Tibetan
ང་སྔོན་ཆད་མ་གྲགས་པས་དུས་ཀྱི་མཐུ་ལས་བླ་རྡོལ་དུ་བྱུང་བར་གོར་མ་ཆག་གོ། །ཞིག་པ་དངོས་པོར་སྲིད་ན་ཞིག་དངོས་ཞིག་པའི་མཐའ་ཅན་ཡིན་ལ། དེའི་ཞིག་པའང་དངོས་པོ་ཡིན་པས་ཞིག་པའི་སྐད་ཅིག་གཅིག་གི་དངོས་པོའི་དངོས་པོའང་བྱེ་སྨྲའི་ཐོབ་པ་ལྟར་རྫས་མཐའ་ཡས་པ་ཞིག་ཏུ་རྟོག་པས་བཏགས་ནས་སྨྲ་དགོས་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་སྨྲ་ནའང་འདུ་ཤེས་གཞན་བསྒྱུར་གྱི་རྫུན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་ལས་ལས་གཞན་དུ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། ཡང་ཞིག་མ་ཞིག་གི་དངོས་པོ་སྤེལ་གྱིན་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། མ་ཞིག་པའི་དངོས་པོ་སྔ་ཕྱིའི་རྒྱུ་འབྲས་བར་དུ་ཆོད་བཞིན་འབྱུང་བར་འགྱུར་ལ། དེ་འདོད་ན་དེའི་ཕྱིར་ཞིག་པའི་དངོས་པོ་སྔ་ཕྱིའི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱང་བར་ཆོད་བཞིན་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང༌། འདོད་ན། ཐ་སྙད་དུ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དངོས་པོ་འཇོག་ཏུ་མེད་པར་ཐལ། རྒྱུ་འབྲས་རིས་མི་མཐུན་པས་བར་ཆོད་ཅིང་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་པ་ནི་ཞེན་པ་ཙམ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འབྱུང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་པ་འདི་ལ་ཁྱེད་འབྲས་བུ་ཅི་ཞིག་རེ། ཡང་ཕ་ཤི་བ་བུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་ཡང་(༡༩༨བ) འགྱུར་ཏེ། ཞིག་པ་དེ་སེམས་ཅན་ཤི་བའི་དངོས་པོ་མ་རིག་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་གང་ཞིག དེ་ཉིད་འདིར་ཡང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་འདོད་ན་ནི་ཅི་ལྟར་འགྱུར། ཡང་ཞིག་དངོས་དེ་མ་སྐྱེས་པའི་དངོས་པོ་དང༌། སྐྱེ་བའི་དངོས་པོ་གང་ཡིན། སྐྱེ་བའི་དངོས་པོར་ནི་མི་འཐད་དེ། དེ་ཞིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་བོ་སྙམ་ན། ཁྱོད་ཞིག་དངོས་མ་ཡིན་པར་སྐྱེ་དངོས་ཡིན་པར་ཐལ། མ་ཁྱབ་པར་སྨྲས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སྐྱེ་འགག་དངོས་འགལ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཞིག་དངོས་དེ་སྐྱེ་དངོས་དང་མི་འགལ་བའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཞིག་དངོས་མ་སྐྱེས་པའི་དངོས་པོའོ་ཞེ་ན། ཞིག་དངོས་ཆོས་ཅན། དངོས་པོ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཞིག་དངོས་དུས་གསུམ་གྱི་དངོས་པོ་གང་དུ་བཞག ད་ལྟ་བ་དང་མ་འོངས་པའི་དངོས་པོར་འཇོག་གོ་ཞེ་ན། མི་རུང་སྟེ། ད་ལྟ་བ་དང་མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་ནི་འཇིག་བཞིན་དང་སྐྱེ་བཞིན་ཡིན་པ་ལས། ཞིག་པ་ནི་འཇིག་བཞིན་དང་སྐྱེ་བཞིན་རྒྱུན་བཅད་དེ་ཞིག་པར་བྱས་ནས་ད་ལྟར་བ་དང་མ་འོངས་པའི་དངོས་པོའི་སྐབས་བརླག་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར། འདས་པ་དངོས་སུ་འཇོག་གོ་ཞེ་ན། མི་རུང་སྟེ། འདས་པ་དོན་བྱེད་པའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར།
Chinese
我以前从未听说过，这一定是时代的力量导致的突然出现。如果坏灭存在于事物中，那么坏灭之物就是具有坏灭的终结。而且，它的坏灭也是事物，因此，坏灭的一刹那的事物的事物，也像毗婆沙宗所认为的那样，必须通过思辨来假立为无量无边的实体。即使那样说，除了改变观念的虚假罪恶行为之外，还有什么更需要的呢？而且，由于坏灭与未坏灭的事物交替出现。未坏灭的事物，前后因果之间会发生中断。如果承认这一点，那么坏灭的事物，前后因果也会发生中断。如果承认，那么在名言中就无法安立因果的事物。因为因果的类别不同，所以会发生中断，却说是因果，这只是执着而已，不可能成为因果。如果承认，那么对于诽谤一切因果事物，你有什么果报呢？而且，父亲的死亡也会成为儿子出生的原因（198b）。 因为坏灭是众生死后，无明产生的因。在这里也是一样的。如果那样承认，那会怎么样呢？而且，坏灭之物是未生之物，还是生之物？不可能是生之物，因为它具有坏灭的性质。如果你认为不遍，那么你就是生之物，而不是坏灭之物。因为你说了不遍。如果承认，那么生灭就不是真实相违。因为坏灭之物具有与生之物不相违的事物的自性。而且，如果说坏灭之物是未生之物，那么坏灭之物，作为所立宗，就不是事物。因为未生。而且，坏灭之物被安立在三时中的哪一个时间中？如果说是安立在现在和未来，那是不行的。因为现在和未来的事物是正在坏灭和正在产生，而坏灭是中断了坏灭和产生，坏灭之后，现在和未来的事物的机会就丧失了。如果说是安立在过去，那是不行的。因为过去空无一切作用。
English
I have never heard of this before, it must be due to the power of the times that it suddenly appeared. If destruction exists in things, then the destroyed thing has the end of destruction. Moreover, its destruction is also a thing, therefore, the thing of a single moment of destruction, like the Vaibhashikas believe, must be hypothetically asserted as an infinite number of entities through speculation. Even if we say so, what else is needed besides the false sinful act of changing concepts? Moreover, because destroyed and undestroyed things alternate. Undestroyed things will be interrupted between the cause and effect of before and after. If this is admitted, then the cause and effect of the destroyed things will also be interrupted. If admitted, then in terms of convention, it is impossible to establish the cause and effect of things. Because the categories of cause and effect are different, there will be interruptions, but it is said to be cause and effect, which is just attachment and cannot become cause and effect. If admitted, then what is your result for slandering all causal things? Moreover, the death of the father will also become the cause of the son's birth (198b). Because destruction is the cause of the arising of ignorance after the death of sentient beings. The same is true here. If you admit that, what will happen? Moreover, is the destroyed thing an unborn thing or a born thing? It cannot be a born thing, because it has the nature of destruction. If you think it is not pervasive, then you are a born thing, not a destroyed thing. Because you said it was not pervasive. If admitted, then birth and death are not truly contradictory. Because the destroyed thing has the nature of a thing that is not contradictory to a born thing. Moreover, if it is said that the destroyed thing is an unborn thing, then the destroyed thing, as the subject to be established, is not a thing. Because it is unborn. Moreover, in which of the three times is the destroyed thing established? If it is said to be established in the present and the future, that is not possible. Because the things of the present and the future are in the process of being destroyed and being produced, and destruction interrupts destruction and production, and after destruction, the opportunity for the things of the present and the future is lost. If it is said to be established in the past, that is not possible. Because the past is empty of all functions.
Tibetan
སྟོང་ཡང་དངོས་པོར་འདོད་ན་དུས་གསུམ་རྫས་གྲུབ་ཏུ་འདོད་པ་ལྟར་དངོས་པོར་སྨྲ་ན་ཁོ་བོས་བྱ་ཐབས་ཅི་ཡོད། ཡང་ཞིག་པ་དངོས་པོ་འདས་པས་འབྲས་བུ་དངོས་པོ་ད་ལྟ་བ་བསྐྱེད་རིགས་ན་ཆོས་ཅན། ཞིག་པ་དངོས་པོ་མ་འོངས་པས་འབྲས་བུ་ད་ལྟའི་དངོས་པོ་བསྐྱེད་རིགས་པར་ཐལ། ཞིག་པ་མ་སྐྱེས་པ་དངོས་པོར་མེད་ཀྱང་དངོས་པོར་སྒྲོ་བཏགས་ནས་དེར་སྐྱེ་(༡༩༩ན) བ་སྲིད་ན་དེ་ལྟའི་དངོས་པོ་སྐྱེ་བའང་སྲིད་པར་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མཚུངས་པ་ལ་གནོད་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སྔ་ཕྱི་མི་དགོས་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རྒྱུ་འབྲས་སྔ་ཕྱི་གོ་ལོག་ཏུ་སྨྲས་པས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་བས་ཁྱེད་ཅག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་འཛིན་པའི་ཐུགས་བསྐྱེད་བཟང་པོ་འདི་ལ་བསྟན་པའི་འཇོག་ལུགས་ཆེས་བཟང་བར་སྣང་ངོ༌། །ཡང་ཞིག་པ་དངོས་པོ་ཡིན་ན་དངོས་པོ་ཞིག་པ་ཞིག་ཟིན་གྱི་དངོས་པོ་དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་ཡིན་ནམ། དངོས་མེད་ཞིག་པའི་ཞིག་པ་དེ་ལས་བཟློག་པའི་དངོས་པོ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། ཞིག་པ་དེ་མ་ཞིག་པར་འགྱུར་བའམ་ཞིག་པ་དེ་དངོས་པོར་མི་འགྱུར། གཉིས་པ་ལྟར་ན། ཞིག་པའི་དངོས་པོ་དེ་ལྟ་བུ་ཆོས་ཅན། མ་ཞིག་པའི་དངོས་པོར་ཐལ། དངོས་མེད་ཞིག་པའི་ཞིག་པ་དེ་ལས་བཟློག་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་མ་ཞིག་པའི་དངོས་པོ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་སྡོད་པའི་ཞིག་དངོས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དངོས་པོའི་རྒྱུ་འབྲས་གང་དུའང་མི་རུང་བར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་སྔ་ལོགས་ན་མ་ཞིག་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཅིང༌། ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱི་ལོགས་ན་མ་ཞིག་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན་ཞིག་དངོས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཞིག་དངོས་སུ་མི་རུང་བར་ཐལ། ཁྱོད་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་དང༌། ཁྱོད་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་འབྲས་བུ་གཉིས་ཀ་མ་ཞིག་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་ན། ཁྱོད་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་དང༌། ཁྱོད་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་འབྲས་བུ་མ་ཞིག་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་ན། ཁྱོད་ཞིག་པ་དང་(༡༩༩བ) ཞིག་དངོས་ཡིན་པ་བུད་ཅེས་ས་གསུམ་གཡོ་བར་བྱེད་པའི་ལྷའི་རྔ་བོ་ཆེ་བརྡུང་བ་དང༌། ལྷན་ཅིག་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་རྒྱལ་མཚན་ཆེན་པོ་སྒྲེང་བར་བྱེད་དོ། །ཡང་ཞིག་པའི་དངོས་པོ་དེ་དངོས་པོ་ཞིག་པ་ལ་ཡོད་དམ། དངོས་པོ་མ་ཞིག་པ་ལ་ཡོད། གཉིས་པ་ལྟར་ན། ཞིག་དངོས་ཆོས་ཅན། མ་ཞིག་པར་ཐལ། མ་ཞི
Chinese
如果空性也认为是实有，就像认为三时实有成立一样，如果说实有，我也没有办法。再说，如果是已灭的事物能产生现在的果，那么有法，如果是未灭的事物能产生现在的果，这不合理。如果已灭未生的事物本来没有，却强行安立为实有，并认为能从中产生（事物），那么那样的实有产生也是可能的，因为没有能损害相似之处的理由。如果承认，那么能生和所生的因果就不需要有先后顺序了。因为你这样承认。如果承认，那么因果的先后顺序就颠倒了，因果的体性也会完全颠倒，你们这些发心维护佛陀教法的人，对教法的安立方式真是太好了。再说，如果是已灭的事物，那么是事物灭尽的事物，还是与事物灭尽相反的事物？如果是前者，那么灭尽的事物就不会灭尽，或者灭尽的事物就不会成为事物。如果是后者，那么那样的灭尽事物，有法，应成为未灭的事物。因为是与实无灭尽的灭尽相反的事物。再说，处于两个未灭事物之间的灭事物，有法，你不可能是事物的任何因果。因为在你之前有未灭的事物，那不是你的因，在你之后有未灭的事物，那不是你的果。如果不成立，那么灭事物，有法，你不可能是灭事物。因为你的能生之因，和你所生的果，都是未灭的事物。如果不遍及，那么你的能生之因，和你所生的果是未灭的事物，那么你灭尽和（１９９ｂ） 灭事物，就像发出“布德”的声音，敲响震动三界的天鼓，同时竖起完全战胜一切方位的巨大胜幢一样。再说，已灭的事物存在于已灭的事物中吗？还是存在于未灭的事物中？如果是后者，那么灭事物，有法，应成为未灭的。
English
If emptiness is also considered to be real, just like considering the three times to be established as real, if you speak of reality, I have no way to deal with it. Furthermore, if a perished thing can produce a present result, then, subject, it is unreasonable for a perished thing of the future to produce a present result. If a perished, unborn thing does not exist as a thing, but is forcibly established as a real thing, and it is thought that it can arise from it, then it is reasonable that such a thing can also arise, because there is no reason to harm the similarity. If you admit it, then the cause and effect of the producer and the produced do not need to be sequential. Because you admit it. If you admit it, then the order of cause and effect is reversed, and the nature of cause and effect will be completely reversed, so you who have the good intention to uphold the Buddha's teachings, this way of establishing the teachings seems very good. Furthermore, if it is a perished thing, then is it a thing that has perished, or is it a thing that is the opposite of a perished thing? If it is the former, then the perished thing will not perish, or the perished thing will not become a thing. If it is the latter, then such a perished thing, subject, should become an unperished thing. Because it is a thing that is the opposite of the perishing of the unreal. Furthermore, the perished thing that dwells between two unperished things, subject, you cannot be any cause and effect of things. Because before you there is an unperished thing, which is not your cause, and after you there is an unperished thing, which is not your effect. If it is not established, then the perished thing, subject, you cannot be a perished thing. Because both your producing cause and the effect produced by you are unperished things. If it is not pervasive, then your producing cause and the effect produced by you are unperished things, then you are perished and (199b) a perished thing, like making the sound "Bud," beating the great drum of the gods that shakes the three realms, and at the same time raising the great victory banner that completely triumphs over all directions. Furthermore, does the perished thing exist in the perished thing? Or does it exist in the unperished thing? If it is the latter, then the perished thing, subject, should become unperished.