Tibetan
གས་ཚལ་སོགས་འདི་དག་ཀུན་རྗོབ་བཏགས་ཡོད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་དེ་ཉིད་དུ་མེད་ཅིང་འཇིག་རྟེན་གྱི་རབ་ཏུ་གྲགས་པར་ཡོད་ཅེས། གང་ལ་བཅོམ་དང་བློ་ཡིས་གཞན། །བསལ་ན་དེ་བློ་མི་འཇུག་པ། །བུམ་ཆུ་བཞིན་དུ་ཀུན་ཛོབ་ཏུ། །ཡོད་དེ་དོན་དམ་ཡོད་གཞན་ནོ། །ཞེས་རགས་པ་བཏགས་ཡོད་དུ་ཁས་བླངས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་སོགས་དཔྱད་ན་མེད་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་གྲགས་ངོར་མ་བརྟགས་ཉམས་དགར་དངོས་པོ་(༢༦༠བ) ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྣང་བར་འགྱུར་བས་ན་དེ་ཉིད་དུ་མེད་ན་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་དང་མཚུངས་པར་གཏན་མེད་དུ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་མི་མཚུངས་ཏེ། བུམ་སོགས་གདགས་པའི་རྟེན་འབྱུང་བཞི་སོགས་རྫས་སུ་ཡོད་པས་རྒྱུ་དེས་བུམ་པར་བཏགས་པའི་བུམ་པ་འབྲས་བུར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པར་འཐད་ཀྱང་དབུ་མ་པ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་བཏགས་ཙམ་གྱི་ཆ་ལས་དེའི་རྒྱུའི་རྫས་གཏན་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཐམས་ཅད་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལྟར་ཐལ་བའི་ཉེས་པ་མི་ལྡོག་གོ་སྙམ་ན། མི་རིགས་ཏེ། གདགས་པའི་རྟེན་ས་ལ་སོགས་པ་རྫས་སུ་སྒྲུབ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མ་གཏོགས་པར། །ཇི་ལྟར་བུམ་པ་ཡོད་མིན་ལྟར། །དེ་བཞིན་རླུང་སོགས་མ་གཏོགས་པར། །གཟུགས་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང༌། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ས་ཆུ་མེ་དང་རླུང་རྣམས་ནི། །རེ་རེའང་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མེད། །གང་གསུམ་མེད་པར་རེ་རེ་མེད། །གཅིག་མེད་པར་ཡང་གསུམ་མེད་དེ། །གལ་ཏེ་གསུམ་མེད་རེ་རེ་མེད། །གཅིག་མེད་པར་ཡང་གསུམ་མེད་ན། །སོ་སོར་རང་ཡོད་མ་ཡིན་ཏེ། །ཇི་ལྟར་འདུས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་ས་ཆུ་མེ་རླུང་སོགས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲན་ཡང་རྡུལ་ཕྲན་གཞན་ལ་མ་བལྟོས་པར་རེ་རེ་བ་ཟླ་མེད་ཀྱི་དེར་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྐྱེན་མེད་པར་རྒྱུ་རང་གི་ངོ་བོས་འབྱུང་བ་མིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་གདགས་གཞི་རྫས་སུ་ཡོད་དུ་ཆུག དེ་ལྟར་ན་དོན་དམ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ལས། ཀུན་རྫོབ་རྫས་སུ་མེད་པ་སྐྱེ་མི་རིགས་ཏེ། དོན་དམ་པར་བདེན་གྲུབ་རྟག་པ་ལས་དེར་མ་གྲུབ་པའི་བདེན་མེད་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། དངོས་པོ་རྟག་པ་ལས་(༢༦༡ན) བྱུང་བ། །མི་རྟག་པར་ནི་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །རྒྱུ་འབྲས་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པ། །ནམ་ཡང་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་བཏགས་ཡོད་མེ་ལོང་དང་བཞིན་སོགས་ཀྱི་ཚོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་བརྙན་བཏགས་པ་ཙམ་དམིགས་པ་དང༌། བརྟགས་ཡོད་ཀ་བ་སོགས་ལ་བརྟེན་ནས་ཁྱིམ་དུ་བཏགས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་ཤིང་གི་རྟེན་ལ་ནགས་ཚལ་བཏགས་པ་དང༌། རྨི་ལམ་དུ་མ་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ས་བོན་ལས་མ་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བར་དམིགས་པ་བཞིན་དངོས་པོ་བཏགས་ཡོད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བཏགས་པ་ཡང་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་དུ་རིགས་ཏེ། བསྟན་བཅོས་ལས། ཇི་ལྟར་སྟོན་པས་སྤྲུལ་པ་ནི། །རྫུ་འཕྲུལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་སྤྲུལ་ཞིང༌། །ཞེས་པ་ནས། དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལྟ་བུ་དང༌། །སྨིག་སྒྱུ་རྨི་ལམ་འདྲ་བ་ཡིན། །ཞེས་པའི་བར་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྐྱེ་བ་རྟེན་འབྲེལ་དུ་བསྟན་པ་དངོས་དང༌། རྟེན་འབྲེལ་རྟོགས་པའི་ཕན་ཡོན་གཉིས། དང་པོ་ནི། གང་ཕྱིར་རྒྱུ་མེད་པ་དང་དབང་ཕྱུག་གི། །རྒྱུ་ལ་སོགས་དང་བདག་གཞན་གཉིས་ཀ་ལས། །དངོས་རྣམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པ། །དེ་ཕྱིར་བརྟེན་ནས་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་མཐའ་བཞི་ལས་སྐྱེ་བ་བཀག་ན། མ་རིག་པ་དང་འདུ་བྱེད་ལས་རྣམ་ཤེས་དང་ས་མྱུག་སོགས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་ཇི་ལྟར་ངེས་ཞེ་ན། མ་དཔྱད་གྲགས་པར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་མི་བཅད་པ་དེའི་ཆེད་དུ་ས་བོན་སྣང་ཙམ་གྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་འདི་དག་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱི་རྒྱུ་མེད་པ་དང་དབང་ཕྱུག་གི་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་དང༌། བདག་དང་གཞན་དང་གཉིས་ཀ་ལས་དངོས་པོ་རྣམས་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་ཇི་སྐད་དུ་(༢༦༡བ) བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་བརྡ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང༌། འདི་སྐྱེས་པས་འདི་སྐྱེ་སྟེ། གང་འདི་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་རྣམས། ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། འདི་ཡོད་པས་ནི་འདི་འབྱུང་དཔེར། །རིང་པོ་ཡོད་ན་ཐུང་ངུ་བཞིན། །འདི་སྐྱེས་པས་ན་འདི་སྐྱེ་དཔེར། །མར་མེ་བྱུང་བས་འོད་བཞིན་ནོ། །ཞེས་དང༌། བསྟན་བཅོས་ལས། བྱེད་པོ་ལས་ལ་བརྟེན་བྱས་ཤིང༌། །ལས་ཀྱང་བྱེད་པོ་དེ་ཉིད་ལ། །བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་མ་གཏོགས་པར། །གྲུབ་པའི་རྒྱུ་ནི་མ་མཐོང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་ཉེར་ལེན་ཤེས་པར་བྱ། །ལས་དང་བྱེད་པ་བསལ་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དག་གིས། །དངོས་པོ་ལྷག་མར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་རྐྱེན་འདི་པ་ཙམ་ཞིག་ཁོ་ནའོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་རྗེས་བརྗོད་དུ་སྨྲའོ། །དེས་ན་རྐྱེན་འདི་པ་ཙམ་ལ་བལྟོས་ནས་འབྱུང་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཉི་ཚེ་བའི་གྲུབ་མ
Chinese
蔬菜等这些都是世俗假立存在的缘故，胜义中并不存在，只是世间共许存在。如云：何者若摧坏，或以智分析，其智即不入，如瓶水世俗，有彼胜义异。如是承认粗大假立存在，同样，色等若分析则不存在，但在世间共许中，未经分析，所有事物(༢༦༠བ)也都会显现，因此，如果它在胜义中不存在，那么在名言中也会像石女之子一样，陷入完全不存在的过失。对此并不相同，因为瓶等所依的四大等在实物上存在，因此，以该因将瓶假立为瓶，作为果在世俗中存在是合理的，但如中观派一样，一切法都只是假立的部分，因此，其因的实物完全不存在。如果认为，所有这些都会像石女之子一样，无法避免过失，那是不合理的，因为无法成立假立的所依地等在实物上存在。如《四百论》云：离色等之外，如瓶非有性，如是离风等，色亦非有性。又如《宝鬘论》云：地水火风等，一一非自性，无三一亦无，一无三亦无，若三无一无，一无三亦无，故彼非自有，云何众生起。如是地水火风等的微尘，也不是不依赖其他微尘，各自成为无与伦比的实有，因为没有条件，因不可能以自己的体性产生。假设假立的基础在实物上存在，这样的话，从胜义实物存在中，不可能产生世俗实物不存在，因为从胜义中真实成立的常法中，不可能产生未成立的无实。如《四百论》云：物从常有生，云何为无常，因果相各异，未曾见有故。因此，假立存在就像依赖镜子和面容等的集合而假立影像一样，以及依赖柱子等而假立房屋一样，以及
English
These vegetables and so on are conventionally imputed to exist, so they do not exist in ultimate reality, but are said to exist in worldly convention. As it is said: "Whatever is destroyed or analyzed by wisdom, that wisdom does not enter, like a pot of water, it exists conventionally, but is different in ultimate reality." Just as it is admitted that coarse things are imputed to exist, similarly, if forms and so on are analyzed, they do not exist, but in worldly convention, without analysis, all things (༢༦༠བ) appear, so if they do not exist in ultimate reality, then in terms of language, they would be like the child of a barren woman, and would not avoid falling into complete non-existence. This is not the same, because the basis of imputation, such as the four elements, exists as substances, so it is reasonable that the pot imputed to be a pot by that cause exists as a result in conventional truth, but according to the Madhyamikas, all phenomena are merely imputed, so the substance of their cause does not exist at all. If it is thought that all of these will inevitably fall into the fault of being like the child of a barren woman, it is not reasonable, because it is not possible to establish that the basis of imputation, such as the earth, exists as a substance. As it says in the Four Hundred: "Without form and so on, how can a pot exist? Likewise, without wind and so on, form also does not exist." And in the Precious Garland it says: "Earth, water, fire, and wind, each one is not self-existent. Without three, one does not exist, and without one, three do not exist. If three do not exist, one does not exist, and if one does not exist, three do not exist. Therefore, they are not self-existent separately. How can a collection arise?" Thus, even the atoms of earth, water, fire, and wind, are not established as being uniquely existent without relying on other atoms, because without conditions, a cause does not arise by its own nature. If we assume that the basis of imputation exists as a substance, then it is not reasonable for a conventional substance to arise from an ultimate substance, because from a permanent thing that is truly established in ultimate reality, a non-existent thing that is not established there cannot arise. As it says in the Four Hundred: "How can a thing that arises from a permanent thing become impermanent? Cause and effect have different characteristics, and have never been seen to be the same." Therefore, imputed existence is like perceiving a mere image imputed in dependence on the collection of a mirror and a face, and like imputing a house in dependence on pillars, and like
Chinese
就像在树的依托上安立森林一样，就像在梦中期望从没有生起的自性的种子中生起没有生起的自性的苗芽一样，所有安立的事物，其安立也是安立在存在的依托上，可以这样理解。经论中说：如来如何化现，以神变圆满而化现，乃至如乾闼婆城，如阳焰梦幻一般。如是说。第二，二者。世俗的生起以缘起显示的真实，和通达缘起的利益。第一是：何以故，从无因和自在天的因等，以及从自他二者，事物都不会生起，因此依靠而生起。如果你们遮止从四边生起，那么从无明和行产生识和地芽等，如何确定是世俗生起呢？为了不破斥未经观察的世间名言，依靠种子显现的因缘，这些苗芽等果实才会生起，因为如前所说的无因和自在天的因等，以及从自和他和二者，事物都不会在二谛中生起。也就是如世尊所说：对此，法的表示是这样的，即此有故彼生，此生故此生，即此无明缘行等。宝鬘论中说：此有故彼生，如长有故短有。此生故此生，如灯生故光生。又经论中说：作者依赖于业，业也依赖于作者本身，除了依赖而生起之外，没有见到成立的因。同样，应当了知近取因，为了遣除业和作者。应当了知作者和业，是剩余的事物。如是说，仅仅是这些因缘而已，这是随顺世间而说的。因此，依赖于仅仅是这些因缘而生起，是世间日常的成立。
English
Just as a forest is established on the support of trees, and just as in a dream one expects a sprout of unarisen nature to arise from a seed of unarisen nature, so all established things, their establishment is also established on the support of existence, and can be understood in this way. As it is said in the scriptures: How does the Tathagata emanate? He emanates with the perfection of miraculous powers, and so on, like a city of Gandharvas, like a mirage or a dream. Thus it is said. Secondly, there are two: the actual explanation of conventional arising as dependent origination, and the benefits of understanding dependent origination. The first is: Why is it that things do not arise from no cause, from the cause of Ishvara, etc., or from both self and other? Therefore, they arise dependently. If you refute arising from the four extremes, then how is it certain that consciousness, earth sprouts, etc., arise conventionally from ignorance and action? In order not to refute the unexamined worldly convention, these fruits, such as sprouts, will arise by relying on the cause and condition of the appearance of seeds, because, as mentioned above, things do not arise in either of the two truths from no cause, from the cause of Ishvara, etc., or from self, other, or both. That is, as the Blessed One said: The sign of the Dharma is this: when this exists, that arises; when this is born, this is born; that is, conditioned by ignorance, actions, etc. It is said in the Ratnavali: When this exists, that arises, for example, when long exists, short exists. When this is born, that is born, for example, when a lamp is born, light is born. And it is said in the scriptures: The agent depends on the action, and the action also depends on the agent itself. Apart from arising dependently, no cause of establishment is seen. Likewise, the proximate cause should be known, in order to eliminate action and agent. The agent and the action should be known as the remaining things. Thus it is said, it is only these conditions, and this is spoken in accordance with the world. Therefore, arising in dependence on only these conditions is the everyday establishment of the world.