Tibetan
ག་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ལྟར་ན། ཞིག་དངོས་ཆོས་ཅན། དངོས་པོར་མེད་པར་ཐལ། དངོས་པོར་ཞིག་པ་ནི་དངོས་པོའི་ཆོས་ཀྱི་མཐས་སྟོང་པ་ཡིན་པས་དངོས་པོར་ཡོད་རུང་ངོ་ཞེས་སྒྲོ་བཏགས་ནས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་བོ་ཞེ་ན། ཁྱབ་པར་ཐལ། དངོས་ཞིག་ལ་ཡོད་པའི་ཞིག་དངོས་དེ་དངོས་ཆོས་ཀྱི་མཐས་སྟོང་པར་ཟད་པ་ལས་དངོས་ཆོས་གཞན་བརྟེན་བྱའི་གནས་ཐོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། སྒྲའི་དངོས་པོ་ཞིག་ནས་མེད་པ་ལ་ཀ་ཁ་སོགས་དབྱངས་གསལ་གྱི་དངོས་པོ་ཡོད་པར་མི་བརྟེན་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། འགགས་པའམ་ཞིག་པ་དངོས་པོར་མི་འགྱུར་ཏེ། འགགས་ཞིག་སོགས་མེད་པའི་ཆོས་དེ་རྐྱེན་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། རྩ་བར། འགགས་ན་རྐྱེན་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན། །ཅེས་སོ། །ཡང་དངོས་པོ་རང་ཞིག་པའམ་ཡོད་པར་མ་གྲུབ་ན་དེར་བལྟོས་ཀྱི་དངོས་མེད་ཀྱང་འཇོག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། དངོས་ཞིག་དངོས་པོར་ལྟ་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མ་གྲུབ་ན། །དངོས་མེད་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང༌། ཟད་ཞིག་ལ་དངོས་ཆོས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འགགས་ཆད་ལ་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་དུ། ཟད་ལ་འབྱུང་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་དང༌། ཟད་ཞིག་དངོས་པོར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཞིག་(༢༠༠ན) པ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་དུ། ཟད་ལ་འཇིག་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཅེས་དང༌། ཁྱད་པར་སྐྱེ་བ་ཞིག་དངོས་ཀྱིས་རྒ་ཤིའི་དངོས་པོ་བསྐྱེད་པ་ནི་ཆེས་མི་རིགས་ཏེ། བདུན་ཅུ་པ་ལས། རྟེན་འབྱུང་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་གང༌། །སྡུག་བསྔལ་འབྲས་ཅན་དེ་མ་སྐྱེས། །སེམས་གཅིག་ལ་ཡང་མི་འཐད་ལ། །དུ་མ་ལ་ཡང་མི་འཐད་དོ། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར། གང་གི་ལྟར་སེམས་གཅིག་ཡིན་པ་དེའི་ལྟར་ན་འབྲས་བུ་རྒྱུ་དང་ལྷན་ཅིག་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ལྟར་སེམས་ཐ་དད་པ་ཡིན་པ་དེའི་ལྟར་ན་ཡན་ལག་སྔ་མ་སྔ་མ་ཞིག་པ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །ཡང་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་དངོས་པོ་ནི་དེ་ཉིད་ཚོགས་པ་ལ་གེགས་དབང་གིས་ཞིག་པའི་ཆོས་དེ་ནི་དངོས་པོར་ཡོད་པ་མིན་ནོ། །ཞེས་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ལེགས་ལྡན་བྱེད་ཀྱིས་རྟོག་གེ་འབར་བར། སྟོང་ཉིད་ལྟ་བ་གོམས་བྱས་པས། །ཉོན་མོངས་འཇུག་པ་བཅོམ་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བར་སྨྲས་ཏེ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཚོགས་པ་དང་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་དང་ཞིག་པ་དག་ལ་དངོས་པོ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར། གང་ལ་འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་དང་གཏི་མུག་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་
Chinese
因为存在于何者的事物自性中。如果按照第一种情况，坏灭之事物，作为有法，不应存在于事物中，因为坏灭于事物中的坏灭是空尽事物之法的边际，所以如果说存在于事物中也可以，那是捏造之后说的。如果说不遍及，应是遍及，存在于坏灭中的坏灭事物，除了空尽事物之法的边际之外，不是成为其他事物之法的所依之处。例如，声音的事物从坏灭中消失，不依赖于存在元音辅音等事物。第二种情况是，止息或坏灭不会变成事物，因为止息坏灭等不存在之法不应成为因。根本颂中说：“如果止息，又是什么因？”。而且，如果事物自身坏灭或者未成立存在，则依赖于此的不存在也无法安立，坏灭之事物怎么会变成事物呢？如是说：“如果事物未成立，则不存在也不会成立。”又说，在耗尽坏灭中不会产生事物之法，因为止息断绝中不存在产生。如是说：“在耗尽中不存在产生。”又说，耗尽坏灭不会变成事物，因为坏灭不会变化。如是说：“在耗尽中不存在坏灭。”特别是，产生坏灭之事物产生衰老死亡的事物是最不合理的，因为《七十颂》中说：“十二缘起支，痛苦之果彼未生，对于一个心也不合理，对于多个也不合理。”此释文中说：“按照哪种观点，如果是一个心，则果与因会同时产生。按照哪种观点，如果是不同的心，则前一个支分坏灭不是后一个支分的因。”又说，被因缘所区分的事物，即是由于阻碍力而坏灭的法，不是存在于事物中的。如是大学者善慧说在《正理之火》中说：“串习空性见，为了摧毁烦恼之生起。”因为对于因和缘聚合以及不同的事物和坏灭等，不观察到事物。对于谁不会产生贪欲、嗔恨和愚痴呢？因此，烦恼
English
Because it exists in the very nature of what. According to the first case, the phenomenon of destruction, as a subject, should not exist in things, because the destruction in things is empty of the limits of the dharma of things, so if it is said that it can exist in things, it is said after fabrication. If it is said that it is not pervasive, it should be pervasive, the destruction in the destroyed thing is exhausted by the limits of the dharma of things, but it is not the place to rely on other dharma of things. For example, the thing of sound disappears from destruction, and does not depend on the existence of vowels and consonants. The second case is that cessation or destruction does not become a thing, because the non-existent dharma such as cessation and destruction should not become a cause. In the root verse it says: "If it ceases, what is the cause?". Moreover, if the thing itself is destroyed or has not been established, then the non-existence that depends on it cannot be established, how can the destroyed thing become a thing? As it is said: "If the thing is not established, then non-existence will not be established." It is also said that the dharma of things will not arise in exhaustion and destruction, because there is no arising in cessation and extinction. As it is said: "There is no arising in exhaustion." It is also said that exhaustion and destruction will not become things, because destruction will not change. As it is said: "There is no destruction in exhaustion." In particular, it is most unreasonable for the arising and destruction of things to produce the things of old age and death, because it is said in the Seventy Verses: "The twelve branches of dependent arising, the fruit of suffering is not born, it is not reasonable for one mind, nor is it reasonable for many." This commentary says: "According to which view, if it is one mind, then the fruit and the cause will arise simultaneously. According to which view, if they are different minds, then the destruction of the former branch is not the cause of the latter branch." It is also said that the thing distinguished by cause and condition, that is, the dharma destroyed by the power of obstruction, is not in the thing. As the great teacher Lekdenjed said in The Blaze of Reasoning: "Practicing the view of emptiness, in order to destroy the arising of afflictions." Because for the aggregation of causes and conditions and different things and destructions, things are not observed. For whom will there be no greed, hatred and ignorance? Therefore, afflictions