Tibetan
གས་པའི་འཐད་པ་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་གྲུབ་སྟེ། བདག་ཟློག་གི་སྐབས་སུ་དོན་དུ་གྱུར་པའི་ཡོད་མེད་སོགས་མཐའ་བཞིའི་བདག་མ་བཀག་ན་བདག་བཟློག་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། (༡༤༥བ) དེར་དོན་དུ་གྱུར་པའི་བདག་ཡོད་བཀག་ནས་དོན་གྱི་བདག་མེད་ཡོད་པར་བསྒྲུབ་ན་དོན་དུ་གྱུར་པའི་བདག་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དོན་དུ་གྱུར་པའི་བདག་མེད་ཡོད་ན་དེས་བཀག་པའི་དོན་དུ་གྱུར་པའི་བདག་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་དགོས་པའི་ཕྱིར། དོན་དུ་གྱུར་པའི་མེས་དོན་དུ་གྱུར་པའི་གྲང་རེག་བཀག་ནས་མེད་པར་བྱས་པ་བཞིན། ཁྱེད་ལྟར་ལྟ་ཞིག་ཀུན་གཙོ་བོར་བཟློག་པའི་དགོས་པ་དོན་དུ་གྱུར་པའི་བདག་ཡོད་བདག་ཟློག་གི་སྐབས་སུ་བཀག་ཟིན་ནས། འདིར་དོན་དུ་གྱུར་པའི་བདག་མེད་ཡོད་པ་འགོག་པར་བྱེད་དོ་སྙམ་པ་དེ་ནི་མུན་སྤྲུལ་དུ་ཟད་དེ། བར་དུ་བདག་ཟློག་གི་སྐབས་སུ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བརྟེན་པའི་དོན་དུ་གྱུར་པའི་བདག་བདེན་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་མི་རིགས་པར་ཚར་བཅད་ནས། ཐ་མ་ལྟ་ཞིག་ཀུན་ཟློག་གི་སྐབས་སུ་དོན་དུ་མ་གྱུར་པའི་རྟོགས་པས་བཞག་པའི་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་མཚན་མ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་སྨྲ་བསམ་གྱི་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་པར་བཀའ་བརྒྱུད་དྭགས་པོ་ལྷ་རྗེའི་གསུང་ངག་ལྟར་ན། རང་བབས་མ་བཅོས་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཞེས་པའི་མིང་ཅན་དེ་ཉིད་དུ་ལ་ཟློ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་དབྱིངས་དེར་ལ་དོར་དུ་སོང་བ་དེ་ལ་ལྟ་ཞིག་ཀུན་ཟློག་ཅེས་བླ་དྭགས་ཀྱི་མིང་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །བར་དུ་བདག་བཟློག་གི་སྐབས་སུ་དོན་གྱི་བདག་ཡོད་བཀག་ནས་དོན་གྱི་བདག་མེད་པར་མི་བསྒྲུབ་པ་འདི་ནི་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་ལས་ཐལ་འགྱུར་བ་ཆེས་ཁྱད་འཕགས་སུ་འཇོག་བྱེད་ཀྱི་རང་ལུགས་ཡིན་ཅེས་པ་འདི་ནི་རྫུན་ཆེན་པོ་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱེད་རང་ཡང་སྐབས་རེས་འགར་ཐལ་འགྱུར་བས་རང་ལུགས་(༡༤༦ན) གང་ཡང་མ་བཞག་ཅིང༌། རང་ལུགས་བཞག་ན་སྒྲུབ་པར་སོང་བས་རང་ལུགས་གང་ཡང་མེད་ཟེར་བ་དེ་བདེན་ན་ནི། འདིར་དེས་རང་ལུགས་རྣམ་པར་གཞག་གོ་ཞེས་མི་རྫུན་ཀ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཁྱེད་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བས་རང་གི་ལུགས་ལ་རང་ལུགས་འཇོག་མི་འཇོག་གི་རང་ལུགས་མང་པོ་ཡོད་དོ་སྙམ་ན། དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བ་ལ་རང་ལུགས་འདི་ཡིན་མེད་དོ་ཞེས་ཁྱེད་ཅག་གིས་ཀྱང་གྲུབ་མཐའི་སྙིང་པོར་བྱས་ནས་གཞན་འགོག་པ་དེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། ཐལ་འགྱུར་བ་རང་གི་ལུགས་ལ་རང་ལུགས་འཇོག་མི་འཇོག་གི་རང་ལུགས་མང་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ལེགས་པར་སོམས་ལ།
Chinese
因为没有任何成立的理由。首先是成立的，在遮遣我的场合，如果不遮遣成为实义的有无等四边的我，就不会成为遮遣我，因为在那里遮遣了成为实义的我有之后，如果成立实义的我无，就必须承认成为实义的我有的缘故，如果存在成为实义的我无，就必须承认被它遮遣的成为实义的我有的缘故。如同实义的火遮遣了实义的冷触并使其消失一样。如同你们那样，认为一切主要遮遣的必要，在遮遣我的场合已经遮遣了成为实义的我有的缘故，在此阻碍存在成为实义的我无，这完全是黑暗的幻化。中间在遮遣我的场合，对于依靠有情和法的成为实义的一切真实的我，在二谛中都以不合理而断除。最后，认为在一切遮遣的场合，对于未成为实义的，由觉悟所安立的破立的相，哪怕是稍微一点点，也远离言说思议，按照噶举达波拉杰的口诀，仅仅是在名为自住未改的庸常之识中进行遮遣的缘故。像那样，对于抛弃在远离戏论的界中的事物，仅仅是取名为一切遮遣而已。中间在遮遣我的场合，如果不遮遣实义的我，也不成立实义的我无，这说是从自续派中将应成派置于极其超胜的位置的自宗，这实在是说了大妄语。因为你们自己有时也说应成派没有安立任何自宗（146a），如果安立自宗就会成为成立，所以说没有任何自宗，如果那是真实的，那么在此他说安立自宗，这是不可能不撒谎的缘故。还有，你们认为应成中观派对于自己的宗派，安不安立自宗有很多自宗吗？如果这样，你们也以应成中观派没有这个自宗为宗派的精华而遮遣其他，那是不合理的，因为应成派对于自己的宗派，安不安立自宗有很多自宗的缘故。好好想想吧！
English
Because there is no reason for it to be established. Firstly, it is established that if the four extremes of existence and non-existence, which are substantial in the context of negating the self, are not negated, then it will not become a negation of the self. Because if one negates the substantially existent self and then establishes the substantially non-existent self, one must admit the substantially existent self. Because if the substantially non-existent self exists, one must admit the substantially existent self that it negates. Just as substantially existent fire negates and eliminates substantially existent cold touch. Like you, thinking that the necessity of negating everything primarily, because the substantially existent self has already been negated in the context of negating the self, and here one is obstructing the existence of the substantially non-existent self, that is merely a manifestation of darkness. In the middle, in the context of negating the self, all substantially existent true selves that rely on persons and phenomena are cut off as unreasonable in both truths. Finally, thinking that in the context of negating everything, even the slightest mark of affirmation and negation established by realization, which is not substantial, is separated from speech and thought, according to the oral instructions of the Kagyu Dakpo Lhaje, it is merely in that which is called the unadulterated ordinary consciousness that one negates. Thus, giving up on that which has gone into the realm of non-elaboration, it is merely given the name of negating everything. In the middle, in the context of negating the self, if one does not negate the substantially existent self and does not establish the substantially non-existent self, saying that this is the self-system that places the Prasangika above the Svatantrika, this is truly uttering a great lie. Because you yourselves sometimes say that the Prasangika does not establish any self-system (146a), and if one establishes a self-system, it will become an establishment, so saying that there is no self-system, if that is true, then here he says he establishes a self-system, it is impossible not to lie. Also, do you think that the Prasangika Madhyamika has many self-systems, whether or not they establish a self-system for their own system? If so, it is unreasonable for you to negate others by making it the essence of the doctrine that the Prasangika Madhyamika does not have this self-system, because the Prasangika has many self-systems, whether or not they establish a self-system for their own system. Think well!
Tibetan
རང་གིས་ཅི་ལྟར་ཞིབ་མོར་དཔྱོད་པའི་ལེགས་བཤད་དུ་རློམ་པ་དེ་ནི་བྱིས་པ་དག་བྱེ་མའི་ཁང་བུ་ལ་གསེར་ལས་གྲུབ་པའི་ཀ་གདུང་སོགས་ཀྱིས་བརྒྱན་པའི་འབད་པ་བྱེད་པ་ལྟར་རོ། །ཁ་ཅིག་བདེན་པ་གཉིས་ལྡོག་པ་དེ་ཉིད་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་ངོ་བོ་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་ཟེར་བ་ཡང་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དུ་འདོད་པར་སྣང་སྟེ། དེ་ལྟར་ནའང་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་ཟིན་ཅིང༌། དེ་དག་གི་ལུགས་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པའང་མི་རུང་སྟེ། བདེན་གཉིས་དོན་ལ་ངོ་བོར་གྲུབ་ཅིང་ལྡོག་པ་དོན་ལ་མ་རེག་པ་རྟོག་བཏགས་འབའ་ཞིག་ཡིན་པས། རྟོག་པས་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དུ་བཟུང་ཡང་བདེན་གཉིས་དོན་ལ་ཐ་དད་པར་མ་སོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ཐ་མི་དད་ཀྱི་གཅིག་མ་ཡིན་ཀྱང་རྫས་གཞན་མ་ཡིན་ཟེར་བའང་ནང་འགལ་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཐ་མི་དད་ཀྱི་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ་རྫས་སུ་གྲུབ་ཅིང༌། རྫས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཁོར་གསུམ་ཁས་(༡༤༦བ) བླངས་སོ། །ཇོ་ནང་པ་ཁ་ཅིག་དེ་གཉིས་གཅིག་པ་བཀག་པའི་ཐ་དད་ཡིན་ཟེར་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ནང་འགལ་ཏེ། ཀུན་གཞི་དང་ཀུན་གཞིའི་ཆོས་ཉིད་ལྟ་བུ་གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་དུས་གཅིག་ཅར་སྤང་བྱའི་རིག་པ་དང་གཉེན་པོའི་རིག་པའམ་ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་དང༌། དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་རིག་པ་ཡོད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཀུན་གཞི་དང་ཀུན་གཞིའི་ཆོས་ཉིད་ལྟ་བུ་བདེན་པ་གཉིས་ལས་གཅིག་བཀག་པའི་ཚེ་དེ་གཉིས་གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་དུས་གཅིག་ཅར་ཐ་དད་པར་ཡོད་པར་སྨྲ་དགོས་པ་གང་ཞིག དེ་གཉིས་གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་ཐ་དད་པར་ཡོད་ན་བདེན་གཉིས་ཡ་བྲལ་དུ་སོང་བས་དེར་ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་གཅིག་པ་བཀག་པའི་ཐ་དད་ཅེས་པའང་མངོན་རྗེས་གཉིས་ཀྱི་སྣང་ཡུལ་གྱི་སྐབས་སུ། རྣམ་ངེས་ལས། འདིར་ཐ་དད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཐ་མི་དད་པ་བཀག་པ་ཉིད་དུ་ལྟའི། ཡུལ་དུ་མ་ཉིད་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའི་གཞུང་ལ་བརྟེན་ནས་བོད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་དག་གིས་ཐ་སྙད་བྱས་པར་ཟད་ལ། ལུང་དེ་དང་སྒོ་བསྟུན་པའི་བདེན་གཉིས་གཅིག་པ་བཀག་པའི་ཐ་དད་དུ་འདོད་ན་ལུང་དེའི་བསྟན་དོན་དང་འགལ་ཏེ། ལུང་དེས་སྣང་ཡུལ་གཅིག་པ་བཀག་ནས་སྣང་ཡུལ་ཐ་དད་པར་མེད་ཅེས་པ་ལྟར་བདེན་གཉིས་ཐ་དད་པ་བཀག་ནས་བདེན་གཉིས་དོན་ལ་ངོ་བོ་ཐ་དད་དང་ཡུལ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་འཆད་དགོས་རྒྱུ་ཡིན་པ་ལ། ཁྱོད་ཀྱིས་ལུང་དེའི་དོན་ལས་བཟློག་ནས་བདེན་གཉིས་དོན་ལ་ངོ་བོ་ཐ་དད་དང་ཡུལ་ཐ་དད་ན་ཡོད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ།
Chinese
自己认为如何精细研究的善说，就像孩子们用黄金做成的柱梁等装饰沙堡的努力一样。有些人说二谛的相违是不可言说的，本体是不可说为其他的，这似乎是认为一个本体有不同的相违。如果这样，对一个本体的过失已经说过。按照他们的观点，相违的不同也是不行的，因为二谛在意义上是本体成立的，而在相违的意义上是没有触及的，仅仅是分别假立的。因此，即使分别念执着相违是不同的，二谛在意义上也没有变成不同的缘故。又有些人说，不是不异的一，但也不是其他的实体，这也是自相矛盾的。如果这样，就变成不异的一，成为实体成立，因为不是其他的实体。三轮已承诺。（146b） 有些觉囊派说，那二者是遮止一的异体，这是非常矛盾的。就像阿赖耶识和阿赖耶识的法性一样，在一个补特伽罗的相续中，同时存在着应断的智慧和对治的智慧，或者一切智智，以及与其不相顺的智慧。这是周遍的。就像阿赖耶识和阿赖耶识的法性一样，当二谛中的一个被遮止时，必须说那二者在一个补特伽罗的相续中同时是异体的。如果那二者在一个补特伽罗的相续中是异体的，那么二谛就成了分离的，因为在那里你也是不希望的，所以遮止一的异体，也是在现量和比量二者的显现境的场合中。《释量论》中说：“此处的异体，也应看作是不异体的遮止，而不是境的不同。”依靠这部论典，藏地的学者们只是做了名称而已。如果与那个教证相顺应，认为二谛是遮止一的异体，那么就与那个教证的要义相违背了。就像那个教证遮止了显现境的一，而没有显现境的异一样，必须解释为遮止了二谛的异，而二谛在意义上不是本体异和境异。但是，你却颠倒了那个教证的意义，认为二谛在意义上是本体异和境异的缘故。
English
The well-spoken words that one prides oneself on examining so meticulously are like the efforts of children decorating sandcastles with pillars and beams made of gold. Some say that the contradiction of the two truths is inexpressible, and the essence is inexpressible as other, which seems to imply that one essence has different contradictions. If so, the fault of one essence has already been stated. According to their view, different contradictions are also not permissible, because the two truths are established as essence in meaning, and untouched in the meaning of contradiction, being merely conceptual imputations. Therefore, even if conceptual thought grasps contradictions as different, the two truths do not become different in meaning. Furthermore, some say that it is not one of non-difference, but it is not another substance, which is also contradictory. If so, it becomes one of non-difference, established as substance, because it is not another substance. The three wheels have been promised. (146b) Some Jonangpas say that those two are different by negating oneness, which is extremely contradictory. Just like the ālaya and the nature of the ālaya, in the continuum of one individual, there are simultaneously the knowledge to be abandoned and the antidote knowledge, or the omniscient wisdom, and the knowledge that is discordant with it. This is pervasive. Just like the ālaya and the nature of the ālaya, when one of the two truths is negated, it must be said that those two are different in the continuum of one individual simultaneously. If those two are different in the continuum of one individual, then the two truths become separated, because you also do not want that there, so the difference by negating oneness is also in the context of the appearing objects of both direct perception and inference. In the Pramāṇaviniścaya, it says: "Here, what is called difference should also be seen as the negation of non-difference, but not as the difference of objects." Relying on this treatise, Tibetan teachers have merely made names. If, in accordance with that scripture, one considers the two truths to be different by negating oneness, then it contradicts the meaning of that scripture. Just as that scripture negates the oneness of the appearing object and does not have the difference of the appearing object, it must be explained as negating the difference of the two truths, and the two truths are not essentially different and objectively different in meaning. However, you reverse the meaning of that scripture, because you believe that the two truths are essentially different and objectively different in meaning.