Tibetan
ན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཇི་ལྟར་འཇོག་ཅེ་ན། འཇིག་རྟེན་གཞུག་པའི་འབྲས་བུའམ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་འདི་དག་དོན་ལ་མེད་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ཁོ་ན་ལ་གྲགས་པས་ཡོད་དོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ཁོ་ནའི་ངོར་བྱས་ནས་བདག་ནི་སྨྲ་བར་བྱེད་དེ། དེའི་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པར་འདོད་པ་དེ་བཟློག་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། འཇིག་རྟེན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་རྩོད་ཀྱི། ང་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་མི་རྩོད་དེ། གང་འཇིག་རྟེན་ན་ཡོད་པར་འདོད་པ་དེ་ནི་ངས་ཀྱང་ཡོད་པར་བཞེད་དོ། །གང་འཇིག་རྟེན་ན་མེད་པར་འདོད་པ་དེ་ནི་ང་ཡང་མེད་པར་བཞེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །འདིས་དངོས་སྨྲ་བའི་དོན་དམ་བདེན་གྲུབ་འཇོག་པ་ལྟར་དབུ་མ་པས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་རང་ལུགས་ཀྱིས་འཇོག་པ་མ་ཡིན་པས། འོག་མ་འོག་མའི་དོན་དམ་བདེན་པར་བཞག་པ་ཀུན་གོང་མ་གོང་མའི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཟེར་བ་དང༌། ལེགས་ལྡན་སོགས་རང་རྒྱུད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་འཇོག་ཚུལ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་ཞི་འཚོ་སོགས་ཀྱིས་འདོད་ཚུལ་དང༌། བོད་ཁ་ཅིག་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བའི་གཟིགས་ངོར་ཐ་སྙད་བདེན་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་རྣམས་ལ་གནོད་དོ། །མདོར་ན་རབ་རིབ་ཅན་ལ་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་རྣམས་རབ་རིབ་མེད་པ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་(༢༣༤བ) ཀྱང༌། རབ་རིབ་ཅན་གྱི་སྐྲ་ཤད་ཀྱི་བདེན་འཛིན་བཟློག་པའི་ཆེད་དུ་སྐྲ་ཤད་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ལྟར། ཀུན་རྫོབ་དཔྱད་ན་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་ཞིང་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ལ་ཐ་སྙད་དུ་མི་སྣང་ཡང་གཞན་ངོར་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཐ་སྙད་མི་འདོར་བར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་ངོར་སྣང་ཙམ་དང་གྲགས་ཙམ་དེ་ཉིད་ལ་འཇིག་རྟེན་དང་རྟོག་གེ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བཏགས་པའི་བདེན་ཞེན་ཐམས་ཅད་བཟློག་པའི་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་གངས་ཅན་གྱི་ལྗོངས་འདིར་སྔར་བྱོན་པའི་ཐལ་འགྱུར་བ་འཁྲུལ་པའི་དྲི་མ་ལས་རིང་དུ་གྲོལ་བ་དག་གི་བཞེད་པ་ཡིན་ལ། ཤར་ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོ་ནི་ཐལ་འགྱུར་བའི་ཐུན་མོང་མིན་པའི་རང་ལུགས་ལ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་ཡིན་པས་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱ་མིན་པ་འདི་ནི་བདེན་གཉིས་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང་འགལ་བ་མེད་པས་ཡང་དག་པར་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་དགོས་པ་འདི་རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་ལས་དངོས་སུ་ཐོས་སོ་ཞེས་སྨྲ་བར་བྱེད་པས་ལུགས་སྔ་ཕྱི་འདི་གཉིས་སྣང་མུན་ལྟར་འདུག་པས་གང་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོ
Chinese
那么，如何安立世俗谛呢？为了引导世间众生获得果报或利益，这些世俗谛虽然在胜义中不存在，但因为它们在世间是公认存在的，所以我仅从世间的角度来阐述。之所以这样说，是为了遣除那些认为世俗谛是真实存在的观点。正如世尊所说：“我与世间人争论，但我并不与世间争论。凡是世间认为存在的，我也认为存在；凡是世间认为不存在的，我也认为不存在。” 就像实事论者安立胜义谛真实存在一样，中观派并不以自宗的方式安立世俗谛。因此，那些说“下下者的胜义谛是上上者的世俗谛”的观点，以及善护等自续派安立世俗谛的方式，还有瑜伽行中观派寂护等人的观点，以及某些藏人说在应成中观派看来名言谛是存在的，这些观点都是错误的。 总之，就像对于患有眼翳的人来说，会出现毛发等幻象，这些幻象对于没有眼翳的人来说是不存在的。但是，为了遣除患有眼翳的人对毛发幻象的实执，我们会说虽然毛发幻象显现，但它并没有自性。同样，虽然从胜义谛的角度观察，世俗谛是远离戏论的，并且在圣者的等持中并不显现，但为了他人的缘故，我们并不舍弃从色法到一切种智之间的名言，而是如实承认。因为对于迷惑者来说，仅仅是显现和公认的这些法，就是世间人和论师们遣除一切遍计所执的实执的方法。这种观点是雪域藏地过去那些远离了错谬之垢的应成派的观点。而东方宗喀巴大师认为，在应成派不共的自宗中，世俗谛是名言量成立的，因此它不是破斥的对象，这与安立二谛并不矛盾，所以必须承认它是真实存在的。据说这是宗喀巴大师直接从至尊文殊菩萨那里听到的。因此，这两种观点就像光明与黑暗一样截然不同，究竟哪一种才能获得一切智智呢？
English
So, how is conventional truth established? For the sake of guiding sentient beings to attain results or benefits, these conventional truths, although non-existent in reality, are said to exist because they are recognized as such in the world. Therefore, I speak only from the perspective of the world. The reason for saying this is to refute those who believe that conventional truths are truly established. As the Bhagavan said, "I argue with the world, but I do not argue with the world. Whatever the world deems to exist, I also deem to exist; whatever the world deems not to exist, I also deem not to exist." Just as the realists establish ultimate truth as truly existent, the Madhyamikas do not establish conventional truth in their own system. Therefore, the view that "the ultimate truth of the lower is the conventional truth of the higher," as well as the way in which Sthiramati and other Svatantrikas establish conventional truth, the views of Shantarakshita and others of the Yogachara-Madhyamika school, and the assertion by some Tibetans that conventional truth exists from the perspective of the Prasangika-Madhyamika school, are all flawed. In short, just as the appearance of hairs and the like to someone with cataracts does not exist nominally for someone without cataracts, but in order to reverse the belief in the reality of the appearance of hairs to someone with cataracts, we say that although the appearance of hairs appears, it has no inherent existence. Similarly, although conventional truth is free from elaboration when examined from the perspective of ultimate truth, and does not appear nominally in the equipoise of the noble ones, we do not abandon the nominal designations from form to omniscience for the sake of others, but rather acknowledge them as they are. For those who are deluded, the mere appearance and recognition of these phenomena is the method by which worldly people and logicians reverse all the beliefs in reality that are imputed. This view is the view of those Prasangikas in the land of Tibet who have long been freed from the stain of error. However, the great Tsongkhapa of the East believes that in the unique system of the Prasangikas, conventional truth is established by valid cognition in name only, and therefore it is not an object to be refuted. This does not contradict the establishment of the two truths, so it must be acknowledged as truly existent. It is said that Tsongkhapa directly heard this from the venerable Manjushri. Therefore, these two views are as different as light and darkness. Which one will attain omniscience?