Tibetan
ད་ཅེས་དོན་འདི་ཤེས་པར་གྱིས། །མདོར་བསྡུ་ན་ཇི་ལྟར་ཤེས་བྱ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པ་དེ་བཞིན་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བློ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་འདི་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་སྟེ། དེ་ཉིད་ཕན་ཚུན་གཅིག་ལ་གཅིག་བལྟོས་ནས་བཞག་པའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་འདས་བསྟོད་ལས། མ་སྐྱེས་པ་ནི་ཤེས་བྱ་མིན། །དེ་མེད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད། །དེ་ཕྱིར་ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་དག །རང་བཞིན་མེད་པར་ཁྱོད་ཀྱིས་གསུངས། །ཞེས་དང༌། རྣམ་ཤེས་སྒྱུ་མ་དང་མཚུངས་པར། །ཉི་མའི་གཉེན་གྱིས་གསུངས་པ་ཡིན། །དེ་ཡི་དམིགས་པའང་དེ་བཞིན་ཏེ། །ངེས་པར་སྒྱུ་མའི་དངོས་པོ་འདྲ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་རྣམ་ཤེས་རྫས་སུ་སྨྲ་བའི་རྗེད་བྱེད་ཀྱི་གདོན་གྱིས་གཟུང་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་འདི་ཅི་ནས་ཀྱང་བདག་ཉིད་གཡང་ས་ལྟུང་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དམ་པ་སྙིང་རྗེ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལུང་དང་རིགས་པའི་གསང་སྔགས་བཟང་པོ་བཏབ་ནས་ཚབ་ཆེར་མནན་ཏེ་བཟུང་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ། སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པས་གཉིས་མེད་ཀྱི་གཞན་དབང་ཡོད་པ་མི་འཐད། རང་རིག་གི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། (༢༢༤བ) གལ་ཏེ་གཟུང་མེད་འཛིན་པ་ཉིད་བྲལ་ཞིང༌། །གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་གཞན་དབང་དངོས་ཡོད་ན། །འདི་ཡི་ཡོད་པ་གང་གིས་ཤེས་པར་འགྱུར། །མ་བཟུང་བར་ཡང་ཡོད་ཅེས་བྱར་མི་རུང༌། །གལ་ཏེ་གཟུང་མེད་འཛིན་པ་ཉིད་བྲལ་ཞིང༌། གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་གཞན་དབང་གི་དངོས་པོ་དོན་དམ་པར་ཡོད་ན་འདིའི་ཡོད་པ་ཉིད་ཡུལ་ཅན་གང་གིས་ཤེས་པར་འགྱུར་ཞེས་དོགས་པ་བསླང་ནས། རང་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། རང་གིས་རང་ལ་བྱ་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར། མེས་རང་གི་བདག་ཉིད་མི་སྲེག་པ་བཞིན། ཤེས་པ་སྔ་མ་སོགས་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་འཛིན་པ་མིན་ཏེ། རང་གི་གྲུབ་མཐའ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་རིག་གཞན་ཞིག་རྣམ་རིག་གི་ཡུལ་ཡིན་ན་རྣམ་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ཡུལ་ཅན་འགའ་ཞིག་གིས་མ་བཟུང་བར་ཡང་ཡོད་ཅེས་བྱར་མི་རུང་སྟེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་ཕྱིར། འདིར་སྔོན་རབས་པ་མཛངས་ཤིང་གཟུ་བོའི་ཡི་གེར། སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྟོང་གི་ཤེས་པ་རང་རིག་རང་གསལ་ཡོངས་གྲུབ་ཡིན་ཅིང༌། འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པས་སོ་སྐྱེ་ལ་མེད་པར་འདོད་པ་དང༌། འདུས་བྱས་ཡིན་ཅིང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཡོངས་གྲུབ་ཡིན་པས་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་དང༌། དོན་དམ་ཡིན་ཀྱང་དོན་དམ་བདེན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་
Chinese
现在请理解这个道理。简而言之，就像所知之法自性空一样，具有其相的识也自性空，请理解这个道理。因为它们是互相观待而安立的。《越世赞》中说：“未生不是所知，无彼则无识，因此知与所知，您说自性空。”又说：“识如幻术，日亲所说，彼之所缘亦如是，定如幻术之事物。”因此，为了不让自己因为被说识是实有的忘却之魔所控制，而对外境进行诽谤，那些行持慈悲的圣者们，应当以经论和理性的殊胜密咒来封印，并严加守护。第二，因为没有能立，所以二取不成立的他性有不合理。破斥自证的能立，分二。第一：（224b）如果离能取所取，空二的他性实有，此之有以何而知？不取亦说有不应。如果离能取所取，空能取所取的他性事物是胜义谛，那么此之有本身，将由哪个有境来知晓呢？生起这样的疑问后，自己执持自己是不合理的，因为自己对自己作用是相违的。如同火不烧自己一样。不是由先前的识等其他识来执持，因为与自己的宗义相违，如果另一个识是识的对境，那么就会变成仅仅是识性了，这样所说就会退失。不由任何有境执持也说有是不应理的，因为太过分了。这里，古代贤明公正的论师的著作中说，唯识宗认为，空二取的识是自证自明圆成实，并且因为是非为法，所以凡夫没有，还有认为是作为法，并且是不颠倒的圆成实，所以不是胜义谛，还有说是胜义谛，但不是胜义谛的实有。
English
Now, please understand this meaning. In short, just as the knowable is empty of inherent existence, so too is the mind that possesses its aspect empty of inherent existence. Please understand this meaning. Because they are established in dependence on each other. In the 'Praise of the Transcendent,' it says: 'The unborn is not the knowable, without that there is no consciousness, therefore, knower and knowable, you say are empty of inherent existence.' It also says: 'Consciousness is like an illusion, spoken by the Kinsman of the Sun. Its object is also the same, definitely like the object of an illusion.' Therefore, in order to prevent oneself from falling into the abyss of slandering external objects by being seized by the demon of forgetfulness who says that consciousness is substantial, those noble ones who practice compassion should seal it with the excellent mantra of scripture and reason, and guard it with great care. Second, because there is no proof, it is unreasonable for the other-powered nature that is empty of duality to exist. Two refutations of the proof of self-awareness. First: (224b) If the other-powered nature, devoid of grasper and grasped, empty of the two, truly exists, by what will its existence be known? It is not proper to say that it exists even without being grasped. If the other-powered entity, devoid of grasper and grasped, empty of the two, is ultimately real, then by what subject will its existence be known? Having raised such a doubt, it is unreasonable for oneself to grasp oneself, because it is contradictory for oneself to act upon oneself. Just as fire does not burn itself. It is not grasped by other consciousnesses such as the previous consciousness, because it contradicts one's own tenets. If another consciousness is the object of consciousness, then it would become merely consciousness, and what was said would be lost. It is not proper to say that it exists even without being grasped by any subject, because it is too extreme. Here, in the writings of the wise and impartial ancient scholars, it is said that the Mind-Only school believes that the consciousness that is empty of the two, grasper and grasped, is self-aware, self-luminous, and perfectly established, and because it is unconditioned, it is not possessed by ordinary beings. And there are those who believe that it is conditioned and a perfectly established nature that is not inverted, so it is not ultimately real. And there are those who say that it is ultimately real, but not ultimately real truth.