Tibetan
་ལའང་དུས་སྔ་ཕྱི་འཇོག་རིགས་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུས་ཞིག་པའི་(༡༩༣ན) དངོས་འབྲས་དེ་མྱུ་གུའི་དངོས་པོར་བསྐྱེད་དམ། མྱུ་གུ་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོར་བསྐྱེད། དང་པོ་ལྟར་ན་མྱུ་གུ་ཞིག་པར་མ་སོང༌། གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་དངོས་པོ་གང་བསྐྱེད། མེད་པའི་དངོས་པོ་བསྐྱེད་པར་མི་རིགས་ཏེ། མེད་ན་དངོས་པོར་འགལ་བའི་ཕྱིར། ཡོད་པར་བསྐྱེད་ན་མྱུ་གུ་དུས་དང་པོར་སྐྱེས་པས་དུས་གཉིས་པ་དེ་ཞིག་པའི་འབྲས་བུ་མ་བསྐྱེད་པར་ཐལ། དེ་མ་ཞིག་པའི་ཡོད་པར་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་རྟགས་མ་གྲུབ་སྟེ། ཡོད་པར་བསྐྱེད་ཀྱང་མ་ཞིག་པའི་ཡོད་པར་མི་བསྐྱེད་པར་ཞིག་པའི་ཡོད་པ་ཉིད་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་མྱུ་གུ་ཞིག་པའི་ཡོད་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཞིག་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་ན། མྱུ་གུ་ཡོད་ཅིང་ཞིག་པའི་དངོས་པོ་དེ་ཆོས་ཅན། ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཡོད་པའམ་མ་ཞིག་པར་སྡོད་མ་ཐུབ་པར་ཞིག་པ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་ཡོད་པར་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཞིག་པ་ལས་གཞན་དུ་བྱར་མེད་ཀྱང་ཞིག་པ་ཉིད་ཡོད་པ་ཡིན་པས། ཡོད་པར་སྡོད་མ་ཐུབ་པ་མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ཡོད་པ་ལ་སྐྱེ་འཇིག་གི་གནས་སྐབས་མི་འཐད་པར་ཐལ། ཞིག་པ་ཉིད་ཡོད་པ་ཡིན་པ་ལས་ཡོད་པ་གཞན་དུ་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་མེད་ན་ཡོད་པའི་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་མ་ཞིག་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཞིག་པ་ཉིད་ཡོད་པ་ཡིན་ཅིང༌། ཡོད་པའི་སྐྱེ་བའང་ཞིག་པའི་ཡོད་པ་ལས་གཞན་དུ་བྱར་མེད་ཅིང༌། གང་ཞིག་པ་དེ་མ་ཞིག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཡོད་པའི་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་ཉིད་དུ་མི་སྲིད་པར་ཐལ། མ་ཞིག་པ་མ་ཡིན་པར་ཞིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཁྱེད་མྱུག་(༡༩༣བ) གུ་ཞིག་པ་ད་གཟོད་རྒྱུས་བསྐྱེད་མི་ནུས་ཀྱང་ཞིག་པ་དེ་ཉིད་རྒྱུས་བྱས་པས་རྒྱུ་ཡོད་དོ་ཞེས་པ་ནི་རྒྱུས་བསྐྱེད་མི་ནུས་པའི་འབྲས་བུ་དེ་རྒྱུ་དེར་བལྟོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་སྨྱོན་པ་ལས་སུ་ཞིག་གིས་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་དེ། ད་གཟོད་དེ་གསར་དུ་རྒྱུས་བསྐྱེད་མི་ནུས་ཀྱང་འབྲས་བུར་འཇོག་ན་དེ་དང་དེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་མིན་འཇོག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་ནུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ཁྱེད་ཞིག་པ་དངོས་པོ་ཡིན་པར་སྒྲུབ་པ་ལ། ས་བོན་ཞིག་པ་དངོས་པོ་ཡིན་པར་ཐལ། ས་བོན་འགགས་པ་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གྲུབ་སྟེ། མྱུ་གུ་སྐྱེས་པ་དང་ས་བོན་འགགས་པ་དུས
Chinese
也應當可以安立時間的先後。 另外，由幼芽生長的因所壞滅的（193a）實果，是生起幼芽的自體，還是生起不同於幼芽的物體？ 如果是前者，幼芽就沒有壞滅。 如果是後者，是生起有或無的物體？ 不應當生起無的物體，因為如果沒有，就與物體相違。 如果生起有的物體，因為幼芽在第一時間已經生起，所以第二時間就不會生起壞滅的果，因為它是生起未壞滅的有。 對此，理由不成立，因為即使生起有，也不是生起未壞滅的有，而是生起壞滅的有。 如果這樣說，那麼幼芽壞滅的有，作為所立宗，你應當不是壞滅的，因為你是有。 如果不遍及，那麼幼芽存在且壞滅的物體，作為所立宗，應當不是有，因為你無法停留在有或者未壞滅的狀態，除了壞滅之外沒有其他存在的可能。 對此，即使除了壞滅之外沒有其他可能，但壞滅本身是有，所以無法停留在有不成立。 如果這樣說，那麼有就不應當有生住滅的階段，因為壞滅本身是有，除了壞滅之外沒有其他存在的可能。 如果不周遍，那麼有的生和住應當不是未壞滅，因為壞滅本身是有，而且有的生也除了壞滅的有之外沒有其他可能，並且凡是壞滅的就不是未壞滅的。 如果你認可，那麼有的生和住就不可能成為生和住本身，因為不是未壞滅而是壞滅。 還有，你說幼（193b）芽壞滅現在雖然不能產生因，但壞滅本身作為因，所以有因，那麼誰會像瘋子一樣承認不能產生因的果是依賴於那個因的果呢？ 現在它雖然不能新產生因，但如果安立為果，那麼它和它的果是否相同就無法確定，因此生起者和生起者的因果關係的一切分別都將消失。 還有，你為了成立壞滅是實物，說種子壞滅是實物，因為種子停止是實物。 這是成立的，幼芽生長和種子停止時。
English
It should also be possible to establish the order of time. Furthermore, does the actual result (193a) of the cause of the sprout's growth, which has been destroyed, produce the entity of the sprout, or does it produce an object other than the sprout? If it is the former, the sprout has not been destroyed. If it is the latter, does it produce an existent or a non-existent object? It should not produce a non-existent object, because if it is non-existent, it contradicts being an object. If it produces an existent object, since the sprout has already arisen in the first moment, it follows that the second moment does not produce the result of destruction, because it produces the non-destroyed existent. The reason for this is not established, because even if it produces an existent, it does not produce the non-destroyed existent, but rather produces the destroyed existent itself. If you say so, then the existent of the destroyed sprout, as the subject, it follows that you are not destroyed, because you are existent. If it is not pervasive, then the object that is existent and destroyed as the subject, it follows that it is not existent, because you cannot remain existent or non-destroyed, and there is no other way to exist except for destruction itself. To this, even though there is no other way except for destruction, destruction itself is existent, so the inability to remain existent is not established. If you say so, then it follows that the stages of arising, abiding, and ceasing are not appropriate for the existent, because destruction itself is existent, and there is no other way to exist except for destruction. If it is not pervasive, then the arising and abiding of the existent should not be non-destroyed, because destruction itself is existent, and the arising of the existent has no other possibility except for the destroyed existent, and whatever is destroyed is not non-destroyed. If you accept this, then it follows that the arising and abiding of the existent cannot be the arising and abiding themselves, because they are not non-destroyed but destroyed. Also, you say that even though the (193b) sprout's destruction cannot now produce a cause, the destruction itself is the cause, so there is a cause. Who but a madman would admit that the result that cannot produce a cause is the result that depends on that cause? Now, even though it cannot newly produce a cause, if it is established as a result, then it is impossible to determine whether it and its result are the same, so all distinctions of cause and effect of the producer and the produced will disappear. Also, in order to prove that destruction is a real entity, you say that the destruction of a seed is a real entity, because the cessation of a seed is a real entity. This is established, the sprout grows and the seed ceases at the time.