Tibetan
གཟུགས་མེད་མ་འཛིན་ཅིག །གཟུགས་མེད་སེམས་ཡོད་ནི་དཔྱད་མ་དཔྱད་གཉིས་ཀར་མི་འཐད་དེ། དཔྱད་ཚེ་གཟུགས་མེད་ན་ནི་སེམས་ཡོད་མ་འཛིན་ཅིག་སྟེ། དེ་གཉིས་བལྟོས་བཞག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་དཔྱད་ན་ནི་སེམས་ཡོད་ཉིད་ནའང་གཟུགས་མེད་མ་འཛིན་ཅིག་སྟེ། དེ་འཇིག་རྟེན་ན་ཡོད་པར་གྲགས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དེ་དག་ཤེས་རབ་ཚུལ་མདོར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །མཚུངས་པར་སྤངས་ཤིང་མངོན་པའི་ཆོས་ལས་གསུངས། །གཟུགས་མེད་སེམས་ཡོད་དེ་ངེས་པ་དང་དྲང་བའི་ལུང་གང་གི་ཡང་དོན་དུ་མི་འཐད་དེ། གཟུགས་སེམས་དེ་དག་ཡུམ་སོགས་ཤེས་རབ་ཚུལ་མདོར་གཟུགས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་པ་ནས་རྣམ་ཤེས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཚུངས་པར་སྤངས་ཤིང༌། མངོན་པའི་ཆོས་ལས་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་སོགས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་ལྔ་ཆར་ཡོད་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བདེན་གཉིས་རིམ་པ་འདི་དག་བཤིག་ནས་ཀྱང༌། །ཁྱོད་ཀྱི་རྫས་ནི་བཀག་པས་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །གཟུགས་མེད་སེམས་ཡོད་དུ་སྨྲ་བ་ནི་ངལ་བ་དོན་མེད་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་སྨྲ་ན་ལུང་རིགས་གྲགས་པ་དང་མཐུན་པའི་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བདེན་གཉིས་རིམ་པ་འདི་དག་བཤིག་པར་འགྱུར་ལ། དེ་བཤིགས་ནས་(༢༤༣བ) ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱི་གཞན་དབང་གི་རྫས་ནི་བཀག་པས་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། དེ་ཕྱིར་དེ་ལྟའི་རིམ་པས་དངོས་གདོད་ནས། །དེ་ཉིད་མ་སྐྱེས་འཇིག་རྟེན་སྐྱེས་རིག་བྱ། །དེས་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་དེ་ཉིད་དུ་མ་སྐྱེས་ཤིང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་སྐྱེས་པར་རིག་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། བཤད་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟའི་ལུང་རིགས་ཀྱི་རིམ་པས་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། མདོ་ལས་སེམས་ཙམ་དུ་གསུངས་པ་དྲང་དོན་དུ་བསྟན། དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ལུང་རིགས་བཤད། ཞར་ལ་དྲང་ངེས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་བསྟན་པ་གསུམ། དང་པོ་ནི། མདོ་སྡེ་གང་ལས་ཕྱི་རོལ་སྣང་ཡོད་མིན། །སེམས་ནི་སྣ་ཚོགས་སྣང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ། །གཟུགས་ལ་ཤིན་ཏུ་ཆགས་གང་དེ་དག་ལ། །གཟུགས་བཟློག་པ་སྟེ་དེ་ཡང་དྲང་དོན་ཉིད། །ཡང་ས་བཅུ་པའི་མདོ་དོན་དེ་དག་གིས་དེ་ལྟར་བཤད་དུ་ཆུག་ཀྱང་ལུང་གཞན་ལས་སེམས་ཙམ་དུ་ངེས་ཏེ། ལང་གཤེགས་ལས། ཕྱི་རོལ་སྣང་བ་ཡོད་མེད་དེ། །སེམས་ནི་སྣ་ཚོགས་རྣམས་སུ་སྣང༌། །ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་གནས་འདྲ་བ། །སེམས་ཙམ་དུ་ནི་ངས་བཤད་དོ། །ཞེས་ལུས་ནི་མིག་སོགས་དང༌། ཡུལ་ནི་གཟུགས་སོགས་དང༌། གནས་ནི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཏེ། སེམས་ལ
Chinese
不要执著于无色。无色有心，无论观察与否，都不合理。如果观察，无色则不应执著于有心，因为二者是相对而立的。如果不观察，即使是有心，也不应执著于无色，因为这在世间是公认的。第二，这些在智慧之道的经典中，佛陀已经平等地舍弃，并且在论藏中也已阐述。无色有心，这与决定性和引导性的经文都不相符，因为在《母经》等智慧之道的经典中，佛陀已经平等地舍弃了色等，说“色性本空”直到“识性本空”。并且在论藏中，通过详细区分自相和共相等，阐述了五者都存在。第二，即使摧毁这些二谛次第，也无法通过否定你的实体来成立。说无色有心是徒劳无益的，因为如果这样说，就会摧毁与经教、理证和名声相符的如上所说的二谛次第。即使摧毁了这些（243b），也无法通过否定你的他性来成立。第三，因此，通过这样的次第，事物从一开始就没有在那样的状态中产生，而是被认知为仅仅在世间的名言中产生。因此，必须认知到一切事物从一开始就没有在那样的状态中产生，而是仅仅在世间的名言中产生，因为正如所说，这是通过这样的经教和理证的次第来成立的。第二，关于经典中所说的唯心，阐述为引导性的意义。阐述其成立的经教和理证。顺便阐述决定性和引导性的区分，共有三点。第一，无论哪部经典说没有外境显现，心显现为各种各样，对于那些非常执著于色的人来说，这是为了遣除对色的执著，这也是引导性的意义。即使《十地经》的意义允许那样解释，但其他经文中却确定是唯心，如《楞伽经》所说：外境显现的有无，心显现为各种各样，身体和受用以及住所等，我都说是唯心。其中身体是指眼等，境是指色等，住所是指器世间，心
English
Do not cling to the formless. Whether one examines or not the formless with mind, it is not reasonable. If one examines, then if there is no form, one should not cling to the mind, because the two are relative. If one does not examine, even if there is mind, one should not cling to the formless, because it is known to exist in the world. Secondly, these were equally abandoned by the Buddha in the sutras of the way of wisdom, and spoken of in the Abhidharma. Formless with mind, it does not accord with the meaning of either definitive or provisional scriptures, because in the sutras of the way of wisdom such as the Mother Sutra, the Buddha has equally abandoned form etc., saying "Form is empty of its own nature" until "Consciousness is empty of its own nature." And in the Abhidharma, by distinguishing self-characteristics and general characteristics etc., it is explained that all five exist. Secondly, even if these two truths are destroyed, it will not be possible to establish your substance by negating it. To say formless with mind is a meaningless effort, because if one speaks like that, these two truths as explained above, which are in accordance with scripture, reason, and fame, will be destroyed. Even if these are destroyed (243b), it will not be possible to establish your other-powered substance by negating it. Thirdly, therefore, by such a sequence, things from the beginning have not arisen in that state, but are known to arise only in the nominal terms of the world. Therefore, it is necessary to recognize that all things from the beginning have not arisen in that state, but have arisen only in the nominal terms of the world, because as it is said, it is established by such a sequence of scripture and reason. Secondly, regarding what is said in the sutras as mind-only, it is explained as a guiding meaning. The scripture and reason for its establishment are explained. Incidentally, the distinction between definitive and guiding meaning is explained, there are three points. First, whichever sutra says that there is no external appearance, and the mind appears in various ways, this is to eliminate attachment to form for those who are very attached to form, and this is also a guiding meaning. Even if the meaning of the Ten Bhumi Sutra allows such an explanation, it is certain in other sutras that it is mind-only, as it is said in the Lankavatara Sutra: Whether external appearances exist or not, the mind appears in various ways, body and enjoyment and dwelling place, I have said are mind-only. Among them, body refers to eyes etc., objects refer to forms etc., and dwelling place refers to the vessel world, mind