Tibetan
་ཤེས་དང་མཐུན་པར་དོན་དམ་བདེན་པ་སྟོན་པ་ནི་དངོས་འཛིན་ལ་རིགས་པས་མི་གནོད་ཅིང་བསྟན་པའི་མོད་ལ་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་ཐར་པ་(༢༤༧བ) ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྟོན་པའི་མདོ་རྣམས་དྲང་དོན་དང༌། ཀུན་བརྟགས་མེད་ཅིང་གཞན་དབང་དང་ཡོངས་གྲུབ་ཡོད་པར་སྟོན་པ་རྣམས་ངེས་དོན་དུ་གསུངས་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདི་ལ་སེམས་ཙམ་པ་ན་རེ། དེ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་སྟེ་ཡུམ་སོགས་འཁོར་ལོ་བར་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྟོན་པ་ནི་དྲང་དོན་དང༌། མདོ་འདི་སོགས་འཁོར་ལོ་ཐ་མར་མཚན་ཉིད་གསུམ་ལས་ཡོད་མེད་སོ་སོར་སྟོན་པ་རྣམས་ངེས་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དགོངས་པ་མ་ལོན་བཞིན་སྨྲས་པར་ཟད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དབེན་པ་སོགས་དངོས་བསྟན་དེ་ངེས་དོན་ཡིན་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལ་གནོད་པ་མེད་ཅིང་གནོད་པར་རེ་བའི་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་སོགས་བཀག་ཅིང་འགོག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅན་གཟོད་མ་ནས་དབེན་པ་མིན་ན་འདས་མ་འདས་ཀྱི་ཐ་སྙད་མཐའ་དག་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། མཚན་ཉིད་ཕྱི་མ་གཉིས་བདེན་ཡོད་ལ་རིགས་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་དབང་རྫས་གྲུབ་ཡོད་པ་སྔར་བཀག་ཅིང༌། དེ་མེད་ན་ཆོས་ཅན་སྤངས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡན་གར་བ་ཡང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། ཁོ་བོ་ཅག་དབུ་མ་པ་ནི་འདི་ལྟར་སྨྲ་སྟེ། དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་སོགས་ལས་ཀྱང་དབུ་མ་པའི་བཞེད་པ་ཁོ་ན་ལྟར་སྟོན་པ་ཡིན་གྱི། རྣམ་རིག་པའི་འདོད་པ་ལྟར་སྟོན་པ་ཐུགས་རྗེ་ཅན་གྱིས་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མདོ་དེ་དག་ལས་མཚན་ཉིད་གསུམ་ཡོད་མེད་ཀྱི་དབྱེ་བསལ་གསུངས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་སྒྲས་ཟིན་དྲང་དོན་ཉིད་ཡིན་ལ། དེའི་དོན་སྒྲ་(༢༤༨ན) ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་པས་ངེས་པའི་དོན་མཚན་ཉིད་གསུམ་ག་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་རིག་པའི་འདོད་པ་ལྟར་མ་བསྟན་པས་སེམས་ཙམ་སྟོན་པའི་མདོར་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། དོན་གྱི་དབང་འདི་གཟིགས་ནས་འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་མགོན་པོ་འབྲི་གུང་པས། སེམས་ཙམ་སྟོན་པའི་མདོ་ཉིད་ལྷག་པར་དབུ་མ་སྟོན་པའི་མདོར་གསལ་ལོ་ཞེས་སེང་གེའི་སྒྲ་ཆེན་པོ་བསྒྲགས་པར་མཛད་དོ། །དེས་ན་རྣམ་རིག་པ་སོགས་དངོས་སྨྲ་བ་སོ་སོའི་འདོད་པ་བདེན་པ་གཉིས་ཀ་དང་འགལ་བར་རྣམ་གཞག་བྱས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་སྟོན་པའི་གསུང་རབ་ཀྱི་བཞེད་དོན་དུ་མི་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། གནས་ན་གསུང་རབས་ཐམས་ཅད་ནང་འགལ་ཅན་དང་རིགས་
Chinese
与智慧相符而宣说胜义谛，以理不害实执，且于开示之顷刻领悟其义而得解脱故。（247b）那么，圣者《解深密经》中说：“凡是宣说诸法无自性的经典都是不了义，而宣说遍计所执无，以及他起和圆成实有的经典都是了义”，这又该如何理解呢？对此，唯识宗的人说：那是如字面意义一样，如《母经》等中转法轮中，宣说诸法无自性是不了义，而此经等后转法轮中，分别宣说三种自性有无的都是了义。他们这样说。这完全是没有领会世尊的密意而说的。因为，诸法自性空等直接宣说的才是了义。因为，那没有损害，且遮止和将要遮止希望损害的四边生等。而且，如果诸法从本以来不是空性，那么就与过去和未来的所有名言相违。而且，后两种自性，以理有损，因为，他起实有，先前已经遮止。而且，如果没有它，那么舍弃有法之外的法性游荡者也是不可能的。我们中观宗的人是这样说的：从《解深密经》等中也是仅仅按照中观宗的观点来宣说的。慈悲者不是按照唯识宗的观点来宣说的。因为，那些经典中，所说的三种自性有无的区分，全部都是言诠不了义。它的意义不是如字面意义一样，因此，了义是宣说三种自性都是无自性的。因为不是按照唯识宗的观点来宣说的，所以不能成立是宣说唯识的经典。见到此意义之要，三界怙主直贡巴说：宣说唯识的经典，实际上更清楚地阐明了中观。这样发出了大狮子吼。因此，唯识宗等各自的实事论者的观点，与二谛相违而作的辨别，那一切都不是安住于能仁教典的意趣。如果安住，那么所有教典都将成为自相矛盾和
English
Because showing the ultimate truth in accordance with knowledge does not harm grasping at reality with reasoning, and because upon being taught, one immediately understands the meaning and attains liberation (247b). Well then, in the Holy Saṃdhinirmocana Sūtra, it says, "All the sūtras that teach that all dharmas are without essence are provisional, and those that teach that the completely imputed is nonexistent, and that the dependent and the thoroughly established exist, are definitive." How is that? To this, the Mind-Only proponents say, "That is just as it sounds. In the middle turning of the wheel, such as the Mother Sutra, teaching that all dharmas are without essence is provisional, and in the final turning of the wheel, such as this sutra, those that teach the presence or absence of the three characteristics separately are definitive." That is what they say. That is just speaking without having understood the intention of the Bhagavan. Because the direct teaching that all dharmas are devoid of essence, etc., is definitive. Because there is no harm in that, and because it prevents and will prevent the four extremes of arising, etc., which are hoped to be harmful. And, if all dharmas were not devoid from the beginning, then it would contradict all the terms of past and future. And, the latter two characteristics are harmed by reasoning because the dependent is established as substance, which was previously prevented. And, if that did not exist, then a nature wandering apart from the subject of dharma would also be impossible. We Madhyamikas say this: From the Saṃdhinirmocana Sūtra and others, it is only shown according to the tenets of the Madhyamikas. The compassionate ones did not teach according to the wishes of the Mind-Only proponents. Because in those sutras, all the distinctions of presence and absence of the three characteristics that are spoken of are merely provisional in terms of what is grasped by words. Its meaning is not just as it sounds, therefore, the definitive meaning is that all three characteristics are taught to be without essence. Because it is not taught according to the wishes of the Mind-Only proponents, it cannot be established as a sutra teaching Mind-Only. Seeing this essential point, the protector of the three realms, Drigungpa, said, "The sutra teaching Mind-Only is especially clear as a sutra teaching Madhyamaka." Thus, he made a great lion's roar. Therefore, all the distinctions made by the various proponents of realism, such as the Mind-Only school, as contradicting both truths, do not abide in the intended meaning of the scriptures of the Teacher. If they did abide, then all the scriptures would become self-contradictory and
Tibetan
པས་གནོད་པས་མི་འཇིགས་པར་སྨྲ་བའི་དམ་བཅའ་དང་འགལ་བ་དང༌། གསུང་རབས་ཐམས་ཅད་ཡི་གེ་ཐ་དད་དོན་གཅིག་ལ་འབབ་པ་དང་འགལ་བ་དང༌། སྟོན་པ་ཀུན་མཁྱེན་མིན་པར་རང་གི་མཐའ་མ་ཆོད་པར་གཞན་ལ་སྟོན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གནད་འདི་མ་རྟོགས་པར་དེང་སང་ཟི་ལུང་པ་སོགས་ཁ་ཅིག་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་བཞི་ཀའི་རང་ལུགས་དེ་སོ་སོ་ནས་དབུ་མའི་གྲུབ་པ་ཡང་དག་པར་སོང་བ་ཡིན་ཏེ། རང་ལུགས་ཀྱི་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་བསལ་ནས་དབུ་མར་འཇོག་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ཚུལ་སྟོན་པས་བཀའ་བསྩལ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨྲའོ། །དེ་ནི་མ་གྲུབ་སྟེ། གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་འོག་མ་གསུམ་པོས་སྟོན་པའི་གསུང་རབས་ཀྱི་དོན་རང་ལུགས་ཀྱི་རྒྱབ་ཏུ་འདྲེན་ཅིང༌། གཞན་གྱི་རྒྱབ་ཏུ་འདྲེན་པར་བྱེད་ན་ལུང་དོན་དེ་ལྟར་དུ་འཆད་པ་བཀག་ནས་སྟོན་པའི་གསུང་ལ་དངོས་སུ་བརྩི་བ་སྐད་དུ་བྱེད་པར་ཟད་ལ། སྟོན་པས་གང་ཟག་སོ་(༢༤༨བ) སོར་རྟག་ཆད་དང་བྲལ་བའི་རིགས་པས་གྲུབ་པའི་དབུ་མ་བཞི་རྣམ་པར་མ་བཞག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བཞག་ན་ཤེས་བྱ་ལ་བདེན་གཉིས་གྲུབ་མཐའ་བཞི་དང་མཐུན་པར་གནས་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་བཞི་ཡོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ལྟར་ན་ནི་གྲུབ་མཐའ་འོག་མ་ལ་གོང་མའི་རིགས་པས་གནོད་པ་མེད་པར་ཡང་འགྱུར་བས་གྲུབ་མཐའ་བཟང་ངན་དག་ཐར་ལམ་གང་ལ་ཡོད་མེད་སོགས་མ་དཔྱད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་གྲགས་པར་ཡང་འཇོག་བྱེད་མི་རྙེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་དངོས་སྨྲ་བས་བཏགས་པའི་གྲུབ་པ་ནི་དེ་དག་གི་འདོད་པའི་ཁུངས་སུ་སྨྲོས་པའི་ལུང་དེའི་དགོངས་པར་ཡང་མི་གནས་ན། དེ་སྟོན་པའི་ངེས་དོན་གྱི་དགོངས་པར་སོང་བ་ལྟ་ག་ལ་ཞིག རྒྱུ་མཚན་དེས་དངོས་སྨྲ་བས་ངེས་དོན་དུ་བཞག་པ་ཤས་ཆེ་བ་དེ་དག་དྲང་དོན་ཁོ་ནར་འགྲེལ་དགོས་པ་ཤ་སྟག་ཡིན་ལ། དྲང་དོན་གྱི་གསུང་རབས་ལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའི་ངེས་དོན་དུ་མོས་ན་ནི་སྟོན་པའི་བཞེད་པ་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དོན་སྒྲ་ཇི་བཞིན་ཡོངས་རྟོག་ན། །བདག་ཉིད་སྙེམས་ཤིང་བློ་ཉམས་འགྱུར། །ལེགས་པར་གསུངས་པའང་སྤངས་པས་ན། །བརླག་འགྱུར་ཆོས་ལ་ཁོང་ཁྲོས་སྒྲིབ། །ཅེས་སོ། །ངག་དོན་འཁོར་ལོ་བར་པ་ངེས་དོན་དང༌། འཁོར་ལོ་ཐ་མ་ལ་དྲང་ངེས་གཉིས་ཡོད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི་ངེས་དོན་དང༌། གཞན་དབང་ཀུན་གཞི་རང་རིག་བདག་དང་རྟག་པ་མི་སྟོང་པ་དང་རིགས་ཆད་དང་རིགས་གཏན་ངེས་དང་མཐར་ཐུག་ཐེག་གསུམ་སོགས་བསྟན་པ་དྲང་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་བསྟན་སྒྲས་ཟིན་ལྟར་དོན་ལ་མི་གན
Chinese
因为与不畏惧由……所造成的损害的誓言相违背，并且与所有经文的文字各异而意义相同相违背，而且导师不是全知，因为在自己没有确定最终结论之前就为他人宣讲。如果不明白这个要点，现在有些像孜隆巴之类的人说，四种宗派各自的自宗都已经成为了中观的正宗，因为宣讲了通过消除自宗的常断之边而安立为中观的法理。这并不成立，因为下部三个宗派的宗派论者将导师所说的经文意义引向自宗的背后，如果引向他宗的背后，就禁止那样解释经文的意义，而只是口头上说重视导师的教言而已。因为导师没有将每个人各自以远离常断的理智所成立的四种中观进行区分，如果区分，那么所知就会有与二谛、四宗派相符的四种不同的存在方式，这样一来，下部宗派也不会受到上部宗派理智的损害，因此也无法找到安立宗派好坏、解脱道存在与否等未经考察的名言之声。因此，如果说有实宗所安立的成立是安住在他们所希望的来源中所说的经文的密意中，那么它怎么会成为导师的究竟密意呢？由于这个原因，有实宗所安立的大部分究竟意义都必须解释为不了义，如果认为不了义的经文是字面上的究竟意义，那么就会与导师的意愿背道而驰。《经庄严论》中说：如果完全执着于字面意义，就会自负且智慧衰退，因为舍弃了善说，就会因愤怒而蒙蔽佛法。中间法轮的语言意义是究竟意义，最后的法轮有不了义和究竟意义两种，因为宣说了所有法无自性是究竟意义，而宣说了他性、阿赖耶识、自明、我以及常、不空、断种性、决定种性以及究竟三乘等是不了义，因为直接显示的不安住在字面意义上。
English
Because it contradicts the vow of not fearing harm caused by..., and it contradicts that all scriptures have different words but the same meaning, and the teacher is not omniscient, because he teaches others before he has determined his own final conclusion. If you do not understand this point, some people like Zilongpa nowadays say that the self-traditions of all four philosophical schools have become the correct establishment of Madhyamaka, because they teach the Dharma principles that establish Madhyamaka by eliminating the extremes of permanence and annihilation of their own traditions. This is not established, because the proponents of the lower three philosophical schools lead the meaning of the scriptures spoken by the teacher to the back of their own traditions, and if they lead it to the back of other traditions, they prohibit explaining the meaning of the scriptures in that way, and only verbally say that they value the teacher's teachings. Because the teacher did not distinguish the four Madhyamakas established by reason that is free from permanence and annihilation for each individual, if they were distinguished, then the knowable would have four different ways of existing that are in accordance with the two truths and the four philosophical schools, in which case the lower philosophical schools would not be harmed by the reason of the upper philosophical schools, and therefore it would not be possible to find the sound of the expression that establishes which philosophical school is good or bad, whether there is a path to liberation, etc., without examination. Therefore, if the establishment established by the realists is said to abide in the intention of the scripture mentioned as the source of their desire, how could it become the ultimate intention of the teacher? For this reason, most of the ultimate meanings established by the realists must be interpreted as provisional, and if one believes that the provisional scriptures are the literal ultimate meaning, then it will go against the teacher's intention. The Ornament of the Sutras says: If you completely cling to the literal meaning, you will become arrogant and your wisdom will decline, because you have abandoned the well-spoken words, you will be obscured by anger towards the Dharma. The language meaning of the intermediate wheel is the ultimate meaning, and the final wheel has both provisional and ultimate meanings, because the teaching that all dharmas are without self-nature is the ultimate meaning, and the teaching of other-power, alaya consciousness, self-awareness, self, and permanence, non-emptiness, cutting off lineage, determining lineage, and the ultimate three vehicles, etc., are provisional, because what is directly shown does not abide in the literal meaning.