Tibetan
པ་ནི། ཇི་ལྟར་མིག་མེད་འདི་ཡི་རྒྱུ་མིན་ལྟར། །རྨི་ལམ་དུ་ཡང་གཉིད་ནི་རྒྱུ་མ་ཡིན། །སད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཇི་ལྟར་མིག་མེད་པ་ལོང་བ་འདིའི་རྒྱུད་ལ་སྔོ་སོགས་སྣང་བའི་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་ནུས་པ་སྨིན་པའི་རྒྱུ་མིན་པ་ལྟར་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་གཉིད་ནི་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་ནུས་པ་སྨིན་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀར་མིག་མེད་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དེ་ཕྱིར་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་དེ་དངོས་མིག །བརྫུན་པའི་ཡུལ་ཅན་རྟོགས་པའི་རྒྱུར་ཁས་བླང༌། །བཤད་མ་ཐག་པ་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རྨི་ལམ་དུའང་དེ་ལྟ་བུའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པའི་དངོས་(༢༡༧ན) པོ་བརྫུན་པའི་མིག་དང༌། རྣམ་ཤེས་དེའི་རྟེན་གྱི་བརྫུན་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་དབང་པོ་ནི་ཡུལ་རྟོགས་པའི་རྒྱུར་ཁས་བླང་བར་བྱ་སྟེ། མིག་སོགས་དབང་པོ་མེད་པར་ཡུལ་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་རྟོགས་པ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། རིགས་པ་དང༌། ལུང་གི་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། འདི་ཡིས་ལན་ནི་གང་དང་གང་བཏབ་པ། །དེ་དང་དེ་ནི་དམ་བཅའ་མཚུངས་མཐོང་བས། །རྩོད་འདི་སེལ་བྱེད། དབུ་མ་པས་སད་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡུལ་དབང་རྣམ་ཤེས་གསུམ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་པའི་ཕྱིར། རྨི་ལམ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བསྟན་པ་ལ། ཕ་རོལ་པོས་སད་པའི་རྣམ་ཤེས་ནི་དོན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྨི་ལམ་གྱི་རྣམ་ཤེས་བཞིན་ནོ། །ཞེས་དང༌། སད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་དམིགས་པའི་ཡུལ་ནི་བརྫུན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྨི་ལམ་གྱི་ཡུལ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་བྱང་ནི་གཞན་དབང་མེད་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་མེད་པའི་ཕྱིར། རུས་སྦལ་གྱི་སྤུའི་གོས་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རབ་རིབ་ཀྱི་དཔེ་ལ་སྦྱར་བ་སོགས་རྣམ་ཤེས་སྨྲ་བ་འདི་ཡིས་ལན་ནི་གང་དང་གང་བཏབ་པ་དེ་དང་དེ་ནི་མཁས་པ་དབུ་མ་པ་དག་གིས་དམ་བཅའ་དང་མཚུངས་པར་སྒྲུབ་བྱེད་ལ་ནུས་པ་མེད་པར་མཐོང་བས་དོན་མེད་ཅིང་རྣམ་ཤེས་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་རྩོད་པ་འདི་ཐམས་ཅད་སེལ་བར་བྱེད་དེ། རྨི་ལམ་དང་རབ་རིབ་ཅན་སོགས་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་བལྟོས་ན་དོན་གྱིས་སྟོང་པ་དང༌། ཡུལ་བརྫུན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་བསྒྲུབ་མི་ནུས་ལ། མ་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ལ་བལྟོས་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་པ་དང༌། གཞན་དབང་སོགས་ཀྱང་བསྒྲུབ་བྱ་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་(༢༡༧བ) པ་ནི། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །འགར་ཡང་དངོས་པོ་ཡོད་ཅེས་མ་བསྟན་ཏོ། །རྣམ་ཤེས་བ
Chinese
再者，就像没有眼睛不是此（眼识）的因一样，睡眠也不是梦的因。就像醒觉状态中，没有眼睛的盲人相续中，显现蓝色等的心识能力成熟的因不是眼睛一样，梦中睡眠也不是心识能力成熟的因，因为二者都没有眼睛是相同的。第二是，因此在梦中也是那真实的眼，应承认为虚假的境之有者是觉悟的因。就像刚才所说的那样，因此在梦中也是那样的境之有者的知识的真实（217a）的虚假的眼，以及那个识的所依的虚假的境之有者的根是觉悟境的因，因为没有眼等根而觉悟境色声等是不见的。第二，没有理和教证的成立，二者。第一是，以此回答无论什么，那和那都见为与立宗相同，此诤论能消除。中观师说，醒觉状态的境、根、识三者是自性空，因为是所缘的缘故，如梦。对此，对方说，醒觉的识是义空，因为是识的缘故，如梦的识。并且，醒觉状态中所缘的境是虚假的自性，因为是境的缘故，如梦的境。并且，杂染和清净若无他缘则不会有，因为没有所依的缘故，如乌龟毛的衣服。同样，比照眩翳的例子等，识论者以此回答无论什么，那和那都被智者中观师们见为与立宗相同，没有成立的能力，因此无意义，并且能消除说有识的此一切诤论，因为相对于梦和眩翳等的识来说，不能成立义空和境是虚假的自性，并且相对于不迷乱的识来说，识和是他缘等也与所立相同。第二（217b）是，诸佛们，无论何时也没有说有事物，识
English
Furthermore, just as the absence of eyes is not the cause of this (eye consciousness), sleep is not the cause of dreams either. Just as in the waking state, the absence of eyes in the continuum of a blind person is not the cause for the maturation of the mental consciousness's ability to perceive blue and so on, similarly, in dreams, sleep is not the cause for the maturation of the mental consciousness's ability, because both are similar in that they lack eyes. Secondly, therefore, in dreams also, that real eye, should be accepted as the cause of realization, being the possessor of a false object. As just stated, therefore, in dreams also, the real (217a) false eye of the consciousness that possesses such an object, and the false sense faculty that is the basis of that consciousness, which possesses a false object, are the cause of realizing the object, because without sense faculties such as eyes, the realization of objects such as forms and sounds is not seen. Secondly, there are two: the absence of logical and scriptural proofs. The first is: Whatever answer is given by this, that and that are seen as being the same as the proposition, this debate is eliminated. The Madhyamika says that the three, object, sense faculty, and consciousness, in the waking state are empty of inherent existence, because they are objects of perception, like a dream. To this, the opponent says that the consciousness of the waking state is empty of meaning, because it is consciousness, like the consciousness of a dream. And, the object perceived in the waking state is of a false nature, because it is an object, like the object of a dream. And, defilement and purification do not exist without dependence on others, because they have no basis, like a garment made of turtle hair. Similarly, comparing it to the example of dizziness, etc., whatever answer is given by this proponent of consciousness, that and that are seen by wise Madhyamikas as being the same as the proposition, without the ability to prove it, therefore it is meaningless, and it eliminates all this debate of asserting the existence of consciousness, because relative to the consciousness of dreams and dizziness, etc., it is not possible to establish emptiness of meaning and that the object is of a false nature, and relative to non-deluded consciousness, being consciousness and dependence on others, etc., are also the same as what is to be proven. The second (217b) is: The Buddhas, at any time, have not taught that things exist, consciousness
Tibetan
དེན་མེད་དུ་སྒྲུབ་པ་ལ་ལུང་གི་གནོད་པ་མེད་དེ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་སོགས་ཡུལ་དུས་གནས་སྐབས་འགའ་ཡང་དངོས་པོ་ཡོད་ཅེས་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལང་གཤེགས་ལས། སྲིད་པ་གསུམ་ནི་བཏགས་པ་ཙམ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་མེད། །བཏགས་པའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ནི། །རྟོག་གེ་པ་དག་རྟོག་པར་འགྱུར། །རང་བཞིན་མེད་ཅིང་རྣམ་རིག་མེད། །ཀུན་གཞི་མེད་ཅིང་དངོས་མེད་ན། །བྱིས་པ་ངན་པ་རྟོག་གེ་བ། །རོ་དང་འདྲ་བས་འདི་དག་བཏགས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སེམས་ཙམ་པ་དག་མཚན་ཉིད་གསུམ་ལས། གཅིག་ལ་གཅིག་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་གཞན་དབང་གི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་འཁྲུལ་པ་མེད་པར་སྨྲ་བ་མིན་ཏེ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་གཅིག་ལ་གཅིག་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐ་ཤལ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་སྤང་བར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེའི་དོན་འདིར་འགྱུར་ཏེ། བ་ལང་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། བ་ལང་རྟས་སྟོང་ཡང་རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྟོང་པས་ཆོས་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་ལུས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་རྒྱས་པར་ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་མདོར་ཆོས་ཅན་དབང་པོའི་དབྱེ་བ་དང༌། དེ་རང་གི་དངོས་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པའི་ཚུལ་འགྲེལ་པ་ལས་ཤེས་སོ། །གསུམ་པ་ལ། གསུམ་ཆར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། མིན་ན་གནོད་བྱེད་བརྗོད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་བླ་མའི་མན་ངག་ལས། །ཀེང་རུས་ཀྱིས་གང་ས་གཞི་མཐོང་བ་གང༌། །དེར་ཡང་གསུམ་ཆར་སྐྱེ་བ་མེད་པར་མཐོང༌། །ལོག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བསྟན་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡུལ་མེད་པར་ཤེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་བླ་མའི་མན་ངག་(༢༡༨ན) ལ་བརྟེན་ནས་མི་སྡུག་པ་སྒོམ་པ་ན། རྒྱ་མཚོའི་མཐར་ཁྱབ་པའི་ས་གཞི་ཀེང་རུས་ཀྱིས་གང་བར་མཐོང་བ་དེ་གང་ཞེ་ན། དེར་ཡང་རྐྱེན་དབང་གིས་དེར་སྣང་ཙམ་ལས་ཡུལ་དབང་རྣམ་ཤེས་གསུམ་ཆར་སྐྱེ་བ་མེད་པར་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་མཐུས་མིན་གྱི། ལོག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་མཐུས་ཡིན་པ་ལུང་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཁྱོད་ཀྱི་དབང་བློའི་ཡུལ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བ། །དེ་ལྟར་མི་སྡུག་ཡིད་ཀྱི་ཡང་འགྱུར་ན། །དེ་བཞིན་ཡུལ་དེར་བློ་གཏད་ཅིག་ཤོས་ཀྱིས། །རྟོགས་འགྱུར་དེ་ནི་བརྫུན་པར་ཡང་མི་འགྱུར། །རྣལ་འབྱོར་པས་མཐོང་བ་དེ
Chinese
在无遮止地进行论证，没有教证的妨害，因为圆满的佛陀们从未开示过蕴、界、处等在任何时间、地点、情况下是实有的。如《楞伽经》所说：三有唯是假立，自性上无有实物。假立之物的自性，唯有思辨者才会去思辨。无自性且无识，无阿赖耶且无实物，恶劣的孩童思辨者，如同尸体般地假立这些。如是说。唯识宗认为，在三相中，通过一者不具另一者的空性之门，将依他起的实物自性说为空性，这并非是无误地宣说空性。如《大慧经》所说：大慧，一者不具另一者的空性，是一切空性中最劣的。你应当舍弃它。如是说。其意义在此转变，例如说：牛，是所立宗，你不是存在的，因为你不是马。这样说是不可理喻的，因为牛虽然空于马，但不空于自身的体性，所以该法并非是空性而仍然存在。关于法与有法之差别，以及其自身实物自性空性的方式，在《父子相见经》中有详细的解释。第三，分为三种都不生，以及否则陈述妨害两部分。第一部分是：瑜伽士通过上师的口诀，所见充满白骨的地面，在那里也见到三种都不生，是为了显示颠倒作意。如果说没有境的识是不存在的，那么瑜伽士通过依止上师的口诀(༢༡༨ན)，修习不净观时，所见遍布大海边际的地面充满白骨，那是什么呢？在那里也见到，仅仅是因缘所致的显现，实际上境、有境、识三种都不生，因为该三摩地并非是如实作意的力量，而是颠倒作意的力量，这是经文中所示。第二部分是：你的根识之境如何，如是，不净也随之在心中转变，同样，对于该境，如果另一个专注者，能够如实证悟，那也不是虚假的。瑜伽士所见到的那
English
There is no scriptural harm in establishing it without refutation, because the complete Buddhas have never taught that the aggregates, elements, and sense bases, etc., are real in any time, place, or circumstance. As it says in the Lankavatara Sutra: The three realms are merely imputed, in reality there is no object. The nature of imputed objects, is what the thinkers contemplate. Without self-nature and without consciousness, without a basis and without substance, bad children, the thinkers, impute these as if they were corpses. It is said. The Mind-Only proponents, among the three characteristics, say that the nature of the dependent object is emptiness through the door of emptiness where one does not have the other, but this is not speaking of emptiness without error. As it says in the Mahamati Sutra: Great wisdom, the emptiness where one does not have the other is the worst of all emptinesses. You should abandon it. It is said. Its meaning changes here, for example: A cow, the subject of the proposition, you are not existent, because you are not a horse. It is unreasonable to say this, because although a cow is empty of a horse, it is not empty of its own nature, so that dharma is not emptiness and remains. The difference between the dharma and the possessor of dharma, and how its own object is empty of self-nature, is explained in detail in the Sutra of the Meeting of Father and Son. The third part is: all three are unborn, and if not, stating the harm. The first is: The yogi, through the guru's instructions, sees the ground filled with skeletons, and there too sees that all three are unborn, to show the reversed mind. If it is not the case that there is no knowledge without an object, then when the yogi relies on the guru's instructions (218a) to meditate on ugliness, what is it that he sees the ground filled with skeletons covering the edge of the ocean? There too, it is seen that only the appearance arises due to conditions, but in reality, the object, the possessor of the object, and the consciousness are all unborn, because that samadhi is not due to the power of the mind that is exactly as it is, but due to the power of the reversed mind, as shown in the scriptures. The second part is: How are the objects of your sense consciousness, in the same way, ugliness also changes in the mind, similarly, for that object, if another focused one can realize it as it is, then it is not false either. That which the yogi sees