Tibetan
་ཚིགས་སུ་སོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞི་དེར་མེ་མ་དམིགས་པའི་རྒྱུས་འབྲས་བུ་དུ་མེད་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར། རྩ་བར་འདོད་ན་དེ་འདྲའི་གཏན་ཚིགས་དེ་རྒྱུ་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་གང་ཞིག རྒྱུས་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ལེགས་པར་སོམས་ལ་རན་པར་སྨྲོས་ཤིག སྤྱིར་དེར་མེ་དངོས་སུ་མ་དམིགས་པས་དུ་བ་མ་དམིགས་པ་བསྐྱེད་པ་དང༌། ཆར་མ་བབ་པས་ལོ་ཏོག་མ་སྐྱེས་པ་ལྟ་བུ་དངོས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་མ་ཡིན་ཀྱང་ཆ་མཐུན་གྱི་ཁོངས་སུ་བསྡུའོ་ཞེས་མདོ་སེམས་ཐུན་མོང་བའི་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་གླང་གྲགས་པའི་རྟོག་གེའི་གཞུང་ལས་ཀྱང་འབྱུང་མོད། སྤྱིར་ཆོས་གང་དང་གང་འབྱུང་བ་ལ་གེགས་མི་བྱེད་པ་ཙམ་ལ་བློ་རྩེ་གཏད་ནས་དེ་ལྟའི་ཆོས་དེ་ཆོས་གཞན་གྱི་རྒྱུར་འཇོག་ན་བྱེ་སྨྲ་འདོད་པ་ལྟར་བུམ་པ་སྐྱེ་བའི་བྱེད་རྒྱུར་བརྟགས་འགོག་འཇོག་པ་ལྟར་ཁས་བླངས་ཀྱང་མི་རུང་བ་མེད་པར་འགྱུར། གཞན་ཡང་སྣུམ་ཟད་པ་ནི་མར་མེའི་རྒྱུན་མི་ཟད་(༡༩༥བ) པ་འགོག་ཀྱང་མར་མེའི་རྒྱུན་ཟད་པ་དེ་སྐྱེད་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མི་ཟད་པ་དེ་འབྲས་བུ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་གྱི། རྒྱུ་ཟད་པ་དེ་འབྲས་བུ་སྐྱེད་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡིན་ན་རྒྱུ་ས་བོན་གྱིས་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཟད་པ་དེའང་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །འདོད་ན། མྱུ་གུ་མི་སྐྱེ་བ་དེ་མི་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། མྱུ་གུ་མི་སྐྱེ་བ་ལ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེར་མ་ཟད་རྒྱུ་ཟད་པ་འབྲས་བུ་ཟད་བྱེད་ཡིན་ཅེས་པའང་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ན་ཆེས་མ་བརྟགས་པ་སྟེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་ཟད་པའམ་འདས་པའི་ཤུལ་དུ་འབྲས་བུ་ད་ལྟར་བ་དང་མ་འོངས་པ་མི་ཟད་པར་སྐྱེ་བར་མངོན་པའི་ཕྱིར། མྱུ་གུའི་ས་བོན་ཉིད་ཟད་པ་ལས་མྱུ་གུ་ཉིད་མི་ཟད་པར་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ནའང་ས་བོན་ཞིག་པས་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི། ས་བོན་ཞིག་པས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བའི་གོ་ས་ཕྱི་བའོ། །འདི་ཙམ་རེའི་གནད་མ་རྟོགས་བཞིན་དུ་རྒྱལ་བའི་དགོངས་དོན་ལ་གཟུ་ལུམ་དང་རས་ཆོད་བྱེད་པ་ནི་ཆེས་ཡ་ང་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། དངོས་པོ་འཇིག་ཞིག་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་དག་ནི། རྒྱུན་གྱི་འགྱུར་བ་རགས་པར་མངོན་པ་ཙམ་ལས་དངོས་པོའི་འཇིག་པ་ཕྲ་བའི་མི་རྟག་པའི་ཚུལ་ལ་དཔྱོད་པ་མ་ཡིན་ལ། དངོས་སྨྲ་བའི་བསྟན་བཅོས་མཁན་པོ་དག་ལས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་སོགས་ཉན་ཐོས་སྡེ་བཅོ་བརྒྱད་པོ་སོ་སོ་དག་ལ་ཕྲ་བའི་སྐད་ཅིག་དང་མི་རྟག་པའི་དངོས་པོ་ལ་རང་གྲུབ་དུས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ལ་འཇིག་པར་འདོད་པ་དང་མི་འཇིག་པར་འདོད་པ་མང་དུ་བྱུང་ཞིང༌། དེ་ལྟར་ནའང་དངོས་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང་ཡོད་པ་དངོས་པོར་འདོད་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་དང་ཞིག་པ་དང་མེད་པ་(༡༩༦ན) དངོས་མེད་དུ་འདོད་པ་ལ་ནི་མི་མཐུན་པ་མེད་ལ། དེའང་མདོ་སེམས་ཐུན་མོང་བའི་དངོས་པོ་ལ་འཇིག་པ་དང༌། སྐད་ཅིག་གི་རྣམ་གཞག་ཇི་ལྟར་བྱེད་པ་ལྟར་བརྗོད་ན། འཇིག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ནི་དབང་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་དོན་བྱེད་པ་ཅན་གྱི་འདུས་བྱས་ཀྱི་དངོས་པོ་དང་ཡོད་པ་ལ་འཇོག་གི། འཇིག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ནི་དབང་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དངོས་མེད་དང༌། ཞིག་པ་སྟེ་མེད་པ་ལ་མི་འཇོག་པའི་ཕྱིར། འཇིག་པ་དང་མི་རྟག་པས་དངོས་པོ་ད་ལྟར་བ་རང་དུས་སུ་ཟ་བར་བྱས་ནས་དེ་ཤུལ་དུ་དངོས་པོ་ཕྱི་མ་འབྱུང་བའི་གོ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ལ། དེའང་སྐྱེ་བའི་འཇིག་པས་ནི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུན་མི་འགོག་པར་སྐྱེ་བ་བསྐྱེད་བཞིན་པར་འཇིག་ལ། འགག་པའི་འཇིག་པ་ནི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུན་ཕྱི་མ་བསྐྱེད་པའི་བྱ་བ་དང་བཅས་པར་མི་འཇིག་ཀྱང་སྐྱེ་བའི་ཆོས་དེ་འགག་བྱེད་ཀྱི་འཇིག་པ་དང་མི་རྟག་པར་གྲུབ་བོ། །དེས་ན་སྐྱེ་བའི་འཇིག་པ་དངོས་འགག་པའི་འཇིག་པ་གཉིས་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་འཇིག་པར་འདྲ་ཡང་གཅིག་ནི་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཅན་དང༌། ཅིག་ཤོས་ནི་རང་ཉིད་འཇིག་རྒྱུ་དོན་གཞན་ལ་མ་བལྟོས་པར་འཇིག་པའི་བྱ་བ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ལས་སྐྱེ་བའི་འཇིག་པ་ཅན་གྱི་བྱེད་པོར་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། སྐྱེ་བའི་འཇིག་པ་སྔ་མས་ནི་སྐྱེ་བའི་འཇིག་པ་ཕྱི་མ་བསྐྱེད་པ་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་ལ། འགག་པའི་འཇིག་པ་སྔ་མས་ནི་སྐྱེ་བའི་འཇིག་པ་ཕྱིར་མ་ལ་ཕན་མི་འདོགས་པས་སྐྱེ་བའི་འཇིག་པ་ཕྱི་མ་མི་སྐྱེ་བར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་སྔ་མའི་དངོས་རྒྱུན་ཞིག་ཟད་ལས་གཞན་པའི་དངོས་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །(༡༩༦བ) དེའང་འགགས་པའི་འཇིག་པའམ་འགགས་བྱེད་ཀྱི་འཇིག་པ་ནི་འགགས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། འགགས་པ་ཉིད་ནི་འགག་པའི་འཇིག་པར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། འགགས་ཞིག་དངོས་མེད་ནི་དབང་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མེད་དགག་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཇིག་པ་དང་མི་རྟག་པའི་དངོས་འབྲས་འཇིག་པ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུའང་འཇིག་རྒྱུ་དོན་གཞན་གྱི
Chinese
因为这是有漏洞的。因为在那个基础上，没有见到火的因，却产生了没有烟的果，因果关系成立，这是显而易见的。如果认为这是根本，那么这样的理由就不是没有见到因的理由了。因为，任何所承认的，都是因成立果的理由。因此，请好好思考，说合适的话。一般来说，那里没有实际见到火，所以产生了没有见到烟；就像没有下雨，所以没有生长庄稼一样，虽然不是实际的因果，但也归于相似的范畴，这是在共同的显宗和唯识宗的事物中，持名声论师的论著中也出现的。一般来说，对于任何法的产生，只要不造成障碍，就将注意力集中于此，如果将这样的法作为其他法的因，那么就像分别说部所承认的那样，将瓶子产生的作者因视为阻碍一样，即使承认也没有不行的。另外，油耗尽了，虽然阻止了灯的延续（195b），但灯的延续耗尽了，并不是产生者，因为因没有耗尽，是产生果的，因耗尽了，不是产生果的。如果是这样，那么因，种子产生苗芽的能力耗尽了，也会有成为果，苗芽不产生的过失。如果承认，那么苗芽不产生，就不是不产生了。因为苗芽不产生，有产生的因。不仅如此，因耗尽了，是果的耗尽者，如果这样说，那么在任何情况下都是没有经过深思熟虑的，因为一切事物在因耗尽或过去之后，果在现在和未来都会显现出不耗尽的产生。就像苗芽的种子耗尽了，但苗芽本身却不会耗尽一样。即使那样，也不是种子坏了，所以产生了苗芽，而是种子坏了，所以推迟了苗芽产生的机会。对于仅仅如此的要点都不了解，就对佛陀的意图进行偏袒和决断，这是非常可悲的。第二点是，对于事物的坏灭，世间的人们，仅仅看到粗大的持续变化，而不去思考事物坏灭的细微无常之理。而在事物论者中，特别是分别说部等声闻乘
English
Because it is flawed. Because on that basis, not seeing the cause of fire, but producing the effect of no smoke, the cause-and-effect relationship is established, which is obvious. If it is considered fundamental, then such a reason is not the reason for not seeing the cause. Because, whatever is acknowledged, is the reason for the cause establishing the effect. Therefore, please think carefully and speak appropriately. Generally speaking, there is no actual fire seen there, so the absence of smoke is produced; just like no rain, so no crops grow, although it is not an actual cause and effect, it is also classified into the category of similarity, which also appears in the treatises of the logicians of the common Sutra and Mind-Only schools, who hold the name and fame. Generally speaking, for the arising of any dharma, as long as it does not cause an obstacle, focus on it, and if such a dharma is regarded as the cause of other dharmas, then as the Vaibhashikas acknowledge, regarding the agent cause of the arising of a vase as an obstruction, even if it is acknowledged, there is nothing wrong with it. Furthermore, the exhaustion of oil, although it prevents the continuation of the lamp (195b), the exhaustion of the lamp's continuation is not the producer, because the cause is not exhausted, it is the producer of the effect, the cause is exhausted, it is not the producer of the effect. If so, then the cause, the exhaustion of the seed's ability to produce sprouts, will also have the fault of becoming the cause of the effect, the non-arising of sprouts. If acknowledged, then the non-arising of sprouts is not non-arising. Because the non-arising of sprouts has the cause of arising. Moreover, the cause is exhausted, it is the exhauster of the effect, if it is said like this, then in any case it is not well thought out, because all things, after the cause is exhausted or past, the effect in the present and future will appear to arise without exhaustion. Just like the seed of the sprout is exhausted, but the sprout itself will not be exhausted. Even so, it is not that the seed is broken, so the sprout is produced, but the seed is broken, so the opportunity for the sprout to arise is delayed. It is very sad to be biased and decisive about the Buddha's intention without understanding the key points. The second point is that for the destruction of things, worldly people only see the gross continuous changes, and do not think about the subtle impermanence of the destruction of things. Among the proponents of things, especially the Shravakas such as the Vaibhashikas
Chinese
那十八部（指不同的论典或观点）各自对于微细的刹那和无常的事物，在自生的时间刹那中，有认为会坏灭和认为不会坏灭的诸多说法。即使如此，所有实体论者都认为生和灭、有是实体，而未生和坏灭、无是（196上）非实体，对此没有不同意见。如果按照共同的显教和密教对于实体的坏灭，以及如何建立刹那的体系来讲述，那么坏灭和无常是安立在根识和意识的现量境，具有作用的，有为的事物和存在之上。因为坏灭和无常不是根识和意识的现量境之外的，无为的非实体，以及坏灭即无之上。坏灭和无常在自身的时间里消耗现在的物体，从而为之后物体的产生打开了空间。其中，生的坏灭不会阻碍生的延续，而是在产生生的同时坏灭。灭的坏灭虽然不会伴随着产生后续生的作用而坏灭，但生的法性却成立为灭除的坏灭和无常。因此，生的坏灭和灭的坏灭在作为坏灭这一点上是相同的，但一个是具有产生生的作用，另一个是自身坏灭，不依赖于其他因素而具有坏灭的作用，因此没有成为生的坏灭的作者。先前的生的坏灭有助于产生后续的生的坏灭，而先前的灭的坏灭不会帮助后续的生的坏灭，因此后续的生的坏灭不会产生，从而变成没有生，因此先前的实体流逝消失，从而导致其他的实体流中断。（196下）其中，灭的坏灭或灭除的坏灭不是灭本身，因为灭本身不能成为灭的坏灭，而且灭尽的非实体不是根识和意识的现量境，因为无遮不是现量境。坏灭和无常的实体果，即产生坏灭的因也是坏灭的因素，其他的
English
Regarding those eighteen (referring to different treatises or viewpoints), there were many different opinions on whether subtle moments and impermanent things would perish or not perish in the moment of their self-origination. However, all proponents of substantiality agree that birth and death, and existence are considered substantial, while unborn, destroyed, and non-existent are (196a) considered non-substantial, and there is no disagreement on this. If we explain how destruction is applied to substantial entities in both Sutra and Tantra, and how the system of moments is established, then destruction and impermanence are established on conditioned things and existence that are the objects of direct perception of the senses and consciousness, and that have a function. This is because destruction and impermanence are not applied to unconditioned non-entities that are beyond the direct perception of the senses and consciousness, and to destruction, i.e., non-existence. Destruction and impermanence consume the present object in its own time, thus opening up space for the emergence of subsequent objects. Among them, the destruction of birth does not prevent the continuation of birth, but perishes while giving rise to birth. Although the destruction of cessation does not perish with the function of generating the subsequent stream of birth, the nature of birth is established as the destruction and impermanence that causes cessation. Therefore, the destruction of birth and the destruction of cessation are similar in that they are both destruction, but one has the function of generating birth, and the other has the function of perishing without relying on other factors, so it does not become the agent of the destruction of birth. The former destruction of birth helps to generate the subsequent destruction of birth, while the former destruction of cessation does not help the subsequent destruction of birth, so the subsequent destruction of birth does not occur, and thus becomes non-birth, so the former substantial continuum vanishes, leading to the interruption of other substantial continua. (196b) Among them, the destruction of cessation or the destruction that causes cessation is not cessation itself, because cessation itself cannot be the destruction of cessation, and the non-entity of cessation is not the object of direct perception of the senses and consciousness, because non-affirmation is not the object of direct perception. The substantial result of destruction and impermanence, that is, the cause that produces destruction, is also a factor of destruction, other