say that form, feeling are not self, thought is also not self, the aggregates of formations are also not self, and consciousness is also not self. The meaning here is that the previous sutra, in the unanalyzed conventional truth, shows the "self" established based on the aggregates as the object of clinging to the view of the perishable aggregates, thereby refuting the "self" different from the aggregates. The later sutra, after analyzing it, believes that only in this way can it refute that form, etc. are also "self", and shows that the "self" established based on the aggregates is not born from the object of the view of the perishable aggregates - the aggregates as the proximate cause, if the aggregates are not the proximate cause of the "self", then its result "self" is also not the proximate effect, therefore the "self" will also be separated from form, etc. This is his intention. However, Konchok, a disciple of Tsongkhapa, inverted the meaning of this treatise. In his commentary on the "Entering the Middle Way", he wrote: Therefore, I will impart the key teachings to you. Many in our own school believe that the "self" is the aggregates, and that there is an inexpressible "self", both of which are schools that believe in substantial existence. From the Kashmiri Vaibhashikas to the Svatantrikas, they believe that the aggregates are the basis of imputation for the "self", and that the "self" is nominally existent. The Prasangikas believe that the aggregates are the cause of imputing the "self", but not the basis of imputation and the object to be interpreted for the "self". He wrote down these three differences and established the schools in this way, and when he explained the treatises of the Prasangikas, he said with an arrogant tone that he was serving the teachings of the glorious Sakya school. However, the
Tibetan
སུམ་ལས་ལུགས་དང་པོ་གནས་མའི་བུ་པས་བདག་ཕུང་གཅིག་ཏུའང་བརྗོད་མི་ནུས་པར་འདོད་པས། བདག་མཐའ་གཅིག་ཏུའང་རྫས་སུ་མི་འདོད་ལ། མང་བཀུར་བས་ནི་དེར་འདོད་མི་འདོད་གྲུབ་མཐའ་ལ་ཅི་ཡིན་ཀྱང་དེ་སྐད་སྨྲས་པས་དེར་སོང་ཞིང༌། ལུགས་གཉིས་པ་འཐད་དུ་ཆུག་ཀྱང༌། ལུགས་གསུམ་པས་དེ་ལྟར་སྨྲའོ་ཞེས་པ་ནི་དཔལ་ལྡན་ས་སྐྱ་པའི་བསྟན་པ་ལ་ཧོར་རྒྱལ་པོའི་ཁྲིམས་ཞིག་པ་ལས་གནོད་ཚབས་ཆེ་སྟེ། མཐའ་བྲལ་དབུ་མའི་དགོངས་དོན་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་ཟླ་གྲགས་ཀྱི་བཞེད་པ་སྐྱོང་བའི་སྐབས་སུ་ལུགས་དེ་དག་དགག་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལུགས་དེར་ནི་གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་བདག་གི་མཚན་གཞི་སྟེ་ངོ་བོར་འཇོག་པ་དང༌། ཕུང་པོ་དེའི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་དང༌། བདག་དེ་ཉེར་ལེན་གྱི་འབྲས་བུར་འཇོག་པར་འདོད་པ་ལ་རིགས་པ་མཐའ་ཡས་པས་དགག་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་མ་གྲུབ་བོ་སྙམ་ན། གཞན་དབུ་མའི་གསུང་རབ་ལ་བལྟ་བའི་དད་བརྩོན་ཤེས་རབ་ཆེར་མི་ལྕོགས་ནའང༌། གང་ཕྱིར་གཟུགས་ཚོར་བདག་མིན་ཅེས་སོགས་ཀྱི་ཤློ་ཀ་དེའི་གཞུང་འགྲེལ་ཚར་གཅིག་ཞིབ་པར་ལྟོས་ལ། འདིའི་ཐད་ཀྱི་འཇུག་འགྲེལ་ལས། ཇི་སྐད་དུ། གང་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བདག་བཀག་པ་དེ་ལས་ནི་བརྟེན་ནས་གདགས་པའི་བདག་འཇིག་ཚོགས་ལ་བལྟ་བའི་ཡུལ་ཕུང་པོའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཅན་བཀག་གོ་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་སེམས་པའི་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཕྱིར། གང་གི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པོ་མ་དམིགས་ན་དེའི་ཉེ་བར་ལེན་(༢༨༩བ) པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ཡང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འཐད་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་འདིའི་དོན་འཇུག་པ་རྩ་འགྲེལ་གྱི་ཚིག་དོན་གོ་བ་ཞིག་ལ་ཅིས་ཀྱང་བསླབ་པར་གྱིས་ཤིག་དང༌། ཐལ་འགྱུར་བའི་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ལུགས་ལ་བདག་གི་རྒྱུར་ཕུང་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་འདི་འདོར་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་དུ་རེའོ། །ཁྱེད་ཅག་བདག་གི་རྒྱུར་ཕུང་པོ་ཡིན་པ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་སུ་འཆད་ན་འཇུག་འགྲེལ་གྱི་ལུང་དེ་ལ་དབུས་གཙང་ཁམས་གསུམ་མངའ་རིས་དང་བཅས་པ་ན་ཡོད་པའི་རྟ་ནག་པ་ཐམས་ཅད་རྟ་ཞོན་བེར་གྱོན་རོལ་ཆ་ཐོགས་ཏེ་འབྲུ་ཞིག་གཉེར་བར་གྱིས་དང་ཨེ་མ་ཧོ། །ཞེས་བརྗོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། ཚོགས་པ་བདག་ཡིན་པ་དགག ཞར་ལ་དབྱིབས་བདག་ཡིན་པ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། ཚོགས་པ་རྫས་སུ་མ་གྲུབ། དེའི་ཕྱིར་མགོན་སོགས་སུ་མི་རུང༌། དེའི་ཉེས་སྤོང་གི་ལན་དགག་པ་གསུམ། དང་པོ་ནི། ཕུང་པོ་བདག་ཅེས་བརྗོད་ཚེ་ཕུང་རྣམས་ཀྱི། །ཚོགས་པ
Chinese
关于三者，第一种观点，正量部（གནས་མའི་བུ་པ།）的弟子认为，我无法被说成与蕴为一，因此，他们根本不认为我是实有。而大众部（མང་བཀུར།）则认为，无论在宗派上是否承认，都这样说，所以他们也接受了这种观点。第二种观点或许可以接受，但如果像第三种观点那样说，那对萨迦派（ས་སྐྱ་པ།）的教法来说，比蒙古（ཧོར།）国王的法律崩溃还要有害。因为在阐释离边中观（མཐའ་བྲལ་དབུ་མ།）的观点，维护龙树（ཀླུ་སྒྲུབ།，梵文：Nāgārjuna，梵文罗马拟音：Nāgārjuna，汉语字面意思：龙树）和月称（ཟླ་གྲགས།，梵文：Candrakīrti，梵文罗马拟音：Candrakīrti，汉语字面意思：月称）论师的见解时，这些观点是被驳斥的。因为在那种观点中，色等五蕴被认为是我的基础，也就是本体，五蕴是我的近取因，我是近取果，这种观点会被无量的理证所驳斥。如果有人认为这不成立，那是因为他们不具备阅读中观经典的信心、精进和智慧。请仔细阅读《入中论》（དབུ་མ་འཇུག་པ།）中“何故色非我”等颂的释论。关于这一点，《入中论自释》（འཇུག་པ་རྩ་འགྲེལ།）中说：“如云何于色等遮止有我，即由此能遮止依蕴假立之我，为坏聚见之所缘，以正当思择彼故。何以故？由无有能取，则所取亦非有，是故于色等亦应离贪。”这段话的意思是，务必学习理解《入中论》及其注释的词句含义。如果按照随应成派（ཐལ་འགྱུར།）不共的观点，说五蕴是我的因，那这种说法就应该抛弃。如果你们把五蕴是我的因解释成随应成派的观点，那么就把卫藏（དབུས་གཙང༌།）、康区（ཁམས།）、阿里（མངའ་རིས།）等地所有的黑马骑手都找来，让他们骑着马，穿着斗篷，带着乐器，来寻找一个谷粒吧！就这样说。第二，破斥集合是我，顺便破斥形状是我。第一，集合不是实有，因此不能成为怙主等，第三，驳斥对此过失的辩解。第一，当说蕴是我时，蕴的集合
English
Regarding the three, the first view, the disciples of the Sthavira school (གནས་མའི་བུ་པ།) believe that I cannot be said to be one with the aggregates, therefore, they do not consider me to be substantially existent at all. The Mahāsāṃghika (མང་བཀུར།), however, believe that whether or not it is acknowledged in the sect, it is said in this way, so they also accept this view. The second view may be acceptable, but if it is said like the third view, then it is more harmful to the teachings of the Sakya school (ས་སྐྱ་པ།) than the collapse of the Mongol (ཧོར།) king's laws. Because in explaining the view of the Madhyamaka free from extremes (མཐའ་བྲལ་དབུ་མ།), and upholding the views of the masters Nāgārjuna (ཀླུ་སྒྲུབ།，梵文：Nāgārjuna，梵文罗马拟音：Nāgārjuna，汉语字面意思：龙树) and Candrakīrti (ཟླ་གྲགས།，梵文：Candrakīrti，梵文罗马拟音：Candrakīrti，汉语字面意思：月称), these views are refuted. Because in that view, the aggregates such as form are considered to be the basis of the self, that is, the essence, the aggregates are the proximate cause of the self, and the self is the proximate result, this view will be refuted by countless reasons. If someone thinks that this is not established, it is because they do not have the faith, diligence, and wisdom to read the Madhyamaka scriptures. Please carefully read the commentary on the verse "Why is form not self" etc. in the Madhyamakāvatāra (དབུ་མ་འཇུག་པ།). Regarding this, the auto-commentary of Madhyamakāvatāra (འཇུག་པ་རྩ་འགྲེལ།) says: "As it is said, how is the self prevented from being in form etc., that is, by this, the self imputed based on the aggregates, which is the object of the view of the perishable collection, is prevented, because it is proper to contemplate it. Why? Because if there is no taker, then what is taken is also not there, therefore, one should also be free from attachment to form etc." The meaning of this passage is that you must learn to understand the meaning of the words of the Madhyamakāvatāra and its commentary. If, according to the uncommon view of the Prāsaṅgika (ཐལ་འགྱུར།), it is said that the aggregates are the cause of the self, then this statement should be abandoned. If you explain that the aggregates are the cause of the self as the view of the Prāsaṅgika, then gather all the black horse riders in Ü-Tsang (དབུས་གཙང༌།), Kham (ཁམས།), and Ngari (མངའ་རིས།), and have them ride horses, wear cloaks, carry musical instruments, and look for a grain of rice! That's what I'm saying. Second, refuting that the collection is the self, and incidentally refuting that the shape is the self. First, the collection is not substantially established, therefore it cannot be a protector etc., third, refuting the defense against this fault. First, when it is said that the aggregates are the self, the collection of the aggregates