Tibetan
་གཞན་དབང་ཡོད་པར་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་སོ་ཞེ་ན། གཞན་དབང་རྫས་ཡོད་དུ་སྒྲུབ་པ་དྲན་པ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཀོད་པ་དེ་ལྟར་ན། དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པའི་རང་རིག་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་དྲན་པ་འདི་ནི་རང་རིག་དེའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་རིག་ལྟར་དྲན་པ་ཡང་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་གཞན་སོགས་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། འོན་ཏེ་དཔྱད་ན་དོན་དམ་པར་རང་རིག་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་དྲན་པ་མི་འགྲུབ་ཀྱང་མ་དཔྱད་པ་ཐ་སྙད་པའི་ངོར་དྲན་པས་རང་རིག་འགྲུབ་བོ་སྙམ་ན། ཐ་སྙད་དུའང་དེ་ལྟར་མི་འགྲུབ་(༢༢༨ན) སྟེ། ཐ་སྙད་དུ་རང་རིག་དང་དྲན་པ་ལ་མེ་དུ་ལྟར་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ངེས་ན་དེ་ལྟར་གྲུབ་ཆུག་ཀྱང༌། དེ་ལྟར་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་རིག་དེ་ནི་དྲན་པའི་རྒྱུར་མ་ཟད་རང་རིག་ཉིད་མ་གྲུབ་ན་དེ་རྒྱུར་བྱས་པ་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་དྲན་པ་ཡང་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་དུ་རང་རིག་མེད་ཀྱང་དྲན་པ་ཙམ་འབྱུང་སྟེ། དྲན་པ་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་ལས་དེར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། ཆུ་དང་མེ་ཙམ་མཐོང་བས་ཆུ་ཤེལ་མེ་ཤེལ་ཡོད་མི་དགོས་ཀྱང་ཆར་དང་གཙུབ་ཤིང་གཙུབ་སྟན་སོགས་ལས་ཆུ་དང་མེ་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཁྱེད་ཅག་རང་རིག་གི་རྒྱུ་སྔོན་སོང་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་དྲན་པ་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་རྟགས་སུ་བཀོད་ན་དེ་འདྲའི་འབྲས་བུ་དྲན་པ་དེའི་རྒྱུ་རང་རིག་མེད་པར་ཁྱེད་ཅག་ལ་དེའི་འབྲས་བུ་དྲན་པ་མི་འབྱུང་ལ། དེས་ན་ཁྱེད་འདོད་པ་ལྟར་རང་རིག་དྲན་པ་དེའི་རྒྱུ་ཙམ་དུ་མ་གྲུབ་པར་མ་ཟད། བདེན་པ་གཉིས་ཀར་མ་གྲུབ་པའི་རང་རིག་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དྲན་པའི་ཚིག་བརྗོད་པའི་མ་གྲུབ་པ་འདི་ནི་རང་རིག་གི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མིན་ཏེ། སྒྲ་མི་རྟག་པ་ལ་མིག་གི་གཟུང་བྱ་ལྟར་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་མི་འགྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དྲན་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དང༌། རང་ལ་མཚུངས་པ་སྤང་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། རང་རིག་པ་ནི་གྲུབ་ལ་རག་མོད་ཀྱི། །དེ་ལྟའང་དྲན་པས་དྲན་པ་རིགས་མིན་ཏེ། །གཞན་ཕྱིར་མ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་བཞིན། །གཏན་ཚིགས་འདིས་ནི་ཁྱད་པར་དག་ཀྱང་འཇོམས། །ཡང་དཔྱོད་ཚུལ་འདི་བཏང་ནས་རང་རིག་ཡོད་པ་ལྟར་ཁས་བླངས་ཏེ་དགག་པ་ནི། ཤེས་པས་ཡུལ་ཤེས་གཉིས་ཀ་མྱོང་བའི་རང་རིག་པ་ནི་གྲུབ་ཏུ་ཆུག་ལ་རག་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟར་ན་ཡང་དུས་ཕྱིས་ཀྱི་དྲན་པའི་ཤེས་པས་སྔར་གྱི་ཡུལ་ཤེས་དེ་དག་དྲན་པར་རིགས
Chinese
如果说因为有他者自在，因此自己知道，如果这样，将他者自在作为实有来成立，并把忆念作为能立，那么，这是为了成立在胜义中未成立的自证，因为特意陈述的这个忆念，不是那个自证的能立，因为像自证一样，忆念在胜义中也未成立，因为不是从自他等产生。然而，如果考察，忆念在胜义中不能成立为自证的能立，但如果未经考察，在世俗名言中，认为忆念可以成立自证，那么，在世俗中也是不能成立的（228a），因为如果在世俗中，自证和忆念像烟火一样，确定是因果关系，那样才可以成立，但因为那样因果关系没有成立，因为自证不是忆念的因，而且自证本身没有成立，那么以它为因的果，忆念也不能成立。这样，在世俗中，即使没有自证，也仅仅会产生忆念，因为从忆念产生的缘起中，会产生忆念。就像仅仅看到水和火，不一定需要水精和火精，但就像从雨水和钻木取火的木头和木板等产生水和火一样。因此，如果你们将自证的因，先前产生的果，忆念，作为成立的标志，那么，如果没有像那样作为果的忆念的因，自证，你们就不会产生那个果，忆念。因此，不像你们所希望的那样，自证不仅仅没有成立为忆念的因，而且为了成立在二谛中都没有成立的自证，陈述忆念的词句的未成立，不是自证的能立，就像声音是无常的，眼睛的所取一样，因果关系没有成立一样。第二，因为是他者，所以不是忆念的对境，以及舍弃与自己相同，二者。第一：自证如果是成立所依赖的，即使那样，忆念也不可能是忆念，因为是他者，就像在不了解的相续中产生一样。这个理性能够摧毁差别。又放弃这种观察方式，就像承认有自证一样进行破斥：以知识经历对境和知识二者的自证，即使可以成立，也是所依赖的，即使那样，后来的忆念的知识，也不可能忆念之前的对境和知识。
English
If it is said that one knows because there is other-dependence, if that is the case, establishing other-dependence as substantially existent and positing memory as the proof, then this is for the sake of establishing self-awareness that is not established in the ultimate sense, because this specifically stated memory is not the proof of that self-awareness, because like self-awareness, memory is also not established in the ultimate sense, because it does not arise from self, other, etc. However, if one examines, memory cannot be established as the proof of self-awareness in the ultimate sense, but if one does not examine, in the face of conventional terms, one thinks that memory can establish self-awareness, then it is not established in the conventional either (228a), because if in the conventional, self-awareness and memory are definitely related as cause and effect like fire and smoke, then it could be established, but because that cause and effect relationship is not established, because self-awareness is not only the cause of memory, but if self-awareness itself is not established, then the result of having it as a cause, memory, is also not established. Thus, in the conventional, even if there is no self-awareness, only memory will arise, because it arises there from the conditions that give rise to memory. Just as seeing only water and fire does not necessarily require water crystal and fire crystal, but just as water and fire arise from rain and rubbing wood, rubbing mats, etc. Therefore, if you posit the cause of self-awareness, the previously arising result, memory, as the sign of establishment, then without self-awareness as the cause of such a result, memory, you will not have that result, memory. Therefore, unlike what you wish, self-awareness is not only not established as the cause of memory, but in order to establish self-awareness that is not established in both truths, the non-establishment of stating the words of memory is not the proof of self-awareness, just as the cause and effect relationship is not established like the object of the eye for sound being impermanent. Second, because it is other, it is not the object of memory, and abandoning what is similar to oneself, two. First: Self-awareness, if it is what depends on being established, even so, memory cannot be memory, because it is other, just as it arises in an unknowing continuum. This reason also destroys the differences. Also abandoning this way of examining, refuting as if admitting that there is self-awareness: The self-awareness that experiences both the object and knowledge with knowledge, even if it can be established, it is what depends on, even so, the later knowledge of memory cannot remember the previous object and knowledge.
Tibetan
་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་གྱི་མྱོང་བ་དང་ཕྱིས་ཀྱི་དྲན་པ་རྫས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་(༢༢༨བ) ན། བྱམས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་དྲན་པས་རང་གིས་མ་ཤེས་པའི་ཉེར་སྦས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་རང་རིག་པ་དང་ཡུལ་མྱོང་བ་མི་དྲན་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡིན་ཡང་དྲན་ཏེ་སྔར་མྱོང་དང་ཕྱིས་དྲན་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གཏོགས་པ་དང་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དངོས་པོར་གནས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་གཏན་ཚིགས་འདིས་ནི་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གཏོགས་པ་དང༌། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དངོས་པོར་གནས་པ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དག་ཀྱང་འཇོམས་ཏེ། གང་གཞན་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་དང་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གཏོགས་པ་དང་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དངོས་པོར་གནས་པ་མ་ཡིན་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན། རྒྱུད་གཞན་གྱི་ཤེས་པ་བཞིན། ཕྱིས་ཀྱི་དྲན་པ་དང་ཉམས་མྱོང་གི་ཤེས་པ་ནི་སྔར་གྱི་རང་རིག་གི་ཤེས་པ་ལས་གཞན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་རྒྱ་ཆེར་དགག་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་ཕྱིར་གང་གིས་ཡུལ་མྱོང་གྱུར་དེ་ལས། །དྲན་པ་འདི་གཞན་ང་ལ་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ཕྱིར་ང་ཡིས་མཐོང་སྙམ་དྲན་འགྱུར་ཏེ། །འདི་ཡང་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་ཚུལ་ལུགས་ཡིན། །འོ་ན་ཁྱོད་ལ་སྔར་མྱོང་ཕྱིས་དྲན་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཁོ་བོ་དབུ་མ་པས་ནི་སྔར་མྱོང་ཕྱིས་དྲན་ནི་དཔྱད་ནས་སྔར་རང་རིག་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལས་ཕྱིས་དྲན་པ་སྐྱེ་བ་སོགས་ཀྱིས་མི་བསྒྲུབ་པར་མ་དཔྱད་པར་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པ་ཙམ་དུ་བརྗོད་པ་གང་གི་ཕྱིར་སྔར་གང་གིས་ཡུལ་མྱོང་འགྱུར་གྱི་ཤེས་པ་དེ་ལས་ཕྱིས་ཀྱི་དྲན་པའི་ཤེས་པ་འདི་རྫས་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་ང་ལ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྫས་དང་གཞན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྫས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་ན་སྔར་མྱོང་ཕྱིས་དྲན་སོགས་མ་དཔྱད་པ་ནའང་བལྟོས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་འཇོག་མི་བཏུབ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་དཔྱད་པར་འཇིག་རྟེན་རྗེས་བརྗོད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ནི་དེ་ངོར་གོང་དུ། གང་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ས་བོན་ཙམ་བཏབ་ནས། །བདག་གིས་བུ་(༢༢༩ན) འདི་བསྐྱེད་ཅེས་སྨྲ་བྱེད་ཅིང༌། །ཤིང་ཡང་བཙུགས་སོ་སྙམ་དུ་རྟོག་དེས་ན། །གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་མེད། །ཅེས་འབྱུང་ལ། གོ་ཤཱཀ་སོགས་བོད་ཀྱི་འཇུག་འགྲེལ་བྱེད་པ་མང་པོས། སློབ་དཔོན་ཟླ་གྲགས་ཀྱི་བཞེད་པར་གཞུང་འདིས་ཐ་སྙད་དུ་རང་ལུགས་ལ་རང་རིག་ཡོད་པ་ཡིན་པར་སྒྲུབ་བོ། ། ཞེས་དང༌། དེ་བཞིན་ཀུན་གཞི་རང་རིག་ཕྱི་དོན་གང་ཟག་རྣ
Chinese
不是的。因为先前的体验和后来的记忆是不同的实体。例如（228b）：如同慈氏相续的记忆，不记得在自己不了解的隐蔽相续中产生的自证和对境的体验一样。如果说，虽然是不同的，但还是会记得，因为先前的体验和后来的记忆属于同一个相续，并且存在于因果的事物中。那么，因为是不同的，这个理由也破除了属于同一个相续和存在于因果事物等差别。因为凡是不同的，就遍及不是体验的知识，不属于同一个相续，也不存在于因果的事物中。例如，如同其他相续的知识。后来的记忆和体验的知识与先前的自证的知识是不同的。等等，要广泛地破斥。第二是：因为谁体验了对境，从此，这个记忆对我来说是不存在的。因此，我以为我看到了，产生了记忆。这也是世间的名言习惯。那么，你就不应该有先前的体验和后来的记忆了，因为是不同的。如果这样问，我这个中观派，对于先前的体验和后来的记忆，经过观察，不是因为先前有自证的理由而产生后来的记忆等来成立，而是不经过观察，仅仅在世间上说而已。因为先前谁体验对境的知识，从此，后来的记忆的知识不是以不同的实体成立在我这里。如果不成立自己体性的实体和他者体性的实体等因果的事物，那么不经过观察，也无法安立观待法的因果。不经过观察，世间随说的因果，在那之前。因为世间仅仅播种了种子之后，就说我生了这个儿子（229a）。也认为我种了树，因此，从他者产生在世间上也是没有的。这样说。果夏等许多藏地的入行论注释者说，按照论师月称的观点，这部论在名言中成立了自宗有自证。并且，同样地，阿赖耶识、自证、外境、补特伽罗等
English
It is not. Because the previous experience and the subsequent memory are different entities. For example (228b): Just as the memory of Maitreya's continuum does not remember the self-awareness and the experience of the object that arose in the hidden continuum that he does not understand. If it is said that although they are different, they are still remembered, because the previous experience and the subsequent memory belong to the same continuum and exist in the causal things. Then, because they are different, this reason also refutes the differences such as belonging to the same continuum and existing in causal things. Because whatever is different pervades that it is not the knowledge of experience, does not belong to the same continuum, and does not exist in causal things. For example, like the knowledge of other continuums. The subsequent memory and the knowledge of experience are different from the previous knowledge of self-awareness. And so on, to be widely refuted. The second is: Because whoever experienced the object, from then on, this memory does not exist for me. Therefore, I thought I saw it, and memory arose. This is also the worldly convention. Then, you should not have the previous experience and the subsequent memory, because they are different. If asked in this way, I, the Madhyamika, regarding the previous experience and the subsequent memory, after observation, it is not established by the reason that there was previous self-awareness and the subsequent memory arose, etc., but without observation, it is only said in the world. Because whoever previously experienced the knowledge of the object, from then on, the knowledge of the subsequent memory is not established as a different entity in me. If the entity of one's own nature and the entity of others' nature, etc., are not established as causal things, then without observation, the cause and effect of the dependent dharma cannot be established either. Without observation, the cause and effect of the worldly saying is before that. Because the world only sows the seeds, and then says that I gave birth to this son (229a). It is also thought that I planted the tree, therefore, there is no production from others in the world either. It is said like this. Gosha and many other Tibetan commentators on the Introduction say that according to the view of Master Chandrakirti, this treatise establishes that the self-awareness exists in its own system in name. And, similarly, the Alaya consciousness, self-awareness, external objects, Pudgala, etc.