Tibetan
་དང་ཤེས་པ་དང༌། ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་དང༌། བསྒྲུབ་བྱ་(༢༦༢བ) དང་སྒྲུབ་བྱེད་དང༌། སྤང་བྱ་དང་གཉེན་པོ་དང༌། ཟག་བཅས་དང་ཟག་མེད་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་མ་འདས་དང༌། དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་དང༌། རྟག་མི་རྟག་དང༌། འདུས་བྱས་མ་བྱས་དང༌། རྣམ་ཤེས་དང་ཡེ་ཤེས་དང༌། བརྫུན་པ་དང་བདེན་པ་དང༌། ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་དང༌། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་དང༌། འཁོར་བ་དང་མྱང་འདས་སོགས། མདོར་ན་གཉིས་ཆོས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕན་ཚུན་གཅིག་ལ་བལྟོས་ནས་གཅིག་བཞག་པ་མ་གཏོགས་རང་གི་ངོ་བོས་བལྟོས་མེད་དུ་གྲུབ་པ་འགའ་ཡང་ཡོད་པས་ཡིན་པས་ཆད་པ་དང་རྟག་པའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྟེན་འབྲེལ་རྒྱུ་རྐྱེན་དང་སྐྱེ་འགག་དང་གཅིག་ཐ་དད་ལ་སོགས་པ་འདི་ལྟར་འཐད་དོ་ཞེས་རང་ལུགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ནི་སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། བསྟན་བཅོས་ལས། གང་དག་བདག་དང་དངོས་པོ་རྣམས། །དེ་བཅས་ཉིད་དང་ཐ་དད་པར། །སྟོན་པས་དེ་དག་བསྟན་དོན་ལ། །མཁས་སོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་ལ་གཅིག་དང་ཐ་དད་སོགས་སུ་བལྟ་བ་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ཁོ་ནའི་ཡིན་གྱི། འཕགས་པ་རྣམས་ལ་མི་མངའ་སྟེ། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། དེ་ཉིད་མ་མཐོང་འཇིག་རྟེན་དང༌། །མྱ་ངན་འདས་པར་རློམ་སེམས་ཏེ། །དེ་ཉིད་མཐོང་བ་འཇིག་རྟེན་དང༌། །མྱ་ངན་འདས་པར་རློམ་སེམས་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལ་རྐྱེན་འདི་པ་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཆོས་གང་འབྲས་བུ་གང་གི་རྒྱུར་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པ་དེ་ཉིད་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི། མི་སྣང་བའི་དབང་ཕྱུག་དང་ཀུན་གཞི་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱིས་བཏགས་པའི་རྒྱུ་རྣམས་དང་བྲལ་བར་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །དབུ་མ་པས་མ་(༢༦༣ན) དཔྱད་པ་ན་འཇིག་རྟེན་གཞན་ངོར་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་འཇོག་པ་ན། དེའི་སྐྱེ་འགག་རྒྱུ་འབྲས་འཇིག་རྟེན་གྲགས་པའི་བལྟོས་བཞག་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་ལ་ཡོངས་སུ་གནོད་པར་འགྱུར་པ། དེ་ལ་གནོད་པས་གྲུབ་དོན་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་སྐྱེ་འགག་ཏུ་བལྟ་བ་ཡང་འགོག་ནུས་ཤིང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་དུ་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་དང་འཐད་པར་ཡང་རྟེན་འབྲེལ་དང་བལྟོས་འབྱུང་གི་སྐྱེ་འགག་སོགས་བཀོད་པ་ཉིད་ལ་མཆོག་ཏུ་བསྔགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟའི་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་ན་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པར་འགྲུབ་པའི་ཁྱབ་པ་ཡང་འཇིག་རྟེན་གཞན་གྲགས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་འཐད་ལྡན་ཁས་ལེན་པ་ཉིད་ལ་གནས་པ་ཡིན་གྱི། དབུ་མ་པ་རང་ལུགས་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དབུ་མ་པ་རང་གི་ལུགས་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་དཔྱད་པ་ན་འཐད་ལྡན་དུ་འཇོག་རྒྱུར་མི་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གཞན་ལ་གྲགས་པའི་བལྟོས་འབྱུང་གི་སྐྱེ་འགག་གི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་འདོད་པའི་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་འགག་འགོག་པ་ནི་སྒྲས་ཟིན་ལ། སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་འགག་འགོག་པ་ལྟ་བུར་ཡོད་ཀྱང་དོན་འཆུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པས་དེ་མ་སྐྱེས་པར་བརྗོད་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཚིག་ལ་མི་རྟོན་དོན་ལ་རྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་མ་སྐྱེས་པ། །དེ་ཉིད་མཁྱེན་པའི་མཆོག་གིས་གསུངས། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རྟགས་ཀྱིས་ཐ་སྙད་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྐྱེ་སོགས་དབུ་མ་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱའམ་ཞེ་ན། མཐའ་བཞིའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྐྱེ་སོགས་ནི་རྟགས་དེས་བསྒྲུབས་ན་འགལ་རྟགས་སུ་འགྱུར་བས་མི་འགྲུབ་ལ། རྟེན་(༢༦༣བ) འབྲེལ་གྱི་ཀུན་རྫོབ་པའི་སྐྱེ་སོགས་ནི་རྟགས་དེས་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་ཏེ། རྟགས་ཆོས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་དང༌། འདི་ལྟའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱིས་ཀུན་རྫོབ་པའི་སྐྱེ་འགག་དང་རྒྱུ་འབྲས་འཇོག་པ་ནི་མ་དཔྱད་པའི་དུས་སུ་འཇོག་ལ། དཔྱད་ནས་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རྟགས་ཀྱིས་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྐྱེ་སོགས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ན་ནི་གླང་ཆེན་གྱི་ཁྲུས་དང་འདྲ་བར་འགྱུར་ཏེ། དཔྱད་ནས་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་བཀག་ཤུལ་དུ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྐྱེ་སོགས་བསྒྲུབས་ན་སྔར་རིགས་ཚུལ་དུ་མས་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་སྐྱེ་སོགས་བཀག་ནས་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་བྲལ་གྱི་དབུ་མར་གནས་པ་ལས་ཉམས་པར་བྱས་ཏེ། སླར་དངོས་སྨྲ་བའི་ནང་དུ་ཞུགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། གདོད་ཀུན་རྫོབ་པའི་སྐྱེ་བ་འབད་ནས་འཐད་ལྡན་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དོན་ལ་སྐྱེ་འགག་ལ་མཚན་མ་དང་དངོས་པོར་བལྟ་བའི་འཛིན་སྟངས་ཅན་གྱི་བློ་ཞིག་གིས་སྒྲོ་འདོགས་ན་དེ་སྒྲོ་འདོགས་བྱེད་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་འགག་གིས་བྱས་པ་དང༌། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྐྱེ་འགག་གིས་བྱས་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དེ། འཆིང་ན་གསེར་ཐག་དང་ལྕགས་ཐག་འཆིང་བྱེད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེར་མ་ཟད་དཔྱད་ནས་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྐྱེ་འགག་འབད་པས་བསྒྲུབས་ན་སྐྱེ་འགག་དེ་དོན་དམ་བདེན་པ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་སྐྱེ་འགག་གང་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་མི་འཐད་དེ། དོན་དམ་བདེན་པར་སྐྱེ་འགག་དང་བྲལ་བ་ལ་དེ་ལྟར་སུ་ཞིག་གིས་སྒྲུབ་ནུས། གཉིས་པ་ལྟར་ཡང་མི་འཐད་དེ། དབུ་མ་པས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ
Chinese
以及知识，正量和所量，所成立（262b）和能成立，所断和对治，有漏和无漏，超越和不超越世间，有事物和无事物，常和无常，有为和无为，识和智慧，虚假和真实，法相和法性，世俗和胜义，轮回和涅槃等等。总之，以二法所概括的一切法，都是互相观待而安立，除此之外，以自性不观待而成立的任何事物都没有，因此能从断和常的边解脱。像这样的缘起，因缘和生灭，一和异等等，像这样才是合理的，以自宗来分别安立，就是外道于佛陀的教法。经中说：凡是执着我与诸事物，以及与此等同体或异体，自以为通达佛陀的教义，智者不会如此认为。如此等等。以一和异等观点来看待这些，只是孩童们的想法，圣者们不会有。理六十颂中说：不见真谛则执世间与，涅槃为异体而生傲慢，见真谛者则不执世间与，涅槃为异体而无傲慢。因此，所谓仅仅是这个缘，是指在世间上，某种法是某种果的因，那它就是那个果的因，这表明它远离了其他由不显现的自在天和阿赖耶识等所假立的因。中观派没有（263a）进行观察时，在其他世间面前安立世俗谛，仅仅是说它的生灭、因果是世间共称的观待安立，这就会完全损害四边的生。由于损害了它，也能遮止主张实有生灭的观点，并且，为了与证明一切法无生的道理相符，对缘起和观待而生的生灭等的安立，给予了最高的赞扬。如果是这样的缘起，那么成立空性的周遍关系，也安住在承认其他世间共称的世俗合理性上，而不是中观派自宗，中观派自己的
English
and knowledge, valid cognition and object of valid cognition, what is to be established (262b) and what establishes, what is to be abandoned and the antidote, with outflows and without outflows, transcending and not transcending the world, with entities and without entities, permanent and impermanent, conditioned and unconditioned, consciousness and wisdom, false and true, characteristic and nature, conventional and ultimate, samsara and nirvana, and so on. In short, all phenomena encompassed by duality are established in dependence on each other, and apart from that, there is nothing that is established independently by its own nature, so one will be liberated from the extremes of nihilism and eternalism. Such interdependence, causes and conditions, arising and ceasing, one and different, and so on, are reasonable in this way, and to establish them separately according to one's own system is to be outside the Buddha's teachings. As it says in the scripture: Those who cling to the self and all things, and to them as being the same or different, think that they understand the Buddha's teachings, but the wise do not think so. So it is. To view these as one and different is only the thought of children, not of noble ones. As it says in the Sixty Stanzas of Reasoning: Not seeing the truth, one is arrogant in thinking of the world and nirvana as different entities, but seeing the truth, one is not arrogant in thinking of the world and nirvana as different entities. Therefore, the so-called "just this condition" means that whatever phenomenon is known in the world as the cause of a certain result, that is the cause of that result, and it shows that it is separate from other causes fabricated by the unseen Ishvara and Alaya-vijnana, and so on. When the Madhyamikas do not (263a) investigate, they establish conventional truth in the eyes of others, and merely saying that its arising and ceasing, cause and effect, are established in dependence on worldly conventions, this will completely harm the arising of the four extremes. Because it harms it, it can also prevent the view of those who claim that there is real arising and ceasing, and in order to be consistent with the reasoning that proves that all phenomena are unborn, the establishment of interdependence and dependent arising, arising and ceasing, etc., is given the highest praise. If it is such interdependence, then the pervasion that establishes emptiness also abides in the acceptance of the conventional rationality known to other worlds, but not in the Madhyamika's own system, the Madhyamika's own.
Chinese
因为在中观派的论典中，如果对世俗谛进行分析，就找不到可以成立的依据。因此，以他人所承认的依他起生灭的理由来否定他人所主张的四边生灭，这在字面上是成立的。虽然有像生和灭本身否定生灭的情况，但意义上并没有错误，因为这是指由因缘所生，所以说它没有生的场合。正是因为不依赖于言辞，而依赖于意义。《由缘所生者，即说为不生，此是善逝之所宣说》。那么，中观派是否要用缘起的理由来建立名言中的世俗生等呢？如果用这个理由来建立四边的世俗生等，就会变成相违的理由，因此无法成立。而用这个理由也无法建立缘起的世俗生等，因为理由和法没有差别。像这样，以缘起建立世俗的生灭和因果，是在没有分析的时候建立的。如果经过分析，用缘起的理由来建立缘起的生等，那就如同大象洗澡一样，没有意义。如果经过分析，在否定了四边生之后，又建立缘起的生等，那就如同以前用多种理路否定了二谛中的生等，安住在不可言说的中观之中，现在却退失了，又重新进入了有实宗之中。因为最初努力地想把世俗的生建立为合理。实际上，如果一个具有执着相和实有的生灭的心的众生进行增益，那么这种增益是由四边的生灭所造成的，还是由缘起的生灭所造成的，并没有差别。就像束缚时，金链和铁链在束缚上没有差别一样。不仅如此，如果经过分析，努力地建立缘起的生灭，那么这个生灭是属于胜义谛，还是属于世俗谛的生灭呢？如果是前者，那就不合理，因为在胜义谛中远离生灭，谁能这样建立呢？如果是后者，那也不合理，因为中观派的世俗谛
English
Because in the treatises of the Madhyamaka school, if one analyzes the conventional truth, one cannot find a basis to establish it. Therefore, using the reason of dependent arising and cessation, which is accepted by others, to negate the four extremes of arising and cessation that others assert is valid in terms of words. Although there are cases where arising and cessation themselves negate arising and cessation, there is no error in meaning, because this refers to the occasion when something arises from causes and conditions, so it is said that it does not arise. It is precisely because one does not rely on words but relies on meaning. "That which arises from conditions is said to be unborn; this is what the Sugata has declared." So, should the Madhyamaka school use the reason of dependent arising to establish conventional arising and so on in name? If one uses this reason to establish the conventional arising and so on of the four extremes, it will become a contradictory reason, so it cannot be established. And one cannot use this reason to establish the conventional arising and so on of dependent arising, because the reason and the subject are not different. Like this, establishing conventional arising and cessation and cause and effect through dependent arising is done at a time when there is no analysis. If, after analysis, one uses the reason of dependent arising to establish the arising and so on of dependent arising, then it will be like an elephant bathing, meaningless. If, after analysis, one negates the four extremes of arising and then establishes the arising and so on of dependent arising, then it is like having previously negated arising and so on in both truths through various reasonings, abiding in the inexpressible Madhyamaka, but now falling away from that and re-entering the realm of the substantialists. Because initially one strives to establish conventional arising as reasonable. In reality, if a being with a mind that clings to characteristics and substantial arising and cessation makes an imputation, then whether this imputation is caused by the four extremes of arising and cessation or by the arising and cessation of dependent arising, there is no difference. Just as when bound, there is no difference between a golden chain and an iron chain in terms of binding. Moreover, if after analysis, one strives to establish the arising and cessation of dependent arising, then does this arising and cessation belong to the ultimate truth or to the conventional truth? If it is the former, then it is not reasonable, because in the ultimate truth, which is free from arising and cessation, who can establish it in this way? If it is the latter, then it is also not reasonable, because the conventional truth of the Madhyamaka school