Tibetan
ས་ཕྱི་རོལ་དུ་མ་གྲུབ་པར་སེམས་ཙམ་དེ་ལུས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་དེ་སེམས་ལས་ཐ་དད་དུ་ཕྱི་རོལ་ལྟར་མངོན་པས་ཁམས་གསུམ་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེ་ན། མདོ་སྡེ་གང་ལས་ཕྱི་རོལ་དོན་ཡོད་མིན་ཀྱང་སེམས་ཉིད་ལུས་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་པར་སྣང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ནི་དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དགོངས་གཞི་གཟུགས་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པ་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཆགས་སོགས་ལ་ཞུགས་ནས་སྡིག་ཆེན་པོ་སོག་ཅིང༌། ཚོགས་གཉིས་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་གང་དེ་དག་ལ་ཀུན་མཁྱེན་གྱིས་གཟུགས་ཀྱི་རྐྱེན་ཅན་གྱི་ཆགས་སོགས་སྤོང་ཆེད་དུ་མི་སྡུག་པ་སྒོམ་པར་གསུངས་པ་ལྟར་གཟུགས་བཟློག་པ་(༢༤༤ན) ཡིན་གྱི། དེ་བཟློག་ནས་སེམས་ཡོད་ཆེད་དུ་དེར་བསྟན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མདོ་དེ་ཡང་དྲང་དོན་ཉིད་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། ལུང་དང༌། རིགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་གཉིས། དང་པོ་ལ། མདོ་འདི་དྲང་དོན་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད། དེས་འདི་འདྲའི་མདོ་གཞན་ཡང་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། འདི་ནི་སྟོན་པས་དྲང་དོན་ཉིད་གསུངས་ཤིང༌། །འདི་ནི་དྲང་དོན་ཉིད་དུ་རིགས་པས་འཐད། །མདོ་འདི་ནི་འོག་ནས་འཆད་པ་ལྟར་ལང་གཤེགས་སུ་སྟོན་པས་དྲང་དོན་ཉིད་དུ་གསུངས་ཤིང༌། འདི་ནི་དྲང་དོན་ཉིད་དུ་འཆད་འགྱུར་གྱི་ནི་རིགས་པས་འཐད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། རྣམ་པ་དེ་ལྟའི་མདོ་སྡེ་གཞན་ཡང་ནི། །དྲང་དོན་ཉིད་དུ་ལུང་འདིས་གསལ་བར་བྱེད། །མདོ་འདི་དྲང་དོན་ཡིན་པར་མ་ཟད། རྣམ་རིག་པས་ངེས་དོན་དུ་འདོད་པའི་སྒྲས་བསྟན་བདག་བདེན་གྱི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་མདོ་དེ་འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་སོགས་ལས་བརྟགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། གཞན་གྱི་དབང་ཡོད་པ་ཉིད་དང༌། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་དང༌། ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཟབ་ཅིང་ཕྲ། །ས་བོན་ཐམས་ཅད་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་ལྟར་འབབ། །བདག་ཏུ་རྟོག་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་ཞེས། །བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ངས་ནི་དེ་མ་བསྟན། །ཅེས་མང་དུ་འབྱུང་བ་གཞན་ཡང་ནི། ཇི་ལྟར་ནད་པ་ནད་པ་ལ། །སྨན་པས་སྨན་རྣམས་གཏོང་བ་ལྟར། །སངས་རྒྱས་དེ་བཞིན་སེམས་ཅན་ལ། །སེམས་ཙམ་དུ་ཡང་རབ་ཏུ་གསུངས། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་ལུང་འདིས་དྲང་དོན་ཉིད་དུ་གསལ་བར་བྱེད་དེ། སྟོན་པས་སེམས་ཙམ་གསུངས་པའང་གདུལ་བྱའི་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་ལ་བལྟོས་ནས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། སྨན་པས་ནད་དབང་ཐ་དད་ཀྱིས་དུག་ཀྱང་སྨན་དུ་གཏོང་བ་བཞིན། དེས་ན་དངོས་པོར་ལྟ་བ་ལ་དང་པོ་ནས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་(༢༤༤བ) བཀག་ན་སྐྲག་སྟེ་བསྟན་པ་ལ་མི་འཇུག་པས་དེ་འཇུག་ཆེད་དུ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཡོད་པ་ལྟར་བསྟན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། གང་ཞིག་གང་ལ་གང་དགའ་བ། །དེ་ལ་དེ་དེ་སྔར་བཤད་བྱ། །ཉམས་པར་འགྱུར་བ་དམ་ཆོས་ཀྱི། །སྣོད་ནི་ཅིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་ལང་གཤེགས་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུ་བ་ཞུ་ལན་གྱི་སྒོ་ནས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་རྟག་བདག་བདེན་གྲུབ་བྱེད་པོ་ཡོན་ཏན་མེད་པ་ཁྱབ་པ་འཇིག་མེད་དུ་བསྟན་པ་དགོས་པའི་དབང་གིས་དྲང་དོན་ཡིན་པར་གསུངས་པ་དེ་རང་འགྲེལ་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞེས་པ་ནས་བདག་མེད་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་བར་རྒྱས་པར་དྲངས་ཡོད་པས་དེར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་རྟག་རྫས་བདེན་པ་བར་སྟོང་པ་ནི། དགོངས་གཞི། དགོས་པ། དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་གསུམ་ལས། དགོས་པ་ནི། དངོས་འཛིན་ཅན་གྱི་གདུལ་བྱ་རིམ་གྱི་བཀྲི་ཆེད་ཡིན་ཅེས་བཤད་ཟིན་པ་དང༌། ཁྱད་པར་གདུལ་བྱའི་རིས། ཇི་སྐད་དུ། སེམས་ཞུམ་སེམས་ཅན་དམན་ལ་བརྙས་པ་དང༌། །ཡང་དག་མིན་འཛིན་ཡང་དག་ཆོས་ལ་སྐུར། །བདག་ཆགས་ལྷག་པའི་སྐྱོན་ལྔ་གང་དག་ལ། །ཡོད་པ་དེ་དག་དེ་སྤང་དོན་དུ་གསུངས། །ཞེས་བསྟན་པ་ལྟར་གྱི་གང་ཟག་དེ་དག་གི་ངོར་དེ་ལྟར་བསྟན་དགོས་པའོ། །དགོངས་གཞི་ནི། འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་དབུ་སེམས་གཉིས་ཀྱི་བཞེད་པ་མི་འདྲ་བ་གཉིས་བྱུང་བར་སྣང་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ནི་རྒྱན་སྟུག་པོ་བཀོད་པ་དང་ལང་གཤེགས་སོགས་ཀྱི་དོན་དུ་བསམས་ནས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལ་འདོད་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་ཀུན་(༢༤༥ན) གཞིའི་སྟེང་གི་རྣམ་བྱང་གི་ས་བོན་ལ་འདོད་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་གཞན་དབང་ཀུན་བརྟགས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་འདོད་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་དྲི་མ་མེད་པའི་ཡིད་བྱ་བ་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དགུ་པ་ཞིག་ཏུ་འདོད་པའང་ཡོད་དོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བ་ནི། དཔྱད་པའམ་འཕགས་པའི་གཟིགས་ངོ་ན་ཡོད་མེད་སོགས་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཚུལ་དུ་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་སོ་སོ་བ་དག་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པར་མཉམ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཀྱང་མ་དཔྱད་འཇིག་རྟེན་གྱི་ངོར་འཁོར་འདས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་བྱེད་པ་ན་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་དང༌། རིགས་དེ་ལས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གདུལ་བྱ་དང་འཚམས་པར་འཕྲོ་བ་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རྫོགས་སངས་སྐུ་ནི་འཕྲོ་ཕྱིར་དང༌། །དེ་བཞིན་ཉིད་དབྱེར་མེད་ཕྱིར་དང༌། །རིགས་ཡོད་ཕྱིར་ན་ལུས་ཅན་ཀུན། །རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་ཅན། །ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་ནི། མདོར་བསྟན་པའི་སྒྲས་ཟིན་གྱི་སྙིང་པོ་དེ་ལྟར་ན་དོན་དམ་པར་ལྟ་ཞོག་ཐ་སྙད་ཙམ་དུའང་མི་འགྲུབ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང༌། མདོ་སྡེ་མྱང་འདས་སོགས་ལས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མཚན་དཔེའི་ཡོན་ཏན་མེད་པར་ཡང་ཡང་གསུངས་པ་དང༌། མ་དག་པའི་གནས་སྐབས་ན་རྟག་པ་དང་བདག་དང་བདེ་བ་དང་ཡོངས་སུ་དག་པ་མེད་པར་དཔལ་ཕྲེང་དང་མྱང་འདས་དང་རྒྱུད་བླ་རྩ་འགྲེལ་སོགས་ནས་ཡང་ཡང་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། བདེར་གཤེགས་སྙིང་པོ་བདག་དང་མ་བྱས་པའི་དངོས་པོར་འདོད་པ་འདི་ལྟར་ན་ཕྱི་(༢༤༥བ) རོལ་པའི་བདག་དགག་པ་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འགྲེལ་བཤད་ལས། སྙིང་པོ་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་པ་ལྟར་སེམས་ཙམ་ཡང་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་པ་ཡིན། ཅེས་དང༌། ཁ་ཅིག་སེམས་དེ་ཉིད་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདེར་གཤེགས་སྙིང་པོར་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ལང་གཤེགས་ལས། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཡང་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་རྣམས་སོ། །བརྒྱད་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བསྒྲགས་པ་དང༌། ཞེས་སོགས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། སྙིང་པོ་ཉིད་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་པས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱང་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རིགས་ཆད་དང༌། རིགས་གཏན་ངེས་དང༌། མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་ངེས་པ་དང༌། གཞན་སྟོང་དང༌། རང་རིག་བསྟན་པའི་ལུང་ཐམས་ཅད་ལང་གཤེགས་ཀྱི་ལུང་གིས་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། ཤེས་བྱ་མེད་ན་ཤེས་པ་བསལ་བ་ནི། །བདེ་བླག་རྙེད་ཅེས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས༌། །ཤེས་བྱ་མེད་ན་ཤེས་པ་བཀག་འགྲུབ་པས། །དང་པོར་ཤེས་བྱ་དགག་པར་མཛད་པ་ཡིན། །ཡུལ་ཤེས་བྱ་མེད་ན་ཡུལ་ཅན་ཤེས་པ་བསལ་བ་ནི་བདེ་བླག་རྙེད་ཅེས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་ཏེ། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་བལྟོས་ནས་བཞག་པའི་ཕྱིར། སྟོན་པས་སྦྱིན་སོགས་བསོད་ཚོགས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་འཇུག་པ་བཞིན་དང་པོར། ཕྱིར་རོལ་སྣང་བ་ཡོད་མེད་དེ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་དགག་པར་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་བྱ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་ན་ཕྱིས་ཤེས་པ་བཀག་པ་ཉིད་འགྲུབ་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེའང་ཤེས་བྱ་མེད་ན་ཤེས་པ་མེད་པ་ནི། རེས་འགའ་རང་ཉིད་ཁོ་ནས་རྟོགས་ལ། རེས་འགའ་ཅུང་ཟད་ཉེ་བར་བསྟན་པས་ཀྱང་
Chinese
如果说，外境没有成立，唯心仅仅显现为身体等，这与心相异，显现为外境一样，所以三界是唯心。那么，哪部经中说外境实有，但心本身却显现为身体等各种各样的东西呢？那是具有密意的。密意的基础是对色法特别执着，以那个因缘而陷入贪着等，积累巨大的罪恶，从二资粮中退失，对于那些，一切智者为了舍弃以色法为因缘的贪着等，而宣说了修不净观，所以是遮止色法（244a）。但那不是为了遮止它之后，为了心而宣说的，因为那部经也是宣说为不了义的缘故。第二，有教证和理证两种。第一，这部经是不了义的立证。由此也显示了像这样的其他经也是不了义的两种。第一是：此乃导师说为了义，此乃为了义以理合。这部经如下面将要讲的那样，在《楞伽经》中导师说为了义，此乃将要讲的为了义以理合。第二是：如是之经其他亦，为了义性此经明。这部经不仅是为了义，而且以唯识宗认为是了义的词句所表示的，如实存在的自性，像那样的经，如《圣解深密经》等中所说的，无所依性，以及他性自在性，和圆成实性是存在的。以及“取相之识极深细，一切种子如水流，若执为我则不可，故我对童不曾说。”等等很多其他经文中也说：“如是病人于病人，医师施与诸药物，如是佛陀于有情，亦说唯是心而已。”等等的教证，都清楚地表明了这是不了义的，因为导师宣说唯心也是观待所化众生的意乐差别而宣说的。就像医生根据不同的病症，也会把毒药当作药物来使用一样。因此，对于执着实有的人，如果一开始就遮止一切事物自性存在（244b），他们会感到害怕，所以才这样教导他们。
English
If it is said that since external objects are not established, and only mind appears as the body, etc., and this appears as external, different from the mind, therefore the three realms are only mind. Then, which sutra says that external objects are real, but the mind itself appears as various things such as the body? That is with a hidden meaning. The basis of the hidden meaning is particularly clinging to form, and due to that cause, falling into attachment, etc., accumulating great sins, and falling away from the two accumulations. For those, the Omniscient One, in order to abandon attachment, etc., which are caused by form, has taught to meditate on ugliness, so it is the reversal of form (244a). But that is not taught there in order to reverse it and for the sake of the mind, because that sutra is also said to be provisional. Second, there are two proofs: scriptural and logical. First, the proof that this sutra is provisional. By this, it also shows that other sutras like this are also provisional. The first is: This is said by the Teacher to be provisional, This is reasonable as provisional. This sutra, as will be explained below, is said by the Teacher to be provisional in the Lankavatara Sutra, and this will be explained as reasonable as provisional. The second is: Other sutras of this kind also, This sutra clarifies as provisional. This sutra is not only provisional, but also expressed by words that the Mind-Only school considers to be definitive, such as the truly existing self-nature. Such sutras, as mentioned in the Holy Unraveling of Intentions Sutra, etc., the absence of dependence, as well as the nature of other-poweredness, and the nature of perfect accomplishment exist. And also, "The consciousness of grasping is extremely deep and subtle, All seeds flow like a stream, If you grasp it as self, it is not right, Therefore I have not taught it to children." And many other sutras also say, "Just as a doctor gives medicine to a sick person, Likewise, the Buddha also said to sentient beings, It is only mind." Etc., these scriptural proofs clearly show that this is provisional, because the Teacher's teaching of Mind-Only is also taught in relation to the different intentions of the beings to be tamed. Just as a doctor uses poison as medicine according to different diseases. Therefore, for those who cling to reality, if from the beginning all things are denied as inherently existent (244b), they will be afraid, so they are taught in this way.
Chinese
因为随顺于不了解无我的众生，所以为了让他们进入无我之境，佛陀示现了事物具有自性。如经所说：“何者于何者欢喜，于彼者应先说彼者。衰损之法器，无论如何也不应是正法之器。”因此，《楞伽经》中，菩萨摩诃萨大慧以请问和回答的方式，将如来藏说成是常、我、真、实有、作者、具功德、周遍、不坏，这是因为有此必要，所以说是不了义。在《楞伽经自释》中，从“世尊”到“应随顺于无我”之间有详细的引用，请参阅。其意义在于：如来藏是常、实有、真，并且是空性的，这其中有三种情况：意图、必要、对实有的损害。必要是：为了逐步引导执著实有的所化众生。特别是为了引导不同根器的所化众生。如经所说：“对于心怯懦、轻蔑下劣众生，诽谤真实、不信正法，以及贪著我执的五种过失者，为了让他们舍弃这些过失而宣说如来藏。”因此，必须为了那些人而那样宣说。意图是：在印度的圣地，中观和唯识似乎出现了两种不同的观点。瑜伽行者们认为《大庄严经》和《楞伽经》等经的意义在于阿赖耶识，有些人认为阿赖耶识是清净种子的基础，有些人认为阿赖耶识是空性的圆成实，有些人认为无垢的意是第九识。而宣说无自性者认为，在观察或圣者的证悟面前，有无等寂灭之状态，佛陀和众生各自的真如自性清净，平等一味，但在未经观察的世俗面前，为了建立轮回和涅槃的差别，佛陀的种性存在于众生的相续中，并且考虑到从那个种性中流出圆满佛陀的色身以适应所化众生，所以才这样宣说。如经所说：“为了流出圆满佛陀的色身，以及为了显示真如的自性。”
English
Because it accords with beings who do not understand no-self, therefore, in order to lead them into the state of no-self, the Buddha showed that things have self-nature. As the sutra says: "Whatever one delights in, one should first speak of that to them. A vessel of decaying Dharma should never be a vessel of true Dharma." Therefore, in the Lankavatara Sutra, Bodhisattva Mahasattva Mahamati, through questions and answers, described the Tathagatagarbha as permanent, self, true, real, existent, agent, possessing qualities, pervasive, and indestructible. This is because it is necessary, so it is said to be provisional meaning. In the auto-commentary of the Lankavatara Sutra, there is a detailed quote from "The Blessed One" to "should accord with no-self," please refer to it. The meaning is this: the Tathagatagarbha is permanent, real, true, and empty. There are three situations: intention, necessity, and harm to reality. The necessity is: to gradually guide sentient beings who are attached to reality. Especially to guide sentient beings of different capacities. As the sutra says: "For those who are timid, despise inferior beings, slander the truth, do not believe in the true Dharma, and have five faults of attachment to self, the Tathagatagarbha is spoken to abandon these faults." Therefore, it is necessary to speak in that way for those people. The intention is: in the holy land of India, it seems that two different views of Madhyamaka and Yogacara have emerged. Yogacarins believe that the meaning of the Gandavyuha Sutra and the Lankavatara Sutra and other sutras lies in the Alaya-consciousness, some people think that the Alaya-consciousness is the basis of pure seeds, some people think that the Alaya-consciousness is the emptiness of Parinispanna, and some people think that the immaculate mind is the ninth consciousness. Those who speak of no-self say that in the face of observation or the realization of the saints, there is a state of quiescence such as existence or non-existence, the Suchness of the Buddha and sentient beings is naturally pure, equal, but in the unexamined mundane world, in order to establish the difference between Samsara and Nirvana, the Buddha's lineage exists in the continuum of sentient beings, and considering that the complete Buddha's Rupakaya flows out from that lineage to suit the sentient beings to be tamed, so it is said. As the sutra says: "In order to flow out the complete Buddha's Rupakaya, and to show the Suchness of self-nature."