Tibetan
མེད་དོ་ཞེས་འགོག་པ་དེ་ལྟར་མདོའི་དོན་(༢༤༠བ) མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། གཟུགས་མེད་ཀྱི་སེམས་སུ་བདེན་ན་མདོ་དང་འགལ། སེམས་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན། གཟུགས་གཙོ་བོ་མིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གསུམ། དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་འདི་དག་སེམས་ཙམ་ཞེས་མཁྱེན་ནས། །དེ་ལས་གཟུགས་ཉིད་དགག་པར་མཛད་ན་ནི། །སླར་ཡང་དེ་ལས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོས་སེམས། །གཏི་མུག་ལས་ལས་སྐྱེས་པར་ཅི་ཕྱིར་གསུངས། །མདོའི་དོན་ནི་དབུ་མ་པ་ཁོ་བོ་ལྟར་སྨྲ་དགོས་སོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། ཁྱོད་ལྟར་གལ་ཏེ་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་དག་སེམས་ཙམ་ཡིན་ཅིང༌། སེམས་ནི་དོན་དམ་པར་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་ཆོས་སོ། །ཞེས་མཁྱེན་ནས་ས་བཅུ་པའི་མདོ་དེ་ལས་གཟུགས་ཉིད་དགག་པར་མཛད་ན་ནི། སླར་ཡང་མདོ་དེ་ལས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོས་སེམས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཏི་མུག་མ་རིག་པ་དང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ལས་ལས་སྐྱེས་པར་ཅིའི་ཕྱིར་གསུང་རིགས་ཏེ་མི་རིགས་པར་ཐལ། རྣམ་ཤེས་རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དོན་དམ་པར་གྲུབ་ན་མ་རིག་པ་དང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་མི་བལྟོས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། མ་རིག་པ་དང་འདུ་བྱེད་སོགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྐྱེན་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པའི་ཕྱིར། སྐྲར་སྣང་ནི་རབ་རིབ་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ས་བཅུ་པའི་མདོར་མ་རིག་པ་དང་འདུ་བྱེད་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་བ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལུགས་སུ་འབྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་རབ་ཏུ་རྟོག་ཅེས་པ་ནས། ཇི་སྲིད་དུ་འཆི་བ་ཡང་བྱ་བ་གཉིས་སུ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ་འདུ་བྱེད་འཇིག་པར་ཡང་བྱེད་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པའི་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་རྒྱུ་ཡང་འབྱིན་པའོ། །ཞེས་པའི་བར་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་ནི་རང་འགྲེལ་དུ་བལྟའོ། །འདིར་འཆི་བ་འཇིག་རྟེན་ན་མ་དཔྱད་པར་གྲགས་པ་ལྟར་གྱི་དངོས་པོར་སྟོན་པ་ནི། ཆོས་མངོན་པ་གོང་འོག་དག་ལས་ཀྱང་འཆི་སེམས་ནི་སྐད་ཅིག་མ་(༢༤༡ན) གཅིག་སྟེ། སྔོན་དུས་ཀྱི་སྲིད་པ་དེ་ནི་འཇིག་པར་བྱེད་ལ། ཚེ་རབས་ཕྱི་མའི་སྲིད་པ་ཞིག་ནི་བསྐྱེད་བཞིན་པའི་བྱ་བ་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་གྱི། འཆི་བ་ཤི་བ་སྟེ་ཚེ་སྔ་མའི་འཇུག་པ་ཆད་པའི་ཚེ་སྲོག་འགག་པ་དང་ཤི་བས་བྱ་བ་གཉིས་བྱེད་དོ་ཞེས་ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོས་གསུངས་པ་ནི་མ་དཔྱད་འཇིག་རྟེན་གྲགས་པར་ཡང་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཤི་བས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་བྱེད་ན་སྐྱེ་བ་སྔ་
Chinese
像这样否定说没有，并不是经部的意义。(240b)第二，如果无色界的心是真实的，就与经部相违背。心的主要原因，形不是主要原因的三个理由。第一是：如果知晓这些仅仅是心，那么从那之中否定色，之后又从那之中大自在者，为什么说心是从痴产生的呢？经部的意义是像我中观派那样说。像你那样，如果这三个界仅仅是心，心是胜义谛中真实成立的法。这样知晓后，如果从十地经中否定色，之后又从那个经中圆满的佛陀大自在者说心识是从痴愚无明和行为的业产生的，为什么说呢？不应该说，因为如果识以自己的自性在胜义谛中成立，就不依赖于无明和行为的因缘。因此，心不是自性存在的，而是随着无明和行为等颠倒的因缘的有无而变化。就像毛发显现随着眼翳的有无而变化一样。因此，在十地经中，从无明和行为中产生识是这样的，如云：“如是菩萨如法生起的相，对缘起生起完全了知”，乃至“死亡也是两种作用，即破坏行，也产生不间断的无知之因”。详细的在自释中看。这里显示死亡是世间未经观察所说的实有之物。上下阿毗达磨中也说，死心是一刹那(241n)，是破坏先前存在的，也是产生来世存在的行为。如是所说。死亡是死亡，即前世的结束，寿命终结，死亡做两种行为，宗喀巴大师所说是未经观察，在世间名言中也不成立的，如果死亡是出生的原因，那么出生早
English
Such negation, saying there is not, is not the meaning of the Sutra. (240b) Secondly, if the mind of the formless realm is true, it contradicts the Sutra. The reason why mind is primary, and the three reasons why form is not primary. The first is: If you know that these are only mind, then from that negate form, and then again from that, the Great Lord, why do you say that mind is born from delusion? The meaning of the Sutra is to say like me, a Madhyamika. Like you, if these three realms are only mind, and mind is a dharma that is truly established in the ultimate truth. Knowing this, if you negate form from the Ten Bhumi Sutra, then again from that Sutra, the perfect Buddha, the Great Lord, says that consciousness is born from ignorance, delusion, and the karma of action, why would you say that? It should not be said, because if consciousness is established in the ultimate truth by its own nature, it does not depend on the causes and conditions of ignorance and action. Therefore, mind is not self-existent, but changes according to the presence or absence of the reversed conditions of ignorance and action, etc. Just as the appearance of hair changes according to the presence or absence of eye disease. Therefore, in the Ten Bhumi Sutra, the arising of consciousness from ignorance and action is like this, as it is said: "Thus, the aspect of the Bodhisattva arising according to the Dharma, fully understands dependent arising," and even "Death is also close to two actions, namely destroying action, and also producing the cause of uninterrupted ignorance." The details are to be seen in the self-commentary. Here, death is shown as a real thing as it is said in the world without investigation. In the upper and lower Abhidharma, it is also said that the death-mind is one moment (241n), which destroys the previously existing, and also performs the action of producing the existence of the next life. As it is said. Death is death, that is, the end of the previous life, the end of life, and death performs two actions. What the great Tsongkhapa said is unexamined, and is not established even in worldly convention. If death is the cause of birth, then birth is earlier.
Tibetan
མའི་རིས་འདྲའི་རྒྱུ་བྱེད་དམ། དེ་དང་མི་འདྲ་བའི་རྒྱུ་བྱེད། དང་པོ་ལྟར་ན་དེ་གཏན་མི་འཆི་བར་ཐལ་བ་དང༌། གཉིས་པ་ལྟར་ན་འབྲས་བུ་རྒྱུ་དང་མཐུན་པའི་བལྟོས་པ་ལས་འབྱུང་མི་དགོས་པར་ཐལ་བ་དང༌། ཐལ་བ་གང་འདོད་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་པ་ཆེར་བླུན་པ་གནག་རྫིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་མི་སྨྲ་ན་དེ་སྐད་དུ་སྨྲ་བ་དེ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་ཟླ་གྲགས་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་སུ་འདོད་པ་མི་རིགས་སོ། །དེས་ན་ཤི་བ་དང་ཞིག་པས་དངོས་པོ་གཞན་གྱི་རྒྱུ་བྱེད་ན་འདིའི་རང་འགྲེལ་དུ་མདོ་དྲངས་པར། འདུ་བ་ལས་ནི་འདུས་བྱས་འབྱུང་ངོ༌། །བྲལ་བ་ལས་ནི་འདུས་བྱས་མི་འབྱུང་ངོ༌། །ཚོགས་པ་ལས་ནི་འདུས་བྱས་འབྱུང་ངོ༌། །མ་ཚོགས་པ་ལས་ནི་འདུས་བྱས་མི་འབྱུང་ངོ༌། །ཞེས་སོགས་བྲལ་བ་དང་མ་ཚོགས་པ་དང་ཆད་པ་དང་ཞིག་པ་དང་འདས་པ་དང་འགགས་པས་དངོས་པོའི་རྒྱུན་མི་བསྐྱེད་པར་གསུངས་པ་འདི་ལྟ་བུ་ལའང་ཁྱེད་ཅག་བསྙོན་འདེབས་པར་ནུས་སམ། དེ་ལྟར་བཤད་པའི་གྲུབ་དོན་སླར་ཡང་མ་རིག་པ་འགགས་པས་འདུ་བྱེད་འགག་གོ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་མདོ་རང་འགྲེལ་དུ་དྲངས་ནས། སེམས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དེར་བལྟོས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་འབྱུང་གི། རྒྱུ་འགགས་པ་ན་འབྲས་བུ་སེམས་(༢༤༡བ) རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་དུ་འགག་པར་གྲགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་སློབ་དཔོན་ཟླ་བའི་ཞབས་ཀྱི་ལེགས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ལ། གནད་འདི་ཉིད་ཀྱིས་མི་འཕྲོག་པའི་མཁྱེན་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལའང་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའམ་ཡེ་ཤེས་མེད་དེ། དེའི་རྒྱུ་མ་རིག་པ་སོགས་གཏན་ལོག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འཇིགས་པ་མེད་པའི་སེང་གེའི་ང་རོ་ཆེན་པོ་བསྒྲགས་པ་ལས། ཇོ་བོའི་བཀའ་བརྒྱུད་འབྲོམ་སྟོན་ནས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སྐུ་མཆེད་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ལམ་རིམ་ཁྲིད་སྐོར་རྣམ་བཤད་ཐམས་ཅད་དུ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ལ་སངས་རྒྱས་ལ་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་བཞེད་དོ་ཞེས་དབྱངས་གཅིག་མགྲིན་གཅིག་པར་གསུངས་ནས་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་སྟོན་པའི་གླེགས་བམ་གྲངས་མེད་པར་ཡོད་པ་ལ། ལྕང་ར་དགེ་ལེགས་པས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་ནས་ཤེས་བྱའི་ཆོས་གང་ཡང་ཤེས་པའི་ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་ལས་ལོག་པར་ལྟ་བ་སུ་ཞིག་ཡོད་ཅེས་སྨོད་ཚིག་རྗེས་ཟློས་ཙམ་ཡང་བྱར་མི་རིགས་པ་མང་པོ་བྱེད་མོད། ཁྱེད་ཅག་གི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པའི་ལུགས་འདི་བཀའ་གདམས་པ
Chinese
是做同类因，还是做不同类因？如果按照第一种情况，那么它就成了永远不死，如果按照第二种情况，那么结果就不需要从与原因相符的依赖中产生。无论你喜欢哪个推论，即使是世界上非常愚蠢的牧童也不会那样说，那么说那样的话，认为那是大学者龙树的究竟意趣和月称的特点，是不合理的。因此，如果死亡和毁灭成为其他事物的因，那么在这部论著的自释中引用了经文：‘聚合产生有为法，分离不产生有为法，集合产生有为法，不集合不产生有为法。’等等，像这样，你们难道还能否认分离、不集合、断灭、毁灭、过去和停止不会产生事物的延续吗？如此宣说的结论，再次在经文自释中引用了‘无明灭则行灭’等等，说：‘心识是依赖于此因存在时才会产生的，当因灭绝时，果，即心（241b） 识，也在世俗名言中被称为灭绝。’这确实是月称论师的善说。凭借这个要点，即使是具备不被夺取的遍知的一切功德的圆满佛陀，也没有心和心所生的识或智慧，因为它们的因，如无明等，已经彻底断绝。’从这无畏的狮子吼中，仲敦巴（འབྲོམ་སྟོན་，1005-1064）的教言传承，到善知识三昆仲等人的三士道次第引导的所有释论中，都一致认为随应派认为佛陀没有智慧，并有无数的典籍阐述了甚深和广大的教义。然而，长饶·格勒巴（ལྕང་ར་དགེ་ལེགས་པ，1454-1529）却做了许多不应重复的责骂，说：‘圆满佛陀已经获得了遍知智慧，并且知道一切所知法，如果说没有遍知智慧，那么还有谁比这更邪见呢？’你们的见、修、行的宗派是噶当派
English
Does it act as a cause of the same kind, or does it act as a cause of a different kind? If according to the first case, then it would follow that it never dies; if according to the second case, then it would follow that the result does not need to arise from a dependence that is in accordance with the cause. Whichever inference you prefer, even the most foolish herdsman in the world would not say that, so to say that and to consider it the ultimate intention of the great scholar Nagarjuna and the characteristic of Chandrakirti is unreasonable. Therefore, if death and destruction become the cause of other things, then in the auto-commentary of this treatise, a sutra is quoted: 'Aggregation produces conditioned phenomena, separation does not produce conditioned phenomena, collection produces conditioned phenomena, non-collection does not produce conditioned phenomena.' etc. Like this, can you still deny that separation, non-collection, cessation, destruction, past, and stopping do not produce the continuity of things? The conclusion of such a statement, again in the auto-commentary of the sutra 'With the cessation of ignorance, actions cease' etc. is quoted, saying: 'Consciousness arises as long as there is a cause dependent on it, when the cause ceases, the result, namely consciousness (241b) is also known as ceasing in worldly terms.' This is indeed the well-spoken word of Master Chandrakirti. By this very point, even the perfectly enlightened Buddha, who possesses all the qualities of un-usurped omniscience, does not have mind and mental consciousness or wisdom, because their cause, such as ignorance, has been completely eliminated.' From this fearless lion's roar, the teachings of Jowo (Atiśa), from Dromtön (འབྲོམ་སྟོན་, 1005-1064) to the three spiritual brothers and others, in all the commentaries on the stages of the path for the three types of individuals, it is unanimously stated that the Prasangika school holds that the Buddha does not have wisdom, and there are countless texts that explain the profound and vast teachings. However, Changra Gelek Pal (ལྕང་ར་དགེ་ལེགས་པ, 1454-1529) made many reproaches that should not even be repeated, saying: 'The perfectly enlightened Buddha has attained omniscient wisdom and knows all knowable phenomena, if you say that there is no omniscient wisdom, then who has a more wrong view than this?' Your system of view, meditation, and conduct is the Kadampa.