Tibetan
་སྟེ། འདས་པའི་དུས་དང་མ་འོངས་པའི་དུས་དང་ནམ་མཁའ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་གང་ཟག་གོ། །ཞེས་དང༌། ཇི་ལྟར་ཡན་ལག་ཚོགས་རྣམས་ལ། །བརྟེན་ནས་ཤིང་རྟར་བརྗོད་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཕུང་པོ་རྣམས་བརྟེན་ནས། །ཀུན་རྗོབ་སེམས་ཅན་ཅེས་བྱའོ། །ཞེས་པ་དང་འགལ་ལོ། །ཡང་བདག་ལྟ་འཛིན་སྟངས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། བདག་དེར་བལྟ་བའི་ཡུལ་རྫས་ཡོད་ལ་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྔོ་སེར་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ལྟར་རོ། །འདོད་ན། བདེན་པ་མཐོང་བ་ན་འཇིག་ལྟ་ཀུན་འབྱུང་ཐོབ་པའི་ཐག་པ་བཅད་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཐོང་སྤང་སྤོང་བར་མ་བྱས་པར་ཐལ། སྔོ་སེར་སོགས་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་པ་ལྟར་བདག་དེ་ལ་དམིགས་པའི་འདོད་ཆགས་སྤངས་པ་ཁོ་ནས་སྤོང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ལྟར་ན་བདེན་པ་མཐོང་བ་དོན་མེད་པར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། ཁམས་གོང་མས་སྒོམ་སྤང་གི་ཉོན་མོངས་སྤངས་ཀྱང་བདག་ལྟ་མ་སྤངས་པ་བཞིན་འདིར་ཡང་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན་བདེན་པ་མཐོང་བ་ཡང་ཚིག་གིས་སྟོངས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན། ལྷ་ཡང་སྒོམ་སྤང་དུ་ཐལ། ཁྱོད་སྤོང་བྱེད་མཐོང་ལམ་མི་དགོས་པར་སྒོམ་ལམ་གྱིས་ཀྱང་ཆོག་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། དངོས་དང༌། ཉེས་སྤོང་གི་ལན་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། མྱ་ངན་འདས་ཚེ་ངེས་པར་བདག་ཆད་འགྱུར། །མྱ་ངན་འདས་སྔོན་སྐད་ཅིག་དག་ལ་ནི། །སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པོ་མེད་པས་དེ་འབྲས་མེད། །གཞན་གྱིས་བསགས་ལ་གཞན་གྱིས་ཟ་བར་འགྱུར། །ཕུང་པོ་ལྷག་མེད་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཚེ་ངེས་པར་བདག་ཆད་(༢༨༦ན) པར་འགྱུར་ཏེ། བདག་ཕུང་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་རྒྱུན་ཆད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མཐར་ལྟ་འཛིན་པར་འགྱུར་ཏེ། འཇིག་ལྟས་བདག་ཏུ་བཟུང་བ་དེ་ཉིད་ལ་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐར་འཛིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ལྟ་བས་བདག་ལྷག་མ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་སྨྲ་བ་དང་ཡང་འགལ་བ་ཉིད་དོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཞུགས་པའི་སྔོན་རོལ་གྱི་སྐད་ཅིག་དག་ལ་ནི་ཕུང་པོ་རྣམས་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པ་བཞིན་བདག་ཀྱང་སྐྱེ་འཇིག་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ། བདག་ཕུང་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་སྟོན་པས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ང་རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར། ཅེས་གསུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཚེ་བདག་ཀྱང་ལུས་ལྟར་ཞིག་ནས་ལུས་གཞན་སྐྱེ་བར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང༌། ཉེ་བར་ལེན་པ་བདག་མ་ཡིན། །དེ་དག་འབྱུང་དང་འཇིག་པ་ཡིན། །ཉེ་བར་བླང་བ་ཇི་ལྟ་བུར། །ཉེ་བར་ལེན་པོ་ཡིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །མ་འོངས་པའི་སྐྱེ་བའི་དུས་ན་སྔོན་གྱི་ལས་བྱེད་པོའི་བདག་ཞིག་ནས་ཕྱིས་རྟེན་བདག་མེད་པས་བརྟེན་པ་ལས་དང༌། དེའི་འབྲས་བུ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཕུང་པོ་ལྟར་བདག་ཀྱང་སྐྱེས་ནས་འཇིག་ཅིང་འགག་པའི་ཕྱིར། ཐལ་བ་འདི་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་འཕེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལས་དང་འབྲས་བུ་འཇོག་ན་རང་ལུགས་ལ་དེའི་རྟེན་གྱི་བདག་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་གྱི་གྲགས་པ་ལྟར་ཐ་སྙད་དུ་བདག་ལྟ་དྲུངས་ཕྱུང་ན་འཁོར་བར་མི་སྐྱེ་བ་བཞིན་རྟེན་བདག་ཆད་ན་བརྟེན་པ་ལས་འབྲས་ཀྱང་ཡན་གར་གནས་མི་ནུས་སོ་ཞེས་འཕེན་པའོ། །ཤར་ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོས་(༢༨༦བ) དངོས་པོའི་ཞིག་པ་དངོས་པོ་ཡིན་པར་བཞེད་པ་དེ་ལྟར་ན། བདག་ཆད་པ་བདག་ཡིན་པར་ཐལ་འགྱུར་བའི་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཀྱི་གྲུབ་མཐར་འཇོག་པར་འོས་ཏེ། དེ་གཉིས་རིགས་པའི་གནད་གཅིག་ཏུ་འབབ་ཅིང་སྔོན་མེད་ཀྱི་རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱི་ཞལ་ལུང་དུའང་འགྱུར་རོ། །ཡང་གཞན་གྱིས་བསགས་པའི་ལས་འབྲས་ལ་གཞན་གྱིས་ཟ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྐད་ཅིག་སྔ་མར་ལས་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མར་ལོངས་སྤྱོད་ན། བདག་སྔ་ཕྱི་ཐ་དད་པས་གཞན་གྱིས་བསགས་པ་གཞན་གྱིས་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། བྱས་པ་ཆུད་ཟོས་པ་དང་མ་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་དང་ཕྲད་པར་འགྱུར་རོ། །ངག་དོན་རྒྱུ་འབྲས་གཞན་དུ་འདོད་པ་ལ་སྐྱོན་འདིར་འགྱུར་གྱི་དབུ་མ་པ་ལ་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ། ལས་འབྲས་དང་གང་ཟག་སྔ་ཕྱི་སོགས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་གང་དུའང་མི་སྨྲ་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དེ་ཉིད་དུ་རྒྱུད་ཡོད་ན་སྐྱོན་མེད་ན། །སྔར་རྣམ་དཔྱད་ཚེ་རྒྱུད་ལ་ཉེས་བཤད་ཟིན། །སྐྱོན་དེ་མི་འཇུག་སྟེ། སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱིའི་བདག་གཞན་ཡིན་ཀྱང་རྒྱུད་གཅིག་པའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་རྒྱུད་ཡོད་པར་གྱུར་ན། དེའི་སྐྱོན་མེད་ན་ཡང་སྔར། བྱམས་པ་ཉེར་སྦས་ལ་བརྟེན་ཆོས་རྣམས་ནི། །ཞེས་སོགས་སུ་རྒྱུད་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་ཚེ་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་རྣམས་རྒྱུད་གཅིག་ཡིན་པ་ལ་ཉེས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ཕྱིར་ཕུང་པོ་དང་སེམས་བདག་མི་རིགས། །རིགས་པས་གནོད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་རྣམས་དང་སེམས་བདག་ཡིན་པར་མི་རིགས་སོ།།གཉིས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་མཐའ་ལྡན་ལ་སོགས་མེད་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་པའི་སྡེ་པ་དག་འདོན་པའི་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ལྟ་བ་བཅུ་བཞི་ནི། འཇིག་རྟེན་མཐའ་དང་ལྡན་མི་ལྡན་སོགས་བཞི་དང༌། འཇིག་རྟེན་རྟག་མི་རྟག་སོགས་བཞི་དང༌། དེ་བཞིན
Chinese
，即过去时、未来时、虚空、涅槃和补特伽罗。又如，如同依靠各肢体的集合而称为车一样，同样依靠各蕴而称为世俗有情。这与上述相违。又，执著我的方式不会颠倒，因为执著我的对境是属于实有的境，如同对青色、黄色等的认识一样。如果承认，那么在见真谛时，没有以断除坏聚见和一切生起之根本的绳索的方式来断除见道所断，因为如同缘青色、黄色等的认识一样，仅仅断除缘我的贪著就会成为断除。如果承认，那么这样一来，见真谛也将变得无意义，因为如同上界断除了修道所断的烦恼却没有断除我见一样，这里也会如此。这样一来，见真谛也将变得空洞无物。或者，天神也应成为修道所断，因为你不需要见道来断除，用修道也可以断除。第二，分二：驳斥真实和驳斥过失的回答。第一：涅槃时必定会断灭我，涅槃前一刹那，没有生灭的作者，因此没有果，他人积累却由他人享用。当蕴体无余地涅槃时，必定会断灭我（286a），因为如果我是蕴的自性，那么那时五蕴就会断绝。如果承认，那么就会执著边见，因为坏聚见所执著的我，正是执著常断的边见。这样一来，与说我无余地完全涅槃也相违。进入涅槃之前的刹那，如同蕴体在每一刹那生灭一样，我也应成为生灭之物，因为我是蕴的自性。而且，世尊所说：“那时那时我成为国王我是莲花”也不会成立，因为那时我也像身体一样坏灭，并且承诺会产生其他的身体。经书中也说：取蕴不是我，它们是生灭之法，如何取蕴？
English
, namely past time, future time, space, nirvana, and the individual. Also, just as it is called a chariot by relying on the collection of limbs, similarly it is called a conventional sentient being by relying on the aggregates. This contradicts the above. Furthermore, the way of clinging to self will not be reversed, because the object of clinging to self is an object that belongs to the real, just like the cognition of blue, yellow, etc. If you admit, then when seeing the truth, you have not abandoned what is to be abandoned by the path of seeing in the way of cutting off the rope of the view of the perishable collection and the root of all arising, because just like the cognition of blue, yellow, etc., merely abandoning the attachment to self will become abandonment. If you admit, then in this way, seeing the truth will also become meaningless, because just as the upper realms abandon the afflictions to be abandoned by the path of cultivation but do not abandon the view of self, so it will be here as well. In this way, seeing the truth will also become empty and meaningless. Or, the gods should also become what is to be abandoned by the path of cultivation, because you do not need the path of seeing to abandon, and you can also abandon by the path of cultivation. Second, divided into two: refuting the answer of reality and refuting the answer of fault. First: When nirvana occurs, I will definitely be annihilated, and in the moment before nirvana, there is no author of arising and ceasing, so there is no result, and others accumulate but others enjoy. When the aggregates are completely extinguished in nirvana, I will definitely be annihilated (286a), because if I am the nature of the aggregates, then at that time the five aggregates will be cut off. If you admit, then you will cling to the extreme view, because the self clung to by the view of the perishable collection is precisely the extreme view of clinging to permanence and annihilation. In this way, it also contradicts saying that I am completely extinguished without remainder in nirvana. In the moment before entering nirvana, just as the aggregates arise and cease in each moment, I should also become something that arises and ceases, because I am the nature of the aggregates. Moreover, the Buddha's saying, "At that time, at that time, I became King I became Lotus," will not be established, because at that time I also perished like the body, and promised that other bodies would arise. The scriptures also say: The aggregates are not me, they are the law of arising and ceasing, how to take the aggregates?
Chinese
将会成为稳固的。如是说。未来生的时候，先前的业的作者的自我，后来因为没有所依的自我，所以所依不存在，它的果实也不存在。因为像蕴一样，自我也是出生后坏灭和消失的缘故。这个灰烬不是成立的能立，如果安立业和果，在自宗里没有成立它的所依的自我的缘故。就像其他的名声一样，如果名言中连我的概念都拔除的话，就像不生于轮回一样，如果所依的自我断绝，那么所依的业果也无法随意存在，如是破斥。东方宗喀巴大师（286b） 认为事物的坏灭是事物，如果是那样的话，断灭的我是我，应该安立为破斥论者的不共的特点的宗派，那两个道理的关键在于相同，也会变成前所未有的至尊文殊菩萨的教言。又，他人积累的业果会由他人来享用，如果在前一刹那造业的果实在后一刹那享受，因为前后刹那的我是他体，所以他人积累的由他人享用。如果承认，就会变成造作的浪费和与未造作的果实相遇。口头上的意义，认为因果是他体，会有这样的过失，但是对于中观派来说不会有，因为业果和补特伽罗前后等，无论说成是他体还是自体都不可以。第二，如果自体中有相续就没有过失的话。以前观察的时候，已经说过相续的过失了。不会有那个过失，认为前后刹那的我是他体，但是相续是一体的缘故。如果确实自体中有相续，即使没有那个过失，但是以前，依靠慈氏近护，诸法等，在相续上进行观察的时候，已经说过前后刹那的相续是一体是有过失的了。第三，因此蕴和心不是我。因为理证所害的缘故，因此蕴等和心不是我。第二，因为没有世界有边等。佛陀的部派所说的无记的十四种见解是，世界有边和无边等四种，世界常和无常等四种，同样
English
It will become stable. So it is said. In the future time of birth, the self of the previous actor of karma, later because there is no self to rely on, so the reliance does not exist, and its fruit also does not exist. Because like the aggregates, the self is also born and then destroyed and disappears. This ash is not the establisher of establishment, if karma and fruit are established, in one's own system there is no reason to establish the self of its reliance. Just like other reputations, if even the concept of self is uprooted in name, just like not being born in samsara, if the self of reliance is cut off, then the karma and fruit of reliance cannot exist arbitrarily, thus refuting. The great Eastern Tsongkhapa (286b) believes that the destruction of things is things, if that is the case, the self of annihilation is the self, it should be established as the uncommon characteristic of the refutationist's school, the key to those two reasons lies in the same, and it will also become the unprecedented teachings of the supreme Manjushri. Also, the karma and fruit accumulated by others will be enjoyed by others, if the fruit of creating karma in the previous moment is enjoyed in the later moment, because the self of the previous and later moments is other, so the accumulation of others is enjoyed by others. If admitted, it will become the waste of creation and encountering the fruit of non-creation. The oral meaning, thinking that cause and effect are other, will have such faults, but it will not be for the Madhyamaka, because karma and fruit and the person before and after, etc., whether it is said to be other or self is not allowed. Second, if there is a continuum in the self, there is no fault. When observing before, the fault of the continuum has already been said. There will be no such fault, thinking that the self of the previous and later moments is other, but the continuum is one. If there is indeed a continuum in the self, even if there is no such fault, but before, relying on Maitreya Near Protector, all dharmas, etc., when observing on the continuum, it has been said that the continuum of the previous and later moments is one is faulty. Third, therefore the aggregates and the mind are not self. Because of being harmed by reason, therefore the aggregates and so on and the mind are not self. Second, because there is no world with edges, etc. The fourteen kinds of unspoken views spoken by the Buddhist sects are, the world has edges and no edges, etc., four kinds, the world is permanent and impermanent, etc., four kinds, the same