Tibetan
ལྟོས་ཏེ་སོ་སོར་དབྱེ་བ་བྱས་པ་ཙམ་མོ། །དབྱེ་བ་བྱས་པ་ཡང་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་བློ་ངོར་བྱིས་པས་མཐོང་བ་ཐམས་ཅད་བརྫུན་པ་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་(༡༤༡ན) ནོ་ཞེས་བཞག་པའི་ཕྱིར་དུ་ཀུན་རྫོབ་དང༌། བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་མཐོང་ཞིང་བཏགས་པ་ཐམས་ཅད་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འགའ་ཡང་མ་གཟིགས་པས་འཕགས་པས་མ་གཟིགས་ཤིང་མ་རྙེད་པ་དེ་དོན་ལ་གནས་སོ་ཞེས་དོན་དམ་དུ་བཞག་པས་བདེན་པ་གཉིས་ཀ་ཡང་བྱིས་པའི་བློ་ལ་བལྟོས་ཏེ་དགོས་དབང་གིས་གསུངས་པ་ཡིན་གྱི། འཕགས་པས་བདེན་པ་གཉིས་གཟིགས་པ་དང་གཉིས་སུ་ཡོད་པའི་སྒོ་ནས་མ་ཡིན་ཏེ། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། དེ་ཉིད་མ་མཐོང་འཇིག་རྟེན་དང༌། །མྱ་ངན་འདས་པར་རློམ་སེམས་ཏེ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཚུལ་འདི་དང་མི་མཐུན་པར་དོལ་ཕུ་པ་ཆེན་པོ་ན་རེ། དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་དང༌། བྱམས་ཆོས་ཕྱི་མ་རྣམས་དང༌། ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་རྣམས་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་ངེས་དོན་སྒྲ་ཇི་ལྟ་བར་ཁས་ལེན་བཞིན་དུ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བདག་མེད་ཙམ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཙམ་ལ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་མི་འཇོག་གི། ཆོས་རྣམས་ལས་དོན་ལ་ཐ་དད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཁས་བླངས་ནས་བདེན་གཉིས་ཐ་དད་པར་དོན་ལ་གནས་པར་སྨྲ་བ་ནི། རང་གིས་ངེས་དོན་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ལུང་རྣམས་དང་ཡང་འགལ་ན། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་སོགས་ངེས་དོན་གྱི་གསུང་རབས་རྣམས་དང༌། ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་རྗེས་འབྲངས་དང་བཅས་པའི་གསུང་དང་འགལ་བ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། དེ་ནི་གནས་མ་བུ་པ་ནས་མདོ་སྡེ་པའི་བར་ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་དང༌། རྒྱང་འཕེན་ནས་གྲངས་ཅན་གྱི་བར་ཆོས་འདི་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་རང་གིས་ཁས་བླངས་པའི་ལུང་ལ་འགོམ་མི་ནུས་ཤིང༌། ཆོས་རྣམས་ལ་རིགས་པས་ཀྱང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་(༡༤༡བ) ཕྱིར། བདེན་གཉིས་དོན་ལ་ཐ་དད་ཡིན་ན། འཕགས་པ་ལ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བར་འགྱུར་ཞིང༌། འདོད་ན་འཕགས་པའང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་མ་དང་མ་བྲལ་བར་འགྱུར་བས་མྱང་འདས་དང་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་གཏན་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་ཏེ། དགོངས་འགྲེལ་ལས། གལ་ཏེ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་དོན་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་དག་ཐ་དད་པ་ཡིན་པར་གྱུར་ན་ནི། དེས་ན་བདེན་པ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་མ་དང་མ་བྲལ་བར་འགྱུར། འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་མ་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་བདེན་པ་མཐོང་བ་མཚན་མའི་འཆིང་བ་ལས་རྣམ་པར་མ་གྲོལ་བར་ཡང་འགྱུར། མཚན་མའི་འཆིང་བ་ལས་རྣམ་པར་མ་གྲོལ་ན་གནས་ངན་ལེན་གྱི་འཆིང་བ་ལས་ཀྱང་མ་གྲོལ་བར་འགྱུར། འཆིང་བ་དེ་གཉིས་ལས་རྣམ་པར་མ་གྲོལ་ན་བདེན་པ་མཐོང་བས་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་བླ་ན་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་ཡང་མི་འགྱུར། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་ཡང་མི་འགྱུར། ཞེས་སོགས་རྒྱས་པར་བཀའ་བསྩལ་ནས། མཐར་དེ་ལ། གང་དག་འདི་སྐད་ཅེས། འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་དོན་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་དག་ནི་རྣམ་གྲངས་དེས་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་ལྟར་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་གྱི། ཚུལ་བཞིན་དུ་ཞུགས་པ་མ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །ཡང་དོན་དམ་པ་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ལས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡིན་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་ཧ་ཅང་ཐལ་ལོ། །དགོངས་འགྲེལ་ལས། བློ་གྲོས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་གལ་ཏེ་(༡༤༢ན) འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་དོན་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཡིན་པར་གྱུར་ན་ཡང༌། དེས་ན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ལ་དོན་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ཉིད་དང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཙམ་ལ་དོན་དམ་དུ་བཞག་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཞིང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་བྱང་གཉིས་དུས་གཅིག་ཏུ་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་དུ་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། བདེན་གཉིས་དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར། དགོངས་འགྲེལ་ལས། གལ་ཏེ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་དོན་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་ཡིན་པར་གྱུར་ན་ནི། དེས་ན་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ཙམ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཙམ་ཉིད་དོན་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་ཡང་མི་འགྱུར། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་དུས་གཅིག་ཏུ་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་དུ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཁོར་གསུམ་ག་ཁས་བླངས་ཏེ། ལུང་དེ་དག་ངེས་དོན་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་དོན་དམ་པ་ཀུན་རྫོབ་ལས་གཞན་དུ་ཡོད་པར་འདོད་པ་དང༌། ཆོས་ཅན་གཏན་ནས་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་འདོད་པའང་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་ཏེ། དགོངས་འགྲེལ་ལས། དུང་གི་དཀར་པོ་དང་དུང་དང༌། གསེར་གྱི་སེར་པོ་དང་གསེར་དང༌། པི་ཝང་གི་སྒྲའི་སྙན་པ་དང་པི་ཝང་གི་སྒྲ་དང༌། ཨ་ག་རུ་ནག་པོའི་དྲི་ཞིམ་པ་དང་ཨ་ག་རུ་ནག་པོ་དང༌། ན་ལེ་ཤམ་གྱི་ཚ་བ་ད
Chinese
仅仅是依于所见而作分别而已。 这样分别也是因为为了让孩子们认识到，孩子们所见到的一切都是虚假的、具有欺骗性的（141a），所以安立了世俗谛。 圣者们丝毫没有见到孩子们所见和所安立的一切，因此圣者们没有见到和没有发现的，就安立为安住于实义，即胜义谛。 因此，两种谛都是依于孩子们的想法，因为需要才宣说的。 圣者们并非以见到两种谛，以及存在二的方式来看待。 如《六十正理论》中所说：“未见彼性世间人，妄计涅槃为解脱。” 就是这样。 与此观点不一致的是，多罗那他大师说：《解深密经》和后来的《慈氏五论》，以及无著兄弟的论典，虽然口头上承认大中观的究竟意义，但并不将诸法的无我仅仅是自性空性安立为胜义谛。 他们承认在诸法之外，存在着在意义上不同的真如，并说两种谛在意义上是不同的。 这与他们自己所承认的究竟意义的教证相违背。 更不用说与《般若经》等究竟意义的经典，以及龙树父子及其追随者的教言相违背了。 这也不是从顺世外道到数论外道，以及从有部到经部的声闻部派的观点，因为他们也不能违背自己所承认的教证，并且（141b）也用理智来分析诸法。 如果两种谛在意义上是不同的，那么圣者们也会看到不同，如果这样认为，那么圣者们也将无法脱离有为法的相状，因此涅槃和圆满菩提将永远不可能存在。 如《解深密经》中所说：“如果说有为法的体性和胜义的体性是不同的，那么，见到真谛的人也将无法脱离有为法的相状。 因为无法脱离有为法的相状，所以见到真谛的人也无法从相状的束缚中解脱。 如果无法从相状的束缚中解脱，那么将是恶趣的...
English
It is merely differentiating based on what is seen. The differentiation is also because, in the minds of children, everything they see is false and deceptive (141a), so conventional truth is established. Since the noble ones do not see any of what children see and establish, what the noble ones do not see or find is established as abiding in reality, which is ultimate truth. Therefore, both truths are spoken based on the minds of children and out of necessity. The noble ones do not view the two truths as seeing them and existing as two. As it is said in the "Sixty Stanzas of Reasoning": "Those who do not see that nature, the worldly, conceive of nirvana as liberation." That is how it is. Inconsistent with this view, the great Dolpopa says: The "Saṃdhinirmocana Sūtra" and the later Maitreya's teachings, as well as the treatises of the Asanga brothers, while verbally acknowledging the definitive meaning of the Great Madhyamaka, do not establish the mere selflessness of phenomena and the mere emptiness of inherent existence as ultimate truth. They assert that there is a Suchness that is different in meaning from phenomena, and say that the two truths are different in meaning. This contradicts the scriptures that they themselves acknowledge as definitive. Not to mention that it contradicts the definitive meaning scriptures such as the "Prajñāpāramitā Sūtra," as well as the words of Nāgārjuna and his sons and followers. This is not even the view of the Śrāvakayāna schools from the Sthavira to the Sautrāntika, nor of those who have become external to this Dharma, from the Cārvāka to the Sāṃkhya, because they also cannot transgress the scriptures they themselves acknowledge, and (141b) they also analyze phenomena with reason. If the two truths are different in meaning, then the noble ones will also see them differently, and if this is accepted, then the noble ones will also not be free from the characteristics of conditioned phenomena, so nirvana and perfect enlightenment will never be possible. As it is said in the "Saṃdhinirmocana Sūtra": "If the nature of conditioned phenomena and the nature of ultimate reality are different, then those who see the truth will also not be free from the characteristics of conditioned phenomena. Because they are not free from the characteristics of conditioned phenomena, those who see the truth will also not be liberated from the bondage of characteristics. If they are not liberated from the bondage of characteristics, then they will be in a bad state of...
Chinese
也不会从系缚中解脱。如果不能从那两种系缚中解脱，也不会获得以见真谛而成就和无上安乐的寂灭。也不会现证无上正等觉圆满菩提。如是等等广为开示。最终对此，凡是说“有为法的体性和胜义谛的体性是不同的”，那些人以名相而言，就是你不如理地进入了，应当了知不如理地进入了。如是。而且，胜义谛也不是一切法的法性、如是性和共同体性，因为与诸法相异。即使相异，如果是法性，那么一切也太过分地成为一切的法性了。《解深密经》中说：慧善，如果（142a） 有为法的体性和胜义谛的体性是不同的，那么，对于一切有为法的体性，胜义谛的体性也不会成为共同体性。如是等等说了。有为法的无我性和仅仅是无自性被安立为胜义谛是不合理的，并且，杂染和清净二者同时成立为不同的体性，因为二谛在意义上是不同的。《解深密经》中说：如果说有为法的体性和胜义谛的体性是不同的，那么，有为法的仅仅是无我性和仅仅是无自性也不是胜义谛的体性。杂染的体性和清净的体性也会同时成立为不同的体性。如是说了。那一切的三轮都承认了，因为那些经文是按照字面意思承认的。此外，认为胜义谛存在于世俗谛之外，以及认为法性是法相完全不存在的，也是非常错误的。《解深密经》中说：海螺的白色和海螺，黄金的黄色和黄金，琵琶的声音的美妙和琵琶的声音，黑沉香的香味和黑沉香，印度肉桂的辣味和
English
nor will they be liberated from bondage. If they are not completely liberated from those two bondages, they will not attain the accomplishment of seeing the truth and the unsurpassed bliss of nirvana. Nor will they fully awaken to the unsurpassed, perfectly complete enlightenment. Thus, etc., were extensively taught. Finally, to that, those who say, "The characteristics of conditioned phenomena and the characteristics of ultimate truth are different," those people, in terms of nomenclature, you have entered into it improperly. It should be known that you have entered into it improperly. Thus it is. Moreover, that ultimate truth is not the nature of all dharmas, suchness, and the general characteristic, because it is different from the dharmas. Even if it is different, if it is the nature of dharmas, then everything would be too extreme to be the nature of everything. The *Saṃdhinirmocana Sūtra* says: "Wise one, if (142a) the characteristics of conditioned phenomena and the characteristics of ultimate truth are different, then, for all the characteristics of conditioned phenomena, the characteristics of ultimate truth will not become the general characteristic." Thus, etc., was said. It is unreasonable for the selflessness of conditioned phenomena and merely the absence of inherent existence to be established as ultimate truth, and the two, defilement and purification, will simultaneously be established as different characteristics, because the two truths are different in meaning. The *Saṃdhinirmocana Sūtra* says: "If it is said that the characteristics of conditioned phenomena and the characteristics of ultimate truth are different, then, merely the selflessness of conditioned phenomena and merely the absence of inherent existence will not be the characteristics of ultimate truth. The characteristics of defilement and the characteristics of purification will also simultaneously be established as different characteristics." Thus it was said. All three wheels of that are accepted, because those scriptures are accepted literally as definitive meaning. Furthermore, it is also very mistaken to think that ultimate truth exists outside of conventional truth, and to think that the nature of dharmas is completely non-existent in phenomena. The *Saṃdhinirmocana Sūtra* says: "The whiteness of a conch shell and a conch shell, the yellowness of gold and gold, the pleasantness of the sound of a lute and the sound of a lute, the fragrance of black agarwood and black agarwood, the spiciness of Indian cinnamon and