Tibetan
མས་ཙམ་པ་འདོད་པའི་ཡོངས་གྲུབ་དངོས་མེད་མེད་དགག་ཏུ་འདོད་པ་ནི་དངོས་སྨྲ་བ་དང་དབུ་མ་པ་གང་གིའང་གྲུབ་མཐའ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གཞན་དབང་འདི་ནི་གསུམ་དུ་བཞག་སྟེ། ཕྱི་རོལ་གཟུང་བ་མེད་པར་རང་ཉིད་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་གཉིས་སྣང་ཅན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ལ། བདག་གཉིས་སུ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་གཞིར་རྫས་སུ་ཡོད་པ་དང༌། སྤྲོས་པ་སྒྲ་རྟོག་ཀུན་གྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མངོན་པར་བརྗོད་པའི་སྒྲ་རྟོག་རྣམས་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པ་འཛིན་པས་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་བཏགས་པ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་གཞན་དབང་ཉིད་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲུབ་པས་གསུམ་ལས་ཐ་དད་དུ་མ་སྨོས་ལ། དེ་ནི་སེམས་ཙམ་རྣམ་བདེན་པ་དག་རྗེས་ཐོབ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དུ་དམིགས་བྱར་རུང་ཞེས་དང༌། རྣམ་རྫུན་པ་དག་རང་ཉིད་ལ་རང་རིག་པའི་ངོ་བོར་གཞལ་ཡང་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པ་ནུབ་པའོ་ཞེས་མི་མཐུན་པར་སྨྲའོ། །གཉིས་པ་ལ། དགག་པ་དངོས་དང༌། བཀག་པ་ལ་འགལ་བ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ། ཕྱི་དོན་མེད་པའི་ཤེས་པ་དགག གཉིས་མེད་གཞན་དབང་རྫས་གྲུབ་དགག སྤྲོས་པ་ཀུན་གྱི་ཡུལ་མིན་པར་ཡོད་པ་དགག ཀུན་རྫོབ་པའི་རྒྱུར་ཡོད་པ་དགག་པ་དང་བཞིའོ། །(༢༠༧ན) དང་པོ་ལ། རྨི་ལམ་གྱི་མཐུན་དཔེ་དགག རབ་རིབ་ཀྱི་མཐུན་དཔེ་དགག ཀེང་རུས་ཀྱི་མཐུན་དཔེ་དགག འཁྲུལ་པའི་དཔེ་གཞན་ཡང་དགག དོན་བསྡུ་བ་དང་ལྔའོ།།དང་པོ་ལ། རྨི་ལམ་དུ་སེམས་མི་འགྲུབ། དྲན་པས་འགྲུབ་ན་ཡུལ་ཡང་འགྲུབ། དེའི་ཉེས་སྤོང་གི་ལན་དགག་པ་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ནི། ཕྱི་རོལ་མེད་སེམས་དཔེ་ནི་གང་དུ་ཡོད། །རྨི་ལམ་ཇི་བཞིན་ཞེ་ན་དེ་བསམ་བྱ། །གང་ཚེ་ང་ལ་རྨི་ལམ་ན་ཡང་སེམས། །ཡོད་མིན་དེ་ཚེ་ཁྱོད་ཀྱི་དཔེ་ཡོད་མིན། །ཡུལ་མེད་པའི་ཤེས་པ་མི་སྲིད་དེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཡུལ་རིག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་མེད་ཀྱང་སེམས་ཡོད་པའི་དཔེ་ནི་གང་དུ་ཡོད་ཅེས་དྲིས་པ་ལ་རྨི་ལམ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཏེ། ཁང་མིག་ཆུང་ངུར་གཉིད་ལོག་པ་ན་དེར་གླང་པོ་ཆེའི་ཁྱུ་འཁྲིགས་པ་རྨིས་པའི་ཚེ་ཡུལ་ཇི་ལྟ་བ་མེད་དེ། དེར་དེ་ཤོང་བ་མེད་ཀྱང་དེར་འཛིན་པའི་རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་ཡོད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། རྨི་ལམ་ན་ཡུལ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཡོད་མེད་དེ་བསམ་བྱའམ་བརྟག་བྱ་ཡིན་ཏེ། གང་ཚེ་དབུ་མ་པ་ང་ལ་སད་པའི་སྐབས་སུ་མ་ཟད་རྨི་ལམ་ན་ཡང་སེམས་ནི་ཡུལ་ལྟར་ཡོད་མིན་དེའི་ཚེ་རྣམ་རིག་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཡུལ་མེད་པར་ཤེས་པ་ཡོད་པའི་དཔེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་སད་ཚེ་རྨི་ལམ་དྲན་ལས་ཡིད། །ཡོད་ན་ཕྱི་རོལ་ཡུལ་ཡང་དེ་བཞིན་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱི་ངས་མཐོང་སྙམ་དྲན་པ། །དེ་འདྲ་ཕྱི་རོལ་ལ་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན། །ཡང་རྨི་ལམ་དུ་འཁྲུལ་ཤེས་ཡོད་དེ། མེད་ན་སད་ཚེ་རྨི་ལམ་དུ་མྱོང་བ་དྲན་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མ་ཁྱབ་པ་ནི་གལ་ཏེ་སད་ཚེ་རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་འཁྲུལ་པ་མྱོང་བའི་དྲན་པ་ལས་ཡིད་ཡོད་པར་གྲུབ་ན་ཕྱི་རོལ་ཡུལ་ཡང་དེ་བཞིན་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་སད་པའི་སྐབས་ན་ངས་མཐོང་ངོ་སྙམ་དུ་རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་དྲན་པ་ལས་ཤེས་པ་ཡོད་པ་དེ་འདྲར་གླང་ཆེན་སོགས་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་མྱོང་བ་ལ་ཡང་དྲན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་མ་ཁྱབ་ན་ཤེས་པའང་ཡོད་པར་མི་འགྲུབ་(༢༠༧བ) བོ། །འདིར་ཤར་ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོ་དཔོན་སློབ་དག་རྨི་ལམ་ན་སྣང་བའི་གླང་པོ་ཆེ་མེད་བཞིན་དུ་ཡུལ་ཅན་ཤེས་པ་ཡང་མེད་པར་སྟོན་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཤེས་པ་མེད་པར་སྟོན་པ་ལ་ངེས་པར་འདོད་དགོས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་པ་ཡོད་མེད་མགོ་མཚུངས་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དགག་བྱའི་ཁྱད་པར་གྱི་སྟེང་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི། རིགས་པས་དཔྱད་པའམ་ཡི་དམ་ལྷས་བཀའ་སྩལ་བའི་ཞིབ་ཆར་འདུག་ཀྱང་སྔར་གྲགས་ཀྱི་དབུ་མའི་གསུང་རབ་ཀྱི་དགོངས་པ་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐུན་དཔེར་རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་དང་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ཡུལ་བཅས་སྣང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་པ་དཔེར་བཟུང་བ་ལས་ལོག་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱེད་དཔེ་དེ་དག་ལ་བདེན་མེད་ཀྱི་དོན་སྨྲས་ཚོད་ཡུལ་རང་ངོ་ནས་སྡོད་ལུགས་ཚུགས་ཐུབ་ཀྱི་བདེན་གྲུབ་ཅེས་སྔར་སྟོན་པ་འདིའི་བསྟན་པ་ལ་ཡེ་མ་གྲགས་པའི་ཟོལ་ཚིག་གསར་པ་ཞིག་དྲན་རྒྱ་ཆེས་པའི་རྣམ་འགྱུར་གྱིས་བསྣོན་པར་བཏབ་ནས་དེ་འདྲའི་བདེན་གྲུབ་ལ་བསམས་ནས་རང་གི་ངོ་བོ་དང་རང་བཞིན་གྱི་དང་རྫས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ཀྱང༌། སོང་ཚོད་ལ་རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་དང་གཟུགས་བརྙན་སོགས་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་དོན་བྱེད་ནུས་སུ་བརྫུན་ཅིང་ཡོད་པ་མིན་པ། བསླད་སྣང་གིས་དེར་མེད་ཀྱང་དེར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཁྱེད་ཀྱིས་སྣང་བ་ལྟར་དོན་བྱེད་པ་ཅན་དུ་མི་བསླུ་བའི་དངོས་པོར་སྨྲས་པས་རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་ཟབ་མོ
Chinese
认为唯识宗所许的圆成实性是无实事的无遮，这并非实事师和中观宗任何一方的宗义。因此，他宗的依他起可分为三种：外境不存在，仅由自身习气的力量而显现为二取；作为我二取增益的基础，以实事存在；以及以离戏论、超离一切言语分别的自性存在。因为名言的言语分别执著于增益的形象，所以不是实事之境。作为实事假立之因的依他起，仅以存在本身就能成立，因此无需另立第三种。唯识宗中的真实现象派认为，后得位清净的世俗境界中，境和有境可以作为对境来观察；而虚假现象派则认为，虽然自身以自证的方式衡量，但境和有境的形象已经消失，他们如此主张，彼此并不一致。第二部分包括：对破斥的真实内容，以及消除对破斥的违背。第一部分包括：破斥外境不存在的识，破斥二无自性依他起以实事成立，破斥以离一切戏论之境存在，以及破斥作为世俗的因存在，共四点。（207页） 第一部分包括：破斥梦境的比喻，破斥阳焰的比喻，破斥骷髅的比喻，破斥其他的错觉比喻，以及总结要义，共五点。第一部分包括：梦中识不成立，如果以忆念成立，则境也成立，以及对消除这些过失的回答进行破斥，共三点。第一点是：外境不存在，识的比喻在哪里？如果说像梦境一样，那就应该思考。何时我即使在梦中，识也不存在，那时你的比喻就不存在。不可能存在没有境的识，因为识是以认识境的方式来区分的。当被问及外境不存在但识存在的比喻在哪里时，回答说就像梦境一样，在狭小的房间里睡觉时，梦到成群的大象拥挤在一起，此时境并不存在，因为那里容不下它们，但执著于此的梦境之识是存在的。如果这样说，那么梦中没有境的识是否存在，这是应该思考或考察的。何时中观派的我在醒来时，甚至在梦中，识也不像境那样存在，那时唯识宗的你
English
To consider that the Pariniṣpanna-svabhāva, as accepted by the Mind-Only school, is a non-affirming negation of non-things, is not the tenet of either the Realists or the Madhyamikas. Therefore, the Other-powered nature is established as threefold: without external objects, it arises as a dualistic appearance due to the power of one's own habitual tendencies; as the basis for superimposing the two selves, it exists as a real entity; and because it exists as a nature that is beyond all elaboration and conceptual constructs. Because the expressions of speech and conceptualization grasp the appearance of superimposition, they are not objects of real entities. Since the Other-powered nature, which is the cause of the existence of imputed entities, is established by existence itself, there is no need to mention a third. The Mind-Only schools, those who uphold true appearances, assert that in the subsequent attainment of pure worldly conduct, objects and subjects can be observed as objects of focus; while those who uphold false appearances say that although one measures oneself with the nature of self-awareness, the appearance of objects and subjects vanishes, and they speak inconsistently. The second part includes: the actual refutation, and avoiding contradictions to the refutation. The first part includes: refuting the consciousness that lacks external objects, refuting the establishment of the two-selfless Other-powered nature as a real entity, refuting its existence as beyond all elaboration, and refuting its existence as the cause of conventional truth, these four. (207n) The first part includes: refuting the analogy of dreams, refuting the analogy of mirages, refuting the analogy of skeletons, refuting other analogies of illusions, and summarizing the essential points, these five. The first part includes: consciousness is not established in dreams, if it is established by memory, then objects are also established, and refuting the answers that eliminate these faults, these three. The first point is: where is the analogy of consciousness without external objects? If you say it is like a dream, then that should be considered. When I, even in a dream, do not have consciousness, then your analogy does not exist. It is impossible for consciousness to exist without an object, because consciousness is distinguished by knowing objects. When asked where the analogy of consciousness exists without external objects, the answer is like a dream, when sleeping in a small room, one dreams of a herd of elephants crowding together, at this time the object does not exist, because there is no room for them there, but the consciousness of the dream that grasps them exists. If you say that, then whether consciousness without an object exists in a dream is something that should be considered or examined. When I, a Madhyamika, not only when awake but even in a dream, consciousness does not exist like an object, then you, a Mind-Only school,
Chinese
因为没有以无境而有识的例子。第二，如果醒时忆梦生，外境亦当如是变。如汝谓我见之忆念，如是外境亦应有。又梦中必有错觉识，若无醒时梦中所历不忆故。答曰：不遍。若醒时由忆念梦中错觉之识而生信，则外境亦应如是存在。如汝于醒时忆念梦识而谓我见，如是忆念亦缘于外境所历之大象等。若仍不遍，则识亦不能成立。（207b）在此，宗喀巴大师师徒并非显示梦中所现之象虽无，然有境之识亦无。而必须认为彼等是显示自性成立之识不存在。因此，所有将所知与识之有无等同视之，皆应从所破之差别上理解。如是说者，虽似以理分析或本尊降谕之细致，然实为背离先前广为人知的中观论典之意旨而说。一切法皆自性空之自性空性，以梦、幻、影像等识与境一同显现而未成立者为例，然汝却反其道而行之。汝等既已说彼等例子无真实义，又以极度夸张之姿态，添加前所未闻之新颖虚饰之词，如“境自性安住方式之常恒真实成立”，并思及如是真实成立，而说“自之体性、自性之体性、物质之体性、事物之体性皆无”。然实际上，梦、幻、影像等并非真实存在之假立世俗谛之作用，汝等却说一切虽无而显现之虚妄显现，皆如汝所显现般，为不欺惑之能起作用之事物。如是，汝已将自性空之甚深
English
Because there is no example of having knowledge without an object. Secondly, if remembering dreams arises in the waking state, then external objects should also change in the same way. Just as you remember thinking you saw me, external objects should also have that. Also, there must be a mistaken consciousness in dreams, because if there were not, one would not remember what one experienced in dreams when awake. Answer: Not pervasive. If belief arises in the waking state from the memory of the mistaken consciousness of dreams, then external objects should also exist in the same way. Just as you remember the dream consciousness in the waking state and say, "I saw," in the same way, memory also arises in relation to external objects such as elephants. If it is still not pervasive, then consciousness cannot be established either. (207b) Here, the great Tsongkhapa master and disciples do not show that although the elephant appearing in the dream is absent, the consciousness with an object is also absent. Rather, it must be considered that they are showing that consciousness established by its own nature does not exist. Therefore, all those who equate the existence or non-existence of objects of knowledge and consciousness should understand it from the difference of what is to be refuted. Those who say this, although it seems to be a detailed analysis based on reason or the decree of the deity, are actually speaking contrary to the meaning of the previously well-known Madhyamaka scriptures. All dharmas are empty of their own nature, and the emptiness of self-nature is exemplified by the fact that consciousness, along with its objects, such as dreams, illusions, and images, appears but is not established. However, you are doing the opposite. You have already said that those examples have no true meaning, and with an extremely exaggerated attitude, you add a novel and ornate term that has never been heard before, such as "the permanent and truly established way in which objects abide by their own nature," and thinking about such true establishment, you say, "The nature of self, the nature of self-nature, the nature of substance, and the nature of things are all non-existent." However, in reality, dreams, illusions, and images are not the functions of falsely established conventional truths that truly exist. You say that all false appearances that appear even though they are not there are, as you show them, things that can function without deceiving. Thus, you have made the profound emptiness of self-nature