Tibetan
གཉིས་སུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལས། དོན་དམ་པ་ནི་འཕགས་པ་ཡང་དག་པ་གཟིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ངོར་ཡུལ་ཡང་དག་པར་འཇོག་གོ་ཞེས་བརྗོད་པར་ཟད་ཀྱི། རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ཞིག་བློས་རྙེད་བྱར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་ནི་སོ་སྐྱེ་མ་རིག་པའི་ལིང་ཏོག་གིས་བློ་མིག་མ་ལུས་ཁེབས་པ་རྣམས་ཀྱི་བློ་ངོར་ཡུལ་བརྫུན་པ་མཐོང་བ་ཡིས་བློར་འཇོག་གོ། །བློ་དེས་མཐོང་བའི་འཛིན་སྟངས་དང་མཐུན་པར་ཡུལ་དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་རྙེད་དོ་ཅོག་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་པའི་ངོ་བོ་གཉིས་ནི་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་གཉིས་ལས་འཕགས་པ་ཡང་དག་པ་མཐོང་བའི་ཡུལ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་དོན་དམ་བདེན་པའོ། །མཐོང་བ་བརྫུན་པའི་ཡུལ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་སྟོན་པས་གསུངས་སོ། །འདིར་བདེན་པ་གཉིས་ལས་བརྩམས་པའི་འཕྲོས་དོན་ཅུང་ཟད་ཅིག་བརྗོད་ན། གངས་ཅན་གྱི་ལྗོངས་འདིར་དུས་ཕྱིས་དབུ་མར་སྨྲ་བ་ཐལ་རང་གི་ལུགས་དེ་གཉིས་ལས་གང་དར་རྒྱས་ཆེ་ཞེ་ན། དཔལ་(༡༣༨བ) ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོས། རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་དངོས་སུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དུ་བསྟེན་པའི་ལེགས་བཤད་གསར་པའི་མཐུ་ལས། ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ཉིད་དར་རྒྱས་ཆེ་ནའང༌། ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་འདི་ལ་བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དུ་ཁས་ལེན་པ་དང༌། (ཅི་ཙོང་ཁ་པས། མ་རིག་པས་བསླད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་འཁྲུལ་བྲལ་གྱི་སྣང་བར་མི་འདོད་དེ། མ་རིག་པས་བསླད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ནི་ཐ་སྙད་ཚད་མས་གྲུབ་པ་འདི་ལ་མི་བཟུང་གི། རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱའི་བདག་ལྟའི་མ་རིག་པས་བསླད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་འཁྲུལ་བཅས་ཀྱི་སྣང་བ་ཉིད་མ་རིག་པའི་བསླད་ཆོས་སུ་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། ཁྱེད་དག་ཅི་ལྟར་སྨྲ་བ་ལ་རག་མོད། རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱའི་ཡུལ་དུ་སོང་བའི་ཡུལ་ཅན་དེ་འཛིན་གྱི་མ་རིག་པའི་གཉིས་སྣང་དང་བཅས་པའི་མ་རིག་པའི་རྒྱུ་ཞིག་གིས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་མ་བསླད་ན་ནི། དེ་ལྟའི་མ་རིག་པས་དེ་ལྟའི་ཆོས་བསླད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཞིང༌། བསླད་ན་ནི་དེ་ལྟའི་མ་རིག་པའི་ཡུལ་དུ་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱའི་བཟུང་བྱའི་ཤེས་བྱ་གཞི་གྲུབ་ཏུ་སོང་བའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ལྟར་སོང་བས་ཀུན་རྫོབ་བསླད་ཆོས་ཀྱི་འཁྲུལ་རྒྱུན་ལའང་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱའི་གཟུང་འཛིན་གྱི་བདེན་སྣང་གི་འཁྲུལ་པ་གཞི་གྲུབ་ཏུ་འཁྲུལ་ངོར་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཁྱེད་ཅག་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱའི་བདག་ཤེས་བྱར་གཞི་མ་གྲུབ་བོ།
Chinese
在二者之间进行区分时，胜义谛仅仅是说，圣者以正确的智慧所见之境，是如实安立的境。但并非是心识可以寻获的、自性成立的事物。世俗谛是指，凡是被凡夫无明的翳障完全遮蔽心眼者，在其心识面前显现虚假的境，即安立为世俗谛。然而，境并非如心识所见之执持方式那样成立。因此，所有被寻获的事物，都将执持为胜义谛和世俗谛两种体性。在这二者之中，圣者所见真实之境，即是真如，也就是胜义谛。显现虚假之境，即是世俗谛，如是佛陀所说。此处略述由二谛所引发的其余意义。在雪域（指西藏）这片土地上，后期中观宗的应成派和自续派，哪一个更为兴盛呢？ 伟大的宗喀巴大师说，凭借着至尊文殊菩萨亲自作为善知识的崭新善说之力量，应成派的宗风才得以兴盛。然而，对于应成派的宗风，他们认为二谛是体性一而反体各异。 （宗喀巴是否不认为被无明染污的世俗法是无错乱的显现呢？因为他们说，被无明染污的世俗法，并非执持为名言量所成立的法。而是说，作为宗义所破之对境的、被我见无明染污的世俗法，才是具有错乱的显现的无明染污法。那么，你们是如何说的呢？这取决于你们如何说。如果不是以执持宗义所破之境的有境的、具有二取显现的无明之因来染污世俗法，那么，那样的无明也不会染污那样的法。如果染污了，那么，在那样的无明之境中，作为宗义所破之所取的能知，就成了基础成立。既然如此，对于世俗染污法的错乱相续，宗义所破的能取所取的真实显现之错乱，也成了在错乱面前所缘的基础成立。因此，你们宗义所破的我，在能知上并非基础成立。）
English
When distinguishing between the two, the ultimate truth is merely saying that the object seen by the noble ones with correct wisdom is the object that is truly established. However, it is not something that can be found by the mind as being established in its own nature. Conventional truth refers to the fact that for those whose minds are completely covered by the cataracts of ignorance, the false object that appears in their minds is established as conventional truth. However, the object is not established in accordance with the way it is perceived by the mind. Therefore, all things that are found will be held as having the two natures of ultimate truth and conventional truth. Among these two, the object seen by the noble ones as being true is suchness, which is the ultimate truth. The object that appears as false is the conventional truth, as the Buddha taught. Here, I will briefly discuss the remaining meanings arising from the two truths. In this land of snow mountains (referring to Tibet), which of the two systems of Madhyamaka, Prasangika and Svatantrika, became more prosperous in later times? The great Tsongkhapa said that it was through the power of the new and excellent teachings of the venerable Manjushri himself acting as a spiritual friend that the Prasangika system became more prosperous. However, regarding the Prasangika system, they assert that the two truths are one in essence but different in aspect. (Does Tsongkhapa not consider the conventional dharmas defiled by ignorance to be unerroneous appearances? Because they say that the conventional dharmas defiled by ignorance are not held as dharmas established by nominal valid cognition. Rather, they say that the conventional dharmas defiled by ignorance, which are the objects to be refuted by the thesis, are the defiled dharmas of ignorance with erroneous appearances. So, how do you say it? It depends on how you say it. If the conventional dharmas are not defiled by the cause of ignorance, which is the object-possessor holding the object to be refuted by the thesis and having dualistic appearances, then such ignorance will not defile such dharmas. If it is defiled, then in the realm of such ignorance, the knowable object to be refuted by the thesis becomes the established basis. Since this is the case, for the continuous stream of erroneous conventional dharmas, the erroneous appearance of the true appearance of the grasper and the grasped, which is to be refuted by the thesis, also becomes the established basis for the object of error. Therefore, the self to be refuted by your thesis is not fundamentally established in the knower.)
Tibetan
།ཞེས་སྨྲས་པའང་དོན་ལ་གཞི་གྲུབ་ཏུ་སོང་ལ། ཁོ་བོ་ཅག་ལྟར་ན། མ་དཔྱད་པ་ན་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱའི་མ་རིག་པའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་བྱའི་སྒྱུ་མས་འབྲས་བུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་འཁྲུལ་པར་བསླད་པས་སྨྲ་ཡང༌། དཔྱད་པ་ན་སླད་བྱེད་ཀྱི་མ་རིག་པའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དེ་ཉིད་ཤེས་བྱར་མ་གྲུབ་ན། དེའི་བསླད་ཆོས་ཀྱི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དཔྱད་བཟོད་དུ་ཤེས་བྱར་ཡོད་པ་ག་ལ་བཟོད། ཅེས་པ་ནི་མཐའ་བྲལ་དབུ་མའི་སེང་གེའི་སྒྲ་བླ་ན་མེད་པའོ། །དེས་ན་འཁོར་ལོ་བར་མའི་ངེས་པ་དོན་གྱི་མདོ་བསྟན་བཅོས་རྣམས་སུ་ད་ལྟའི་ཀུན་རྫོབ་པའི་དངོས་ཆོས་འདས་པ་འདི་ལྟར་དོན་བྱེད་པ་བསླུ་རྫུན་དུ་མ་རྟོགས་པར་བདེན་དངོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུང་འཛིན་དུ་སྣང་བ་ནི་མ་(༡༣༩ན) རིག་པའི་བསླད་ཆོས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གསུངས་པས། ཆོས་དེ་ཉིད་འཁྲུལ་བཅས་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་པ་ལ། ཁྱེད་དེ་འཁྲུལ་བྲལ་གྱི་ཆོས་སུ་བསྒྲུབས་ནས། དེ་ལས་གཞན་དུ་འཁྲུལ་བཅས་ཀྱི་ཆོས་ཡོད་པ་བསྒྲུབ་པ་ན་འཁྲུལ་པའི་དྲི་མ་གཏན་སྤོང་བར་མི་འདོད་པའི་ཆེད་དུ་བྱས་པར་ཟད་པས། དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡོད་ན་མ་གཏོགས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་བསླུ་བའི་ཆོས་ཚུལ་དུ་འགྱུར་ཉེན་ཆེའོ། །རང་མཆན།( དེ་ལྟར་ཁས་བླངས་ནས་བདེན་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཚད་གྲུབ་རང་ལུགས་ལ་འཇོག་པ་དང༌། མ་རིག་པས་བསླད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་པ་དང་བྲལ་བའི་སྣང་བར་བཤད་པ་དང༌། མ་བརྟགས་ཉམས་དགའི་ཀུན་རྫོབ་མཚན་སྤྲོས་རིགས་པ་དང་ལམ་གྱི་དགག་བྱའི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བློ་ཕུང་གསུམ་པས་བདེན་པར་བཟུང་བའི་གང་ཟག་དང༌། ཆོས་དེ་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕབ་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཁྱད་གསོད་ཀྱི་ཆད་ལྟ་ཆེན་པོར་འགྱུར་བ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཡིན་མིན་གྱི་མ་རིག་པས་བསླད་པའི་འཁྲུལ་པའི་འཁྲུལ་ཆ་མི་འདྲ་བ་ཐམས་ཅད་མ་འཁྲུལ་བ་ཚད་གྲུབ་ཀྱི་བསླུ་བ་མེད་པར་འདོད་པ་དང༌། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ལས་སྣང་དེ་གཟིགས་པ་ན། དམྱལ་སོགས་ཀྱི་ཚོར་སོགས་དེར་སྣང་འཁོར་གསུམ་དུ་རྟོག་པ་ལྟར་འཛིན་པ་དང༌། དེ་ལྟར་འཛིན་ཀྱང་ཚོར་སོགས་ལ་འཁོར་གསུམ་གྱིས་བདེན་པར་མི་འཛིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱའི་ཞེན་སྣང་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང༌། ལོག་པའི་བློ་དང་ཚད་མའི་གཞི་མཐུན་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང༌། དངོས་པོ་རྒྱུན་ཆད་ཞིག་ལས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བས་རྒྱུའི་དངོས་པོར་འབད་པ་དུ་མས་བསྒྲུབ་པ་དང༌། མདོར་ན་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་
Chinese
這樣說也就在意義上成了定論。 在我們看來，不觀察時，以作為理由的破斥對象的無明之境和有境的知識幻象，將果，即世俗的法，迷惑地染污，雖然這樣說；但觀察時，如果作為染污者的無明之境和有境本身沒有成立為所知，那麼，它的染污法的境和有境，怎麼能容忍成為可以觀察的所知呢？ 這就是無邊中觀獅子的無上吼聲。 因此，在中間法輪的了義經論中，現在的世俗有法，過去這樣起作用，如果沒有認識到這是虛假的欺騙，而是顯現為真實的能取所取，那麼，這就是（139a）所說的無明染污法的世俗。 因此，法本身就是具有錯誤的法，您卻將其確立為沒有錯誤的法，並從此以外確立有具有錯誤的法，這只不過是為了不捨棄錯誤的污垢而做的。 如果沒有特殊的必要，那麼就有很大的危險會變成欺騙空性之義的法。 自注：（像這樣承諾之後，將二諦的體性安立在以量成立的自宗上；並且將被無明染污的所有世俗法，說成是遠離錯誤的顯現；並且未經觀察，令人愉悅的世俗名言，不是理性和道的破斥對象的法；並且所有有情與生俱來的第三意識堆積以真實執著的補特伽羅和法，如果確定為沒有，那麼就會變成斷滅因果的重大斷見；並且將被煩惱性或非煩惱性的無明染污的錯誤的各種不同部分，都認為是不錯誤的、以量成立的、無欺騙的；並且圓滿的佛陀也看到業的顯現時，也像認為地獄等的感受等在那裡顯現為三輪一樣地執著；即使這樣執著，也不會以三輪真實地執著感受等，因為如來已經捨棄了作為理由的破斥對象的執著顯現的緣故，並且說邪分別念和量具有共同的基礎；並且由於一切事物都從斷滅的事物中產生，因此以眾多努力來確立作為原因的事物；總之，從色到一切種智之間
English
That statement also became established in meaning. As for us, when not examined, the ignorance of the object and subject of refutation by reason, and the illusion of knowable things, speak of contaminating the fruit, the conventional dharma, with delusion. But when examined, if the object and subject of ignorance that contaminates are not established as knowable, how can the object and subject of its contaminated dharma be tolerated as knowable when examined? This is the unsurpassed roar of the lion of the Middle Way, free from extremes. Therefore, in the definitive sutras and treatises of the intermediate turning of the wheel, the appearance of the present conventional phenomena functioning in this way in the past, without realizing that it is a deceptive falsehood, but appearing as the grasping and the grasped of reality itself, is said to be the conventional of the dharma contaminated by ignorance (139a). Therefore, that dharma itself is a dharma with error, but you establish it as a dharma without error, and by establishing that there is a dharma with error other than that, it is merely done for the sake of not wanting to abandon the stain of error. If there is no special need, then there is a great danger of it becoming a dharma that deceives the meaning of emptiness. Self-commentary: (Having made such a commitment, establishing the nature of the two truths in one's own system established by valid cognition; and explaining that all conventional dharmas contaminated by ignorance appear as free from error; and that conventional nominalizations that are pleasant without investigation are not dharmas to be refuted by reason and the path; and that the person and dharma grasped as true by the three co-emergent aggregates of mind of all sentient beings, if determined to be non-existent, will become a great nihilistic view that destroys cause and effect; and that all the different parts of error contaminated by ignorance, whether afflicted or not, are considered to be non-erroneous, established by valid cognition, and infallible; and that even when the perfect Buddha sees the appearance of karma, he also grasps the feelings of hell, etc., as appearing there as the three spheres; even though he grasps in this way, he does not truly grasp the feelings, etc., with the three spheres, because the Thus-gone One has abandoned all clinging appearances that are the object of refutation by reason; and saying that erroneous minds and valid cognition have a common basis; and since all things arise from a single annihilated thing, making many efforts to establish the thing as the cause; in short, from form to omniscience)