Tibetan
་གཤེགས་པ་གྲོངས་ཕན་ཆད་ཡོད་མེད་སོགས་(༢༨༧ན) བཞི་དང༌། ལུས་སྲོག་གཅིག་ཐ་དད་པ་ལ་བརྟེན་པ་གཉིས་དང་བཅུ་བཞི་པོ་འདི་ནི་མཐའ་གཅིག་ཏུ་སྨྲ་མི་ནུས་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལུང་མ་བསྟན་པར་རྣམ་པར་བཞག་གོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ནམ་བདག་གི་སྒྲ་ཕུང་པོ་ལ་འཇོག་ཅིང༌། དེ་དག་བདག་དང་སེམས་ཅན་དང་འཇིག་རྟེན་ཡིན་ན། ཕུང་པོ་རྣམས་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་མི་རྟག་པར་ལུང་སྟོན་པར་ཡང་འགྱུར་ལ། མྱང་འདས་ཀྱི་འོག་ཏུ་ཕུང་པོ་རྣམས་རྒྱུན་ཆད་པས་འཇིག་རྟེན་མཐའ་ལྡན་དུའང་ལུང་བསྟན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གྲོངས་ཕན་མི་འབྱུང་བར་ལུང་བསྟན་རིགས་པར་འགྱུར་བ་ལས་དེ་ལྟར་མིན་པར་འཇིག་རྟེན་མཐའ་ལྡན་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་སྟེ་མ་ཡིན་པར་ཡང་ཁྱེད་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་རྣམས་དང་སེམས་བདག་ཏུ་སྨྲ་བར་མི་རིགས་སོ། །གསུམ་པ་ལ། བདག་མེད་མཐོང་བ་ལ་ཕུང་པོ་མི་སྣང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། བདག་མེད་མཐོང་ཡང་ཉོན་མོངས་མི་སྤོང་བར་ཐལ་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ། དངོས་དང༌། ཀླན་ཀ་སྤང་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཁྱོད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་བདག་མེད་མཐོང་བ་ལ། །དེ་ཚེ་ངེས་པར་དངོས་རྣམས་མེད་པར་འགྱུར། །ཁྱོད་ཀྱི་ལྟར་ན་རྣལ་འབྱོར་པས་བདེན་པ་མཐོང་བའི་དུས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའོ་ཞེས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པར་མཐོང་བ་ལ་དེ་ཚེ་ངེས་པར་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་མེད་པ་སྟེ་ཆད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཕུང་ལྔ་བདག་ཡིན་པ་དང་བདག་མེད་པར་ཡང་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རྟག་བདག་སྤངས་ན་དེ་ཚེ་དེ་ཡི་ཕྱིར། །ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་སམ་ཕུང་པོ་བདག་མི་འགྱུར། །ཅི་སྟེ་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་སྟོན་པའི་དུས་སུ་བདག་གི་སྒྲ་ཕུང་པོ་རྣམས་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་ལ། བདག་མེད་མཐོང་ཚེ་གཞན་གྱིས་བཏགས་པའི་ནང་གི་བྱེད་པོའི་སྐྱེས་བུ་ཉིད་ལ་འཇུག་པས། བདག་མེད་མཐོང་བ་ན་(༢༨༧བ) ནང་གི་བྱེད་པོའི་སྐྱེས་བུ་དང་བྲལ་བའི་འདུ་བྱེད་པ་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་ཙམ་མཐོང་བས་གཟུགས་སོགས་དངོས་མེད་དུ་ག་ལ་འགྱུར་ཞེ་ན། བདག་གི་སྒྲས་བདག་རྟག་པ་ཉིད་བཟུང་ནས་བདག་མེད་མཐོང་བས་བདག་སྤོང་བར་འདོད་ན་དེའི་ཁས་ལེན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་སམ་ཕུང་པོ་རྣམས་བདག་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མེད་པར་གཟིགས་པའི་བདག་དེ་རྟག་པའི་བདག་ཡིན་ན་ཕུང་པོ་དང་སེམས་བདག་ཏུ་མི་རིགས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་ཅིང་མ་བཀག་པའི་ཕྱིར། བདག་མེད
Chinese
如来去世后存在与否等四事，以及身命一异所依之二事，此十四事皆不能一概而论，故世尊未曾开示，而是分别安立。其中，如果将世间或我的声音安立于蕴上，而这些就是我和有情和世间，那么蕴的生灭本身也会开示世间是无常的。涅槃之后，蕴的相续断绝，也会开示世间是有边的。同样，如来去世后不再出现也应理，但并非如此，因为你们也认为世间有边等是不存在的，所以不应说蕴和心是我。第三，见到无我时，蕴不显现，以及见到无我也不舍弃烦恼两种情况。第一种情况分为正文和破斥诤论两种。正文：你的瑜伽见无我时，彼时定然诸法灭。按照你的观点，瑜伽士在见到真谛之时，认为一切法皆无我，即以无我的行相见到痛苦的真谛时，彼时定然色等诸法灭尽，即断灭，因为五蕴既可以认为是“我”，也可以认为“无我”。第二种情况：若舍常我，彼时为此故，你的心或蕴非我。如果在开示业果关系时，我的声音仅仅施设于蕴上，而见到无我时，则施设于由他假立的内在作者的补特伽罗上。那么，见到无我时（287b），仅仅见到与内在作者的补特伽罗分离的行蕴五蕴，怎么会没有色等实法呢？如果我的声音执取常我，并认为见到无我即是舍弃我，那么就因为你自己的这个承诺，你的心或蕴便不会是我。此外，如果以证悟无我的智慧所见为空的我，是常我的话，那么蕴和心便不应是我，因为这是智慧的对境且未被遮止。无我
English
The four things such as whether the Tathagata exists after passing away, and the two things that depend on whether body and life are the same or different, these fourteen things cannot be spoken of categorically, so the Blessed One did not reveal them, but established them separately. Among them, if the sound of the world or self is placed on the aggregates, and these are the self, sentient beings, and the world, then the arising and ceasing of the aggregates themselves will also reveal that the world is impermanent. After Nirvana, the continuum of the aggregates is cut off, and it will also reveal that the world has an end. Similarly, it is reasonable to reveal that the Tathagata will not appear after passing away, but it is not so, because you also think that the world has an end, etc., do not exist, so it should not be said that the aggregates and the mind are the self. Third, there are two situations: when seeing no-self, the aggregates do not appear, and even when seeing no-self, afflictions are not abandoned. The first situation is divided into two types: the main text and refuting the argument. The main text: When your yoga sees no-self, at that time all things will surely perish. According to your view, when a yogi sees the truth, he thinks that all dharmas are no-self, that is, when he sees the truth of suffering in the form of no-self, at that time all things such as form will surely perish, that is, be cut off, because the five aggregates can be regarded as "self" or "no-self." The second situation: If you abandon the permanent self, then for this reason, your mind or aggregates are not self. If, when explaining the relationship between karma and its result, the sound of self is only applied to the aggregates, and when seeing no-self, it is applied to the person of the inner agent who is falsely established by others. Then, when seeing no-self (287b), only seeing the five aggregates of the conditioned aggregates separated from the person of the inner agent, how can there be no real things such as form? If the sound of self grasps the permanent self, and thinks that seeing no-self is abandoning the self, then because of your own promise, your mind or aggregates will not be the self. In addition, if the self that is seen as empty by the wisdom of realizing no-self is the permanent self, then the aggregates and the mind should not be the self, because this is the object of wisdom and has not been prevented. No-self
Tibetan
་རྟོགས་ཚེ་ཕུང་པོ་བདག་མིན་ན་དེ་མ་རྟོགས་པའི་དུས་ནའང་ཕུང་པོ་བདག་ཡིན་པ་ག་ལ་རུང༌། གཉིས་པ་ནི། ཁྱོད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་བདག་མེད་མཐོང་བ་ཡིས། །གཟུགས་སོགས་དེ་ཉིད་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། །གཟུགས་ལ་དམིགས་ནས་འཇུག་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་སོགས། །སྐྱེ་འགྱུར་དེ་ཡི་ངོ་བོ་རྟོགས་མེད་ཕྱིར། །ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་བདག་མེད་མཐོང་བ་ཡིས་གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོའི་དེ་ཉིད་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཕུང་པོ་ལས་གཞན་པའི་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ལ་འདོད་ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཕུང་པོ་དེ་ཡི་རང་གི་ངོ་བོ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཆགས་སོགས་དང་བདག་ལྟ་སོགས་ནི་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་ལ་དམིགས་ནས་འཇུག་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། ཟེའུ་འབྲུ་ལ་ཁུ་བྱུག་དང་སྦྲང་རྩི་ཡོད་ཙམ་གྱིས་མངར་པོ་མི་རྟོགས་ཀྱང་ཁུ་བྱུག་གིས་སྦྲང་རྩི་མྱོང་ན་མངར་བ་རྟོགས་ཤིང་དེ་ལ་སྲེད་པའང་མི་ལྡོག་པ་བཞིན། བཏགས་པའི་བདག་མེད་པར་མཐོང་ཙམ་གྱིས་བདག་མེད་མི་རྟོགས་ཤིང་ཕུང་སོགས་ལ་བདག་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བལྟ་ཞིང་ཆགས་སོགས་ཀྱང་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། ཕྱོགས་སྔ་མ་བརྗོད་པ་དང༌། དེ་དག་དགག་པ་(༢༨༨ན) གཉིས། དང་པོ་ནི། གང་ཕྱིར་སྟོན་པས་ཕུང་པོ་བདག་གོ་ཞེས། །གསུངས་པ་དེ་ཕྱིར་ཕུང་པོ་བདག་འདོད་ན། །ཁོ་བོ་ཅག་ལུང་ཚད་མར་བྱེད་པས་རྟོག་གེའི་ཚད་མས་གནོད་པ་མིན་པ་གང་གི་ཕྱིར་སྟོན་པས་དགེ་སློང་ངམ་བྲམ་ཟེ་གང་སུ་དག་ཅིག་བདག་གོ་སྙམ་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་དེ་དག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཁོ་ན་ལ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་བལྟའོ་ཞེས་ཕུང་པོ་རྣམས་ཁོ་ན་བདག་གོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་བདག་ཏུ་འདོད་ཅེ་ན། གཉིས་པ་ལ། ལུང་གི་དགོངས་པ་ཕུང་པོ་བདག་མ་ཡིན། ཕུང་པོ་བདག་ཡིན་ཀྱང་ཚོགས་པ་བདག་ཏུ་མི་རུང༌། ལེན་པ་པོ་ཉེར་ལེན་དུ་མི་རིགས་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ། བསྟན། བཤད་གཉིས། དང་པོ་ནི། དེ་ནི་ཕུང་ལས་གཞན་བདག་འགོག་པ་སྟེ། །གཟུགས་བདག་མིན་སོགས་མདོ་གཞན་གསུངས་ཕྱིར་རོ། །མདོ་འདིས་ནི་ཕུང་པོ་བདག་ཡིན་པར་མ་བསྟན་ཏེ། དེ་ལྟར་བསྟན་པ་དེ་ནི་ཕུང་པོ་ལས་ཐ་དད་པའི་གཞན་ཕྱི་ནང་གི་སྡེ་པས་བཏགས་པའི་བདག་དགག་པ་སྟེ། ཕུང་པོ་ཁོ་ན་ལ་བདག་ཏུ་ལྟའོ་ཞེས་པས་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་དུ་དེ་དག་གིས་བདག་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ལ་བལྟོས་ནས་བཏགས་པའི་བ
Chinese
一旦证悟，蕴不是我，那么未证悟时，蕴又怎么会是我呢？第二：你的瑜伽见无我，不能证悟色等自性，因为执著于色而生起贪著等，因为没有证悟它的本体。你的宗派的瑜伽士，见到无我，也不能证悟色等蕴的自性，因为证悟了蕴之外的无我。瑜伽士对色等贪著等烦恼也会生起，因为没有证悟蕴的自性，即人无我。贪著等和我见等，是执著于色等境而生起的。例如，苹果有汁液和蜂蜜，仅凭这些不能证悟甜味，但如果喜鹊品尝蜂蜜，就能证悟甜味，并且对它的贪爱也不会退减。仅仅见到假立的无我，不能证悟无我，反而会颠倒地认为蕴等是我，贪著等也不会退减。第二，分为：陈述前派观点和破斥这些观点(288a)两部分。第一部分是：因为导师说蕴是我，所以如果认为蕴是我，我们以圣言量为准，因为理证量不能损害，因为导师说，无论比丘或婆罗门，凡是以“我”为念而如实观察的，他们只是如实观察这五取蕴，所以如果认为蕴只是我。第二部分分为：圣言的密意不是蕴是我，即使蕴是我，集合也不是我，以及执取者不应是所取这三部分。第一部分分为：教证和解释两部分。第一部分是：那是遮止蕴之外的我，因为其他经典中说色不是我等。这部经并没有说蕴是我，这样说只是为了遮止外道和内道宗派所假立的，与蕴不同的我，因为“只是观察蕴为我”表明他们没有在蕴之外见到我。这是相对于世俗谛而言的假立的
English
Once realized, the aggregates are not self, then how could the aggregates be self when not realized? Second: Your yoga sees no-self, but cannot realize the self-nature of form, etc., because attachment, etc., arise from clinging to form, because its essence is not realized. The yogi of your school, seeing no-self, also cannot realize the self-nature of the aggregates such as form, because he realizes the no-self that is other than the aggregates. The yogi will also generate afflictions such as attachment to form, etc., because he has not realized the self-nature of the aggregates, i.e., the no-self of persons. Attachment, etc., and the view of self, etc., arise from clinging to objects such as form. For example, an apple has juice and honey, but one cannot realize the sweetness just by these, but if a magpie tastes the honey, it can realize the sweetness, and its craving for it will not diminish. Merely seeing the imputed no-self does not realize no-self, but instead perversely thinks of the aggregates, etc., as self, and attachment, etc., will not diminish. Second, it is divided into: stating the views of the previous party and refuting these views (288a) in two parts. The first part is: Because the teacher said that the aggregates are self, so if one thinks that the aggregates are self, we take the scriptural authority as the standard, because the reasoning authority cannot harm it, because the teacher said, whether a monk or a Brahmin, whoever truly observes with the thought of "I", they only truly observe these five aggregates of clinging, so if one thinks that the aggregates are only self. The second part is divided into: the intention of the scriptures is not that the aggregates are self, even if the aggregates are self, the collection is not self, and the taker should not be the taken, in three parts. The first part is divided into: teaching and explanation in two parts. The first part is: That is to prevent the self other than the aggregates, because other scriptures say that form is not self, etc. This sutra does not say that the aggregates are self, saying so is only to prevent the self that is different from the aggregates and is imputed by the outer and inner schools, because "only observing the aggregates as self" shows that they have not seen the self outside the aggregates. This is the imputed in relation to the conventional truth.