Tibetan
་པ་ན་སློབ་དཔོན་ཟླ་གྲགས་ཀྱིས་སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་མཛད་མི་རིགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་སྨྲ་བ་དེ་སྐྱོན་ཅན་དང་འཁྲུལ་པར་ཟད་ན། ཟླ་གྲགས་ཀྱི་བཞེད་པ་དེའང་འཁྲུལ་པ་དང་སྐྱོན་ཅན་དུ་སོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རྨི་ལམ་ཇི་ལྟ་དེ་བཞིན་སད་འདིར་ཡང༌། །དངོས་རྣམས་བརྫུན་ཡིན་སེམས་དེ་ཡོད་མ་ཡིན། །སྤྱོད་ཡུལ་མེད་ཅིང་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱང་མེད། །རྨི་ལམ་ན་གསུམ་ག་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སད་པ་ནའང་གསུམ་ག་གྲུབ་པ་བཟློག་པར་བྱ་བ་ནི། རྨི་ལམ་ན་ཡུལ་དབང་ཤེས་པ་གསུམ་ག་བརྫུན་པ་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་སད་པའི་སྐབས་འདིར་ཡང་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་བརྫུན་པ་ཡིན་ཅིང༌། དངོས་པོ་དེ་དག་དམིགས་བྱེད་སེམས་དེ་ཡོད་པ་མིན་ལ། དེའི་དམིགས་བྱའི་སྤྱོད་ཡུལ་མེད་ཅིང༌། རྟེན་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱང་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་སྣང་ཞེན་ལྟར་གྲུབ་པ་མེད་དེ། མདོ་ལས། ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མའི་སེམས་ཅན་དམིགས་པ་ལྟར། །སྣང་ཡང་དེ་ཉིད་དུ་ན་ཡང་དག་མིན། །སྒྱུར་མ་ལྟ་བུ་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བ། །དེ་ལྟའི་ཆོས་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པས་བསྟན། །ཞེས་དང༌། སྲིད་པ་འགྲོ་(༢༡༠བ) བ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྟེ། །འདི་ལ་སུ་ཡང་མི་སྐྱེ་འཆི་བ་མེད། །སེམས་ཅན་མིང་དང་སྲོག་ཀྱང་མི་རྙེད་དེ། །ཆོས་འདི་རྣམས་ནི་དབུ་བ་ཆུ་ཤིང་འདྲ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །གསུམ་པ་ནི། འདི་ན་ཇི་ལྟར་སད་བཞིན་ཇི་སྲིད་དུ། །མ་སད་དེ་སྲིད་དེ་ལ་གསུམ་པོ་ཡོད། །སད་པར་གྱུར་ན་གསུམ་ཆར་ཡོད་མིན་ལྟར། །གཏི་མུག་གཉིད་སད་ལས་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་འདི་ན་ཇི་ལྟར་སད་པའི་གནས་སྐབས་ན་མ་རིག་པའི་གཉིད་ཆེན་གྱིས་ཡུལ་དབང་རྣམ་ཤེས་གསུམ་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་ཇི་སྲིད་དུ་འཕྲལ་གྱི་སེམས་བྱུང་གཉིད་ཆུང་ལས་མ་སད་པ་དེ་སྲིད་དུ་རྨི་པོའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ལ་ཡུལ་དབང་རྣམ་ཤེས་གསུམ་པོ་ཡོད་དེ། གསུམ་དུ་སྣང་བ་ཡོད་ཅིང༌། སྣང་བ་ལྟར་ཞེན་པ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར། སེམས་འགྲེལ་ལས། རྨི་ལམ་སད་པའི་གནས་སྐབས་དག །དོན་བྱེད་པ་ལ་ཁྱད་མེད་དེ། །རྨི་ལམ་ན་ནི་རྨིས་པ་བཞིན། །དོན་བྱེད་མཚུངས་པར་རང་བཞིན་མེད། །ཅེས་འབྱུང་བས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་དཔལ་མགོན་ཀླུ་སྒྲུབ་སོགས་དབུ་མ་པའི་སློབ་དཔོན་སྔར་བྱོན་པ་དེ་དག་གིས་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་དམིགས་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པའི་ཆོས་དེ་བོད་ཕྱི་མ་དག་གིས་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ལ་འཆད་པ་ནི་ཆེས་ལོག་རྟོག་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ནི་འཇིག་རྟེན་
Chinese
因此，如果说寂天论师批评圣天论师是不合理的，那么这样说就是有缺陷和错误的。因此，寂天的观点也变得错误和有缺陷。第二点是：如梦一般醒时亦， 诸物皆假心非有， 行境亦无诸根亦无， 梦中三者不成故，醒时三者成立应遮止。就像梦中境、根、识三者都是虚假的，同样，在醒来的时候，从色到一切智之间的事物都是虚假的。执著这些事物的能执之心并不存在，其所执的行境也不存在，作为所依的诸根在二谛中也不存在显现和执著。如经中说： 如幻化有情所缘， 显现然彼实非真， 如幻术者似梦境， 如是之法善逝说。 以及说：轮回流转如梦境， 于此无有生与死， 有情名称与命亦难得， 此等诸法如水泡阳焰。 第三点是： 此中如醒时，如是尽其时， 未醒彼时，彼有三者也， 若醒三者皆非有， 如是愚昧醒时亦如是。 如同在这个世间醒来的时候，由于无明的沉睡，境、根、识三者存在，同样，只要没有从暂时的烦恼小睡中醒来，做梦者就有境、根、识三者。因为三者显现，并且也有像显现那样的执著。在《心释》中说：梦醒之时节， 于作用无差别， 梦中如所梦， 作用相同自性无。 因此，世尊和圣者龙树等中观派的先辈论师们广泛宣讲的“事物自性不可得”的法，如果后来的藏人解释为“事物自性具有作用”，那是极其错误的，因为事物的自性是世间
English
Therefore, if it is said that it is unreasonable for Acharya Chandrakirti to criticize Acharya Aryadeva, then saying so is flawed and erroneous. Therefore, Chandrakirti's view also becomes erroneous and flawed. The second point is: Like a dream, even when awake, All things are false, the mind is not there, There is no object of action, and there are no senses, In a dream, the three are not established, so when awake, the establishment of the three should be prevented. Just as the three, object, sense, and consciousness, are false in a dream, similarly, in this state of being awake, things from form to omniscience are false. The mind that grasps these things does not exist, and the object of its grasp does not exist, and the senses as the basis do not exist as they appear and are grasped in the two truths. As it is said in the sutra: Like the object of illusion for sentient beings, It appears, but it is not truly real, Like an illusionist, similar to a dream, Such is the Dharma taught by the Sugata. And it says: The cycle of existence is like a dream, In this, there is no birth or death, The name and life of sentient beings are also hard to find, These dharmas are like bubbles and mirages. The third point is: Here, as in being awake, so as long as, Not awake, at that time, the three are there, If awake, the three are not there, Likewise, awakening from the sleep of ignorance is also like that. Just as when one is awake in this world, the three, object, sense, and consciousness, exist due to the great sleep of ignorance, similarly, as long as one has not awakened from the temporary small sleep of afflictions, the dreamer has the three, object, sense, and consciousness. Because the three appear, and there is also grasping like the appearance. In the Commentary on the Mind, it says: The time of awakening from a dream, There is no difference in function, In a dream, as in what is dreamed, The function is the same, but there is no self-nature. Therefore, if later Tibetans interpret the Dharma of "the self-nature of things is unobtainable," which was widely proclaimed by the Blessed One and the noble Nagarjuna and other early Madhyamika teachers, as "the self-nature of things has function," it is extremely wrong, because the self-nature of things is the world
Tibetan
པས་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་དོན་བྱེད་ནུས་བདེན་པའི་ཆོས་སུ་བློ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱིས་བཟུང་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོག་པ་ནི་བློ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཁོ་ནར་ངེས་ཏེ། གང་དངོས་ཆོས་རྨི་ལམ་གྱི་ཡུལ་ལྟར་དོན་བྱེད་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་པ་དེས་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ལས་གཞར་ཡང་(༢༡༡ན) གཡོ་བའམ་འཕོ་འགྱུར་མེད་བཞིན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ལྟར་སྲིད་པའི་སྐྱེ་འགག་སོགས་ཀྱང་རྫུན་ངོ་དང་བསླད་ངོ་དང་འཁྲུལ་ངོར་འབྱུང་རུང་ལ། དེ་ལྟར་འབྱུང་རུང་བའི་དངོས་པོ་དེ་ནི་ཡང་དག་པར་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་དོན་ལ་གནས་པའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པའོ། །ཞེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་དོན་བྱེད་པར་འཛིན་པ་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཉིད་དུ་ངེས་སོ་ཞེས་འཆད་པ་ཡིན་ལ། ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོ་ནི་དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དཔེ་དོན་སྦྱོར་ཚུལ་ཡང་ལོག་པར་སོང་བར་མ་ཟད། ཐ་སྙད་དུའང་དོན་བྱེད་པ་ཅན་གྱི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པས་ལོག་པའི་ལྟ་བ་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ངན་སོང་གི་གཡང་ས་ཆེན་པོར་ལྟུང་བར་འགྱུར་བས་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་དམིགས་ཞེས་པའི་ངོ་བོ་ནི་རྒྱ་བོད་སུས་ཀྱང་སྔར་གསལ་བར་ཁར་འབྱིན་མ་ནུས་པའི་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱ་ཐུན་མོང་མིན་པ་ཞིག་ཡིན་ལ། དེ་ནི་རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་དངོས་སུ་གསུངས་པ་ངེད་ཀྱི་ལུགས་ལས་འབྱུང་བ་མ་གཏོགས་བོད་སྔ་རབས་པའི་དབུ་མ་པ་སོགས་སྐལ་མེད་རྣམས་ཀྱིས་མི་རྟོགས་པས། གངས་ཅན་དུ་སྔར་བྱོན་གྱི་དབུ་མ་པ་ཞང་ཐང་སག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་གཏོང་བ་སོགས་ཀྱི་ཆ་ནས་སྐྱེས་བུ་དམ་པར་གྱུར་ཀྱང༌། དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དབུ་མའི་ལྟ་སྒོམ་ནི་རྒྱ་ནག་ཧྭ་ཤང་ལྟར་ནོར་བས་ཕྱིན་ཅད་སྐྱེས་བུ་བློ་གྲོས་ཀྱི་ནོར་ཅན་དག་ལུགས་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་མ་བྱེད་ཅིག བྱེད་ན་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་(༢༡༡བ) མཁྱེན་པའི་ལམ་གཏན་མེད་དོ་ཞེས་ཡ་གི་ཁ་ཆེ་ནས་མ་གི་རྒྱ་ནག་ཕོ་བྲང་ཏས་ཏུ་ཡན་ཆད་དུ་དྲིལ་བསྒྲགས་ནས་དེང་སང་རི་བོ་དགེ་ལྡན་པ་རྣམས་ཙོང་ཁ་པའི་སྐུ་དྲིན་ཆེ་ཤོས་ཀྱི་རྩ་བའི་བླ་མ་རྗེ་བཙུན་རེད་མདའ་བ་ལའང་སྐུ་ཚེ་དེར་ལྟ་སྒོམ་སྔ་རབས་དབུ་མའི་ལུགས་དེ་ཙམ་ལས་དབུ་མའི་ལྟ་སྒོམ་ནོར་མེད་ཤར་ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོས་རྟོགས་པ་དེ་ཐུག
Chinese
因为无明的力量，先天的心识执着于能起作用的法为真实的。因此，如此颠倒地认识是心识的错乱，所以必须断除。如果认识到一切事物如梦境一样，没有作用，那么就能明白二谛的一切法，深奥的空性、无自性、平等性，除了在世俗中如缘起般起作用外，生灭等也可能以虚假、欺骗和错乱的方式发生。如此可能发生的物体，并不是真实存在于二谛中的物体的本质。理解到这一点，执着事物为能起作用，就一定是所知的障碍。宗喀巴大师说，如果这样，那么一切法如梦幻般的比喻的意义也会颠倒。而且，在名言中，由于否定了能起作用的事物的本质中的因果关系，持有错误的见解，就会堕入恶道的深渊。因此，“没有发现事物的本质”的含义，是藏汉两地谁也无法清楚表达的独特的破斥对象。这是至尊文殊菩萨亲自说的，只出现在我们的教派中，而西藏早期中观派等没有福报的人无法理解。因此，在雪域曾经出现的中观派香塘萨迦大师等，虽然在世俗菩提心、戒律和布施等方面是圣人，但究竟菩提心的中观见修行却像中国和尚一样错误。因此，以后有智慧的人不要追随那种教派，如果追随，解脱和一切（211b）智的道路就会断绝。从亚地的克什米尔到玛地的中国皇宫大都（Dadu，元大都，今北京）都广为宣传。现在格鲁派的人认为宗喀巴大师恩情最大的根本上师，至尊热达瓦，一生中也只是持有早期中观派的见修行，而没有达到宗喀巴大师所证悟的无误的中观见修行。
English
Because of the power of ignorance, the innate mind grasps phenomena that can perform functions as true. Therefore, such inverted understanding is a delusion of the mind and must be abandoned. If one realizes that all phenomena are like objects in a dream, devoid of function, then one understands that all phenomena of the two truths, the profound emptiness, selflessness, and equality, apart from functioning as dependent origination in conventionality, arising and ceasing may also occur in a false, deceptive, and deluded manner. Such a possible object is not the essence of an object that truly exists in the two truths. Understanding this, grasping objects as functional is definitely an obscuration of knowledge. Master Tsongkhapa said that if this is the case, then the meaning of the metaphor of all phenomena being like dreams and illusions would also be inverted. Moreover, in conventional terms, by denying the cause and effect in the essence of functional objects, holding wrong views will lead to falling into the abyss of evil destinies. Therefore, the meaning of "not finding the essence of objects" is a unique object of refutation that no one in Tibet or China has been able to clearly express before. This was directly stated by the venerable Manjushri and only appears in our school, which those without merit, such as the early Tibetan Madhyamikas, cannot understand. Therefore, the Madhyamikas who appeared in Tibet in the past, such as Shangtang Sakya Chenpo, although they were holy beings in terms of conventional bodhicitta, ethics, and generosity, their ultimate bodhicitta, Madhyamika view, and practice were mistaken like the Chinese Heshang. Therefore, in the future, wise people should not follow that school, for if they do, the path to liberation and all (211b) knowledge will be cut off. From Kashmir in the lower regions to Dadu (Yuan Dadu, present-day Beijing) in the Chinese imperial palace in the upper regions, it was widely proclaimed. Nowadays, the Gelugpas consider Jetsun Redawa, the root guru to whom Tsongkhapa owes the greatest kindness, to have only held the early Madhyamika view and practice in his lifetime, and not to have attained the unerring Madhyamika view and practice realized by the great Tsongkhapa.