Tibetan
ང་ན་ལེ་ཤམ་དང༌། ཨ་རུ་རའི་བསྐ་བ་དང་ཨ་རུ་ར་དང༌། ཤིང་བལ་གྱི་འདབ་མའི་འཇམ་པ་དང་ཤིང་བལ་གྱི་འདབ་མ་དང༌། མར་གྱི་ཉིང་ཁུ་དང་མར་དང༌། འདུ་བྱེད་ཐམས་(༡༤༢བ) ཅད་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང༌། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་དེ་དག་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་གི་མ་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་རྣམས་ཏེ་དེ་དག་གི་སྔ་མ་རྣམས་ལ་ཉིད་ཀྱང་ཞེས་སྦྱར་ཏེ། མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའམ། མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པར་གདགས་པར་སླ་བ་མ་ཡིན་ནོ། ། བློ་གྲོས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་དེ་བཞིན་དུ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་དོན་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའམ། མཚན་ཉིད་ཐ་དད་དུ་གདགས་པར་མི་བཟོད་དོ། །ཞེས་པ་ནས། འདུ་བྱེད་ཁམས་དང་དོན་དམ་མཚན་ཉིད་ནི། །གཅིག་དང་ཐ་དད་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། །གཅིག་དང་ཐ་དད་ཉིད་དུ་གང་རྟོག་པ། །དེ་དག་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་ཞུགས་པ་ཡིན། །ཅེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། ཡོད་མིན་མེད་མིན་དེ་བཞིན་མིན་གཞན་མིན། །ཞེས་དང༌།དབུས་མཐའ་ལས། ཡོད་པ་མ་ཡིན་མེད་པ་མིན། །ཐ་དད་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་མིན། །ཅེས་དང༌། ཆོས་ཉིད་རྣམ་འབྱེད་ལས། གཉིས་པོ་དེ་དག་གཅིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཅིང༌། སོ་སོ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་དང༌། ཐེག་བསྡུས་ལས། ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་པོ་འདི་དག་ཚུལ་ཅི། ཐ་དད་པ་ཞིག་གམ། འོན་ཏེ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ཅེ་ན། ཐ་དད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང༌། སུམ་ཅུ་པ་ལས། དེ་ཕྱིར་དེ་ཉིད་གཞན་(༡༤༣ན) དབང་ལས། །གཞན་མིན་གཞན་མིན་པ་ཡང་མིན། །མི་རྟག་ལ་སོགས་བཞིན་དུ་བརྗོད། །ཅེས་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་དང༌། རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་པ་དང༌། ཤཱནྟི་པ་སོགས་ཀྱིས་བདེན་གཉིས་གཅིག་དང་ཐ་དད་མ་ཡིན་པར་ཡང་ཡང་གསུངས་པ་དང་འགལ་ཏེ། ཁྱེད་རང་གིས་མདོ་བསྟན་བཅོས་དེ་དག་དབུ་མའི་ངེས་དོན་དང་སློབ་དཔོན་དེ་དག་དབུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ཚད་ལྡན་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤར་ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོ་སོགས་བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་བཞེད་པ་ཡང་སྔར་གྱི་མདོ་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ལ་ཚད་མར་བྱེད་པ་དང་འགལ་ཏེ། དགོངས་འགྲེལ་ལས། བློ་གྲོས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་གལ་ཏེ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང
Chinese
我是那勒夏姆，以及阿如拉的涩味和阿如拉，木棉树叶的柔软和木棉树叶，酥油的精华和酥油，所有行（梵文：saṃskāra，梵文天城体：संस्कार，梵文罗马拟音：samskara，汉语字面意思：行）都是无常的，所有有漏（梵文：sāsrava，梵文天城体：सस्रव，梵文罗马拟音：sasrava，汉语字面意思：有漏）都是痛苦的，所有法都是无我，以及这些，贪嗔痴未寂灭的体性，完全烦恼的体性，贪嗔痴等，对于这些的前面那些，也加上“也是”，不是体性各异，或者不是容易安立为体性各异。智慧极为清净，同样，行的体性和胜义的体性也不是各异，或者不能安立为体性各异。从“行界和胜义体性是，一和异性离的体性，谁认为是一和异性，那些人是未如理趣入”来说，因为与所说相违。此外，《经庄严论》中说：“非有非无亦非如是异。”《中边论》中说：“非有亦非无，非异一体性。”《法性分别论》中说：“二者不是一体性，也不是各自，因为有和无有差别有和无的缘故。”《摄大乘论》中说：“这三种自性是什么样的？是各异的吗？还是不是各异的呢？应该说既不是各异的，也不是不各异的。”《三十颂》中说：“因此彼即他，自在，非他非非他，如无常等说。”同样，《阿毗达磨集论》和《辨了不了论集》以及寂天等也屡次说二谛不是一和异，因为你们自己已经承认那些经论是中观的了义，那些论师是中观的量士夫的缘故。夏东宗喀巴大师等认为二谛体性是一，也与以前的经论作为量相违，因为《释论》中说：“智慧极为清净，如果行的体性与
English
I am Nale Sham, as well as the astringency of Arura and Arura, the softness of cotton tree leaves and cotton tree leaves, the essence of butter and butter, all actions (Sanskrit: saṃskāra, Devanagari: संस्कार, Roman transliteration: samskara, literal meaning: action) are impermanent, all that is tainted (Sanskrit: sāsrava, Devanagari: सस्रव, Roman transliteration: sasrava, literal meaning: tainted) is suffering, all dharmas are without self, as well as these, the nature of non-pacification of attachment, hatred, and ignorance, the nature of complete affliction, attachment, hatred, and ignorance, etc., for those before these, also add "also", not different natures, or not easily established as different natures. Wisdom is extremely pure, similarly, the nature of actions and the nature of ultimate truth are also not different, or cannot be established as different natures. From "the realm of actions and the nature of ultimate truth are, the nature of being apart from one and otherness, whoever thinks of one and otherness, those people have not entered properly", because it contradicts what was said. Furthermore, the Ornament of the Sutras says: "Neither existent nor non-existent, nor thus other." The Middle Way Treatise says: "Neither existent nor non-existent, not the nature of different and one." The Differentiation of Dharmata says: "The two are not the same nature, nor are they separate, because there is a difference between existence and non-existence." The Compendium of the Great Vehicle says: "What are these three natures like? Are they different? Or are they not different? It should be said that they are neither different nor not different." The Thirty Verses say: "Therefore, that is other, independent, neither other nor non-other, like impermanence, etc., it is said." Similarly, the Abhidharma Samuccaya and the Compendium of Determining the Indeterminate, as well as Shantipa and others, have repeatedly said that the two truths are not one and different, because you yourselves have already acknowledged that those sutras and treatises are the definitive meaning of the Middle Way, and that those teachers are the valid persons of the Middle Way. The great Shar Tsongkhapa and others believe that the nature of the two truths is one, which also contradicts the previous sutras and treatises as valid, because the Commentary says: "Wisdom is extremely pure, if the nature of actions and"
Tibetan
་དོན་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ན་ནི། དེས་ན་བྱིས་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་མཐོང་བ་ཡིན་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཁོ་ནར་གྱུར་བཞིན་དུ་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་བླ་ན་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་ཡང་འགྱུར། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་ཡང་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང༌། དེ་བཞིན་དུ། དེས་ན་ཇི་ལྟར་འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་དང༌། དེས་ན་ཇི་ལྟར་དོན་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་དང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ལ་བྱེད་བྲག་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བྱེ་བྲག་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་པ་དག་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་དང༌། (༡༤༣བ) ཇི་ལྟར་ཐོས་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་གང་དུ་དོན་དམ་པ་ཡོངས་སུ་འཚོལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་དང༌། སྔར་གྱི་དཔེ་མང་པོ་དང་སྦྱར་བའི་མདོ་བསྟན་བཅོས་རྣམས་དང་ཡང་འགལ་ལོ། །གཞན་ཡང་བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ན་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་དུ་གཅིག་པས་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་བྱེ་བྲག་མེད་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་སོགས་སུ་འགྱུར་ལ། དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཅིག་པས་དོན་དམ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་སུ་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཁ་ཅིག་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ངོ་བོ་གཅིག་ཅེས་དང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ངོ་བོ་ཐ་དད་ཅེས་སྨྲ་བ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ལ་རིགས་པས་དཔྱད་ནས་སྨྲས་པའི་ཕྱིར་སྔར་གྱི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ལས་མ་འདས་སོ། །ཁ་ཅིག་བདེན་པ་གཉིས་ཀ་དོན་ལ་ཡོད་པར་བྱས་ནས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་དང༌། གཞན་ཡང་གཉིས་ཆོས་ཀྱི་ཆོས་མེད་པ་དེ་ལྟར་སྨྲ་བ་ནི་གཅེར་བུ་པ་དང་གནས་མ་བུ་སོགས་ཀྱི་ལུགས་ལ་མཛེས་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་ལ་མ་གྲུབ་པར་ཡོད་པར་ཟོལ་གྱིས་སྨྲས་ནས་གཞན་དག་ལ་ལོག་རྟོག་བསྐྱེད་དུ་གཞུག་པའི་ཕྱིར། དོན་ལ་གཉིས་ཀ་ངོ་བོས་གྲུབ་ཅིང༌། ངོ་བོ་གཅིག་མ་ཡིན་ན་ཐ་དད་ཡིན་དགོས་ཤིང༌། ཐ་དད་མ་ཡིན་ན་གཅིག་ཡིན་དགོས་ཏེ། གཅིག་དང་དུ་མ་ཕན་ཚུན་སྤང་འགལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དབུ་མ་རྒྱན་ལས། གཅིག་དང་དུ་མ་མ་གཏོགས་པའི། །རྣམ་པ་གཞན་དང་ལྡན་པ་ཡི། །དངོས་པོ་མི་རུང་འདི་གཉིས་ནི། །ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་
Chinese
如果胜义的自性不是各别的，那么，所有孩童凡夫也都会变成见到真谛的人了。仅仅是凡夫，也会获得成就和安乐，以及无上的寂灭涅槃。也会现证无上圆满正等觉。等等。同样，如果像了知有为法的自性是遍染污的自性一样，那么胜义的自性也会被了知为遍染污的自性。等等。如果像胜义的自性和有为法的自性在一切方面都没有差别一样，那么所有有为法的自性也会变得没有差别。瑜伽士们如何见到有为法，（143b）如何听闻，如何辨别，如何了知，又怎么会不去完全寻求胜义呢？等等。这与之前众多典籍中所引用的经论也相违背。此外，如果二谛体性相同，由于世俗和胜义相同，那么一切有为法都会变成没有差别和没有区别的过失等等。如果胜义和世俗相同，那么胜义就会变成遍染污的过失。有些人说在世俗中体性相同，有些人说在世俗中体性各别，这也是因为在世俗谛上用理智进行分析后所说的，所以没有超出之前的那些过失。有些人认为二谛在实义上存在，并且说是不可说为彼或此的，还有些人说二法中没有法，这样说是适合裸体派和正量部等的宗义的，因为他们虚伪地说在实义上没有成立而存在，从而让其他人产生邪见。实际上，二者在体性上是成立的，如果体性不是一个，就必须是各别的，如果不是各别的，就必须是一个，因为一和多是互相排斥的。如《中观庄严论》中说：除了一个和多个之外，具有其他样式的，事物是不可能的，因为这两者是互相排斥而存在的。
English
If the nature of ultimate reality were not distinct, then all children and ordinary beings would also become those who see the truth. Merely being ordinary beings, they would also attain accomplishment and bliss, and the unsurpassed nirvana of peace. They would also fully awaken to unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. And so on. Similarly, just as the nature of conditioned phenomena is understood to be the nature of complete defilement, so too the nature of ultimate reality would be understood as the nature of complete defilement. And so on. If, just as there is no distinction between the nature of ultimate reality and the nature of conditioned phenomena in all respects, so too all the natures of conditioned phenomena would become without distinction. How would yogis not completely seek ultimate reality in how they see conditioned phenomena, (143b) how they hear, how they discern, and how they know? And so on. This also contradicts the sutras and treatises cited in many previous examples. Furthermore, if the two truths are of one essence, then since the conventional and the ultimate are the same, all conditioned phenomena would become without distinction and without difference, and so on. If the ultimate and the conventional are the same, then the ultimate would become the fault of being completely defiled. Some say that they are of one essence in the conventional, and some say that they are of different essences in the conventional, but this is also said after analyzing the conventional truth with reason, so it has not gone beyond all the previous faults. Some assert that both truths exist in reality, and say that they cannot be expressed as that or other, and others say that there is no dharma in the two dharmas, such a statement is suitable for the tenets of the naked ones and the Sthavira Nikāya, because they falsely say that they exist without being established in reality, thereby causing others to generate wrong views. In reality, both are established in essence, and if the essence is not one, it must be different, and if it is not different, it must be one, because one and many are mutually exclusive. As it says in the Ornament of the Middle Way: Apart from one and many, an entity with another form is not possible, because these two exist by mutually excluding each other.