Tibetan
ཞེ་ན། །དེ་ནི་བལྟོས་པར་མི་རིགས་སོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་དེའི་དོན་ནོ། །རྣམ་ཤེས་ནུས་པ་ལ་བལྟོས་ནས་གྲུབ་ན་མ་གྲུབ་པའམ། གྲུབ་པ་ཞིག་བལྟོས། དང་པོ་ལྟར་ན། མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། བོང་བུའི་རྭ་ལྟར་ནུས་པ་ལ་མི་བལྟོས་སོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན། གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེར་བལྟོས་པར་མི་རུང་ངོ། །གཉིས་པ་ལ། གཞན་ལས་གཞན་འབྱུང་ཞིང་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་དང༌། དེའི་ཉེས་སྤོང་གི་ལན་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་འགགས་པའི་ནུས་སྨིན་ལས་འགྱུར་ན། །གཞན་གྱི་ནུས་པ་ལས་གཞན་འབྱུང་བར་འགྱུར། །རྒྱུན་ཅན་རྣམས་དེར་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་ཡོད། །དེ་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཀུན་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ད་ནི་འདས་པ་ལ་ནུས་པ་ཡོད་པ་མིན་ནོ། །ཞེས་སྟོན་(༢༡༤བ) པ་གལ་ཏེ་སྐྱེས་ནས་འགག་བཞིན་པའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་འབྲས་བུའི་དོན་དུ་ཀུན་གཞི་ལ་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་བཞག་པ་རྣམ་ཤེས་འགགས་པའི་ནུས་པ་སྨིན་པ་ལས་རྣམ་ཤེས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཀུན་གཞི་ཁས་ལེན་པ་དག་ནི་ནུས་པ་ད་ལྟར་བ་ལས་འབྱུང་བར་འདོད་ལ། མི་ལེན་པའི་རྣམ་རིག་པ་དག་ནི་འདས་པའི་ནུས་པ་ལས་འབྱུང་བར་འདོད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་རྣམ་ཤེས་གཞན་གྱི་ནུས་པ་ལས་རྣམ་ཤེས་གཞན་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་འཇུག་པའི་རྒྱུན་ཅན་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་རྣམས་རྒྱུན་དེར་ཕན་ཚུན་གཞན་དང་གཞན་དུ་ཐ་དད་ཅིང༌། གཞན་ཉིད་དུ་ཡོད་པར་གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་གལ་ཏེ་གཞན་ཞིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ན་ནི། ། འོ་ན་མེ་ལྕེ་ལས་ཀྱང་མུན་པ་འཐུག་པོ་འབྱུང་འགྱུར་ཞིང༌། །ཞེས་སོགས་སུ་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཀུན་ལས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་རྒྱུན་གྱི་སྐད་དོད་ཏནྟྲའི་བྱིངས་ཏ་ནུ་རྒྱས་པ་ལའོ། ། ཞེས་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འབྱུང་བས་རྒྱུན་ཅན་གྱི་ཡན་ལག་གི་རྫས་སྔ་ཕྱི་སྐད་ཅིག་ཐ་དད་ལ་ཡོད་པའི་ནུས་པ་གཞན་གྱིས་འབྲས་བུ་གཞན་བསྐྱེད་པ་འགོག་པའི་དོན་ཏེ། དོན་ལ་ས་བོན་སྔ་མས་མྱུ་གུ་ཕྱི་མ་བསྐྱེད་པ་དགག་པའོ། །འདི་ལྟ་བུའི་གནད་མ་རྟོགས་པར་བོད་ཕྱི་མ་ཐལ་འགྱུར་བ་རང་ལུགས་ཀྱིས་མྱུ་གུ་ས་བོན་གྱི་དངོས་པོ་ལས་སྐྱེ་བ་འབད་ནས་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལུགས་བཟང་པོ་ལ་བསྙོན་འདོར་བྱེད་པ་ནི་ཅི་ཞིག་ཡིན། གཉིས་པ་ལ། ཉེས་སྤོང་གི་ལན་དང༌། དེ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་དེར་ནི་རྒྱུན་ཅན་ཐ་དད་ཀྱི། །དེ་དག་ལ་རྒྱུན་ཐ་དད་མེད་དེའི་ཕྱིར། །ཉེས་མེད་ཅེ་ན། གལ་ཏེ་རྣམ་(༢༡༥ན) ཤེས་རྒྱུན་གྱི་འཇུག་པའི་སྐབས་དེར་ནི་རྒྱུན་ཅན་ཡོད་པའི་རྫས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་རྣམས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་དུ་ཡོད་མོད་ཀྱི། སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་དེ་དག་ལ་རྒྱུན་གཅིག་ཁོ་ན་ལས་ཐ་དད་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བའི་ཉེས་པ་མེད་ཅེ་ན། གཉིས་པ་ནི། འདི་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་ཞིག །ཐ་མི་དད་རྒྱུན་སྐབས་མི་རིགས་ཕྱིར་རོ། །བྱམས་པ་ཉེར་སྦས་ལ་བརྟེན་ཆོས་རྣམས་ནི། །གཞན་ཉིད་ཕྱིར་ན་རྒྱུད་གཅིག་གཏོགས་མིན་ཏེ། །གང་དག་རང་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སོ་སོ་བ། །དེ་དག་རྒྱུད་གཅིག་གཏོགས་པ་རིགས་མ་ཡིན། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཉེས་པ་མེད་ཀྱང་དེ་མ་གྲུབ་པས་འདི་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་ཞིག་གོ་སྟེ། ཐ་མི་དད་པའི་རྒྱུན་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་ཤེས་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱིའི་རྫས་ཐ་དད་རྣམས་ལ་ཐ་མི་དད་རྒྱུན་གཅིག་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་གོ་སྐབས་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱམས་པ་དང་ཉེར་སྦས་ལྟ་བུ་གཞན་དང་གཞན་ལ་བརྟེན་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་གཞན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་རྒྱུད་གཅིག་གཏོགས་པ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ཏེ། རྣམ་ཤེས་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་གང་དག་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སོ་སོ་ཐ་དད་པ་དེ་དག་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གཏོགས་པར་རིགས་པ་མིན་ཏེ། གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ནུས་པ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང་མ་སྨིན་པ་ལས་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དེས་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་བྱ་མེད་ན་ཤེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་པ་འདི་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། ཕྱོགས་སྔ་མ་དང༌། དེ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། དབང་པོ་དང་ཡུལ་གྱི་རྣམ་གཞག་བསྟན་པ། ཡུལ་མེད་ཀྱང་ནུས་པ་ལས་ཤེས་པ་འབྱུང་བ། དཔེས་བསྟན་པ་གསུམ། དང་པོ་ནི། མིག་བློ་སྐྱེ་བ་རང་ནུས་གང་ཞིག་ལས། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཀུན་ནས་སྐྱེ་འགྱུར་ཞིང༌། །རང་གི་རྣམ་ཤེས་རྟེན་གྱི་ནུས་དེ་ལ། །དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་མིག་ཅེས་བྱ་བར་རྟོགས། །རྣམ་རིག་པས་ནུས་པ་ལ་དབང་པོ་དང་ཡུལ་དུ་བཏགས་ནས་གཟུགས་སུ་གྲུབ་པའི་ཡུལ་དབང་མེད་ཀྱང་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འདོད་པའི་དོན་གྲུབ་བོ་ཞེས། མིག་གི་དབང་པོའི་བློ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་རང་གི་ནུས་པ་གང་ཞིག་རིས་མཐུན་གྱི་རྣམ་ཤེས་སྔ་མ་(༢༡༥བ) འགག་བཞིན་པས་བཞག་པ་ཕྱི་མར་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ལས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཇི་ལྟར་ཡུལ་དབང་གི་བག་ཆགས་བཞག་པ་དེ་ལྟའི་རྣམ་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་མིག་ཤེས་ཀུན་ནས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། རྣམ་ཤེས་དེ་སྐྱེ་བའི་ནུས་པ་བར་མ་ཆད་པ་གང་ཞིག་ལས་སྐྱེས་པའི་མིག་རང་གི་རྣམ་
Chinese
如是，彼不应观待，此乃彼之义。若识观待功能而成立，则成不成立耶？抑或成立耶？初者，以不成立故，如驴角般不观待功能。若如第二者，以成立故，不应观待于彼。第二者，他生他而太过，及彼之过失遣除之答辩二者。初者：若从已灭之功能成熟而转变，则成从他之功能生他。恒常者于彼互为他异，是故一切皆成从一切生。今已逝者无有功能。如是显示，若已生而正灭之识，为果之义，于阿赖耶识安置功能之差别，若识从已灭之功能成熟而生，则彼对于许阿赖耶识者，乃是从现在之功能而生，不许者，乃是从已逝之功能而生。如是，则成从他识之功能生他识，识之刹那前后相续不断而转之恒常，刹那前后于彼相异，且他者已许为他，若许，则依于他，若他生，则成从火焰生黑暗，如是等已遮止之故，于他性无有差别，是故一切事物皆成从一切事物而生。此乃恒常之梵语，怛特罗之根本，怛努，乃增长之义。如是，以相续不断而生故，恒常之支分，事物前后刹那有之功能，他者生他果之遮止之义，义乃遮止先前之种子生出后来之苗芽。如是未领会之要点，后藏之应成派，以自宗努力成立苗芽从种子之事物而生，此对于良好之宗义作诽谤，是何道理？第二者，过失遣除之答辩，及彼之遮止二者。初者：若于彼恒常他异之，彼等于恒常无有他异，彼之故。
English
Thus, it should not be dependent, this is its meaning. If consciousness is established in dependence on function, then is it unestablished? Or is it established? In the first case, because it is unestablished, like a donkey's horn, it does not depend on function. If it is like the second case, because it is established, it should not depend on it. The second case involves two aspects: others arising from others, which is excessive, and the refutation of the answer that dispels that fault. The first aspect is: If it transforms from the maturation of a ceased function, then it will become others arising from the function of others. Constant ones are mutually different from each other in that, therefore everything will arise from everything. Now the past has no function. As it is shown, if a consciousness that has arisen and is ceasing places a distinction of function in the Alaya for the sake of the fruit, if consciousness arises from the maturation of the ceased function, then for those who accept the Alaya, it is considered to arise from the present function, and for those who do not accept it, it is considered to arise from the past function. Thus, it will become others arising from the function of other consciousnesses, the constant flow of consciousnesses, moment after moment, without interruption, the moments before and after are different from each other in that constant flow, and others have already accepted it as other, if accepted, then relying on others, if others arise, then it will become darkness arising from flames, since such has already been prevented, there is no difference in otherness, therefore all things will arise from all things. This is the Sanskrit of constant, the root of Tantra, Tanu, is the meaning of growth. Thus, because it arises continuously, the branch of constant, the function that the moments before and after the thing have, the meaning of preventing others from producing other fruits, the meaning is to prevent the earlier seed from producing the later sprout. Such a key point not being understood, the later Tibetan Consequentialists, with their own system, strive to establish that the sprout arises from the thing of the seed, this is slandering a good system, what is the reason? The second aspect is the answer that dispels the fault, and the prevention of that, two aspects. The first aspect is: If in that constant otherness, they have no otherness in the constant, because of that.
Chinese
如果说没有过失，那么，如果意识流的运行过程中，通常存在的事物的刹那前后之间虽然互相各异，但是，这些刹那前后只有一个相续，没有差异，因此，不会有从一切产生一切的过失。第二种观点是：这是一个需要证明的观点，因为在没有差异的相续中，没有机会。依赖慈氏和近取等法，因为是异体，所以不属于一个相续。凡是以自相而各自不同的，那些不可能是同一个相续的组成部分。如果这样，虽然没有过失，但这并没有成立，所以这是一个需要证明的观点。因为没有不相异的相续存在，对于意识刹那前后不同的事物来说，没有机会存在不相异的相续。就像慈氏和近取一样，依赖于其他事物的法，因为是其他，所以不属于一个相续。凡是意识刹那前后以自己的体性各自不同的，那些不可能是同一个相续的组成部分，因为是其他。因此，能够完全成熟和不能完全成熟，从而产生或不产生意识，这已经被排除了。因为如果不存在所知，就不会存在能知，这个观点已经成立。第二部分包括：前述观点和对其的驳斥。第一部分包括：对根和境的分类的阐述，即使没有境，意识也能从能力中产生，以及通过例子进行说明这三个方面。第一方面是：眼睛的智慧生起，是从何种自力中产生的？它会立即完全生起，并且，依靠自己的意识之所依的能力，被称为有色根，即眼睛。通过对能力进行区分，将其分为根和境，即使没有形成物质的境和根，也能产生意识，这个观点成立。眼睛的根的智慧生起，是从哪种自力中产生的呢？从相似的意识前一刹那（215b） 灭去时所留下的，在后一刹那完全成熟，立即按照境和根所留下的习气那样，产生眼识。并且，从产生这个意识的能力不间断地产生出来的眼睛自身的形态
English
If it is said that there is no fault, then, if in the process of the flow of consciousness, although the moments before and after the usual existing things are different from each other, these moments before and after have only one continuity and no difference, therefore, there will be no fault of everything arising from everything. The second view is: This is a point that needs to be proven, because in the uninterrupted continuity, there is no opportunity. Relying on Maitreya and near-taking, etc., because they are different entities, they do not belong to the same continuity. Those that are individually different by their own characteristics cannot be components of the same continuity. If so, although there is no fault, this has not been established, so this is a point that needs to be proven. Because there is no uninterrupted continuity, for the different things before and after the moment of consciousness, there is no opportunity for the uninterrupted continuity to follow. Just like Maitreya and near-taking, the dharmas that rely on other things, because they are other, do not belong to the same continuity. Those that are different from each other in their own nature before and after the moment of consciousness cannot be components of the same continuity, because they are other. Therefore, being able to fully mature and not being able to fully mature, thereby producing or not producing consciousness, this has been excluded. Because if there is no knowable, there will be no knower, this view has been established. The second part includes: the aforementioned view and the refutation of it. The first part includes: the explanation of the classification of roots and objects, even if there is no object, consciousness can arise from ability, and the three aspects of illustration through examples. The first aspect is: the arising of the wisdom of the eye, from what kind of self-power does it arise? It will arise completely immediately, and, relying on the power of its own consciousness as the basis, it is called the colored root, that is, the eye. By distinguishing the ability, dividing it into roots and objects, even if there is no object and root that forms matter, consciousness can arise, this view is established. The arising of the wisdom of the root of the eye, from what kind of self-power does it arise? From the similar consciousness, the previous moment (215b) When it is extinguished, it is left behind, and it is fully matured in the next moment, and immediately follows the habits left by the object and root, and the eye consciousness arises. And, from the ability to produce this consciousness, the eye's own form is produced without interruption.