Tibetan
གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་སར་དངོས་པོ་(༡༣༩བ) དོན་བྱེད་པ་ཅན་གྱི་བདེན་པའི་བདེན་གྲུབ་ཞེན་དོན་ལ་ཁས་བླངས་ནས་དེ་སྒྲིབ་བྱེད་དུ་ཡུལ་རང་ངོ་ནས་སྡོད་ལུགས་ཀྱིས་བདེན་པར་གྲུབ་པས་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་མ་ཤེས་པར་གཟུགས་སོགས་རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་འཆད་ན། ཁོ་ཁོ་རང་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་ན་ཤེས་བྱ་ལ་གཞི་གྲུབ་ཀྱི་ཆོས་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བས་རྒྱང་འཕེན་གྱི་ལུགས་ལས་ཀྱང་ལུགས་དེ་ཐ་ཤལ་ཞིང༌། ལུགས་འདི་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་ལུགས་རྟོགས་པ་མི་སྲིད་པས་ལྟ་ངན་འདི་མ་ལོག་གི་བར་བྱང་ཆུབ་གསུམ་གྱི་ཐར་པ་གང་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་ཆོས་ཚུལ་འདི་འབྱམས་ཀླས་སུ་འཕེལ་ནས། དཔལ་ལྡན་ཨ་ཏི་ཤ་ཡབ་སྲས་པ་ཚབ་ལོ་ཙཱ་སློབ་བརྒྱུད་རྗེས་འབྲངས་དང་བཅས་པའི་ཐལ་འགྱུར་བ་སྔ་རབས་པའི་ལུགས་དེ་ནི་རྒྱ་ནག་གི་མཁན་པོ་ཧྭ་ཤང་དང༌། ཕྱག་རྒྱ་པ་ཁ་ཅིག་དང༌། རྫོགས་ཆེན་པའི་ལུགས་ལྟར་དོན་ལ་འཕངས་པས་དེའི་དབང་གིས་ལུགས་དེ་རི་ལ་ནུབ་ཏུ་ཉེ་བ་ན། ཐལ་འགྱུར་བ་སྔ་རབས་པའི་ལུགས་དེ་འཁྲུལ་མེད་དུ་འཛིན་པ་ནི་དྭགས་པོ་བཀའ་བརྒྱུད་ཀྱི་སྤྲུལ་སྐུ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང༌། དེ་དག་གི་ཞལ་སློབ་རྟོགས་ལྡན་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་ཁ་ཤས་དང༌། ལོ་ཆེན་སྐྱབས་མཆོག་དཔལ་བཟང་པོ་དང༌། རྗེ་བཙུན་རེད་མདའ་བ་ཆེན་པོ་དང༌། སྟག་ཚང་ལོ་ཙཱ་སོགས་ཉིན་མོའི་སྐར་མ་ལྟར་ཉུང་ཤས་ལས་མ་བྱུང་བར་སྣང་ངོ༌། །དེས་ན་ཐལ་འགྱུར་བ་གསར་པ་བཀའ་གདམས་གསར་མ་བར་གྲགས་པའི་ལེགས་བཤད་ཀྱི་ལུགས་དེ་མི་བཟང་བ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱང་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱས་ཏེ། ཇོ་བོའི་བཀའ་བརྒྱུད་སོགས་ཐལ་འགྱུར་བ་སྔ་རབས་(༡༤༠ན) པ་སྤྱི་དང༌། ཁྱད་པར་པ་ཚབ་བུ་བཞིས་ཇི་ལྟར་འཆད་པ་དང༌། དེ་དག་ལས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྨ་བྱ་བ་བྱང་ཆུབ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་བཞེད་པའི་དབུ་མའི་བརྗེད་བྱང་ཆེན་མོ་ལས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་ལྟར་སྔ་རབས་པའི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དེ་དག་གིས་དགོངས་པ་བསྐང་བའི་ཆེད་དུ་འདི་སྐད་སྨོས་ཏེ། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་དང་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་དང་གཅིག་དང་ཐ་དད་ལ་སོགས་པ་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་གདོད་ནས་བྲལ་བ་ལ། འཕགས་ཆེན་རྣམས་ཀྱི་མཉམ་གཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྤྲོས་པ་དང་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་འགའ་ཡང་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་སོ་སོ་རང་གི
Chinese
一切法在其自身处，（139b） 承认具有作用的事实之真实成立的执着，并以境自性安住的方式真实成立作为遮蔽它的事物，因此从色到一切种智之间的一切法皆是空性。如果不能这样理解空性之空性，而将色等各自自性为空性解释为甚深空性的意义，那就会变成非彼。这样一来，对于所知就不会产生基础成立的法，因此比顺世外道的宗义还要低劣。一切执持此宗义者都不可能证悟实相，因此在没有转变这种邪见之前，不会有三菩提的解脱。这种法理广泛流传开来，以至于尊者阿底峡师徒、帕擦译师的师承及其追随者等早期应成派的宗义，就像中国和尚华祥以及一些大手印派和噶当巴的宗义一样，在意义上有所偏离，因此导致该宗义接近于日落西山。而毫无错谬地执持早期应成派宗义的，似乎只有达波噶举的大转世者们，以及他们的一些弟子证悟者瑜伽自在者，还有洛钦·嘉措贝桑波、杰尊·仁达瓦大师和达仓洛扎等少数人，犹如白天的星星一般。因此，对于被称为新应成派或新噶当巴的善说之宗义，虽然并非不好，但也采取了中庸之道，就像觉沃的噶举等早期应成派（140a） 的共同观点，特别是帕擦四子的解释，以及从大自在惹玛嘉瓦·绛曲尊哲的《中观笔记大疏》中所出现的那样，为了满足早期圣贤们的意愿，我这样说道：从色到一切种智之间的一切法，从一开始就远离了存在与不存在、常与断、知者与所知、一与异等一切戏论的相状。圣者们的等持无分别智慧，以完全不见到任何戏论和相状的方式，各自自身
English
All dharmas, in their own place, (139b) Having accepted the adherence to the true establishment of the truth of having a function, and with the fact that the way the object abides from its own nature as obscuring it, therefore all dharmas from form to omniscience are emptiness. If one does not understand the emptiness of emptiness in this way, and explains the emptiness of form etc. as the meaning of profound emptiness, then it will become something other than itself. In that case, the basis for the establishment of dharmas will not arise for the knowable, therefore it is even more inferior than the system of the materialists. Since it is impossible for all those who hold this system to realize the true nature, there will be no liberation of the three bodhis until this wrong view is reversed. This dharma teaching has spread so widely that the early Prasangika system of the venerable Atisha and his sons, Patshab Lotsawa's lineage and followers, like the Chinese monk Hwashang and some Mahamudra practitioners and the Dzogchen system, has deviated in meaning, and therefore that system is close to setting in the west. Those who hold the early Prasangika system without error are the great incarnations of the Dagpo Kagyu, and some of their disciples, realized yogis, and Lochen Gyabchok Palzangpo, Jetsun Redawa, and Taktsang Lotsawa, etc., seem to have been as few as the stars in the daytime. Therefore, although the system of good explanations known as the New Prasangika or New Kadampa is not bad, it is taken in moderation, like the common view of the early Prasangikas such as Jowo's Kagyu, especially the explanations of the four sons of Patshab, and as it appears in the Great Madhyamaka Notebook of the great being Rema Jgawa Jangchub Tsondru, in order to fulfill the wishes of those early holy beings, I say this: All these dharmas from form to omniscience are from the beginning free from all the characteristics of elaboration such as existence and non-existence, permanence and annihilation, knower and knowable, one and different. The non-conceptual wisdom of the samadhi of the great aryas, in a way that does not see any elaboration or characteristics at all, each of their own
Tibetan
ས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཟིགས་པ་ལ་ནི་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་ཐ་སྙད་བཏགས་པར་ཟད་ཀྱི། འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ལ་མ་བལྟོས་པའམ། དེ་ལས་ཐ་དད་པའི་དོན་དུ་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཅིང༌། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།ཡང་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་བྱིས་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གཟུགས་སུ་རུང་བ་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་བར་ངོ་བོ་དང༌། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང༌། གཅིག་དང་ཐ་དད་དང༌། ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་པ་དང༌། བརྗོད་བྱ་དང་རྗོད་བྱེད་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་པར་དུ་མ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གོམས་པའི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་མ་རིག་པས་གང་ཟག་དང་ཆོས་སུ་ཐ་སྙད་ཇི་སྙེད་བཏགས་པ་ཐམས་ཅད་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཀུན་རྫོབ་(༡༤༠བ) ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་རྟོག་མཁན་གྱི་མ་རིག་པ་དེ་ལས་ལོགས་སུ་ཐ་དད་པར་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། མ་རིག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི། མ་དཔྱད་ན་མ་བརྟགས་གཅིག་པུར་ཉམས་དགའ་བ། ཅུང་ཟད་དཔྱད་ན་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་ཚོགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། རང་བཞིན་བདེན་པར་མེད་པ་རྗོད་བྱེད་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་ལྡོག་བྱེད་པའི་ཕྱིར། མིང་ཙམ། བརྡ་ཙམ། ཐ་སྙད་ཙམ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ། སྒྲོ་བཏགས་ཙམ་ཡིན་ཅིང༌། ཤིན་ཏུ་ལེགས་པར་དཔྱད་ན་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཆོས་དེ་དག་ཉིད་གདོད་མ་ནས་སྤྲོས་པ་དང་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཡིན་གྱི། འཕགས་པས་གཟིགས་པས་སྤྲོས་བྲལ་དུ་སོང་བའམ། རིགས་པས་དཔྱད་པས་སྤྲོས་བྲལ་དུ་སོང་བའམ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྤྲོས་བྲལ་དུ་བྱས་པ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལ་མ་དཔྱད་པ་དང་ཅུང་ཟད་དཔྱད་པའི་བློ་ངོར་རྙེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་ལ། ཤིན་ཏུ་ལེགས་པར་དཔྱད་པ་དང༌། འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་གིས་རྙེད་པ་ལ་ནི་དོན་དམ་ཞེས་བྱའོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་བུམ་པ་ལྟ་བུ་གཅིག་ལའང་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་སྒྲོ་གཏགས་རྒྱུ་མཐའ་ཡས་པ་ཞིག་རྙེད་པས་ཀུན་རྫོབ་དང༌། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་གང་དུ་ཡང་མ་གཟིགས་པས་འགའ་ཡང་མཐོང་མེད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་མཐོང་བ་དེ་ལ་དོན་དམ་མཐོང་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱས་པས་བདེན་པ་གཉིས་པོ་དེ་དོན་ལ་ཐ་དད་མ་ཡིན་གྱི། འཁྲུལ་པ་དང་མ་འཁྲུལ་པའི་བློ་ལ་བ
Chinese
以地道智慧观察时，从色法乃至一切种智之间的胜义谛，只是安立为“如是性”而已。并非不依赖圣者的等持，或者成立为与它相异的意义。也没有与胜义谛相异的圣者等持。而且，对于从色法乃至一切种智之间的诸法，幼稚的凡夫俗子们，从色法的体性是可毁坏性，乃至一切种智的体性是现证一切相，在本体和有无，一和异，所知和能知，所说和能说等等诸多差别上，从无始以来串习的对实物的实执无明，所安立的对人与法的任何名言，全部称为从色法乃至一切种智之间的世俗（140b）。那些也并非成立为与能分别的无明相异，虽然也不是那个无明本身，但不观察时，只是不观察才觉得舒心，稍微观察时，只是因缘和合而已，因为不是自性真实，所以随顺能说和分别的言词而进行取舍。仅仅是名称，仅仅是表达，仅仅是名言，仅仅是分别，仅仅是假立而已。如果非常善妙地观察，那么从色法乃至一切种智之间的那些法，本来就是息灭一切戏论和相状的。并非是圣者观察而成为离戏，或者以理智观察而成为离戏，或者由空性而成为离戏的样子。因此，对于不观察和稍微观察的心识面前所获得的诸法，称为世俗。对于非常善妙地观察和圣者的等持所获得的，称为胜义。因此，对于外物如瓶子一样的一个事物，幼稚的人们就获得本体和差别等无边无际的增益，所以是世俗，圣者们对那些全部在任何地方都没有见到，以什么也没有见到的方式见到，那被称作胜义见，因此两个谛在意义上不是他异的，只是在迷惑和不迷惑的心识上安
English
When viewed with the wisdom of the ground, the ultimate truth from form to omniscience is merely labeled as "suchness." It is not established as something independent of the noble meditative equipoise, nor is it different from it. There is also no noble meditative equipoise that is different from the ultimate truth. Furthermore, regarding the phenomena from form to omniscience, childish ordinary beings, from the characteristic of form being destructible to the characteristic of omniscience being the manifestation of all aspects, in terms of essence, existence and non-existence, one and different, knowable and knowing, expressible and expressing, and so on, due to the ignorance of clinging to things as real, which has been habitual since beginningless time, all the labels applied to persons and phenomena are called conventional (140b) from form to omniscience. Those are also not established as being separate from the ignorance that conceives them, nor are they the very ignorance itself. If not examined, it is only when unexamined that it feels pleasant. If examined even slightly, it is merely a collection of causes and conditions. Since it is not truly existent by nature, it follows and abandons the terms of expression and conceptualization. It is merely a name, merely an expression, merely a label, merely a concept, merely an imputation. If examined very well, then those phenomena from form to omniscience are primordially pacified of all elaborations and signs. It is not as if they become free from elaboration by being seen by the noble ones, or become free from elaboration by being examined by reason, or are made free from elaboration by emptiness. Therefore, the phenomena found in the minds of those who do not examine and those who examine slightly are called conventional. What is found by those who examine very well and by the noble meditative equipoise is called ultimate. Therefore, even for a single object like a pot, childish people find an endless amount of essence and especially superimpositions, so it is conventional. The noble ones do not see any of those anywhere, and seeing in a way that nothing is seen is called ultimate seeing. Therefore, the two truths are not different in meaning, but are established on the minds of delusion and non-delusion.