Tibetan
སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་དགག་པ། སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་དགག་པ། གཉིས་པ་ལ། ཕྱོགས་སྔ་མ་དང༌། དེ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། དེས་རང་ལུགས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ། རྒྱལ་སྲས་ཀྱིས་སྲིད་གསུམ་རྣམ་ཤེས་ཙམ་དུ་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན། ཕྱི་དོན་མེད་ཀྱང་ཤེས་པའི་རྒྱུ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཟུང་བ་མེད་པར་འཛིན་པ་མ་མཐོང་ཞིང༌། །སྲིད་གསུམ་རྣམ་ཤེས་ཙམ་དུ་རབ་རྟོགས་པས། །ཤེས་རབ་ལ་གནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས། །རྣམ་ཤེས་ཙམ་དུ་དེ་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར། །རྣམ་རིག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་གིས་དབུ་མའི་ལུགས་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་མི་བཟོད་པས་རང་གི་རྟོག་བཟོའི་ལུགས་འཇོག་པར་བྱེད་པ་དེ་འདིར་བསལ་བའི་ཆེད་དུ་བརྗོད་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་(༢༠༥བ) ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་དྲུག་པ་བ་དེས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམ་ཤེས་ཙམ་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་ལ་བཟུང་བ་མེད་པར་རྟོགས་པས་དེར་བལྟོས་ཀྱི་འཛིན་པ་ཡང་མ་མཐོང་ཞིང༌། སྲིད་གསུམ་འདི་དག་ཕྱི་རོལ་དོན་གྱིས་དབེན་པར་ཤེས་པ་ཙམ་མོ། །ཞེས་ཡུན་དུ་གོམས་པ་ལས་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྗོད་མེད་ཙམ་དུ་སོ་སོ་རང་རིག་གི་ཚུལ་གྱིས་རབ་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཇི་ལྟར་རླུང་གིས་བསྐུལ་བས་རྒྱ་མཚོ་ནི། །ཆེ་ལས་ཆུ་རླབས་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ། །ཀུན་གྱི་ས་བོན་ཀུན་གཞི་ཞེས་བྱ་ལས། །རང་གི་ནུས་པས་རྣམ་ཤེས་ཙམ་ཞིག་འབྱུང༌། །ཅི་དོན་མེད་པར་རྣམ་ཤེས་ཙམ་དུ་ཟད་ན་གཟུགས་སོགས་དོན་སྣང་གི་རྣམ་ཤེས་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་རླུང་གིས་བསྐུལ་བས་རྒྱ་མཚོ་ནི་ཆེན་པོ་ལས་ཆུ་རླབས་ཆེ་ཆུང་རྣམས་རྐྱེན་ཇི་ལྟ་བར་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་ཀུན་གྱི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ཐོག་མེད་ནས་ཞུགས་པ་སྐད་ཅིག་གིས་བརྒྱུད་པ་གཟུང་འཛིན་དུ་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ལས་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཐོབ་པ་འགག་བཞིན་པས། ཀུན་གཞི་ལ་བག་ཆགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རང་གི་རྣམ་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་རང་གི་ནུས་པ་ལ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་མ་དག་པ་གཞན་དབང་གི་རྣམ་ཤེས་ཙམ་ཞིག་འབྱུང་བ་ཉིད་ལ་བྱིས་པས་གཟུང་འཛིན་དུ་རྟོག་གི། ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་གཟུང་བ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་དབང་ཕྱུག་རྒྱུར་སྨྲ་བ་ནི། བ་ནི་བ་བལ
Chinese
破唯识宗。 破唯识宗。 第二，分两个部分：前派观点和对它的驳斥。第一部分包括：确立经文的意义，以及由此展示自己的宗义。第一部分包括：王子领悟三有唯识的原因，以及揭示外境不存在时认知的理由。第一部分是： 未见无所取而有能取， 故能善悟三有唯是识， 安住慧中菩萨如是知， 唯识之性即能悟入此。 那些自称唯识者无法忍受中观宗所阐述的观点，因此为了消除他们自己臆造的宗义，在此陈述：安住于修习般若波罗蜜多中的六地菩萨，将证悟诸法究竟的真实本性为唯识。因为他领悟到心无所取，因此也未见与之相关的能取。他仅仅知道这三有是远离外境的。因此，通过长期的串习，他以各自自证的方式，彻底领悟到一种无法言说的、远离能取和所取的识。 第二是： 犹如风动大海时， 巨浪生起亦如是， 从一切种子阿赖耶， 自力生起唯是识。 如果一切都只是唯识，没有外境，那么色等外境显现的识是如何产生的呢？就像风吹动大海，大小波浪随缘而生一样，从一切烦恼之法的一切种子，即阿赖耶识中，从无始以来，刹那相续，对能取和所取的执着习气完全成熟，从而获得自身的存在，并且不断灭坏。因此，阿赖耶识中习气的特殊性，成为与自身形态和后续相关的识产生的因，通过自身力量完全成熟的因缘，产生不净的依他起识。然而，孩童会认为这是能取和所取，实际上，并没有丝毫与识相异的外境存在。例如，那些声称自在是创造者的人：母牛就是母牛。
English
Refutation of the Mind-Only School. Refutation of the Mind-Only School. Secondly, there are two parts: the former position and its refutation. The first part includes: establishing the meaning of the scriptures, and thereby demonstrating one's own tenets. The first part includes: the reason why the prince realizes the three realms as only mind, and revealing the reason for cognition even when external objects do not exist. The first part is: Without seeing grasping where there is no grasped, Therefore, one thoroughly understands that the three realms are only consciousness, The bodhisattva abiding in wisdom knows thus, The nature of only-consciousness is what one will realize. Those who claim to be Mind-Only cannot tolerate the views expounded by the Madhyamaka school, so in order to eliminate their own fabricated tenets, it is stated here: The sixth-ground bodhisattva who abides in the practice of the Prajñāpāramitā will realize the ultimate true nature of all dharmas as only consciousness. Because he realizes that the mind has no grasped, he also does not see the grasping related to it. He merely knows that these three realms are devoid of external objects. Therefore, through long-term habituation, he thoroughly realizes a kind of inexpressible consciousness that is free from grasper and grasped, in the manner of individual self-awareness. The second is: Just as when the wind moves the ocean, Great waves arise in the same way, From the all-seeds, the Ālaya, By its own power, only consciousness arises. If everything is only consciousness and there is no external object, then how does the consciousness that appears as external objects such as form arise? Just as when the wind blows the ocean, large and small waves arise according to conditions, from all the seeds of all defiled dharmas, that is, from the Ālaya-consciousness, from beginningless time, in a momentary continuum, the habit of clinging to grasper and grasped is fully matured, thereby obtaining its own existence, and constantly ceasing. Therefore, the particularity of the habit in the Ālaya-consciousness becomes the cause for the arising of consciousness related to its own form and subsequent ones, and through the condition of its own power being fully matured, impure other-dependent consciousness arises. However, children will think that this is grasper and grasped, but in reality, there is not the slightest external object that is different from consciousness. For example, those who claim that Īśvara is the creator: a cow is a cow.
Tibetan
་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ། །ཆུ་ཤེལ་ཆུ་རྣམས་ཀྱི་བཞིན་དང༌། །པླཀྴ་ཡལ་ག་རྣམས་ཀྱི་ལྟར། །དེ་ནི་ལུས་ཅན་ཀུན་གྱི་རྒྱུ། །ཞེས་དབང་ཕྱུག་འགྲོ་བའི་བྱེད་པོར་འདོད་པ་བཞིན། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་སྨྲ་བས་ཀྱང་ཀུན་(༢༠༦ན) གཞི་དངོས་པོ་མཐའ་དག་འབྱུང་བའི་ས་བོན་གྱི་རྒྱུར་སྨྲ་བར་བྱེད་ལ། དབང་ཕྱུག་རྟག་ལ་ཀུན་གཞི་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ཙམ་ཞིག་ནི་ཁྱད་པར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་གང༌། །དངོས་པོ་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཞིང༌། །ཕྱི་རོལ་གཟུང་བ་མེད་པར་འབྱུང་འགྱུར་ལ། །ཡོད་དང་སྤྲོས་ཀུན་ཡུལ་མིན་རང་བཞིན་ཡོད། །ཀུན་གཞི་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི་གསུང་རབ་ཀྱིས་འདི་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་གོ་ཞེས་གྲགས་པ་དེའི་ཕྱིར་བརྗོད་ན། གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་གང་ཞིག་བདག་གཉིས་ཀྱི་དངོས་པོ་སྒྲོ་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཞིང༌། དེར་ཁས་བླངས་དགོས་ཏེ། རྟོག་པའི་དྲྭ་བ་ཀུན་གྱི་གཞིར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་དུ་འཁྲུལ་གཞི་མེད་པས་འགའ་ཡང་བདག་གཉིས་སུ་འཁྲུལ་བར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་སྦྲུལ་དུ་འཁྲུལ་པ་ཐག་པའི་རྒྱུ་དང༌། བུམ་པ་ལ་སོགས་པར་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་ས་སོགས་ལ་མ་བལྟོས་པར་མཁའ་སོགས་སུ་མི་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཕྱི་དོན་མེད་ཀྱང་སྔོན་པོ་སོགས་ལ་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་གཞན་དབང་ཉིད་ལ་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་བྱང་གི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ལུང་ལས། གང་ལ་གང་མེད་པ་དེ་ནི་དེས་སྟོང་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་ལ། གང་ཞིག་འདིར་ལྷག་མར་ལུས་པར་གྱུར་པ་དེ་འདི་ན་བདེན་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཡང་དག་པར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་དེ་ནི་སྟོང་ཉིད་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འཇུག་པའོ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་ལེགས་པར་བཟུང་བའོ། །ལུང་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་རྣམས་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་བདག་དང་གང་ཟག་སོགས་ཀྱིས་སྟོང་གི། ལྷག་མ་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་དང་བདག་མེད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རྫས་སུ་ཡོད་དོ། །ཞེས་དང༌། རྣམ་རིག་པས་གཞན་དབང་ལ་ཀུན་བརྟགས་ཀྱིས་སྟོང་གི། (༢༠༦བ) གཞན་དབང་དང་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱིས་མི་སྟོང་ཞེས་སྒྲོ་བཏགས་ཀྱི་ཆོས་གཞན་གྱིས་སྟོང་གི། ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་རང་གིས་མི་སྟོང་བར་སྨྲའོ། །བོད་ཁ་ཅིག་དངོས་སྨྲས་ངེས་དོན་དུ་འདོད་པའི་ལུང་འདི་ངེས་དོན་དུ་ཁས་བླངས་ནས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་ཆོས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པར་འདོད་པ་དང༌། སེ
Chinese
的因。犹如水晶之水，以及榕树的枝条。那是所有有情众生的因。如自在天被认为是众生的创造者一样，阿赖耶识的论者也说阿赖耶是所有事物产生的种子的因。自在天是常恒的，而阿赖耶是不常恒的，这只是一个区别。第二，因此，他力的自性是什么？事物成为假立存在的因，并且没有外境显现，存在和戏论都不是对境，而是自性存在。建立阿赖耶存在的理由是，如经中所说，因此，如果说他力的自性是作为我二取的事物假立存在的因，那就必须承认，因为它是所有分别念网络的根基。否则，如果没有错乱的基础，任何事物都不会错认为我二取。例如，错认为蛇的绳子的因，以及错认为瓶子等的因，如果不依赖于土地等，就不会在虚空等中产生。因此，即使没有外境，对于蓝色等的分辨，作为有法，你的因被安立为他性，因为你是所有烦恼和清净的因。因此，经中说：对于什么不存在，就如实地见到它空性；什么在这里剩余，那就是在这里真实存在的。如实地完全了解，那就是不颠倒地进入空性。等等，很好地把握了空性。依靠这个经文，声闻部派认为蕴、界、处空无我、人等，剩余的蕴、界、处和我无我是自性实有的。并且，唯识宗认为他力为空性，(206b)他力和圆成实不空，假立的法空于其他，法和法性自身不空。
English
the cause of. Like crystal water, and the branches of the banyan tree. That is the cause of all sentient beings. Just as Ishvara is considered the creator of beings, the proponents of the Alaya-vijñana also say that the Alaya is the cause of the seeds from which all things arise. Ishvara is permanent, while the Alaya is impermanent, this is just one difference. Second, therefore, what is the nature of other-power? Things become the cause of imputed existence, and without external objects appearing, existence and all elaborations are not objects, but are self-existent. The reason for establishing the existence of the Alaya is, as stated in the scriptures, therefore, if it is said that the nature of other-power is the cause of the imputed existence of things as the two selves, then it must be admitted, because it is considered the basis of all networks of conceptualization. Otherwise, without a basis for confusion, nothing can be mistaken for the two selves. For example, the cause of mistaking a rope for a snake, and the cause of mistaking a pot, etc., if not relying on earth, etc., will not arise in space, etc. Therefore, even without external objects, for the discrimination of blue, etc., as the subject, your cause is established as other-power, because you are the cause of all afflictions and purification. Therefore, the scriptures say: For what does not exist, one truly sees it as empty; what remains here, that is what truly exists here. To fully understand as it is, that is to enter emptiness without inversion. And so on, emptiness is well grasped. Relying on this scripture, the Shravaka schools believe that the skandhas, dhatus, and ayatanas are empty of self, person, etc., and the remaining skandhas, dhatus, and ayatanas and selflessness are self-existent. And, the Yogacara school believes that other-power is empty of the parikalpita, (206b) other-power and the parinishpanna are not empty, the imputed dharma is empty of others, the dharma and dharmata themselves are not empty.