Tibetan
ས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་མདོ་ལས་བར་པ་དྲང་དོན་(༢༤༩ན) དང༌། ཐ་མ་ངེས་དོན་དུ་གསུངས་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་ནི་གདུལ་བྱའི་ངོར་དེ་སྐད་དུ་བསྟན་ནའང་དྲང་ངེས་རྣམ་འབྱེད་དེ་དགོངས་དོན་མཐར་ཐུག་པའི་དབྱེ་བ་མ་ཡིན་པས་གནོད་པ་མེད་དོ། །དེ་ཡང་སྟོན་པའི་འཁོར་ལོ་ཐོག་བར་མཐའ་གསུམ་ནི་གདུལ་བྱ་ཐེག་དམན་གྱི་གང་ཟག་ཐུན་མོང་མིན་པ་དང༌། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཐུན་མོང་མིན་པ་དང༌། ཐེག་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དང་པོ་ལ་བདེན་བཞི་དང༌། བར་པ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང༌། ཐ་མ་ལ་མཚན་ཉིད་གསུམ་སོགས་བསྟན་པ་ལ། དངོས་པོར་ལྟ་བ་ཅན་དག་གིས་ནི་དྲང་དོན་ལ་ངེས་དོན་དུ་མོས་ནས་ངེས་དོན་གྱི་བཀའ་དྲང་དོན་དུ་བསྒྲུབས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དགོངས་པ་དེར་འགྲེལ་ཞིང༌། དངོས་པོར་མི་དམིགས་པ་དག་ནི་དྲང་དོན་ལ་ངེས་དོན་དུ་མི་འཛིན་པར་ངེས་དོན་ཉིད་ངེས་དོན་དུ་བཟུང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དགོངས་པ་དེར་འགྲེལ་བར་བྱེད་ཅིང༌། སྟོན་པས་ཆོས་འཁོར་རིམ་གསུམ་དུ་དྲང་ངེས་ཀྱི་བཀའ་ཇི་ལྟར་སྩལ་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐེག་གསུམ་གྱི་གདུལ་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་ཀྱི་ཐབས་སུ་མ་གྱུར་པ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་པས་གསུང་རབས་དེ་ཐམས་ཅད་རྣམ་གྲོལ་གྱི་རྒྱུའི་མཆོག་ཉིད་དུ་གྲུབ་བོ། །འོ་ན་མདོ་སྡེ་མཐའ་དག་ནས་མཚན་ཉིད་གསུམ་གསུངས་པ་དེའི་དོན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཁོ་བོ་དབུ་མ་པ་ནི་འདི་ལྟར་འདོད་དེ། དཔེར་ན། སྦྲུལ་ནི་ཐག་པ་བསྡོགས་པ་ལ་བལྟོས་ནས་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ། སྦྲུལ་དུ་བཏགས་པ་དེ་ཐག་པ་བསྡོགས་པ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྦྲུལ་དངོས་ལ་ནི་སྦྲུལ་དེ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། སྦྲུལ་ལ་སྦྲུལ་དུ་གྲུབ་པས་དེའི་ཐ་སྙད་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་(༢༤༩བ) དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཡང་ཆོས་ཅན་གཞན་དབང་རྟེན་འབྱུང་གི་འདུས་བྱས་ལ་མེད་བཞིན་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་ན་རང་བཞིན་དེ་བཅོས་མའི་བཏགས་བཞག་མ་ཡིན་པར་མ་བཅོས་པའི་རང་བཞིན་ཚུགས་ཐུབ་ཏུ་ཡོད་དགོས་པ་ལས། དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་མ་དཔྱད་པ་དག་ཀྱང་གསེར་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡང་ས་ལེ་སྦྲམ་སོགས་གསེར་གྱི་རང་བཞིན་མ་བཅོས་པར་ཡོད་པ་ཞིག་ལ་གསེར་གྱི་རང་བཞིན་ཡོད་པར་འཇོག་གི། ར་གན་ལ་གསེར་ལྟར་བཅོས་མའི་འདུས་བྱས་ལ་གསེར་དུ་མི་འཇོག་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་གཞན་གྲགས་ཀྱི་ཚད་མ་བསྟན་པར་བཞེད་དེ། རང་བཞིན་དག་ནི་བཅོས་མིན་དང༌། །གཞན་ལ་བལྟོས་པ་མེད་པ་ཡིན། །ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ག
Chinese
因为如此。那么，经中说中间是权义，最后是实义，那是怎么回事呢？那是就所化众生的角度那样显示，但权实分别不是究竟的意旨差别，所以没有损害。也就是说，佛陀的初、中、后三转法轮，是就所化小乘根器不共，大乘不共，以及各种乘的角度而说的。初转法轮宣说四谛，中转法轮宣说无自性，后转法轮宣说三自性等。其中，执著实有者，则将权义视为实义，将实义的教言视为权义，那样解释世尊的意旨。不执著实有者，则不将权义执为实义，而是将实义本身执为实义，那样解释世尊的意旨。世尊在三转法轮中如何宣说权实之教，所有这些都无一不成为三乘所化众生获得增上生和决定胜之方便，因此所有这些经典都成就为解脱之殊胜因。那么，所有经藏中宣说的三自性，其意义是什么呢？我等中观派是这样认为的：例如，蛇是相对于绳索的缠绕而安立的，但安立为蛇的那个，并不存在于绳索的缠绕上。真实的蛇，蛇是完全成立的，因为蛇成立为蛇，所以它的名言是周遍计度的。同样地，(249b)事物的自性也是，在作为法相的依他起缘起之有为法上，没有却周遍计度，如果存在，自性就不是造作的安立，而是非造作的自性，必须是独立存在的，但并非如此。未经观察的世间人，也认为黄金等的自性，在像沙金等黄金的自性未被造作地存在时，才安立为有黄金的自性。就像不会将黄铜等如黄金般造作的有为法安立为黄金一样，这是被认为是显示他人共许之量。因为有“自性不是造作的，不依赖于他者”之说。
English
Because of this. So, how is it that the sutras say that the middle is provisional meaning and the final is definitive meaning? That is, it is shown in that way from the perspective of the beings to be tamed, but the distinction between provisional and definitive is not the ultimate difference in meaning, so there is no harm. That is to say, the Buddha's three turnings of the wheel of Dharma, the initial, intermediate, and final, are spoken from the perspective of the beings to be tamed, the non-commonality of the lesser vehicle, the non-commonality of the great vehicle, and the various vehicles. The first turning of the wheel of Dharma teaches the four noble truths, the intermediate turning teaches emptiness of inherent existence, and the final turning teaches the three natures, etc. Among them, those who cling to things as real regard the provisional meaning as definitive meaning, and interpret the definitive meaning teachings as provisional meaning, thus explaining the intention of the Blessed One. Those who do not perceive things as real do not cling to the provisional meaning as definitive meaning, but rather hold the definitive meaning itself as definitive meaning, thus explaining the intention of the Blessed One. How the Blessed One taught the provisional and definitive teachings in the three turnings of the wheel of Dharma, all of these without exception become the means for all beings to be tamed by the three vehicles to attain higher rebirth and definite goodness, therefore all these scriptures are established as the supreme cause of liberation. So, what is the meaning of the three natures taught in all the sutras? We Madhyamikas think like this: For example, a snake is imputed in relation to the coiling of a rope, but that which is imputed as a snake does not exist on the coiling of the rope. The real snake, the snake is completely established, because the snake is established as a snake, so its expression is pervasive imputation. Similarly, (249b) the nature of things is also, on the dependent arising of other-powered phenomena, which is the conditioned, it is non-existent yet pervasively imputed. If it existed, the nature would not be an artificial establishment, but rather a non-artificial nature, it must be independently existent, but it is not so. Even worldly people who have not investigated, think that the nature of gold, etc., is established as having the nature of gold when the nature of gold, such as placer gold, exists without being artificial. Just as copper, etc., which is artificially conditioned like gold, is not established as gold, this is considered to be showing the valid cognition of what is commonly accepted by others. Because it is said, "Nature is not artificial, and does not depend on others."